Η μεγαλύτερη ευτυχία για τη Στεφανί Καπετανίδη στη δουλειά της είναι όταν της δίνεται η ευκαιρία να υποδυθεί την Ελληνίδα. Οι γαλλικές ρίζες την έχουν φέρει συχνά στη δύσκολη θέση της κατηγοριοποίησης ενός συγκεκριμένου τύπου ρόλου, ο οποίος ουσιαστικά αποτελεί μια παραλλαγή αυτόν που την έκανε γνωστή στο ευρύ κοινό. Από την πρώτη της τηλεοπτική παρουσία στο “Η Απλή Μέθοδος των Τριών” πέρασαν τρία χρόνια και στη συνείδηση ορισμένων η Στεφανί παραμένει ακόμα η Ελσα.
Για την ίδια, ωστόσο, αποτελεί πρόκληση το να παίζει κάτι διαφορετικό, που να μην σχετίζεται με τη γαλλική της καταγωγή, όπως συνέβη με την απόλυτα επιτυχημένη παρουσία της στις “Επτά Πεθερές”. Και αν τελικά της προκύπτει ένας ρόλος ο οποίος σχετίζεται με τη Γαλλία, τουλάχιστον αυτός να είναι σε μια από τις πλέον ποιοτικές σειρές της ελληνικής τηλεόρασης, όπως το “Γιούγκερμαν” στο οποίο συμμετείχε φέτος.
Η Στεφανί παράλληλα συμμετέχει φέτος “Φίλα τον Βάτραχο Σου”, όπου για πρώτη φορά κάνει το κακό κορίτσι. Η παρουσία της σε δύο από τις σειρές, οι οποίες που είναι μεταξύ αυτών που έχουν κερδίσει αυτήν τη σεζόν τις εντυπώσεις, επιβεβαιώνει την επιλογή της να συμμετέχει σε ποιοτικές δουλειές.
– Να ξεκινήσουμε από τα πρώτα σου βήματα.
Ο μπαμπάς μου είναι Ελληνας και η μητέρα μου Γαλλίδα. Είναι, μάλιστα, καθηγήτρια γαλλικών και μεγάλωσα σ? ένα περιβάλλον με έντονο το γαλλικό στοιχείο.
– Ήθελες, λοιπόν να γίνεις ηθοποιός.
Καμία σχέση. Διάβαζα πολύ και ήθελα να γίνω βιβλιοθηκάριος!.
– Και πώς προέκυψε;
Μάλλον λόγω του ότι όταν είδα θέατρο, θαμπώθηκα. Οταν αφέθηκα στη μαγεία του. Είναι κάτι το ιδιαίτερο, που σου δίνει την ευκαιρία να απελευθερώνεσαι από τον δικό σου εσωτερικό κόσμο.
– Εχεις νιώσει να σε αντιμετωπίζουν διαφορετικά, επειδή είσαι Ελληνογαλλίδα;
Ναι. Υπάρχουν φορές που νιώθεις ξένος στη χώρα σου. Στην περίπτωση μου, όμως, πάνω απ? όλα αισθάνομαι πλούσια μέσα μου, αφού παίρνω στοιχεία και από τις δύο χώρες. Το πρόβλημα είναι όταν υπάρχουν ψυχολογικές μεταπτώσεις. Πώς το αντιμετωπίζεις τότε; Απλά αρχίζεις να βρίσκεις δίπλα σου κάτι οικείο. Μερικές φορές, βέβαια γίνεται δύσκολο. Για παράδειγμα, όμως, όταν είμαι στη Γαλλία και βρίσκομαι μαζί με τον αδερφό μου δεν έχω κανένα πρόβλημα.
– Τι αισθάνεσαι περισσότερο; Ελληνίδα ή, Γαλλίδα;
Εξαρτάται, που είμαι με ποιους είμαι, πως περνάω, με ποιες ηλικίες κάνω παρέα εκείνη την στιγμή. Σου έρχεται αυθόρμητα εκείνη την ώρα. Θα έλεγα πως όταν βρίσκομαι εδώ αισθάνομαι 70% Ελληνίδα και όταν πάω στη Γαλλία το ποσοστό πέφτει στο 10% (σ.σ. γέλια). Στην Ελλάδα επικρατεί πολύ περισσότερο ο αυθορμητισμός, κάτι που λείπει από τους Γάλλους. Μερικές φορές όταν πάω εκεί νιώθω σαν να θέλω να τους ανοίξω τα μάτια. Σαν να παίρνω δύναμη από τον Ζορμπά. Για παράδειγμα ο κόσμος της τηλεόρασης είναι κλειστός στη Γαλλία. Να σκεφτείς τη Μαριόν Κοτιγιάρ την είχαν χαρακτηρίσει εμπορική, επειδή είχε παίξει στα “Ταξί”. Εκείνη, όμως, έδωσε απαντήσεις με την πορεία της και ο ρόλος της στο “Ζωή σαν Τριαντάφυλλο” απέδειξε το αντίθετο. Θεωρώ αυτήν την τυποποίηση χαζή.
– Ναι, όμως, και στην Ελλάδα υπάρχουν πράγματα που θέλουν διόρθωση.
Εννοείται και με στενοχωρούν. Όπως το να κατηγοριοποιούμε τους ανθρώπους ανάλογα με το πόσα χρήματα παίρνουν. Αυτό συμβαίνει και με μέρα ορισμένες φορές σε κάποια άλλα θέματα. Αν κάνω κάτι που δεν συνηθίζει να πράττει η μάζα, τότε λένε “να, το κάνει αφού είναι Γαλλίδα”. Το καλοκαίρι άλλαξα τα μαλλιά μου και μου έλεγαν ότι ήταν γαλλικό λουκ. Εγώ αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να ακολουθώ ό,τι λέει η καρδιά μου.
– Πάμε και στον πρώτο σου τηλεοπτικό ρόλο.
Ηταν στην “Απλή μέθοδο των τριών” το 2004. Ήμουν πολύ χαρούμενη και πρώτα απ? όλα ήταν σπουδαίο που είχα σκηνοθέτη τον Καραντινάκη, με τον οποίο είχα την τιμή να συνεργαστώ και στον Γιούγκερμαν. Γενικά έχω πολύ ευχάριστες αναμνήσεις. Ηταν μια φοβερή συνεργασία αυτή με τον Σπύρο (σ.σ. Παπαδόπουλο), όπως και με την Κατερίνα (σ.σ. Παπουτσάκη), με την οποία μοιραζόμασταν τον ίδια άντρα. Απλά είχα την ατυχία στη συνέχεια να με ταυτίζουν όλοι με τον ρόλο της Έλσας. Ηταν κάτι σαν ευχή και κατάρα. Ηταν, όμως, και μια σημαντική δουλειά για μένα.
– Και από τότε τι ακολούθησε την καριέρα σου;
Επαιξα στις “Ιστορίες μυστηρίου”, στις “Επτά πεθερές” και συγκεκριμένα στην καλαματιανή, όπου είχα σκηνοθέτη, τον κύριο Πετρινιώτη. Μαέστρος πραγματικός. Μ? αρέσει πολύ να δουλεύω με ανοιχτόμυαλους σκηνοθέτες.. Για να είμαι ειλικρινής, όμως, δεν έχω κάνει ακόμα τη δουλειά που έχω στο μυαλό μου. Τώρα, βέβαια, έπαιξα σε μια ιταλική ταινία και είμαι χαρούμενη που συμμετείχα σε μια μεγάλη παραγωγή, όπως το “Γιούγκερμαν”. Θέλω πολύ να δουλεύω, αλλά όχι με το να υποδύομαι πάντα τη γαλλίδα. Είναι κάτι που μ’ έχει κουράσει και είχα απορρίψει στο παρελθόν προτάσεις να κάνω κάτι ανάλογο. Μπορώ να παίξω την Ελληνίδα και νομίζω πως όσες φορές κλήθηκα να το κάνω, έδειξα πως μπορώ να τα βγάλω πέρα με επιτυχία.
– Γενικά, πάντως, έχεις συμμετάσχει σε παραγωγές και εκτός Ελλάδας.
Αυτό ισχύει. Στη Γαλλία υπάρχουν πάντα ανοιχτές προτάσεις. Όπως και στην Ιταλία. Το πιο δύσκολο ήταν πριν από τρία χρόνια, όταν παράλληλα με την “Απλή Μέθοδο των Τριών” συμμετείχα και σε μια θεατρική παράσταση στο Παρίσι. Βρισκόμουν συνέχεια στα αεροδρόμια και στα αεροπλάνα και ήμουν τυχερή που δεν έπεφτα και σε καθυστερήσεις, διότι συνήθως έφτανα στο τσακ στη Γαλλία (σ.σ. γέλια). Ευτυχώς δεν χρειάστηκε να μην γίνει κάποια παράσταση, επειδή άργησα να φτάσω?.
– Μίλησες πριν για την Κοτιγιάρ και τη “Ζωή Σαν Τριαντάφυλλο”. Φαντάζομαι σου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις η ερμηνεία της ως Εντίθ Πιάθ. Γενικά πώς αντιμετωπίστηκε στη Γαλλία;
Μ? αρέσει πολύ η Κοτιγιάρ και την ήξερα από παλιά. Την είχαν κράξει πολύ, την υποτιμούσαν και αυτό που με χαροποιεί περισσότερο είναι πως τώρα αποστόμωσε τους επικριτές της. Μακάρι και να κατακτήσει το Οσκαρ, όπου είναι υποψήφια. Της το εύχομαι. Ηταν τέλεια ως Εντίθ Πιάθ και να σκεφτείς την ταινία την έχω δει ήδη τρεις φορές. Απέδωσε πολύ καλά τον ρόλο και ξέρεις δεν ήταν εύκολο. Η Πιάθ είχε πολύ ευαίσθητη υγεία και ήταν ένας καλλιτέχνης που οι πιο πολλοί υπεραγαπούσαν στη χώρα της. Αυτό καθιστούσε ακόμα δυσκολότερο τον ρόλο που έπρεπε να ερμηνεύσει. Γιατί υπάρχει αυτή η απαξίωση στη Γαλλία σχετικά με ηθοποιούς που συμμετέχουν σε εμπορικές ταινίες; Τα Ταξί, που αναφέρθηκες έκοψαν πολλά εισιτήρια, αλλά ήταν και ωραίες κωμωδίες. Γενικά στη Γαλλία θα έλεγα πως υποτιμούν και τους τηλεοπτικούς ηθοποιούς. Εξαρτάται, βέβαια, και που ζεις. Στο Παρίσι π.χ. είναι πολύ διαφορετικοί οι άνθρωποι, ενώ υπάρχουν πολλές άλλες περιοχές της χώρας, όπου οι κάτοικοι είναι πολύ πιο θερμοί. Στην επαρχία είναι σαφώς καλύτερα τα πράγματα.
– Με τι ασχολείται η Στεφανί όταν δε δουλεύει;
Μ? αρέσει να απασχολούμαι με πολλά πράγματα. Γιόγκα, jaerotonic, ενώ λατρεύω το πατινάζ. Σχετίζεται, άλλωστε, και με τα καλλιτεχνικά. Επίσης γράφω σενάρια. Ισως, μάλιστα, κάποια στιγμή να εκδώσω μια ιστορία αγάπης. Μ’ αρέσει πολύ το γράψιμο.
– Δεν έχεις απασχολήσει, πάντως, τα μίντια με αρνητικό τρόπο.
Είμαι χαμηλών τόνων και δεν μπορώ όλα αυτά τα κοσμικά πάρτι, στα οποία κάποιοι πάνε μόνο και μόνο για τα φώτα. Δεν μπορώ επίσης την ψευτιά και τους ανθρώπους που προβάλλουν πολύ τον εαυτό τους. Είμαι μάλλον αντί-σταρ (σ.σ. γέλια). Αυτό ίσως οφείλεται και στο ότι είμαι αρκετά ντροπαλή. Δεν πολυανοίγομαι γενικά και κάνω δύσκολα φίλους. Είμαι και αρκετά σπιτόγατη, ενώ υπάρχουν φορές που μ’αρέσει και η μοναξιά. Οι καλοί μου φίλοι με καταλαβαίνουν και τους αρέσει το είμαι ειλικρινής μαζί τους, κάτι που δεν μπορεί να συμβεί με όλους.
