17.2 C
Athens
Σάββατο, 18 Μαΐου, 2024

H Χριστίνα Αππανά μιλάει στο All4fun

Τα «μάγια της πεταλούδας» του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα παρουσιάστηκε τον χειμώνα στο Σύγχρονο θέατρο και θα παιχθεί για μία φορά στο φετινό Bob Theater Festival.
 
Η Χριστινά Αππανά αποφοίτησε πέρσι από τη θεατρική σχολή Δήλος και μας μίλησε για το πώς βίωσε τη φετινή σεζόν, αλλά και για την παράσταση στην οποία συμμετέχει:
 
– Πως αποφάσισες να ασχοληθείς με την υποκριτική;
 
Έχω αναρωτηθεί και εγώ πολλές φορές τί είναι αυτό που με έκανε να ασχοληθώ με την υποκριτική! Ειλικρινά δεν ξέρω! Δεν έγινε κάτι συγκεκριμένο που με κινητοποίησε ούτε ήταν κάτι που φαινόταν πως θα ακολουθούσα από μικρή, ίσα ίσα θα έλεγα! Δεν έπαιζα στις παραστάσεις του σχολείου ούτε έλεγα ποιήματα και γενικότερα δεν ασχολούμουν με οτιδήποτε είχε να κάνει με την άμεση έκθεσή μου σε κοινό. Η άμεση έκθεση του εαυτού μου με τρόμαζε αλλά ίσως ακριβώς επειδή με τρόμαζε τοσο το θαύμαζα και το ήθελα. Πιστεύω οτι αναλόγως τη χρονική στιγμή και συγκυρία ο καθένας βρίσκει έναν διαφορετικό τρόπο να δημιουργεί. Όταν ξεκίνησα λοιπόν μέσα από διάφορες θεατρικές ομάδες να χρησιμοποιώ το σώμα και το λόγο ως μέσω έκφρασης ήταν σα να γεννήθηκε ένας νέος κόσμος και σιγά σιγά γινόμουν και εγώ κομμάτι αυτού του κόσμου και μαγεύτηκα από το πως μπορείς να μεταδίδεις και να προκαλείς κάτι που νιώθεις βαθιά μέσα σου σε κάποιον. Υποθέτω πως ήταν σα να είχα μια βόμβα μέσα μου που περίμενε στο χρόνο της να σκάσει!
 
– Ποιες είναι οι επιρροές σου;
 
Οι επιρροές που δέχεται ένας ηθοποιός είναι διαρκείς και ανεξάντλητες. Δεν επηρεάζεσαι μόνο από ρεύματα, δασκάλους, μεθόδους. Επηρεάζεσαι από τα πάντα, οτιδήποτε υπάρχει γύρω σου και σε περιβάλει. Αυτή εξάλλου θεωρώ πως είναι η δουλειά μου. Να είσαι ανοιχτός στο να παρατηρείς, όχι μόνο να θάβεσαι στα βιβλία σου αλλά να συνειδητοποιείς ότι είσαι μέλος ενός συνόλου και να αντλείς πληροφορίες από αυτό. Για κάποιο λόγο βρίσκω το μετρό για το λόγο αυτό εξαιρετικά ενδιαφέρον! Είναι αστείρευτη πηγή παρατήρησης! Σηκώνεται κάποιος από τη θέση του για να παραλάβει τη θέση του κάποιος άλλος, κάθεται, ακούει μουσική, μπορεί να διαβάζει ένα βιβλίο, μπορεί να κοιτάει το κινητό του, το διπλανό του. Πως τον κοιτάει? Τί σκέφτεται? Τυπικά χαμόγελα, μορφασμοί, βλέμματα, στάσεις του σώματος. Η καθημερινότητα. Η ρουτίνα. Είναι σα να βλέπεις καθημερινά  μια περφόρμανς να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια σου…
 
– Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου Έλληνες ηθοποιοί;
 
Θαυμάζω πολλούς, παλαιότερους και νέους αλλά δεν ονοματίζω, αφενός γιατί είμαι πολύ κακή στο να θυμάμαι ονόματα και αφετέρου γιατί σίγουρα θα ξεχάσω κάποιον και θα κοπανάω το κεφάλι μου στον τοίχο! Συνήθως όμως προτιμώ όταν φεύγω από μια παράσταση να μην εστιάζω μεμονωμένα σε ηθοποιούς όσο στο σύνολο μιας παράστασης. Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι και το πιο σωστό. Η ερμηνεία μπορεί να είναι εξαιρετική ωστόσο δε θα πρεπε να καπελώνει το σύνολο και να καταλήγεις να μιλάς μόνο για αυτή, αλλά να το αναδεικνύει έτσι ώστε να μη θαυμάζεις μόνο τον ηθοποιό αλλά το γενικότερο αποτέλεσμα.
 
– Λόγω της οικονομικής κρίσης έχεις σκεφτεί να φύγεις στο εξωτερικό;
 
Η αλήθεια είναι πως με το που τελείωσα τη δραματική σχολή, φλέρταρα σοβαρά με την ιδέα να φύγω στο εξωτερικό. Αποφάσισα ωστόσο να παλέψω να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα στη χώρα μου, με τις δυσκολίες που έχει και με τη δεδομένη οικονομική κατάσταση. Από τη στιγμή που δεν υπάρχουν ‘πλάτες’ να σε στηρίξουν και να σε αναδείξουν, ο αγώνας είναι αγώνας όπου και αν βρίσκεσαι. Άνθρωποι με όραμα και πάθος για αυτό που κάνουν υπάρχουν παντού και πάντα, και το όνειρο είναι προνόμιο κάθε γενιάς. Δεν πιστεύω ότι η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της αλλά οι άνθρωποί της και το σύστημα που μας έχει επιβληθεί. Όπως τόσοι πριν και μετά από μένα μοχθούν για αυτό που αγαπούν αυτό προσπαθώ να κάνω και εγώ. Την έκβαση καλώς ή κακώς (καλώς θα έλεγα) δεν την ξέρει κανείς και στόχος κάθε γενιάς παρ όλες της συνθήκες θα πρέπει να είναι αυτός. να μοχθεί, να αντιστέκεται και να παλεύει με τα εφόδια που διαθέτει να παραχωρήσει μια καλύτερη κληρονομιά από αυτή που της παραχωρήθηκε.
 
– Μίλησε μας και για την παράσταση σας  
 
Πρόκειται για μια σκοτεινή κωμωδία την οποία μετέτρεψε σε μιούζικαλ ο Χρίστος Θεοδώρου με πρωτότυπη μουσική, ο Μιχάλης Γελασάκης στο λιμπρέτο και η Νικολέτα Ξεναρίου σε σκηνοθεσία. Η αναζήτηση της ελευθερίας, ο έρωτας και η ανατροπή του γίνονται οι κεντρικοί άξονες της παράστασης και η θεατρική πράξη είναι η απάντηση στο δύσκολο ερώτημα του ανθρώπου για ελευθερία. Ο 17μελής μας νεανικός μας θίασος μετά την ολοκλήρωση μιαςσειράς επιτυχημένων παραστάσεων θα συνεχίσει Τα Μάγια της Πεταλούδας-The Musical στο Bob Theatre Festival.Πέμπτη στις 7 Μαϊου στις 9 15 στην κυρίως σκηνή του Βios.
 
– Τα επόμενα επαγγελματικα σου σχέδια ποια είναι; 
 
Όπως ανακαλύπτω σιγά σιγά η περίοδος αυτή για έναν ηθοποιό είναι περίοδος αναμονής της νέας σεζόν! Περιμένω λοιπόν με μεγάλη αγωνία την προβολή πιλοτικού επεισοδίου μιας νέας σειράς με τίτλο ID που συμμετέχω, σε σκηνοθεσία Αντώνη Κωνσταντουδάκη. Είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που η βασική πλοκή εξελίσσεται σε ένα ψυχιατρείο με cast 45 ατόμων. Δυστυχώς όμως δεν μπορώ να πω περισσότερα!
 
– Μια ευχή για το All4fun;
Θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω το Αll4fun για την τιμή που μου κάνει με αυτή τη συνέντευξη, σε εμένα και τόσους νέους ηθοποιούς σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς και που στηρίζει και προωθεί τις προσπάθειές μας! Σας ευχαριστούμε και συνεχίστε με αυτή την πολύ θετική αύρα και ενέργεια! Ό,τι καλύτερο!
 
* Αναλυτικές πληροφορίες για την παράσταση, που θα παρουσιαστεί στο Bob Festival την Πέμπτη στις 21.15 ακολουθούν στον σχετικό σύνδεσμο: 
 
Της Βασιλικής Δρακοπούλου, 5/5/2015 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα