22.3 C
Athens
Πέμπτη, 18 Απριλίου, 2024

To πρόσωπο της εβδομάδας: Βιργινία Ταμπαροπούλου – Ηθοποιός

Διαθέτει χάρη και ευγένεια που παραπέμπουν σε πρωταγωνίστρια παραμυθιού. Λόγω του παρουσιαστικού της, μάλιστα, το παραμύθι αυτό θα μπορούσε να είναι βγαλμένο από την Σκανδιναβία…

Η Βιργινία Ταμπαροπούλου, βέβαια, ούτως ή άλλως μας έρχεται από τα βόρεια και συγκεκριμένα από τη Θεσσαλονίκη, όμως την Αθήνα πια την αισθάνεται σαν δεύτερο σπίτι της. Έγινε ηθοποιός λόγω μιας παιδικής έλξης και θεωρεί την υποκριτική υπέρβαση, ταπεινότητα, ζωή…

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού περιοδεύει, παίζοντας σ’ ένα άλλο παραμύθι, εκείνο του Λόρκα, το «Περλιμπλίν και Μπελίσα», έχοντας την ευκαιρία να μαθαίνει πολλά δίπλα σε ηθοποιούς σαν τον Στέλιο Μάινα, τον οποίο χαρακτηρίζει έναν συνδυασμό παιδιού και πειρατή.

Η Βιργινία έχει έτσι την ιδανική ευκαιρία να απολαμβάνει δύο μεγάλες της αγάπες μαζί, το θέατρο και τα ταξίδια. Για χάρη του πρώτου, μάλιστα, δεν ακολούθησε το επάγγελμα του χημικού μηχανικού, το οποίο σπούδασε στο Πολυτεχνείο (και ας πέρασε 30 μαθήματα στον τελευταίο χρόνο για να πάρει το πτυχίο), ενώ έφτασε και μέχρι το Λονδίνο για να παρακολουθήσει για δύο μήνες μαθήματα στη διάσημη σχολή RADA.

Παράλληλα εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον περασμένο χειμώνα με επιτυχία και ως βοηθός σκηνοθέτη στην «Μικρή μας πόλη» του Τάκη Τζαμαργιά, γεγονός που της έδωσε το έναυσμα να σκέφτεται να κάνει κάτι στο μέλλον δικό της ως σκηνοθέτης…

* Δε μπορώ να σκεφτώ μια στιγμή ή μια αφορμή που με οδήγησε στο να γίνω ηθοποιός. Μάλλον από πάντα ήταν. Μια ακατανόητη παιδική έλξη που μεγαλώνοντας έγινε πράξη.

* Η υποκριτική είναι πειθαρχία, δουλειά, ανάγκη, μυσταγωγία, υπέρβαση, ταπεινότητα, άνθρωποι, κείμενα. Ζωή…

* Ένας νέος ηθοποιός αντιμετωπίζει την κρίση με υπομονή και πίστη μάλλον!Στη δουλειά μας, έτσι κι αλλιώς κάθε πέντε μήνες, μην πω και λιγότερο, είμαστε άνεργοι. Οπότε το σοκ δεν ήταν τόσο μεγάλο, όσο σε άλλα επαγγέλματα. Απλώς τώρα είναι πιο πολλοί ηθοποιοί άνεργοι. Ταλαντούχοι και άνεργοι! Αυτό είναι στενάχωρο…

* Η τέχνη σε όλες τις εκφράσεις της και σε όλες τις εποχές είναι ανακουφιστική. Καθορίζεται κι επηρεάζεται κάθε φορά από την εποχή της, τα προβλήματα και τις αντιστάσεις αυτής. Η τέχνη είναι ανάγκη, αλήθεια κι επανάσταση. Αρκεί οι άνθρωποι να την εμπιστευτούν κι έτσι να βρουν τις απαντήσεις, ή ίσως τη δύναμη για να αντιδράσουν στην κατάσταση που βιώνουμε. Κατά τη γνώμη μου, οι άνθρωποι της τέχνης είναι παρόντες κι ενεργοί περισσότερο παρά ποτέ!

* Αυτό το καλοκαίρι ανεβάζουμε το έργο του Λόρκα ”Περλιμπλίν και Μπελίσα” σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη με τον Στέλιο Μάινα και τη Δήμητρα Ματσούκα στους ομώνυμους ρόλους. Εγώ έχω αναλάβει τρεις αποστολές σ’ αυτήν την παράσταση: Υποδύομαι τη μητέρα της Μπελίσα, το δαιμόνιο και τέλος παίζω ζωντανά βιολοντσέλο κατά τη διάρκεια του έργου. Μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η εναλλαγή ρόλων, το βρίσκω πολύ παιχνιδιάρικο και προκλητικό. Δε νιώθω κοντά σε κανέναν ρόλο μου και αυτό το κάνει πιο εύκολο για μένα ερμηνευτικά εννοώ (χα χα)… Ο Στέλιος είναι ένας καταπληκτικός ηθοποιός- τύχη να τον παρακολουθείς κατά τη διάρκεια της πρόβας -,αλλά αυτό που δεν ξέρουν μάλλον πολλοί, είναι ότι είναι και καταπληκτικός άνθρωπος…Φιλικός, εργατικός, δίπλα σου σε ό,τι χρειαστείς – και φυσικά πολύ χιούμορ και πείραγμα. Ένας συνδυασμός παιδί-πειρατή!! Είχα τύχη μεγάλη, μαθαίνω πολλά!

* Το έργο αυτό του Λόρκα είναι ένας ύμνος στον έρωτα, τόσο της ψυχής όσο και της σάρκας. Είναι ένα σατυρικό δράμα, όπου ένας γέρος άνθρωπος ζει για πρώτη φορά τον απόλυτο έρωτα για μια πολύ νεαρή κοπέλα και γεύεται το απρόβλεπτο και σπαρακτικό τίμημα αυτού του έρωτα! Η σκηνοθετική ματιά του Αβδελιώδη αναδεικνύει αυτό το υπέροχο ποιητικό έργο, σε μορφή λαικής όπερας, με τους ηθοποιούς να φοράνε μάσκες και να κινούνται σαν μαριονέτες ενός κουκλοθεάτρου. Ενα αέρινο και σκοτεινό παραμύθι, ιδωμένο με αλήθεια και ταπεινότητα…Νομίζω αξίζει τον κόπο…

* Απολαμβάνω να παίζω όλες τις εποχές (χα χα)! Η αλήθεια είναι ότι αυτή είναι η πρώτη τόσο μεγάλη περιοδεία μου κι είναι τελείως άλλη εμπειρία, πιο κουραστική αλλά και πιο πραγματική. Ξέρεις, σαν τα παλιά μπουλούκια, κάθε μέρα και αλλού! Μέχρι τώρα εχώ κάνει περιοδείες με το Κρατικό θέατρο Βορείου Ελλάδος και με το Εθνικό θέατρο όπου οι ”πιάτσες” ήταν πολύ λιγότερες. Προσωπικά μου αρέσουν πολύ οι περιοδείες, μου έχουν τύχει και πολύ καλοί συνεργάτες, οπότε…θέατρο και ταξίδια μαζί, τα δύο αγαπημένα μου πράγματα! Όσο για του που μέχρι τώρα έχω ευχαριστηθεί περισσότερο παρασταση, θα φανώ λίγο μεροληπτική, αλλά στην πατρίδα μου, στη Θεσσαλονίκη! Κι ανυπομονώ να παίξουμε…παντού!!