– Εχεις βιώσει άσχημες στιγμές στη δουλειά σου;
Είναι δεδομένο πως θα υπάρξουν και κάποια τέτοια γεγονότα. Για παράδειγμα σ’ ένα σίριαλ που συμμετείχα είχαν γυρίσει μια σκηνή ερήμην μου και όταν το έμαθα ζήτησα να κοπεί. Μου είπαν από το μοντάζ πως θα ικανοποιούσαν το αίτημα μου και δυστυχώς η συγκεκριμένη παίχθηκε κανονικά. Δυστυχώς στη δουλειά μας συμβαίνουν και αυτά.
– Ισως και να γίνεται, επειδή κάποιοι για εμπορικούς λόγους θέλουν να προβάλλουν τέτοιες σκηνές. Εχεις γενικά ευαισθησίες;
Κυρίως με το περιβάλλον. Είναι λογικό. Ο μπαμπάς μου είναι οικολόγος και έμαθα να περπατάω πολύ. Ημουν και είμαι ενάντια στις μάρκες στα ρούχα και σε ότι ακολουθεί το ρεύμα αν δε με εκφράζει. Επίσης στις εταιρίες που εκμεταλλεύονται παιδιά για να είναι τα είδη τους φθηνότερα. Μ’ ενδιαφέρει η καθημερινή ζωή και προσέχω τι τρώω και τι φοράω. Προτιμώ τα βιολογικά προϊόντα και θα έλεγα πως από μικρή είχα πολιτική συνείδηση. Το καλοκαίρι στην Κρήτη στις διακοπές μου πήγαινα σ’ ένα χωριό με βιολογικά προϊόντα. Για μένα φαινόταν συνηθισμένο, αλλά για κάποιους όχι. Θέλω, όμως, να περνώ καλά και υγιεινά. Σκοπός μας θα πρέπει να είναι να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο και αυτό θέλω να κάνω και εγώ.
– Πολλοί, όμως, αδιαφορούν με τη συγκεκριμένη άποψη και αυτό που τους ενδιαφέρει μόνο είναι το προσωπικό συμφέρον.
Ισχύει, αλλά με τις πράξεις σου μπορείς να περάσεις το μήνυμα και στους γύρω σου. Αν το κάνουν, έχει καλώς. Αν όχι, έχεις κάνει αυτό που πιστεύεις ότι είναι σωστό για σένα, προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής μας. Να σου δώσω ένα παράδειγμα: Κάποτε όταν μιλούσες για ανακύκλωση φαινόταν ως ανέκδοτο. Τώρα τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά και έχει αποκτήσει μεγαλύτερη αξία στην Ελλάδα. Αρκεί να μη γίνει και αυτό μόδα.
– Αυτά που λες μοιάζουν ωραία στη θεωρία, αλλά δύσκολα μπορούν να εφαρμοστούν από τους περισσότερους στην πράξη.
Όντως, αλλά εσύ θα έχεις κάνει την προσπάθεια σου. Αυτό που με λυπεί περισσότερο είναι ότι υπάρχουν αδιάφοροι άνθρωποι στα θέματα οικολογίας. Είναι πολυάσχολοι μπλεγμένοι μ’ ένα κινητό μέσα στις μεγαλουπόλεις και δεν τους νοιάζει. Όχι μόνο εδώ και αλλού. Το ένιωσα και στη Νέα Υόρκη, όπου νιώθεις μια κουκίδα, διότι όλα είναι τόσο ψηλά και ο κόσμος συνεχώς τρέχει. Για αυτό και εκεί καταλήγουν στους ψυχολόγους και το θεωρούν, μάλιστα, και φυσιολογικό να τους επισκέπτεσαι σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ευτυχώς τουλάχιστον αυτό δεν συμβαίνει στην Ελλάδα…
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 4/08/2007
