Ιστορία μιας ερωτικής σχέσης που συνοδεύεται από έντονα κωμικά στοιχεία. Έτσι μας συστήνουν το Χάρισμα οι δύο του πρωταγωνιστές. Ο ΧΑΡης (Μάκης Παπαδημητρίου) και η ΙΣΜήνη (Βάσω Καβαλιεράτου) συνθέτουν ένα ζευγάρι, το οποίο μοιάζει αρχικά αταίριαστο, όμως στη συνέχεια γίνεται αχώριστο.
Το Χάρισμα κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες στις 18 Νοεμβρίου και εκφράζει ένα είδος, το οποίο λείπει από τον ελληνικό κινηματογράφο. Χαρακτηρίζεται ως μια εναλλακτική ρομαντική κομεντί, για την οποία η Bάσω παραδέχεται στο all4fun πως δεν είναι μία ακόμη “γλυκανάλατη” της συγκεκριμένης κατηγορίας, αλλά εμπεριέχει και πολλές αιχμηρές πλευρές!
Ούτε γίνεται χαζή, όπως τονίζει ο Μάκης, τον οποίο το ευρύ κοινό γνώρισε από τον περίφημο Ζαν-Κλοντ στα Μαύρα Μεσάνυχτα. Από τους πιο ιδιαίτερους ηθοποιούς της γενιάς του και βραβευμένος με το θεατρικό βραβείο Χορν την άνοιξη του 2009, ολοκλήρωσε πριν από λίγες ημέρες τη συμμετοχή του στη Λυσιστράτη και από τον χειμώνα θα τον βλέπουμε σε μια νέα σειρά στο ΜΕGA μαζί με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο.
Οσο για τη Βάσω πραγματοποίησε τα πρώτα της κινηματογραφικά βήματα στη Ψυχραιμία και υπηρετεί πιστά το θέατρο τα τελευταία χρόνια. Βραβευμένη επίσης στο φεστιβάλ του Μπέρμιγχαμ θα συμμετέχει από τέλη Ιανουαρίου στον «Πλανήτη» με την ομάδα Abovo στο BIOS.
– Πόσο διασκεδάσατε τη συμμετοχή σας στο Χάρισμα;
M: «Μου άρεσε πάρα πολύ»
Β: «Εμένα πιο πολύ! Μην τον ακούς, αυτός γλύφει (σ.σ. γέλια)
– Είναι μια τόσο γλυκιά ταινία, όπως φαίνεται στο trailer;
Μ: «Μέλι (σ.σ. γέλια)
Β: «Αλλά έχει και τα δύσκολα κομμάτια αν σκεφτείς ότι πρόκειται για την ιστορία δύο μοναχικών ανθρώπων. Από την στιγμή, που συναντιούνται, όμως, η ζωή τους γλυκαίνει».
– Ερχεται να δώσει κάτι που έλειπε στον ελληνικό κινηματογράφο όσον αφορά στη συγκεκριμένη κατηγορία;
Β: «Ναι. Οντως νομίζω πως δεν υπάρχει τέτοια ταινία αυτού του είδους. Και προπάντων να μην είναι μια χαζοχαρούμενη κομεντί, αλλά να συνδυάζει μια ερωτική σχέση με έντονα κωμικά στοιχεία. Και να έχει και αιχμηρές πλευρές, δίχως να γίνεται γλυκανάλατη».
– Ποιοι είναι οι χαρακτήρες σας;
Μ: «Ο Χάρης είναι ένα ρεμάλι (σ.σ. γέλια).
Β: «Και η Ισμήνη τα έχει μ; έναν παντρεμένο και δεν κάνει κάτι για να το αλλάξει. Αποδέχεται τη ζωή της μέχρι που τον γνωρίζει και ουσιαστικά την ξεκλειδώνει».
Μ: «Βασικά η ταινία έχει να κάνει με τον τρόπο που εισβάλλει ο ένας στη ζωή του άλλου. Στο μυαλό και στον τρόπο σκέψης. Δε σημαίνει πως το ότι καταλήγουν μαζί θα είναι μαζί και για όλη τους τη ζωή. Της λέει για παράδειγμα να είναι μαζί, όμως, δεν της τάζει το πάντα».
Β: «Δεν της λέει να παντρευτούν. Της λέει ν’ αλλάξει τώρα. Και την πείθει, την ξεκολλά».
Μ: «Εχει μεγάλη σημασία για αυτό που είπα. Να κάνεις μια προσπάθεια να βελτιώσεις τη ζωή σου χωρίς να είσαι 100% σίγουρος για την απόφαση σου. Είναι θέμα επιθυμίας ν’ αλλάξεις κάτι».
Β: «Και νομίζω πως εκείνος είναι πιο αποφασιστικός»
Μ: «Πιο αποφασιστικός επειδή την γνωρίζει και κάτι του κάνει. Δεν είναι από τους τύπους εκείνους που στην πρώτη βραδιά με μια κοπέλα της ζητούν να ξυπνούν μαζί. Με την Ισμήνη αυτό αλλάζει. Και αυτό που είναι σημαντικό είναι πως αποφασίζει να την διεκδικήσει από την αρχή, που τη συναντά. Δε θέλει να περάσει ο χρόνος. Πάει και το κάνει. Εδώ και τώρα!»
Β: «Και στην Ισμήνη δεν έχει συμβεί κάτι ανάλογο. Ανέχεται να είναι με τον παντρεμένο και δεν έχει ζήσει, όπως θα ήθελε. Αυτός είναι ο λόγος που ξυπνά, όταν συναντά τον Χάρη».
– Για ποιο λόγο να πάει κάποιος να δει το Χάρισμα;
Μ: «Διότι έχει πολύ χιούμορ, είναι πολύ αστεία ταινία, δίχως να γίνεται χαζή. Εκτιμώ πως το σενάριο είναι καλογραμμένο. Και σου δημιουργεί αίσθημα ευφορίας. Ακόμα και σε σκηνές που δε μοιάζουν αστείες, το γέλιο έρχεται αυθόρμητα. Επιπλέον είναι και καλογυρισμένη».
Β: «Είναι πολύ αληθινό. Αυτό την κάνει ξεχωριστό. Είναι πολύ ρεαλιστικό και δεν χρειάζεται να εκβιάσει μια σκηνή για να γίνει αστεία».
Μ: «Εκτιμώ πως έχουμε κάνει κάτι καλό. Α, και γιατί παίζει και μία φανταστική κλούβα VOLKSVAGEN (σ.σ. γέλια). Είναι ένα από τα τρία περίεργα οχήματα που οδήγησα».
Β: Α, γιατί παίζει και η Βάσω. Και ο Μάκης φυσικά (σ.σ. γέλια)
– Πιστεύετε πώς θα τo αγαπήσει και το κοινό;
Β: «Νομίζω πως ναι. Την είδαμε όλοι μαζί για πρώτη φορά στις Νύχτες Πρεμιέρας. Είδα τον κόσμο να αντιδρά θετικά και ειδικά υπήρχε μεγάλη ανταπόκριση από τους νέους»
– Και θα πάει να τo δει στην αίθουσα;
Μ: «Μακάρι. Γενικά, πάντως, μια ταινία πρέπει να έχει υποστήριξη από πολλούς για να κόψει εισιτήρια. Στην Αμερική για ένα φιλμ οι παραγωγές επενδύουν πολλά χρήματα, τα οποία εδώ ούτε καν τα βλέπουμε ακόμα και στην πιο ακριβή ταινία. Επομένως είναι σχετικό αυτό με τους αριθμούς των εισιτηρίων. Εχει να κάνει και με το πόσο παίζεται κάθε φορά και πού».
– Πώς ήταν να δουλεύετε με μια νεαρή σκηνοθέτιδα, όπως η Χριστίνα Ιωακειμίδη;
Β: «Είναι πολύ ωραίο, γιατί έχεις την αίσθηση του ότι είσαι κοντά με τον σκηνοθέτη. Ηταν φυσικά και το σενάριο της. Από την πρώτη στιγμή που το διάβασα ήμουν σίγουρη ότι θέλω να παίξω. Η Χριστίνα μας έδειξε τρομερή εμπιστοσύνη και ό,τι και αν κάναμε ήταν πάντα μαζί μας».
Μ: «Ξέρεις από ηθοποιούς μέχρι και το υπόλοιπο συνεργείο ήμασταν όλοι συνομήλικοι».
Β: «Η Χριστίνα δούλευε πολλά χρόνια την αρχική ιδέα. Επιπλέον όλοι οι συντελεστές είχαν πιστέψει στο εγχείρημα. Ένιωθες ότι είσαι ένα με όλους. Με τους ηθοποιούς, την Χριστίνα, τα μέλη του συνεργείου».
– Γενικά αυτή τη σεζόν έχουν βγει πολλές ελληνικές ταινίες.
Μ: «Είναι πολύ ευχάριστο. Τα τελευταία χρόνια κάτι κινείται. Είναι σημαντικό. Όχι μόνο ο Κυνόδοντας, η Στρέλλα, η Ακαδημία Πλάτωνος. Κάτι γίνεται. Νομίζω πως είναι μια καλή περίσταση, έστω και αν δεν υπάρχουν χρήματα. Από σενάρια, ιδέες, ανθρώπινο δυναμικό υπάρχει υλικό. Πάντα γίνονταν καλές ταινίες και το καλό είναι πως συνεχίζονται.
Β: «Απλά τώρα έχουν βγει πιο πολλές, διότι υπάρχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο νέο αίμα».
Μ: «Επιπλέον και το σινεμά δεν είναι ένα “ελιτίστικο” είδος ψυχαγωγίας. Είναι τραγικό να θες να πας θέατρο και να δίνεις 20-25 ευρώ. Και αν έχεις και οικογένεια, πόσα χρήματα να ξοδέψεις σε μια παράσταση; Έτσι ο περισσότερος κόσμος αναγκάζεται να πηγαίνει θέατρο μια φορά τον χρόνο».
Β: «Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι οι κινηματογραφικές ταινίες είναι ακριβό σπορ. Υπάρχουν ιδέες, υλικό, αλλά συνολικά το κόστος είναι μεγάλο».
Μ: «Το θετικό είναι πως υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν για την ανεύρεση χρημάτων, που θα έπρεπε να δίνονται κανονικά. Όπως η δουλειά που γίνεται από τους κινηματογραφιστές της ομίχλης».
Β: «Είναι καλό να ακούγονται φωνές διαμαρτυρίες για τα κακώς κείμενα».
– Μάκη έγινες γνωστός με τον Ζαν-Κλοντ στα Μαύρα Μεσάνυχτα.
Μ: «Άλλη ερώτηση (σ.σ. γέλια). Ο Ζαν-Κλοντ είναι πια παρελθόν».
– Εντάξει τότε. Θα σε δούμε κάπου στην τηλεόραση;
«Θα είμαι από τον χειμώνα σε μια νέα σειρά στο ΜEGA με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο».
– Mε τον οποίο παίξατε μαζί και στη Λυσιστράτη! Πώς ήταν να φοράς γόβες κάθε μέρα;
Μ: «Α, ευτυχώς, λόγω του ρόλου μου δεν μπήκα σ’ αυτήν τη διαδικασία».
– Γενικά ο κόσμος σε έχει μάθει περισσότερο ως κωμικό.
Μ: «Όταν σου προτείνουν κάτι κωμικό και υπάρχουν λεφτά, λες το ναι. Φυσικά δεν το κάνω μόνο για τα χρήματα, διότι αν δε εκφράζει αυτό που σου προτείνουν λες και όχι. Από την άλλη, βέβαια, δεν είναι πάντα εύκολο κάτι τέτοιο. Θα ήθελα να μπω σε μια διαδικασία στο μέλλον να έχω τη δυνατότητα να επιλέγω περισσότερο το πού θέλω να δουλέψω. Να σου, βέβαια, ότι ο Χάρης δεν είναι καθόλου κωμικός ρόλος. Και γενικά μου μοιάζει ως χαρακτήρας».
– Προσωπικά, πάντως, θα ήθελα να σε δω και σε άλλους ρόλους όχι μόνο κωμικούς.
Μ: «Χαίρομαι που το λες! Να το πεις και στους άλλους (σ.σ. γέλια). Με μεγάλη μου χαρά. Έχω, πάντως, μια ροπή στην κωμωδία. Αν και ο ρόλος του Λι στο Motortown για τον οποίο πήρα το βραβείο δεν ήταν κωμικός»
Β: «Πάνω απ’ όλα ο Μάκης είναι πολύ καλός ηθοποιός».
– Εσύ Βάσω που θα βρίσκεσαι;
«Η σεζόν μου ξεκίνησε στο Knott Gallery με την ομάδα Pequod, όπου παίξαμε τον «Γλάρο» και υποδυόμουν τη Μάσα. Ηταν πολύ ιδιαίτερη παράσταση με πολύ καλή σκηνοθεσία από τον Δημήτρη Ξανθόπουλο. Τελείωσε τη δεύτερη εβδομάδα του Νοεμβρίου».
– Και μετά;
«Θα είμαι με την ομάδα Abovo στο Bios από 25 Ιανουαρίου με τον Πλανήτη. Θα είναι ένα έργο χωρίς λόγια! Σωματικό Θέατρο. Εμφανιστήκαμε στο φεστιβάλ του Μπέρμιγχαμ και κατακτήσαμε το πρώτο βραβείο. Έχει να κάνει με ένα ελληνικό πλήρωμα διαστημανθρώπων. Έχει πολύ πλάκα. Οι Έλληνες στο διάστημα! Εγώ υποδύομαι μια δημοσιογράφο»
– Και είναι δυνατόν δημοσιογράφος και να μη μιλάει;; (σ.σ. γέλια)
«Χαχα. Όχι. Όλα γίνονται με το σώμα. Με παντομίμα κλπ. Έχει πολύ πλάκα».
– Εχεις βραβευτεί για τη μικρή μήκους ταινία «Γάτα εξ΄ ουρανού». Πώς βίωσες αυτήν την στιγμή;
«Της βράβευσης εννοείς; Δεν ήμουν καν εκεί! Έκανα πρόβες για το θέατρο και δεν μπόρεσα να ανέβω στη Δράμα. Δεν περίμενα κιόλας ότι θα πάρω το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας.. Χάρηκα πάρα πολύ γιατί από την πρώτη ανάγνωση του συγκεκριμένου σεναρίου το λάτρεψα και πίστεψα πάρα πολύ και στην ταινία και στη Δήμητρα Νικολοπούλου που το έγραψε και το σκηνοθέτησε. Ήταν μια εξαιρετική συνεργασία και εμπειρία».
– Και η υπόθεση ποια είναι;
Β: «Είχε να κάνει με τη ζωή μιας κοπέλας, η οποία αλλάζει όταν ξαφνικά μπαίνει στη ζωή της μια γάτα. Είναι 22-25 λεπτά. Είχε πάρει τη δεύτερη θέση στο φεστιβάλ της Δράμας».
– Πώς είναι να παίζεις με μια γάτα;
«Είναι πολύ δύσκολο. Ηταν, όμως, πανέξυπνη η Αμελί! Δεν είχε πρόβλημα που είχε γύρω της τόσο κόσμο. Την αγάπησα πολύ πραγματικά».
– Το 2004 συμμετείχες και στην τελετή λήξης των ολυμπιακών αγώνων. Πώς βίωσες τη συγκεκριμένη εμπειρία;
«Πολύ ωραία εμπειρία, έντονη και δυνατή. Πρώτη φορά βρέθηκα να δουλεύω με τόσους πολλούς ανθρώπους για την επίτευξη ενός καλλιτεχνικού αποτελέσματος που θα παρακολουθήσει όλος ο κόσμος..! Άγχος, ευθύνη, αλλά και απίστευτη χαρά..»
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 14/11/2010
