Όταν τον πρωτοείδα στο “Αγαπητή Ελένα” ένιωσα ανατριχίλα. Και στη συνέχεια όταν τον γνώρισα αναρωτήθηκα πώς ένας τόσο ευγενικός και πράος άνθρωπος μπορεί και υποδύεται με μεγάλη επιτυχία ένα πολύ σκοτεινό και μοχθηρό υποκείμενο, όπως είναι ο Βαλόντια (για τον οποίο είχε συνομιλήσει μάλιστα στο All4fun και στην Ευάνθη Αθανασιάδη).
Αλλά αυτή είναι η τέχνη του ηθοποιού και ο Γιάννης Λεάκος την υπηρετεί πιστά όλα αυτά τα χρόνια. Η φετινή θεατρική σεζόν τον βρίσκει στο βραβευμένο και από το κοινό του All4fun “Ήλιο με δόντια” του Γιάννη Μακριδάκη σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη και θεατρική διασκευή της Νεφέλης Μαϊστράλη το οποίο συνεχίζεται για 2η χρονιά στο θέατρο Μπέλλος, αλλά στο “Κέικ” του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη πάλι σε σκηνοθεσία του Θανάση Ζερίτη στο Θέατρο Εμπορικόν. Ως πρόσωπο της εβδομάδας μας μίλησε μεταξύ άλλων για τις δύο παραστάσεις του, αλλά για την τηλεοπτική του παρουσία στο Πόρτο Λεόνε.
* Το μικρόβιο της υποκριτικής νομίζω μπήκε αρκετά νωρίς, στο τέλος του Γυμνασίου, όταν χωρίς ποτέ να καταλάβω ακριβώς γιατί συμμετείχα στην θεατρική παράσταση του σχολείου. Μια υπέροχη καθηγήτρια καλλιτεχνικών η Μαρία Θηβαίου έφερε τον ηθοποιό Δημήτρη Μάριζα και μαζί οργάνωσαν μια θεατρική ομάδα και ανεβάσαμε την Φαύστα του Μποστ. Η παράσταση είχε μεγάλη επιτυχία στα πλαίσια του σχολείου και πήρε μάλιστα και το δεύτερο βραβείο στον τότε πανελλήνιο μαθητικό θεατρικό διαγωνισμό. Όλη αυτή η διαδικασία με ενθουσίασε και νομίζω πως για πρώτη φορά βρήκα κάτι να μου αρέσει τόσο πολύ.
* Στην πορεία των μαθητικών μου χρόνων κατάλαβα ότι δεν με ενδιαφέρει να ασχοληθώ με κάτι άλλο, σπούδασα βέβαια κάτι τελείως άσχετο, διοίκηση επιχειρήσεων που ήταν και της μόδας εκείνα τα χρόνια, αλλά μέσω της θεατρικής ομάδας της σχολής που ήμουνα συνέχισα να κρατάω την επαφή με το θέατρο. Με την ομάδα αυτή βρέθηκα το 2000 περίπου να παρακολουθώ την παράσταση “Αγαπητή Ελένα” στο πρώτο της ανέβασμα στο θέατρο Επί Κολωνώ και εκεί ερωτεύτηκα αυτό που είδα. Ξεκίνησα αμέσως τα εργαστήρια υποκριτικής της ομάδας Νάμα παράλληλα με τις σπουδές μου και κάπως έτσι τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Περίπου 15 χρόνια μετά συμμετείχα και στο δεύτερο ανέβασμα της ίδιας παράστασης στο θέατρο που για μένα ήταν η σχολή μου.
* Για μένα υποκριτική σημαίνει τι να προσπαθείς να σκεφτείς και να κάνεις πράξη, το πώς θα συμπεριφερόσουν εσύ ο ίδιος, με τα λόγια που έχει γράψει κάποτε,κάπου ένας άλλος άνθρωπος. Με τη φωνή και το σώμα σου, με τα δικά σου εκφραστικά μέσα.
* Ο Σίμος ο Κακάλας μου είχε πει κάποτε σε μια πολύ ωραία συζήτηση περί υποκριτικής, ότι ο ηθοποιός είναι σαν τον μάστορα και η υποκριτική σαν την μαστορική. Απλά τα εργαλεία μας είναι αόρατα, δεν έχουμε σφυρί και καλέμι αλλά το σώμα, το λόγο και το μυαλό μας. Μου είχε αρέσει πολύ αυτή η διάσταση και συμφωνώ απόλυτα.
* Η αλήθεια είναι ότι η απάντηση στην ερώτηση για το πώς αντιμετωπίζεται ένας καλλιτέχνης στην Ελλάδα του 2025 μάλλον είναι μια συνεχής και μεταβαλλόμενη συζήτηση. Πολλοί παράγοντες παίζουν ρόλο, η εποχή, η χώρα, η πολιτική εν γένει κατάσταση.
* Θέλω να είμαι αισιόδοξος, εννοώ πως είναι μια πολιτική επιλογή, γιατί αλλιώς δεν έχω το κουράγιο να συνεχίζω και θα χάσω το νόημα για τα πράγματα που κάνω. Η τέχνη είναι πολύ σημαντική για την ύπαρξη μας σε φιλοσοφικό αλλά και πρακτικό επίπεδο. Πιστεύω πολύ στους καλλιτέχνες, ειδικά τους νεότερους και θεωρώ ότι τα κοινωνικοπολιτικά θέματα της εποχής μας θα γεννήσουν υπέροχες ιδέες, κείμενα, έργα και κινήματα.
* Η παράσταση “Ήλιος με δόντια” του ομότιτλου βιβλίου του Γιάννη Μακριδάκη, σε δραματουργική επεξεργασία της Νεφέλης Μαϊστράλη και σκηνοθεσία του Θανάση Ζερίτη, ξεκίνησε πέρσυ τον Νοέμβρη στο θέατρο Μπέλλος. Δουλέψαμε πολύ δημιουργικά για αυτή την δουλειά και με πολύ αγάπη, αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα την τόσο θερμή αποδοχή του κοινού και αυτό με κάνει ακόμα πιο χαρούμενο, γιατί είναι μια παράσταση που φτιάχτηκε με λίγα υλικά και πολύ ψυχή.
* Είναι ένα παράδειγμα δουλειάς που λειτούργησε κατά μεγάλο βαθμό στόμα με στόμα και αυτό είναι πολύ ελπιδοφόρο για τις πιο μικρές παραγωγές που “παλεύουν” να βρουν το κοινό τους, σε μια θεατρική Αθήνα με πάρα πολλές επιλογές.
* Η παράσταση πήγε πολύ καλά και συνεχίζουμε και φέτος στο ίδιο θέατρο να αφηγούμαστε αυτή την υπέροχη ιστορία του Γιάννη Μακριδάκη. Εκμεταλλευόμενος το χώρο που μου δίνετε να πω ότι η συνεργασία μου με τον Θανάση λειτούργησε πολύ καλά και παράλληλα με τον “Ήλιο με δόντια” συνεργαζόμαστε φέτος και στην παράσταση “Κεΐκ” του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, στο θέατρο Εμπορικόν, που ήδη έχει ξεκινήσει.
* Στην παράσταση ακούμε και βλέπουμε την ιστορία του κεντρικού ήρωα του Μακριδάκη, τον Κωσταντή. Ένα φτωχό παιδί στις αρχές του προηγούμενου αιώνα στο νησί της Χίου, όπου η φυσική του ροπή προς τη θηλυκότητα τον περιθωριοποίησε κοινωνικά. Μέσα από την ιστορία του συναντάμε και τους ανθρώπους-χαρακτήρες που ακούμπησαν τη ζωή του.
* Η συνεργασία μου με τους συντελεστές της παράστασης “Ήλιος με δόντια” ήταν πραγματικά υπέροχη. Ο Θανάσης Ζερίτης, ο σκηνοθέτης μας, ήταν καλά προετοιμασμένος για αυτή την δουλειά και είχε στα χέρια του ένα εξαιρετικό κείμενο.
* Από την πρώτη πρόβα θυμάμαι αναπτύχθηκε γρήγορα μια πολύ καλή σχέση με τον Παναγιώτη Εξαρχέα τον δεύτερο ηθοποιό της παράστασης και σε συνδιασμό με την δημιουργική ελευθερία που μας έδωσε ο Θανάσης δημιουργήθηκε ένα καλό κλίμα συνεργασίας. Νιώθω πραγματικά πολύ τυχερός για αυτή τη δουλειά γιατί όλοι συντονιστήκαμε σε αυτό που είχε και έχει την μεγαλύτερη σημασία, την παράσταση. Το να ακουστεί η ιστορία, να ακουστεί η φωνή του Κωσταντή και ας κρατήσει ο κάθε θεατής αυτό που θέλει.
* Οι θεατές της παράστασης μας επιστρέφουν πολύ όμορφα λόγια και μας δίνουν τη δύναμη να συνεχίζουμε να λέμε αυτή την ιστορία. Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν συχνά ακούω “τι ωραία δουλειά” γιατί αυτό εμπεριέχει όλους εμάς που εργαστήκαμε για το αποτέλεσμα και όχι μόνο τους δύο ηθοποιούς που βρίσκονται επί σκηνής. Όσο πιο γρήγορα διώξεις την ανάγκη για ατομική και σκηνική επιβεβαίωση τόσο πιο πολύ φωτίζεις το κείμενο και την εργασία σου πάνω σε αυτό.
* Ο ρόλος του Κωσταντή αλλά και των λοιπών χαρακτήρων παρουσιάζονται με δύο μόνο ηθοποιούς. Η βασική προσέγγιση στην παράσταση μας είναι αφηγηματική με κάποιες διαλογικές σκηνές. Το σημαντικό στοιχείο είναι να ακουστεί η ιστορία του ανθρώπου αυτού. Να γίνουμε δηλαδή οι δύο ηθοποιοί η φωνή και το σώμα ενός ανθρώπου που δεν είχε τη δική του φωνή. Επειδή ο χαρακτήρας αυτός είναι πολύ μακριά από εμένα και τις προσωπικές μου εμπειρίες, η εργασία βασίστηκε στην κατανόηση αυτού του ανθρώπου και την ανάγκη να μιλήσουμε για αυτόν. Για όλους τους αδικημένους Κωσταντήδες αυτού του κόσμου.
* Τα 11α Θεατρικά Βραβεία Κοινοιύ All4fun ήταν μια όμορφη βραδιά και μια ωραία ευκαιρία να βρεθούμε από κοντά φίλοι και συνάδελφοι που λόγω των καθημερινών υποχρεώσεων μας στο θέατρο δε συναντιόμαστε εύκολα. Δεν είχα κάποια προσδοκία για την βράβευση η όχι της παράστασης, η συμμετοχή μας και μόνο ως επιλογή καλύτερου νεοελληνικού έργου ήταν χαρά για μας. Φυσικά η βράβευση μας έδωσε ακόμα μεγαλύτερη χαρά και ικανοποίηση για τον κόπο μας όλο αυτό το διάστημα. Βέβαια τα πιο πολλά εύσημα ανήκουν δικαιωματικά στον συγγραφέα Γιάννη Μακριδάκη και στην πολύ καλή δραματουργική επεξεργασία της Νεφέλης Μαϊστράλη.
* Το μέσο της τηλεόρασης έχει μεγάλη δύναμη και αυτό το καταλαβαίνουμε όλοι. Μπορείς να δείξεις την δουλειά σου σε ένα πολύ μεγαλύτερο κοινό και να δουλέψεις ως ηθοποιός με άλλους κανόνες από ότι στο θέατρο. Εγώ μέχρι τώρα απολαμβάνω την διαδικασία και το χώρο που μου έχει δωθεί και ανυπομονώ για τις επόμενες συνεργασίες. Θα ήθελα πολύ να μπορώ να κάνω τελείως διαφορετικά πράγματα, ρόλους μιας και για μένα εκεί κρύβεται η πρόκληση.
* Φέτος είμαι στην σειρά “Porto Leone” ως ένας φιλόδοξος υπαστυνόμος στα χρόνια της Τρούμπας του Πειραιά. Μια καλογυρισμένη σειρά με υπέροχους ηθοποιούς που πηγαίνει πολύ καλά μέχρι τώρα και φαίνεται ότι έχει βρει το κοινό της. Προσωπικά πέρασα πολύ ωραία στα γυρίσματα και είχα μια ωραία συνεργασία.
* Η επαφή μου με τον κινηματογράφο ως ηθοποιός δυστυχώς είναι λίγη και λέω δυστυχώς γιατί λατρεύω αυτό το μέσο και θα ήθελα πολύ στο μέλλον να ασχοληθώ με το σινεμά. Πηγαίνω ακόμα στον κινηματογράφο και απολαμβάνω την εμπειρία κάθε φορά. Είναι από τις αγαπημένες μου στιγμές ξεκούρασης και ψυχαγωγίας όταν δεν έχω κάποια παράσταση.
* Όταν ήμουν μικρός έπαιζα μπάσκετ ασταμάτητα! Πήγαινα και στον γυμναστικό σύλλογο της περιοχής που μεγάλωσα. Λατρεύω το άθλημα ακόμα και σήμερα. Βέβαια λόγω του επαγγέλματος μου έχω σταματήσει καιρό τώρα να παίζω από τον φόβο τραυματισμών. Αλλά ακόμα παρακολουθώ μπάσκετ με μεγάλη χαρά. Είμαι αυτό που λέμε μπασκετικός τύπος. Η σχέση μου με τον χορό ήταν πάντα καλή. Μου άρεσε και μου αρέσει ο χορός και ήταν πάντα κομμάτι της έκφρασης μου.
* Νιώθω πολύ τυχερός μέχρι τώρα θεατρικά γιατί έχω συμμετάσχει σε δουλειές που αγάπησα πολύ, πέρασα καλά και είχαν και επιτυχία όπως το “La Chunga” και η “Αγαπητή Ελένα” σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, το “Περιμένοντας το Γκοντό” σε σκηνοθεσία Έλενας Μαυρίδου και τον “Αρίστο” σε σκηνοθεσία Γιώργου Παπαγεωργίου.
* Η Αθήνα είναι η πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Είναι πανέμορφη και κακάσχημη την ίδια στιγμή. Είναι μια μεγαλούπολη που σου προσφέρει αμέτρητες επιλογές από τα πάντα αλλά μπορεί να σε συνθλίψει επίσης. Για να είμαι ειλικρινής αν δεν εργαζόμουν ως ηθοποιός, γιατί στην πραγματικότητα μόνο στην Αθήνα μπορείς να το κάνεις, δεν θα ζούσα εδώ. Θα έμενα είτε στην επαρχία είτε σε άλλη χώρα και θα ερχόμουν στην Αθήνα για διακοπές, να την απολαμβάνω χωρίς το άγχος και την τρέλα της καθημερινότητας. Έχω παντρευτεί αυτή την πόλη γιατί αγαπώ αυτό που κάνω.
* Το All4fun είναι ένα εναλλακτικό καλλιτεχνικό πόρταλ που έχει φτιαχτεί με μεράκι. Μου αρέσει που δίνετε χώρος σε δουλειές και σε ανθρώπους που δεν είναι στα φώτα της δημοσιότητας και που ασχολείται με όλα τα δρώμενα της πόλης. Πολύ σημαντικό επίσης το θέμα των ακροάσεων που είναι ένα πολύ ευαίσθητο κομμάτι, ειδικά στον χώρο του θεάτρου. Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και τον χώρο που μου δώσατε. Καλή συνέχεια!
& Αναλυτικές πληροφορίες για την παράσταση “Ήλιος με δόντια” ΕΔΩ
&& Αναλυτικές πληροφορίες για το “Κέικ” ΕΔΩ
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 4/11/2025
