Το Spirited Away είναι μια τρομερή ταινία του Hayao Miyazaki. Ένας από τους ήρωες, ο Απρόσωπος, δείχνει δύο διαφορετικές εκδοχές του εαυτού του. Μοιράζει χρυσάφι σε υπαλλήλους λουτρών και μόλις σπεύσουν να δεχθούν την ευεργεσία του τους καταβροχθίζει. Μόνο όταν εξαναγκάζεται να καταπιεί ένα μαγικό βότανο γίνεται εντελώς πράος.
Η ελληνική αστυνομία κατάφερε να στρέψει πάλι πάνω της τα βλέμματα με καινούριες «ομορφιές». Έφοδος με μηχανάκια στο άλσος της Νέας Σμύρνης και νέος απρόκλητος ξυλοδαρμός. Μόνο που αυτή τη φορά δεν πέρασε στα ψηλά από τον κόσμο. Έγινε μεγάλη πορεία με αφορμή το γεγονός αυτό. Ο κύριος Κυρανάκης βέβαια κατάφερε εκτός από την αστυνομία να φέρει και την ίδια την κυβέρνηση σε δύσκολη θέση. Σε πρωινή εκπομπή θύμισε κάτι από Ηρακλή Πουαρό, αστυνόμο Μπέκα κι αστυνόμο Σαΐνη, δίνοντας τα στοιχεία ατόμου που ξυλοκοπήθηκε, ενώ δεν φάνηκε να πτοείται ούτε από τις επισημάνσεις του κυρίου Παυλόπουλου.
Με όλο αυτό, εκτός του ότι σε πιάνει μια αηδία, δημιουργείται και μια απορία. Πώς γίνεται να βρήκαν τόσες πληροφορίες σε τόσο μικρό διάστημα για έναν απλό πολίτη, ενώ για τον πρώην διευθυντή του εθνικού θεάτρου επέδειξαν εντελώς άλλη στάση; Λέγεται ότι η αστυνομία προσπαθεί μάλιστα προσπαθεί να φορτώσει κακουργήματα στα ίδια τα θύματα, θυμίζοντας την υπόθεση των Αλέξανδρου Τιτκώβ και Θωμά Λάλου που για παρόμοιο λόγο έχουν εμπλακεί σε δικαστικό αγώνα για να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες.
Ο ίδιος ο ΔΣΑ πάντως καταθέτει μήνυση εναντίον της μετά τα τελευταία γεγονότα. Τη μια φταίει ο ιός, την άλλη οι αριστεροί, μετά οι φοιτητές. Μήπως τελικά κάποια όργανα της τάξεως έχουν παραγίνει όργανα αταξίας; Και τι περίμεναν, πάλι να αδιαφορήσει ο κόσμος;
Η αστυνομία έχει ιδρυθεί για να φυλάσσει και να προστατεύει. Μπορεί να καταστείλει, αλλά πρέπει να μην ξεπερνά το μέτρο, ή να το αγνοεί. Δεν ξέρουμε αν το σώμα περνά κρίση όμοια με του Απρόσωπου, ή αν απλά πέφτει η μάσκα. Όπως και να ‘χει μακάρι να βρεθεί, έστω και εξαναγκαστικά, ένα παρόμοιο βότανο κι εδώ μπας και στρώσει ο «ασθενής», γιατί εκτός από βίαιος, διέπεται κι από μια ροπή κατασκευής σεναρίων φανταστικών και τελείως μα τελείως αντίθετων με την πραγματικότητα.
Του Γιώργου Διαλυνά, 10/3/2021
