30.1 C
Athens
Τρίτη, 23 Ιουλίου, 2024

Μαθήματα Ξένων

Με έμαθαν να φοβάμαι
Και τους ανθρώπους να τους κοιτώ στα δόντια
Με έμαθαν να δέχομαι το όχι με το κεφάλι χαμηλά
Και το ναι να μην το πολυπιστεύω
Μου είπαν ότι ο δρόμος είναι σκοτεινός
Και όλη μου τη ζωή περπατούσα ανάβοντας κεριά
Μα έλιωναν στα πόδια και δεν μπορούσα να πάω μπροστά
Μετά μου είπαν ότι ο ουρανός λέγεται ταβάνι
Η γη πάτωμα
Και τα δέντρα ειν’ τα τοίχη
Τα πουλιά είναι αόρατα θεριά και όταν τα συναντώ να τα αποφεύγω
Τους πίστεψα και σταμάτησα να κοιτάω ψηλά
Μετά μου είπαν πως αν θέλω να ονειρεύομαι να το κάνω στα κρυφά
Και άρχισα να γράφω σε χαρτιά
Και όταν φοβόμουν να αγαπώ το έγραφα εδώ
Όταν ήθελα να σε δω μιλούσα στο κενό
Και όταν μου έλειπε η αγκαλιά την αναζητούσα σε άλλου την καρδιά
Κι έτσι έγινα ένα από αυτά τα διαβατάρικα θαυμαστά πουλιά

Με ξένα ψευτοραμένα τα φτερά
 
 
 
10/6/2020, Καλλιόπη Μανδρέκα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα