Με πίστη, αγάπη και επιμονή μπορεις να κανεις θέατρο…” Η ομάδα LeGω, νικήτρια στις περσινές Scratch Nights του Bob Theater Festival ξεκινά σε λιγες ώρες το παρθενικό της ταξίδι στον κόσμο του θέατρου.
Ο Κωστάκης Ανδρικόπουλος, σκηνοθέτης της παράστασης, μας μιλά για την “Ατιτλη Βία”
– Πώς προέκυψε η ομαδα σας και πως το έργο άτιτλη βια;
Τα ερεθίσματα ήρθαν απο πολλές πλευρές, από την πόλη που ζω από τον κόσμο που υπάρχω μεσα του από την οικογένεια μου και από τις οικογένειες των φίλων μου και ειχα την ανάγκη να μιλήσω γι’ αυτά το θέμα. Δημιούργησα ενα πρώτο υλικό με δικά μου κείμενα τα οποία γράφτηκαν με αφορμή το θέμα αυτό. Το υλικό το μοιράστηκα με την ομάδα και φτιάξαμε απ’ την αρχη μια εντελώς δικιά μας παράσταση. Το υλικό δουλευτηκε και ξαναδουλεύτηκε για να πάρει την υπάρχουσα μορφή. Η παρθενική εμφάνιση της ομάδας που μέχρι τοτε δεν υπήρχε έγινε κιόλας μέσα απ την σχολή όταν μας ανατέθηκε η συγγραφή και σκηνοθεσία πάνω σ’ ένα θεμα που μας απασχολεί. Το πρώτο έργο ήταν μόλις 13 λεπτά και αφου ακούσαμε θετικές και ενθαρρυντικες γνώμες αποφασίσαμε να πάρουμε μέρος στον διαγωνισμό. Η κατάκτηση τη πρώτης θέσης ήταν μια καλη αφορμή να δουλέψουμε πολυ εντατικά επάνω σε αυτο το ζήτημα και εκφραστικά και παραστατικά στο πως δηλαδη θα το παρουσιάσουμε!
– Πώς επιλέχθηκε ο τίτλος του έργου;
Το “Άτιτλη βία” δεν ηταν δική μου έμπνευση ούτε της ομάδας. Το πρότεινε ένας κοντινός φίλος και αποφασίσαμε να το κρατήσουμε. Μου αρέσει να συλλέγω στοιχεία που πηγάζουν απ’ το θέμα, να συλλέγω εικόνες, ιδέες ακόμα και φράσεις και να τις “τοποθετώ” εκεί που πιστεύω ότι έχουν την κατάλληλη θέση. Η “Ατιτλη βία” αν φιλτράρουμε αυτήν τη λέξη σημαίνει αρχικά μια βία που δεν έχει τίτλο. Μια βία που υπάρχει σε χώρους ή καταστάσεις που ποτέ δεν θα μπορούσαμε να υποπτευθούμε με συνέπεια αργότερα αυτή η υπεράνω πάσης υποψίας βία να εξελιχθεί ‘η ενδεχομένως να γεννήσει την ωμή βία. Το θεμα που ασχολούμαστε εμείς δεν είναι το τι μπορεί να προκαλέσει αυτή η βία αλλά ανοίγουμε, πλαταίνουμε και μακραίνουμε αυτές τις στιγμές, τις εμπλουτίζουμε με την δική μας αισθητική και τις παρουσιάζουμε μέσα από εικόνες.
– Ποιοι ειναι οι στόχοι της ομάδας για το μέλλον;
Η ομάδα συστάθηκε κάτω απο μια κοινή ιδέα και με στόχο να μιλήσει για την “Άτιτλη βία”. Εγώ προσωπικά όμως θα ήθελα να ξαναπιάσω αυτό το θέμα και ίσως γράψω ένα ακόμη κείμενο βασισμένο στο ήδη υπάρχον αλλά να το προσέγγισω με τελείως διαφορετικό τρόπο. Αυτη ειναι και η μαγιά της τέχνης και της δυνατότητας ελεύθερης έκφρασης: Να μπορεις να ασχολείσαι μ’ ένα θεμα που σε απασχολεί αλλα να εκφράζεσαι διαφορετικά κάθε φορά ώστε να δίνεις όλες του τις διαστάσεις. Η εμπειρία αυτής της πορείας μας δίνει να καταλάβουμε πως αυτή η παρασταση δημιουργήθηκε για να φέρει μαζι της και μια επόμενη. Στόχος ειναι η ομάδα να παραμείνει ενωμένη και να συνεχίσει σ’ αυτο το ταξίδι αναζήτησης και έρευνας. Εγώ ειμαι πρόθυμος να δουλέψουμε με τον ίδιο τρόπο παραθέτοντας προβληματισμούς φέρνοντας προτάσεις κάνοντας έρευνα πιο εντατική και να βγει μεσα απ’ αυτό μια πιο προσωπική πλευρά από τον κάθε ηθοποιό της ομάδας. Θα ήθελα να ξεκινήσω με το τι είναι άτιτλη ασυνείδητη βία για τον καθένα από μας και αυτή να ειναι η αφετηρία της δουλειάς μας.
– Τι σημαίνει για εσάς θέατρο και υποκριτική;
Θέατρο και υποκριτική… Δύσκολο θέμα. Θα πω κάτι πολύ γενικό. Νομίζω πως αυτές οι λέξεις συνοδεύονται από κάποιες άλλες την πίστη, την αγάπη και την επιμονή. Μ’ αυτά τα τρία στοιχεία μπορείς να κάνεις θέατρο και υποκριτική.
Αναλυτικά στοιχεία για την Άτιτλη βία ακολουθούν στον σχετικό σύνδεσμο: http://www.all4fun.gr/fun/theater/7389-2013-09-26-09-19-42.html
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 1/10/2013
