14.8 C
Athens
Παρασκευή, 19 Απριλίου, 2024

Κυριάκος Μαρκάτος: «Το θέατρο είναι ο τρόπος μου ν’ αλλάξω τον κόσμο»

Ηθοποιός της νέας γενιάς αξιοποιεί κάθε του ευκαιρία για τέχνη και ζωή! Αγαπά το θέατρο γιατί τον εξελίσσει και τον διαμορφώνει τόσο σαν καλλιτέχνη, όσο και σαν άνθρωπο. Με αφορμή την περιοδεία σε Κεφαλονιά, Αθήνα και επιλεγμένες πόλεις, με την παράσταση «Κεφαλονίτικες ιστορίες» σε σκηνοθεσία Γιάννη Αναστασάκη, ο Κυριάκος Μαρκάτος μιλάει περί θεάτρου και ζωής…

  • Μετά από αρκετό καιρό απουσίας από τη θεατρική σκηνή, επιστροφή σε αυτήν με ένα έργο που μυρίζει «Κεφαλονιά». Περίγραψε μου το πώς αισθάνεσαι.

Μυρίζει πολύ «Κεφαλονιά» θα έλεγα, μιας και το έργο είναι « Οι Κεφαλονίτικες ιστορίες» και θα παρουσιαστεί κατά κύριο λόγο στην Κεφαλονιά μας. Η συγκίνηση είναι τεράστια. Επιτέλους ξαναρχίσαμε πρόβες μετά από πολύ καιρό και φυσικά επιστρέφω στο νησί μου. Στον τόπο που έμαθα να αγαπάω και να σέβομαι το θέατρο για να μοιραστώ με το κοινό της Κεφαλονιάς, αυτά που έμαθα μέσα από αυτό το ταξίδι.

  • Τι θα δει ο κόσμος μέσα από την παράσταση και ποιος είναι ο δικός σου ρόλος;

     Το έργο αυτό είναι μια συρραφή κειμένων που έγινε από τον σκηνοθέτη μας, τον Γιάννη Αναστασάκη. Είναι τρεις από τις «Κεφαλονίτικες Ιστορίες» του Σ. Σκιαδαρέση και κάποια κείμενα του Α. Λασκαράτου, όλα εναρμονισμένα με την μουσική του Κ. Χαριτάτου.
Κάνω διάφορους ρόλους στην παράσταση: έναν νεκρό που ξυπνάει στη μέση της κηδείας του, τον Γιάκουμο που είναι ένας άφωνος τενόρος, τον παπά Κοσμά και τον Χριστό. Ένας μικρός χαμούλης επί σκηνής όπως καταλαβαίνεις.

125846641_10224020786050458_18705782273810954_n.jpg

  • Τι είναι αυτό που σε φοβίζει σαν καλλιτέχνη στην Ελλάδα του ΄21 και τι αυτό που σε κάνει να αισιοδοξείς;

Είμαι φύση και θέση αισιόδοξος άνθρωπος γενικά. Πιστεύω πως τα εμπόδια που βρίσκουμε στον δρόμο μας είναι τοποθετημένα για να μας σκληραγωγήσουν και να μας βοηθήσουν να γίνουμε καλύτεροι. Παρόλα αυτά στο κομμάτι του πολιτισμού παρά έχουν μπει εμπόδια. Ειδικά η τελευταία εξάμηνη καραντίνα που περάσαμε, μας έδειξε πόσο αδιάφορο είναι το κράτος για εμάς, τους ανθρώπους που ασχολούμαστε με τον πολιτισμό. Μιλώντας με φίλους και συναδέλφους που έχουν φύγει στο εξωτερικό, μπορώ να πω πως οι άνθρωποι που ασχολούμαστε με τον πολιτισμό στην Ελλάδα, ζούμε σ’ έναν εργασιακό μεσαίωνα.

  • Γιατί ο Κυριάκος Μαρκάτος επέλεξε να γίνει ηθοποιός και τι θεωρείς ότι σου έχει προσφέρει η τέχνη του θεάτρου, όλα αυτά τα χρόνια που την υπηρετείς;

Είναι ο τρόπος μου να αλλάξω τον κόσμο. Ξέρω ακούγεται πολύ κλισέ όμως είναι η αλήθεια μου. Μέσω των κειμένων που ερμηνεύω, έχω στόχο να αλλάξω έστω και έναν άνθρωπο από το κοινό και να δημιουργήσουμε μαζί μια μεγάλη αλλαγή, που θα μας οδηγήσει σε έναν άλλον κόσμο… πιο τρυφερό, πιο αληθινό.

