Νιώθω τον εαυτό μου να μπορεί να περιμένει
Κι άλλο
Αυτός ο εαυτός μπορεί
Μπορεί να δει πιο πέρα από τον τοίχο
Να νιώσει τον αέρα της προσμονής χωρίς να πνίγεται
Μέσα στο λαρύγγι, στη γλώσσα
Μέσα στο δέρμα
Χωρίς μόλωπες και αίμα
Προσμονή
Αυτός εαυτός μπορεί
Να κοιμάται με τα δάχτυλα ανοιχτά
Να περιμένει
Χωρίς καλύματα
Μπορεί να απολαύσει
Το λύσιμο της κορδέλας
Την διαδρομή τού φορέματος καθώς πέφτουν οι τιράντες
Το χάδι από το δροσερό ύφασμα ενώ αφήνεται στο πάτωμα
Χωρίς παραίτηση
Το κατέβασμα της καλτσοδέτας καθώς αγκαλιάζει το πόδι
Τα πιασμένα μαλλιά που ελευθερώνονται στη πλάτη
Τα πουλιά που ορμούν στη μάχη
Χωρις βία
Και τα βλέφαρα που ανοίγουν να σε υποδεχτούν
Μπορούν να περιμένουν
Αυτός εαυτός μπορεί
Να απολαύσει κάθε ψέμα
Να αντέξει την αλήθεια
Μπορεί να περιμένει
Το βλέμμα σου να ταξιδεύει αιώνες μέχρι να αντικρύσει το δικό μου
Και τα δάχτυλά σου μέχρι να φτάσουν στο λαιμό μου
Τα χείλη να ξεκλειδώσουν την ανάσα
Χωρίς μόλωπες και αίμα
Προσμονή
Αυτός εαυτός μπορεί
Να κοιμάται με τα δάχτυλα ανοιχτά
Να περιμένει
Χωρίς καλύματα
Μπορεί να απολαύσει
Το λύσιμο της κορδέλας
Την διαδρομή τού φορέματος καθώς πέφτουν οι τιράντες
Το χάδι από το δροσερό ύφασμα ενώ αφήνεται στο πάτωμα
Χωρίς παραίτηση
Το κατέβασμα της καλτσοδέτας καθώς αγκαλιάζει το πόδι
Τα πιασμένα μαλλιά που ελευθερώνονται στη πλάτη
Τα πουλιά που ορμούν στη μάχη
Χωρις βία
Και τα βλέφαρα που ανοίγουν να σε υποδεχτούν
Μπορούν να περιμένουν
Αυτός εαυτός μπορεί
Να απολαύσει κάθε ψέμα
Να αντέξει την αλήθεια
Μπορεί να περιμένει
Το βλέμμα σου να ταξιδεύει αιώνες μέχρι να αντικρύσει το δικό μου
Και τα δάχτυλά σου μέχρι να φτάσουν στο λαιμό μου
Τα χείλη να ξεκλειδώσουν την ανάσα
Επιτέλους να βγει
Αναστεναγμός
Ο πιο βαθύς βρυχηθμός
Τη φωνή σου μέχρι να τολμήσει κάτι να πει
Έχω περιμένει πολύ
Που μπορώ ακόμα να περιμένω την επόμενη φαντασίωση να ΄ρθει
Ο πιο βαθύς βρυχηθμός
Τη φωνή σου μέχρι να τολμήσει κάτι να πει
Έχω περιμένει πολύ
Που μπορώ ακόμα να περιμένω την επόμενη φαντασίωση να ΄ρθει
Καλλιόπη Μανδρέκα