24.8 C
Athens
Τρίτη, 16 Απριλίου, 2024

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΡΥΣΤΙΝΟΥ: Ποτέ ένας ρόλος δεν είναι πολύ κοντά σε εσένα γιατί πάντα είναι κάποιος άλλος

Άμα τραγουδάς ένα τραγούδι ή, φτιάχνεις μια μηχανή, ή φυτεύεις ρύζι αυτό κατά βάθος είναι καλοσύνη, λέει ο Καλός άνθρωπος του Σετσουάν του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Για την Αγγελική Καρυστινού η συγκεκριμένη φράση είναι κάτι που τη χαρακτηρίζει απόλυτα. Μετά από μια γεμάτη, αλλά και αρκετά κοπιαστική σεζόν έχει πλέον την ευκαιρία να γεμίσει τις μπαταρίες της, περιμένοντας το επόμενο επαγγελματικό της βήμα.

Το all4fun.gr μίλησε με την Αγγελική, που συμμετείχε στην πολύ δύσκολη, αλλά συνάμα επιτυχημένη παράσταση του εθνικού θεάτρου Το ξύπνημα της άνοιξης, ενώ συνέχισε για δεύτερη χρονιά στη σειρά του MEGA Μια στιγμή, δυο ζωές.

– Τι αποκόμισες από τη φετινή σεζόν;

Ηταν πολύ έντονη για έμενα, γιατί δούλεψα σε μια παράσταση και με έναν σκηνοθέτη που ήθελα πολύ, όπως ο Νίκος Μαστοράκης. Δυσκολεύτηκα πολύ και πέτυχα κάτι πολύ σημαντικό για μένα. Δυστυχώς έφυγε ένας  νέος άνθρωπος που εκτιμούσα πολύ, ενώ έχασα και κάποια πράγματα. Θα έλεγα πως κέρδισα λίγα αλλά πολύτιμα. Παράλληλα εξαντλήθηκα πολύ και πλέον ήρθε πια η ώρα να ξαναβρώ το ρυθμό μου.

– Στο ξύπνημα της άνοιξης υποδύθηκες τη μητέρα της Ιωάννα Παππά, που είναι της ηλικίας σου. Φαντάζομαι ότι είναι πολύ δύσκολο να παίζεις μια γυναίκα πολύ μεγαλύτερη σου.

Ναι, δυσκολεύτηκα πολύ, αλλά κέρδισα πολλά, κάνοντας αυτόν τον ρόλο. Άνοιξα τη γκαμα μου ως ηθοποιός και βρήκα και άλλους τρόπους διαχείρισης των εκφραστικών μου μέσων.

– Πώς αντιμετωπίστηκε από το κοινό η παράσταση; Θυμάμαι ότι είχε ακουστεί πως ήταν αρκετά ακραία.

Δε θεωρώ ότι ήταν ακραία. Θεωρώ ότι ο Νίκος ο Μαστοράκης κατάλαβε τον κόσμο των σύγχρονων νέων πολύ καλά και γενικά το κοινό αντιδρούσε θετικά. Οι ενήλικες του έργου παίζαμε γκρότεσκ (σ.σ. πρόκειται για μεγεθυμένη υποκριτική σαν καρικατούρα που στόχο έχει την κριτική μιας κοινωνικής κατάστασης), γιατί ο Νίκος ήθελε να σατιρίσει τον κόσμο των μεγάλων και το κοινωνικό κατεστημένο. Γι’ αυτό μοιάζαμε με κούκλες λίγο γελοίες και υπερβολικές. Συντελούσε και το έντονο μακιγιάζ.

– Ο Κωνσταντίνος Παπαχρόνης, που συμμετείχε στην παράσταση δυστυχώς έφυγε πολύ νωρίς. Τι θα θυμάσαι από εκείνον;

Ήταν ένας σπουδαίος ηθοποιός και ένα εξαιρετικό παιδί. Θα θυμάμαι πάντα το καθαρό του βλέμμα και τη ζεστή φωνή του.

– Στην τηλεόραση έχεις συμμετάσχει σε πολλές σειρές. Η τελευταία ήταν καθημερινή. Πιστεύεις πως μπορεί να υπάρξει κατηγοριοποίηση ενός ηθοποιού όταν παίζει σ’ ένα καθημερινό σίριαλ;

Μπορεί, αλλά εγώ πιστεύω ότι τα πάντα εξαρτώνται από το πώς διαχειρίζεται ο καθένας τον εαυτό του.

– Έχω την αίσθηση, πάντως, πως είσαι πιο πολύ θεατρική ηθοποιός. Ή, κάνω λάθος;

Παίζω και στο θέατρο και στο σινεμά και στην τηλεόραση, γιατί είμαι ηθοποιός και η δουλειά μου είναι να πλάθω ρόλους. Και πάντα αυτό προσπαθώ να κάνω όπου κι αν παίζω. Απλά στο θέατρο έχεις περισσότερο χρόνο να πλάσεις το χαρακτήρα που καλείσαι να υποδυθείς.

– Στη σειρά τι υποδυόσουν;

Ένα κορίτσι πάρα πολύ καλό με υπομονή, ήθος και αληθινά συναισθήματα.

– Είναι κοντά σε εσένα;

Η υπομονή και η ηρεμία όχι δε θα το έλεγα ότι είναι από τα χαρακτηριστικά μου.

– Σε εξιτάρει περισσότερο ένας ρόλος κόντρα σε εσένα ή, σου αρέσει να παίζεις κάτι κοντά στον εαυτό σου;

Και τα δύο, γιατί το καθένα έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αλλά ποτέ ένας ρόλος δεν είναι πολύ κοντά σε εσένα γιατί πάντα είναι κάποιος άλλος.

– Ποιο ήταν το ερέθισμα για να ξεκινήσεις αυτή τη δουλειά;

Ήταν κάτι που πάντα ήθελα αλλά ποτέ δεν το είχα εκφράσει δημόσια μέχρι που τέλειωσα το σχολείο οπότε αποφάσισα να το πω πλέον ανοιχτά.

– Και υπήρξαν αντιδράσεις;

Όχι ιδιαίτερες. Απλώς οι γονείς μου ήταν επιφυλακτικοί. Μου είπαν να τελειώσω και τη φιλοσοφική, άλλα πάνω απ? όλα πίστευαν ότι πρέπει να κάνω αυτό που θέλω.

– Έξι χρόνια μετά είσαι ικανοποιημένη με τα όσα έχεις πετύχει; Αναζητάς κάτι διαφορετικό σε σχέση με όσα έχεις κάνει;

Έχω πετύχει κάποια πράγματα που ήθελα αλλά μένουν ακόμα πολλά. Υπάρχουν πολλά ακόμα να μάθω και να εξελιχθώ.

– Για ποια δουλειά είσαι ικανοποιημένη περισσότερο;

Όλες τις δουλειές τις αγαπάω γιατί όλες μου έμαθαν κάτι και μου έδωσαν πολλά άλλα. Αγαπώ ιδιαίτερα τις δουλειές που έχω κανει με τον Αλέξανδρο Βούλγαρη γιατί είναι ένας άνθρωπος που επικοινωνώ εξαιρετικά.

– Ποιες ήταν;

Μια ταινία. το Ροζ και μια performance που λεγόταν The lady.

– Σ’ έναν πολύ ανταγωνιστικό χώρο τα θετικά υπερισχύουν των αρνητικών;

Σε κάθε χώρο υπάρχουν και τα θετικά και τα αρνητικά που το ένα διαδέχεται το άλλο χωρίς τίποτα να υπερισχύει. Αυτό δε συμβαίνει και στη ζωή άλλωστε;

– Βέβαια. Τι είναι αυτό που θα ήθελες να παίξεις και δεν το έχεις καταφέρει ακόμα;

Πολλά, αλλά κυρίως με αφορά η συνεργασία με ανθρώπους που εκτιμώ και νομίζω ότι μπορούν να με μάθουν πράγματα που θα με προχωρήσουν και θα με εξελίξουν. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που εκτιμώ τη δουλειά τους και την στάση τους.

– Γενικά το επίπεδο των Ελλήνων ηθοποιών είναι πολύ υψηλό.

Όντως έχουμε πολύ καλούς ηθοποιούς στην Ελλάδα, που εξαιτίας των συνθηκών που δουλεύουμε δεν μπορούν πάντα να αποδείξουν το υψηλό τους επίπεδο.

– Έχοντας συνεργαστεί με αρκετούς σπουδαίους ανθρώπους, σε ποιον ή, σε ποιους θα έλεγες ένα μεγάλο ευχαριστώ;

Σε όλους γιατί κάτι μου έδωσαν, αλλά κυρίως στον Αλέξανδρο Βούλγαρη γιατί με κάνει πάντα ευτυχισμένη όταν δουλεύω μαζί του. Και στον Νίκο Μαστοράκη φυσικά, γιατί εκκίνησε μέσα μου μια ενδιαφέρουσα διαδικασία.

– Και η οποία είναι;

Ε, ας κρατήσουμε και κάτι προσωπικό…

Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 13/04/2009

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα