21.3 C
Athens
Σάββατο, 25 Μαΐου, 2024

Ξημερώνει

[Πρόσωπα: η Κ, ο Α, ο Β] 
 
1η σκηνή
 
Κ: Μόνο η θάλασσα με ηρεμεί τον τελευταίο καιρό…
Α: (Αμήχανος)
Κ: Μπορείς να με ερωτευτείς για σήμερα;
Α: (Την κοιτάει απορημένος και γυρνάει μπροστά αδιαφορώντας)
K: Μόνο για σήμερα. Να νιώσω λίγο καλά.
Α: Είσαι καλά;
K: Δεν μπορείς ε; Έστω για μια ωρίτσα…
Α: Δεν πας καλά…
Κ: (Γελάει) Όχι πολύ..
(παύση)
Κ : Θα ταν ωραία πάντως να ήταν εύκολο.. Έτσι, απλά.. Να συμβεί..
(παύση)
Κ: Τι ώρα είναι; (Του πιάνει το χέρι κάνοντας την κίνηση να δει την ώρα και του γλύφει τα 2 του δάχτυλα)
Α: (Ταραγμένος) Τι κάνεις; Δεν πας καλά γαμώτι μου..(Σκουπίζεται)
Κ: Μη, μη! Μην τα σκουπίζεις…Γιατί, γιατί  τα σκουπίζεις; (Χώνει το κεφάλι μέσα στα χέρια της και μουρμουρίζει κάτι ακαταλαβίστικα ταραγμένη)
Α:Καλά, μην κάνεις έτσι…
(παύση)
Α: Καλά… Ξανακάν’ το αν θες…
Κ: (Σηκώνει αυτόματα το κεφάλι της  και του ξαναγλύφει τα δάχτυλα και χαμογελά) Ευχαριστώ..
 
(παύση)
Κ: Τώρα;
A: Τι τώρα;
K: Τώρα μπορείς;
Α: Τι πράγμα;
Κ: Να με ερωτευτείς…
Α: Όχι βέβαια..Δεν πας καλά, έτσι ; Δεν γίνονται έτσι αυτά τα πράγματα…
Κ: Πώς γίνονται;
Α: E.. Δεν ξέρω… Πάντως όχι έτσι…
Κ: E, τότε πώς;
Α: Τον γνωρίζεις τον άλλο… Σιγά, σιγά..
Κ: Μα εγώ τώρα νιώθω έρωτα για σένα..
Α: Έρωτα;
Κ: Έρωτα! 
(παύση)
Α: Αυτό δεν είναι έρωτας… Αυτό είναι απλή έλξη…
Κ: Και τι διαφορά έχει η έλξη από τον έρωτα;
Α: Έχει… 
Κ: Εγώ τώρα νιώθω και έλξη και έρωτα για σένα…
Α: Ναι, αλλά δεν με ξέρεις…
Κ: Μα γι’ αυτό … Όταν σε μάθω θα σβήσουν όλα..
Α: Είσαι περίεργη…
Κ: Κι εσύ!
(παύση)
Κ: Tι ώρα είναι; (πάει πάλι να πιάσει το χέρι με το ρολόι)  
Α: E, τι πας να κάνεις;
K: Μα έχουν γεύση από αλάτι και μ΄ αρέσει…Είσαι ψαράς;
Α: (Γελάει)Όχι ακριβώς.. Είμαι..
Κ: Όχι, όχι μην μου πεις… Μ’ αρέσει να σε φαντάζομαι όπως θέλω..Είσαι ένας ψαράς!
Α: Κι εσύ τι είσαι, η γοργόνα; Πόσο χρονών είσαι;
K: 82.
Α: Θα επικοινωνήσεις φυσιολογικά;
K: Ωραία. Όσο κι εσύ…
Α: Εγώ είμαι μεγάλος… Άστο…
Κ: Αν ήσουν μεγάλος-άστο, θα ήξερες να με ερωτευτείς.. Ή έστω να προσποιηθείς…
Α: Με δουλεύεις;
Κ: Όχι!
Α: Τι θες από μένα;
K: Να με ερωτευτείς…
Α: Γιατί;
Κ: Για να μην σκέφτομαι..
Α: Πιες για να μην σκέφτεσαι..
Κ: (Βγάζει ένα φλασκί) Πίνω, αλλά δεν τα καταφέρνω..
Α: Καλά δεν το πιστεύω.. Εσύ είσαι τρελή!
Κ: Και αλκοολική…
Α: Κάνε μου μια χάρη… Άσε με ήσυχο να πάω στην δουλειά μου πρωί πρωί.. Πού είναι κι αυτό το λεωφορείο; 
Κ: Ποιο περιμένεις; Δεν έχει λεωφορεία τέτοια ώρα. Στις 6 ξεκινάνε.
Α: To X96 είναι ολονύχτιο.
K: Μα αυτό έχει περάσει ήδη δύο φορές.
(παύση)
K: Πειραιά πας;
A: Ναι. 
Κ: Θες να μην πας σήμερα στη δουλειά και να πάμε μία μονοήμερη κάπου με θάλασσα; 
A: Κάνει κρύο τέτοιο καιρό…
Κ : Κι εδώ κάνει κρύο.. Έχω ξεπαγιάσει τόση ώρα.
Α: Έλα, πάρε το μπουφάν μου… Είναι ζεστό αυτό. Το χω πάρει απ’ την Αυστραλία.
Κ: (Χαμογελά) Με ερωτεύτηκες…
Α: Έρχεται το λεωφορείο. Φεύγω.
K: Μη, μη φύγεις… Σε παρακαλώ! Περίμενε λίγο ακόμα…
Α: Δεν μπορώ κοπέλα μου. Δουλεύω… Έχω αργήσει!
Κ: Σε ικετεύω! Μέχρι να ξημερώσει μόνο…(Σκύβει και αγκαλιάζει τα πόδια του)
Α: Θεέ μου, τι μέρα…
(παύση)
Κ: Δεν αντέχονται αυτές οι ώρες. Έχουν χαλάσει και τα ακουστικά μου…Θέλω κάτι να ακούω..
(παύση)
Κ: Θες να φιληθούμε, να ξεχαστώ;
Α: Έλα…
(παύση)
Α: Τι έπαθες;
K: Τίποτα…Απλά δεν το περίμενα…
Α: Είδες;
Κ: Τώρα τι; Να ρθω;
Α: (Γνέφει καταφατικά)
Κ: Μα εσύ δεν θες είπες…
Α: Πότε το πα;
K : Πριν.
Α: Δεν το πα.
Κ: Το πες!
Α: Καλά, πες ότι το πα..Τώρα άλλαξα γνώμη..Έλα!
Κ: Έρχομαι. (Κλείνει το φλασκί, το βάζει στην τσάντα της. Σηκώνεται και φτιάχνει την μπλούζα της και βάζει  τα μαλλιά της πίσω στην πλάτη. Πλησιάζει αργά με καρφωμένο το βλέμμα της στα μάτια του. Πλησιάζει το πρόσωπό της στο δικό του. Αυτός ακίνητος. Αυτός ακίνητος. Ίσα ίσα ακουμπούν τα χείλη τους.)
Κ: To λεωφορείο μου. Πρέπει να φύγω. Ξημέρωσε!
 
Καλλιόπη Μανδρέκα, 11/5/2017
 
& Η 2η σκηνή θα δημοσιευτεί την Πέμπτη 18/5/2017.
 
 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα