Το “Misery”είναι από τα γνωστότερα μυθιστορήματα του Στίβεν Κινγκ και προσέλκυσε το ενδιαφέρον των αναγνωστών από την πρώτη στιγμή που κυκλοφόρησε το 1987 (στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 1994). Εναν χρόνο αργότερα από την κυκλοφορία του βραβεύτηκε με το βραβείο World Fantasy Award–Novel κι έγινε παγκοσμίως γνωστό από την μεταφορά του στον κινηματογράφο το 1990.
Τη σκηνοθεσία υπέγραψε ο Ρόμπ Ράινερ με πρωταγωνιστές την εκπληκτική στο ρόλο της Άννι Γουίλκς, Κάθι Μπέιτς που βραβεύτηκε για την ερμηνεία της με Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου και με Χρυσή Σφαίρα, και τον Τζέιμς Κάαν στον ρόλο του Πολ Σέλτον, του μεσήλικα συγγραφέα που με μια σειρά μυθιστορημάτων και κεντρική ηρωίδα την Μίζερι, έχει κατακτήσει το βιβλιόφιλο κοινό.
Κάποια στιγμή αποφασίζει με την έκδοση του ένατου βιβλίου της σειράς να ‘’πεθάνει’’ τη Μίζερι. Τον είχε κουράσει πια η έκδοση με ηρωίδα την Μίζερι, και απελευθερωμένος, αποφασίζει να ταξιδέψει σε μια εξοχική περιοχή. Του συμβαίνει όμως ένα σοβαρό ατύχημα με το αυτοκίνητο και η μόνη που τον βρίσκει τραυματισμένο βαριά στα πόδια είναι η Άννι Γουίλκς, πρώην νοσοκόμα και τον μεταφέρει στο σπίτι της. Συμπωματικά δε, είναι θαυμάστρια του και η Μίζερι αγαπημένη της.
Κι από εδώ αρχίζει η τρομακτική διαμονή – φυλάκιση του Σέλτον, καθώς η Γουίλκς εκτός του ότι πάσχει από ψυχολογικά προβλήματα, εξοργίζεται μαζί του που έχει θανατώσει την Μίζερι και τον υποχρεώνει βασανίζοντας τον βάναυσα ν’ αναστήσει με ένα καινούρια χειρόγραφο την ηρωίδα του.
“Η Μίζερι με κάνει να θυμάμαι πως δεν είμαι μόνη στον κόσμο. Δεν γίνεται να πεθάνει”.
Ο Σέλτον καθηλωμένος και ανήμπορος, βιώνει τον τρόμο, τη διαταραγμένη ψυχολογικά Άννι, που εμμονικά και με σκληρότητα ‘’απαιτεί’’ να ξαναγράψει αποκλείοντας τον θάνατο της Μίζερι και όπως λέει εμφατικά.
Με λίγα λόγια αυτή είναι η – όπως χαρακτηρίστηκε από τους βιβλιοκριτικούς, καθηλωτική, γεμάτη ανατροπές και με σταδιακή κλιμάκωσή της αγωνίας – ιστορία του Στίβεν Κίνγκ, που ‘’καθήλωσε’’ και ως θεατρικό έργο το 1992 σε σκηνοθεσία του Γουίλ Φρίερς και το 2005 σε διασκευή και σκηνοθεσία του Σάιμον Μούρ, ενώ το 2015 – 2016 σε διασκευή του σεναριογράφου Γουίλιαμ Γκόλντμαν, ανέβηκε στο Λονδίνο και εν συνεχεία στο Μπρόντγουεϊ με τον Μπρους Γουίλις (κάνοντας το ντεμπούτο του στο Θέατρο) και τη Λόρι Μέτκαλφ.
Στην Ελλάδα ανέβηκε για πρώτη φορά, ως θεατρικό πάντα, το 2008 σε σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια με τον Νίκο Ψαρρά και την Αννέζα Παπαδοπούλου στο Θέατρο Χώρα, ενώ το 2018 ξανανεβαίνει στο Θέατρο ‘’Ιλίσια – Βολανάκης’’ σκηνοθετημένο από τον Τάκη Τζαμαργιά με την Ρένη Πιττακή και τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο.
Την φετινή, όμως , θεατρική περίοδο το θεατρικό ‘Μίζερι’’ αποκτά μια άλλη διάσταση, μια άλλη προβολή, μια πλέον τρομακτική επιβλητικότητα.
Η Ελένη Καρακούλη μέσω της εξαιρετικής μετάφρασης του Αντώνη Γαλέου, δε σκηνοθέτησε απλά την νέα παράσταση, στο Θέατρο ‘’Άνεσις’’, αλλά επιβεβαιώνοντας την δημιουργική εμμονή της στο ν’ αναζητά την ‘’ουσία’’, το βαθύτερο νόημα, την υπαρξιακή υποδομή του έργου που καλείτε να σκηνοθετήσει, δημιουργεί και πάλι, μια παράσταση με αυτό το τόσο γνώριμο (από την ταινία κυρίως) έργο, μια άλλη θεατρική καταγραφή.
Τέτοια που, αποκαλύπτετα, μέσω της σκηνοθετικής ματιάς, ότι υπάρχει ο χώρος και ο τρόπος να δημιουργηθεί το καινούριο, το μη επηρεασμένο, το εν ολίγοις πρωτότυπο. Η παράσταση που παρακολουθήσαμε, αν και γνωρίζαμε την εξέλιξη, την δομή της, το τι πρόκειται να συμβεί, μας προκάλεσε αίσθηση σημαίνουσα, μας ‘’ τρόμαξε’’ (αν δεν ακούγεται οξύμωρο) ευφρόσυνα, μας προκάλεσε τόσο, σαν να μην το γνωρίζαμε.
Να, λοιπόν, που (κάτι που έχω ξαναγράψει) πόσο σημαντικό ρόλο παίζει ο σκηνοθέτης, η σκηνοθετίδα, επι τω προκειμένω, που επικαλείται την ευρηματικότητα και μέσω αυτής – επαναλαμβάνω – δημιουργεί και δεν υποπίπτει σε κουραστικές για τον/την θεατή επαναλήψεις.
Ειδικά σε έργα που κυρίαρχο στοιχείο τους είναι η θριλερική δομή, η ψυχολογική διαταραγμένη κατάσταση, η συμπεριφορά με σκοπό την χειραγώγηση, η ανελέητη επικυριαρχία σε συναισθήματα, η φοβία που εναλλάσσεται με τον τρόμο, μιας και ο Στίβεν Κίνγκ δεν έγραψε ένα απλό θρίλερ.
Αλλά ψυχογραφεί δυο ανθρώπους, που κουβαλάνε τις αμαρτίες τους, καθοδηγούνται από αυτές, ενώ η ‘’άβυσσος’’ του διαταραγμένου μυαλού τους, τους ωθεί σε ανελέητες, απάνθρωπές πράξεις. Εδώ, σε αυτή την παράσταση (προσωπική άποψη μου), η κ. Καρακούλη, δεν αφήνει ούτε την Άννι αλώβητη, αλλά ούτε και τον Πoλ.
Δε δικαιολογεί κανέναν, δεν αφήνει περιθώρια συμπάθειας. Έχω την εντύπωση δε, ότι θύμα και δύτης έχουν κάτι κοινό. Την ισχυρή προβολή της ξεχωριστής προσωπικότητας και της Άννι και του Πόλ, που αντιμάχονται με ένταση, για την επικράτηση του πιο δυνατού, μέσα από την σωματική αδυναμία (και όχι προσωπικότητας),του ενός και την ψυχολογική διαταραχή που επηρεάζει και την νοητική επεξεργασία, της άλλης. Η επικράτηση, με τον όποιο, έστω και ακραίο τρόπο, είναι το ζητούμενο τους. Η εξάρτηση του ενός από την άλλη καθώς κορυφώνεται, αγγίζει τα όρια της ταύτισης.
Έτσι, μέσα σε αυτά τα δεδομένα είναι ‘’χτισμένες’’ και οι ερμηνείες.
Είδαμε μια εκπληκτικά διαφορετική από όσες φορές την έχουμε δει μέχρι τώρα, Φιλαρέτη Κομνηνού, να επιβάλλεται στον ρόλο της Άννι, να την ‘’ζωντανεύει’’ ανατριχιαστικά πειστικά, να επιβάλλεται με την υποκριτικά ελεγχόμενη όμως, διαστροφή συναισθηματικών εκρήξεων, τη ψεύτικη ευγενή συμπεριφορά απέναντι στον ‘’φυλακισμένο’’ της, την κατ’ εξακολούθηση αναδρομή στα άσχημα παιδικά της χρόνια, στα αδιέξοδα της, που μόνο στην Μίζερι βρίσκει μια κάποια διέξοδο και ίσως ταυτίζεται με την ηρωίδα ενός μυθιστορήματος, της μη πραγματικής, που την θέλει ως υπαρκτό πρόσωπο.
Στον θάνατο που την υποχρεώνει ο συγγραφέας της, βλέπει και την δική της απώλεια. Στα βιβλία του Σέλτον, δεν υπάρχει η δική της ‘’Μιζέρια’’, εκείνη διαβάζει μια άλλη πραγματικότητα, μια άλλη Ζωή.
Ο Αναστάσης Ροϊλός με την υποκριτική του και την απόδοση του τραυματισμένου Πολ Σέλτον, εντάσσει σε αυτή με αξιοπρόσεκτο τρόπο και το σωματικό θέατρο, με πειστικότητα και φανερή την προηγηθείσα σειρά προβών, που έχει κάνει ο καλός αυτός ηθοποιός, για να ερμηνεύσει τον καθηλωμένο Πολ.
Αξία ιδιαίτερης παρατήρησης είναι η ερμηνεία του που (όπως μας είπε και ο ίδιος) φτάνει να αυτοτραυματίζεται σε κάποιες παραστάσεις. Ο κ. Ροϊλός, δε ‘’ψευτίζει’’ και κυριολεκτικά ‘πλάθει’’ τον ρόλο επιβαλλόμενος στην υπερβολή που θα μπορούσε να υποπέσει, λόγω ερμηνευτικών και κινησιολογικών δυσκολιών που υφίστανται στην απόδοση του ρόλου.
Σημαντική έως καθοριστική η συμμετοχή του Ευθύμη Χρήστου που ερμηνεύει τον Σερίφη. Είναι αυτός που βρίσκει τον φυλακισμένο Πολ και που τελικά δολοφονείτε από την Άννι (είναι και βοηθός σκηνοθέτιδας).
Όλα παριστάνονται εντός ενός κλειστοφοβικού σκηνικού που σχεδιάστηκε από την Εύα Μανιδάκη (με βοηθό την Άννα Μπίζα) και φωτίστηκε υποβλητικά από τον Νίκο Βλασσόπουλο, για να γίνει ακόμη πιο επιβλητική η παράσταση με τις πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις του Θοδωρή Οικονόμου.
Τα κοστούμια σχεδιάστηκαν από την Αλέγια Παπαγεωργίου, (βοηθός Φλώρα Σαμπροβαλάκη), ενώ η διδασκαλία κίνησης της Φαίδρας Σούτου δημιουργεί και οριοθετεί την τρομακτική ατμόσφαιρα ακόμη και σε αυτά τα σώματα.
Φωτογραφίες και trailer του Πάτροκλου Σκαφιδά.
Μια παράσταση που με την θεατρική της τεχνική, προκαλεί τον/την θεατή να εισχωρήσει και να αντιληφθεί την σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης, που παραμορφώνει χαρακτήρες, δημιουργεί αντιδράσεις τρόμου και μπορεί να φτάσει και μέχρι στα άκρα, διαμελίζοντας, βασανίζοντας, ακόμη και τον ίδιο τον εαυτό του ατόμου.
Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/misery/
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
- Συγγραφέας: Στίβεν Κινγκ
- Σκηνοθεσία: Έλενα Καρακούλη
- Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
- Πρωτότυπη Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
- Σκηνογραφία: Εύα Μανιδάκη
- Ενδυματολογία: Αλέγια Παπαγεωργίου
- Φωτισμοί: Νίκος Βλασσόπουλος
- Κινησιολογία: Φαίδρα Σούτου
- Βοηθός Σκηνοθέτη: Ευθύμης Χρήστου
- Βοηθός Σκηνογράφου: Άννα Μπίζα
- Βοηθός Ενδυματολόγου: Νικολέτα Αναστασιάδου
- Φωτογραφία / Trailer: Πάτροκλος Σκαφίδας
- Γραφιστική Επιμέλεια: Μαύρα Γίδια
- Διεύθυνση Παραγωγής: Ιωάννης Παντελίδης
Προβολή/Επικοινωνία: Αγλαΐα Παγώνα (email aglaiapagona@gmail.com)
Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Διάρκεια Παράστασης: 90 λεπτά
Τιμές Εισιτηρίων:
- Ζώνη Α: 25€, Ζώνη Β: 20€ Άνεργοι–Πολύτεκνοι-AMEA–Νέοι έως 25 χρονών-Ατέλειες: Ζώνη Α: 20€, Ζώνη Β: 15€
Ομαδικές κρατήσεις στο τηλέφωνο 210 0080900 ή στο email tickets@happyproductions.gr
Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ: Λεωφ Κηφισίας 14 & Λεωφ.Αλεξάνδρας (Μετρό Αμπελόκηποι)
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210-0080900
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
α. Ηλεκτρονικά: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/misery
β. Τηλεφωνικά: Στο 210 0080900 (Δευτέρα έως Σάββατο 10:00-17:00)
γ. Στα ταμεία του θεάτρου Άνεσις (από 08/10/2025): Λ.Κηφισίας 14 (Δευτέρα έως Κυριακή 16:00-21:00)
δ. Στα γραφεία της Happy Productions: Αριστείδου 9 (εντός στοάς), 3ος όροφος, Πλατεία Κλαυθμώνος, Αθήνα, Μετρό Πανεπιστήμιο (Δευτέρα έως Παρασκευή 10:00-18:00 & Σάββατο 09:00-17:00)
