Ο Χρήστος Καρασαββίδης επιστρέφει με το “Lolita reversed” στις 20 Απριλίου και θα συνεργαστεί έτσι για δεύτερη φορά φέτος με το θέατρο Tempus Verum – Εν Αθήναις, αφού μέσα στη σεζόν παρουσιάστηκαν εκεί και “Τα τέσσερα κοριτσάκια”
Παράλληλα ο Χρήστος, σε συνεργασία με τον Δημήτρη Λάλο που ηγείται του Tempus Verum – Εν Αθήναις και τη δημιουργική του ομάδα, ετοιμάζουν για το καλοκαίρι ένα νέο καλλιτεχνικό φεστιβάλ, που στηρίζεται στην ιδέα της έμπνευσης και της διασκευής.
Το Adapt Festival θα πραγματοποιηθεί στο Tempus Verum – Εν Αθήναις από τις 20 Ιουνίου μέχρι την 1η Ιουλίου και καλεί νέους δημιουργούς και καλλιτέχνες να καταθέσουν τις προτάσεις τους μέχρι τις 30 Απριλίου στο email: tempusverumfestival@gmail.com
Οι προτάσεις θα πρέπει να είναι βασισμένες σε κάποιο μυθιστόρημα, θεατρικό, ταινία, ποίηµα, έννοια ή οτιδήποτε άλλο και να έχουν ως πυρήνα την προσαρμογή, την διασκευή, τη διαφορετική σκηνοθετική οπτική ενός ήδη γνωστού έργου, θεατρικού ή µη.
Για το Adapt Festival, την έννοια της αναδημιουργίας, το θέατρο σήμερα, αλλά και τον ρόλο της νέας γενιάς στην τέχνη και στην κοινωνία ο Χρήστος Καρασαββίδης μίλησε στο All4fun.
Τι καινούριο είναι αυτό που, πιστεύετε, ότι κοµίζει το Adapt Festival στο ήδη πληθωρικό φεστιβαλικό τοπίο της Αθήνας;
To «Adapt Festival» είναι ένα νέο φεστιβάλ πειραµατικών τεχνών µε έµφαση στις νέες µορφές πειραµατικού θεάτρου κι απευθύνεται κατά κύριο λόγο στη νέα γενιά καλλιτεχνών ή δηµιουργών, αν θέλετε. Το διαφορετικό από τα υπόλοιπα θεατρικά φεστιβάλ της Αθήνας, έγκειται στο γεγονός πως οργανώνεται και διευθύνεται καλλιτεχνικά από νέους ανθρώπους που πιστεύουν σε ένα διαφορετικό άφοβο θέατρο κι έχουν εμπιστοσύνη στη γενιά τους. Γι’ αυτό και όσο περνά από το χέρι µας, είµαστε έτοιµοι να δώσουµε πλήρη καλλιτεχνική ελευθερία στους δηµιουργούς και στις παραστάσεις που θα συµµετάσχουν.
Πώς αντιλαµβάνεστε εσείς την έννοια της «διασκευής»;
Έχω την αίσθηση πως περισσότερο µε καλύπτει η λέξη «αναδηµιουργία» κι όχι ακριβώς η διασκευή ή η προσαρµογή. Έχω τη βαθιά πεποίθηση πως ο καλλιτέχνης µπορεί να δηµιουργεί, να καταστρέφει ή να µεταλλάσσει οποιοδήποτε κείµενο ή ιδέα, να δοκιµάζει οποιοδήποτε είδος γραφής, σκηνοθεσίας ή υποκριτικής και γι’ αυτό όταν ζητάµε από τους δηµιουργούς που µας καταθέτουν την πρότασή τους να εστιάσουν στην φιλοσοφία της διασκευής δεν εννοούµε απλώς να διασκευάσουν κειµενικά ένα έργο, αλλά να προτείνουν µια ολοκαίνουρια µορφή του, είτε αυτή αφορά σε ένα νέο εµπνευσµένο επιθετικό κείµενο είτε σε µια εντελώς νέα πειραµατική σκηνοθεσία.
Τι είναι αυτό που περιµένετε από τις προτάσεις των νέων δηµιουργών – καλλιτεχνών;
Το ίδιο ακριβώς που περιµένω και φιλοδοξώ από τη γενιά µου: να είναι τολµηρή, άφοβη, να πιστεύει στο όµορφο θέατρο, να έχει εµπιστοσύνη στην εκπαίδευση και στο µυαλό της, να παίρνει καλλιτεχνικά ρίσκα και να αναζητεί συνεχώς νέους τρόπους να υψώσει τη φωνή της.
Τι θα αλλάζατε στο σηµερινό θεατρικό τοπίο αν ήταν στο χέρι σας;
Έχω την αίσθηση πως από το θεατρικό τοπίο της πόλης και από την πλειονότητα των παραστάσεων λείπει η τόλµη κι η έµπνευση. Έχουµε µαραθεί ανάµεσα στην ανακύκλωση των ίδιων ιδεών, των ίδιων έργων, των ίδιων σκηνοθεσιών και φοβόµαστε ως χώρα κι ως νέα γενιά καλλιτεχνών να προτείνουµε κάτι εντελώς διαφορετικό. Και πάνω απ’ όλα νιώθω πως αυθυποβαλλόµαστε να µας αρέσουν πράγµατα που ποτέ στην πραγµατικότητα δεν ενεργοποίησαν το αισθητικό µας κριτήριο και την επαγωγική µας σκέψη.
Από τις 20 Απριλίου παρουσιάζεται ξανά στο Tempus Verum – Εν Αθήναις και το έργο σας “Lolita reversed”. Τι είναι αυτό που σας κάνει να επιστρέφετε σε αυτό και πού πιστεύετε ότι οφείλεται η επιτυχία του;
Η «Lolita Reversed» ανεβαίνει για τρίτη φορά µέσα στην ίδια σεζόν, έπειτα από απαίτηση, σχεδόν, του κοινού. Η παράσταση αυτή απέκτησε τη φήµη που την συνοδεύει αφενός λόγω της πειραµατικής σκοπιάς από την οποία αντιµετωπίσαµε αυτό το έργο -δεν διασκευάσαµε απλώς το κείµενο αλλά γράφτηκε ένα ολοκαίνουριο, προτείναµε µια νέα µορφή λόγου και ποιητικής επιθετικής σκηνοθεσίας- κι αφετέρου επειδή αποθεώθηκε από κάποιους που καταφέραµε να του κοινωνήσουµε το όραµα µας και θάφτηκε από κάποιους άλλους που θεώρησαν πως κάνουµε αήθη επίδειξη σκηνοθεσίας και προσβάλλουµε την ιδέα του Ναµπόκοφ. Κι αυτή η πόλωση των απόψεων ήταν η επιβεβαίωση πως κάναµε αυτό που θέλαµε χωρίς να σκεφτούµε τί θα πει ο ένας κι ο άλλος. Επίσης, θα ήθελα να τονίσω πως πέραν της «Lolita Reversed» που ανεβαίνει πάλι από τις 20 Απριλίου στο θέατρο Tempus Verum – Εν Αθήναις κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, θα παιχτούν ξανά και «Τα Τέσσερα Κοριτσάκια», άλλη µια παράσταση για την οποία νιώθω τροµερά περήφανος, από τις 7 Μαΐου στο Blackbox του Ιδρύµατος «Μιχάλης Κακογιάννης» κάθε Δευτέρα και Τρίτη.
Της Γεωργίας Κατσάνη, 8/4/2018