  • Θυμάσαι την πιο έντονη στιγμή σου πάνω στη σκηνή;

Αν μπορούσα να ξεχωρίσω μία θα ήταν στο «Ποπ κορν» σε σκηνοθεσία Α. Χιώτη. Υπάρχει εκεί μια σκηνή, που παίρνω την κοπέλα μου και ανεβοκατεβαίνουμε κάτι λόφους. Μια στιγμή λοιπόν, εγώ πηδάω από τον «βράχο» και ακούω μια γυναικεία φωνή να λέει δυνατά « Ωχ το παιδί θα πέσει». Γυρίζω και κοιτάζω είχε σηκωθεί μια κυρία για να με προφυλάξει από το να χτυπήσω.. ενώ ήταν μέσα στον ρόλο. Τότε νομίζω κατάλαβα αυτή την βαθιά και ουσιαστική σύνδεση που δημιουργείται μεταξύ του κοινού και των ηθοποιών. Την κυρία αυτή δεν την ήξερα, δεν με ήξερε όμως σηκώθηκε για να με σώσει. Σπουδαίο πράγμα το θέατρο.

image3.jpeg

  • Αν το θέατρο για σένα ήταν στίχος τραγουδιού, ποιος θα ήταν;

«You may say I’m a dreamer

But I’m not the only one

I hope someday you’ll join us

And the world will be as one». Αυτοί οι στίχοι που έγραψε ο John Lennon είναι για μένα το θέατρο. Την ώρα μιας θεατρικής παράστασης γίνεται αυτό, προσπαθείς να κινητοποιήσεις τον θεατή και να τον κάνεις μέρος ενός καλύτερου κόσμου.

  • Ονειρεύεσαι σαν ηθοποιός κάποιους συγκεκριμένους ρόλους στην πορεία σου ή μένεις σε συνεργασίες και ό,τι αυτές θα φέρουν;

Όταν ξεκίνησα στη σχολή έλεγα «θέλω να παίξω Κρέοντα, Λυσιστράτη, Αμλετ, Οθέλλο, το ένα το άλλο..» Τώρα λέω «θέλω να συνεργαστώ με αυτόν, εκείνον, τον άλλον». Οι συνεργασίες – για μένα τουλάχιστον – είναι πολύ πιο σημαντικές από τους ρόλους. Μέσα από τους συνεργάτες σου, γίνεσαι καλύτερος. Αυτό με ενδιαφέρει άλλωστε…. Να γίνω καλύτερος σε αυτήν την δουλειά.

  • Έφτασες ποτέ σε σημείο να πεις ότι ως εδώ ήταν, τα παρατάω γιατί δεν αντέχω άλλο την ρευστότητα του επαγγέλματος αυτού;

Φυσικά. Στις σχολές, θα έπρεπε να είναι μάθημα αυτό. Το πως να διαχειριζόμαστε δηλαδή την αναμονή και την απόρριψη. Στις αρχές, όταν πήγαινα σε ακροάσεις και δεν με παίρνανε, έλεγα «Κυριάκο κάτι σου λείπει, κάτι πάνω σου δεν τους αρέσει.» Έχασα πάρα πολλά κιλά γιατί πίστευα πως έτσι θα τους αρέσω περισσότερο. Αφού αδυνάτισα, έχασα 4 δουλειές σε μια σεζόν γιατί ήμουν πολύ αδύνατος. Όταν μέσω της ψυχοθεραπείας, κατάλαβα πως είναι μέσα στην δουλειά μας και η αναμονή και η απόρριψη, ηρέμησα και άρχισα να ζω με αυτά χωρίς να τα παίρνω προσωπικά. Μπορώ να πω πως τώρα, το τηλέφωνο χτυπάει πιο συχνά.

  • Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 5 χρόνια από σήμερα;

Δύσκολο να πω.. Ήρθε ο κορονοϊός και μας απέδειξε πως δεν πρέπει να κάνουμε τόσο μακρινά σχέδια αλλά να ζούμε το τώρα. Ούτε σε πέντε μήνες δεν μπορώ να σκεφτώ πως θα κινηθώ γιατί τα πράγματα αλλάζουν μέρα με τη μέρα. Μπορώ να σου πω όμως για το σήμερα, που είμαι στην Κεφαλονιά, απολαμβάνω τις ομορφιές του νησιού μου και ετοιμάζομαι για τις Κεφαλονίτικες ιστορίες, με τους υπέροχους συναδέλφους μου.

Της Θεοδώρας Μπαρουτάκη, 2/8/2021

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα