* Από μικρή όταν με ρωτούσαν τι ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω έλεγα ηθοποιός. Ποιος ξέρει γιατίq Ίσως έφταιγε που ο παππούς μου έπαιζε θέατρο να το έλεγα για αυτό. Μου είναι πάντως πολύ δύσκολο ν’ απαντήσω στην ερώτηση το γιατί ασχολήθηκα με το θέατρο. Νομίζω πως δε θέλησα να κάνω κάτι άλλο περισσότερο, από όσο θέλησα να κάνω αυτό.
* Η φύση του επαγγέλματος, το να ξεκινάς κάθε φορά από την αρχή, η έλλειψη σταθερότητας, η έκθεση και η ευαλωτότητα της, η συνεχής αναμέτρηση με την απόρριψη, αλλά και με τον ίδιο σου τον εαυτό, όλα αυτά δεν είναι εύκολα. Αλλά κάτι συμβαίνει στο θέατρο και μαθαίνεις να ζεις με αυτά. Μάλλον…
* Όταν ρωτάω τον εαυτό μου τι σημαίνει για μένα υποκριτική, μου έρχονται όοοοολα τα κλισέ μαζεμένα στο μυαλό. Και ισχύουν όλα! Τρόπος έκφρασης, διαφυγής, η γλύκα του να γεύεσαι ζωές άλλων έστω και έτσι. Και σίγουρα για μένα είναι ένας τρόπος να διαστέλλω τον χρόνο, σε μια εποχή που τρέχει με μια ταχύτητα μεγαλύτερη από εκείνη που μπορώ ν’ αντέξω.
* Νιώθω ότι κάπως είναι μονόδρομος το να ελπίζεις ότι πέρα από σκοτάδι υπάρχει και φως. Κάπως έτσι νιώθω ότι λειτουργούν οι ηθοποιοί και όχι μόνο δηλαδή. Δεν ξέρω πως μπορείς να επιβιώσεις αλλιώς.
* Ο κλάδος μας έχει προβλήματα όπως σχεδόν όλα τα επαγγέλματα στην Ελλάδα σήμερα. Για μένα το φως είναι οι γύρω μου. Οι άνθρωποι που συναντώ και με εμπνέουν, που τους θαυμάζω (του επαγγέλματος και μη) και θέλω να πιστεύω πως μαζί τους και μέσα από εκείνους θα έρθει η όποια αλλαγή μπορεί να έρθει.
* Είναι αλήθεια πως τα καλλιτεχνικά επαγγέλματα στην Ελλάδα δεν έχουν τη θέση και την αντιμετώπιση που θα έπρεπε από την πολιτεία. Θα ήταν ψέματα να λέγαμε ότι αυτό δεν μας επηρεάζει. Ο κόσμος βέβαια βλέπει πολύ θέατρο και αυτό από μόνο του κάτι δείχνει!
* Το “Γιοί και κόρες” προέκυψε εντελώς αναπάντεχα. Είχα πάει σε ακρόαση για άλλη παράσταση πάλι του Γιάννη Καλαβριανού και κάπως τελικά κούμπωσα στο “Γιοί και κόρες”.
* Με το που διάβασα ένα δείγμα από το κείμενο της παράστασης στην ακρόαση, σιγουρεύτηκα πως ήμουν στο σωστό μέρος. Είμαι πολύ τυχερή που γνωρίστηκα με όλη αυτή την ομάδα και που δουλεύω μαζί τους.
* Στην παράσταση μας θα δει κανείς να έρχονται από σχολεία μέχρι ηλικιωμένους. Αυτή ακριβώς θεωρώ ότι είναι και η επιτυχία της. Έχει να σου πει κάτι σε όποια ηλικία και να είσαι.
* Είναι τρομερή αυτή η συνδιαλλαγή με το κοινό. Στην παράσταση μας μεγάλο κομμάτι, το μεγαλύτερο θα έλεγα, έχει η αφήγηση οπότε η αλληλεπίδραση με το κοινό είναι μεγάλη.
* Μπορείς να δεις τις εκφράσεις τους, τη συγκίνησή τους, το γέλιο τους πώς γράφει σε εκείνους κάθε πληροφορία. Αυτές τις αντιδράσεις έχω μάθει να τις χειρίζομαι πολύ καλύτερα κατά τη διάρκεια των παραστάσεων αλλά και να αφουγκράζομαι όσο μπορώ το εκάστοτε κοινό. Άλλωστε κάθε φορά μαθαίνεις. Παίζει τεράστιο ρόλο η εμπειρία.
* Ο Γιάννης (σ.σ. Καλαβριανός) και η Αλεξία(σ.σ Μπεζίκη) δημιούργησαν τον κώδικα της παράστασης και μας άφησαν να “παίξουμε”’ και να βάλουμε και το δικό μας προσωπικό στοιχείο μέσα σε αυτή. Νιώθω τρομερή ασφάλεια στη συγκεκριμένη ομάδα. Είναι φανταστικοί!
* Η παράσταση είναι ένα μωσαϊκό από αληθινές ιστορίες. Κάποιοι στ’ αλήθεια τα ζήσαν όλα αυτά ίσως να είπαν και τα λόγια που λέμε. Αυτό είναι πολύτιμο και προσπαθώ να μην το ξεχνάω. Είναι κάτι που με βγάζει εντελώς από τη λειτουργία του να ‘’αποδώσω κάποιον ρόλο”. Θέλω να πω μια ιστορία, την ιστορία ενός (και όχι μόνο) ανθρώπου, ο οποίος έζησε αυτά που έζησε και που δεν είναι εδώ για να μας τα πει.
* Αυτήν ειδικά την περίοδο βλέπω πάρα πολλές ταινίες. Έχω εθιστεί! Μου αρέσει να παρακολουθώ τις ερμηνείες από αγαπημένους μου ηθοποιούς ξανά και ξανά.
* Νομίζω πως αν θα μου ευχόμουν κάτι (σχετικά με αυτό το επάγγελμα) θα ήταν να παίξω σε πολλές ταινίες . Η τηλεόραση μου είναι προς το παρόν ένα πεδίο ανεξερεύνητο.
* Mε το γράψιμο δυσκολεύομαι. Για πολλά χρόνια κρατούσα ημερολόγιο και ήταν πολύ όμορφη διαδικασία, ανακουφιστική. Τώρα δυσκολεύομαι πολύ να βάλω τη σκέψη μου σε λέξεις. Μου αρέσει πολύ πάντως να γράφω γράμματα!
* Με τον αθλητισμό θα ήθελα πάρα πολύ να πω οτι έχω στενή σχέση, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν είχα ποτέ. Θαυμάζω, όμως, την πειθαρχία των αθλητών. Εγώ γνώρισα αυτή την πειθαρχία μέσω του θεάτρου και της μουσικής.
* Τον χορό τον λατρεύω και θα ήθελα να βρίσκω περισσότερο χρόνο για να χορεύω. Όλοι θεωρώ ότι θα έπρεπε να βρίσκουν λίγο χρόνο να χορεύουν. Μόνοι, με παρέα, σε σχολές, στα σπίτια τους…
* Τραγουδάω όλη μέρα και δεν κάνω διακρίσεις στο τι θα τραγουδήσω.
* Στην Αθήνα με γοητεύει το πόσο ζωντανή είναι η πόλη, οι χιλιάδες επιλογές, τα παλιά σινεμά και τα θέατρα, οι διαφορετικές γειτονιές. Ταυτόχρονα βέβαια όλη αυτή η σύγχυση που σου δημιουργούν οι τόσες επιλογές, οι ρυθμοί που απαιτούν και η απίστευτη φασαρία της ,είναι κάτι που δεν μπορώ να συνηθίσω με τίποτα.
* Στο All4fun μου αρέσουν πάνω απ’ όλα οι άνθρωποι πίσω από το σάιτ.
& Αναλυτικές πληροφορίες για την παράσταση “Γιοι και Κόρες” ΕΔΩ
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 26/3/2026