* Τη Θεσσαλονίκη την αγαπώ πολύ, είναι ξεχωριστός τόπος, αλλά αποφάσισα πως για να συνεχίσω να την αγαπώ έπρεπε να φύγω μακριά της, να την αποθυμήσω. Να μ’ αποθυμήσει κι αυτή! Η αλήθεια είναι ότι μέχρι πέρσι ζούσα πάνω γιατί δούλευα στο Κ.Θ.Β.Ε. Όταν έκλεισε αυτός ο κύκλος, έφυγα…Και δεν το εννοώ αρνητικά, ίσα-ίσα,η εμπειρία μου στο Κρατικό θέατρο ήταν αποκαλυπτική. Δούλεψα με πολλούς και ξεχωριστούς σκηνοθέτες, γνώρισα συναδέλφους που τώρα είναι φίλοι μου. Είναι πιο…οικογενειακά στο Κρατικό. Βελτιώθηκα και σαν ηθοποιός και σαν άνθρωπος, νομίζω, στο θέατρο αυτό!

*Στη RADA βρέθηκα πριν κάποια χρόνια, με παρότρυνση της μητέρας μου μάλιστα, όπου επιλέχθηκα να παρακολουθήσω ένα δίμηνο σεμινάριο πάνω στον Σαίξπηρ. Η εμπειρία μου αυτή, μου λέει πρώτα απ’όλα, να γίνει και δική σας εμπειρία! (χα χα)… Δεν ξέρω τι να πρωτοθυμηθώ!Τα υπέροχα κτίρια τους, τις αίθουσες των μαθημάτων, τα θέατρα τους, τους φανταστικούς δασκάλους, τον Anthony Hopkins να περιφέρεται και να μας χαιρετάει!!! Μάλλον το δώρο αυτής της εμπειρίας, ήταν η αποκάλυψη του λόγου του Σαίξπηρ – η μελωδικότητα, ο ρυθμός κι η ομορφιά αυτών των κειμένων, στην αυθεντική τους γλώσσα! Δυστυχώς εδώ δεν έχουμε ιδέα για τον λόγο του Σαίξπηρ… Στο εξωτερικό θα ήθελα να ξαναβρεθώ για κάτι που θα με έλκυε πολύ, αλλά δε με φαντάζομαι να δουλεύω μόνιμα εκεί. Για μένα ο ηθοποιός υπηρετεί κείμενα που τον υπερβαίνουν κι αυτό μπορεί να γίνει πράξη μόνο στη γλώσσα σου…

* Ξεχωρίζω μέχρι τώρα τη συνεργασία μου με τον Γιάννη Χουβαρδά στον ”Ορέστη”- με το Εθνικό θέατρο – και τη συνεργασία μου με τον Ρόμπερτ Στούρουα στο ”Η στρίγκλα που έγινε αρνάκι” του Σαίξπηρ,στο Κ.Θ.Β.Ε. Μεγάλοι σκηνοθέτες, ξεχωριστοί άνθρωποι… Εκτιμώ πάρα πολύ τον Μαστοράκη, τον Λιβαθηνό, τον Μαρμαρινό,τον Μαυρίκιο. Πολύ θα το ήθελα να δουλέψω μαζί τους…

* Ναι, υπήρξα και αυτό! Βοηθός σκηνοθέτη (χα χα)…Γελάω γιατί έχω περιπλανηθεί σε διάφορα μονοπάτια και η σκηνοθεσία είναι το τελευταίο μου φλερτ! Μικρή ήθελα να γίνω γεωπόνος – χορεύτρια μετά μόνο χορεύτρια, μετά επιστήμονας – αυτό λίγο το έκανα, αφού σπούδασα και μάλιστα πήρα και το πτυχίο μου, ως χημικός μηχανικός στο Α.Π.Θ!! – και πάντα,μέσα σε όλες αυτές τις περιπλανήσεις, ήθελα να γίνω ηθοποιός, να ναι καλά η σχολή Βεάκη! Τρελό έτσι;; Πέρυσι για πρώτη φορά δούλεψα ως βοηθός σκηνοθέτη του Τάκη Τζαμαργιά στην παράσταση ”Η μικρή μας πόλη”, του Θ.Ουάιλντερ, με Αλεξάνδρα Αιδίνη, Σοφία Καψούρου κι άλλους εκλεκτούς ηθοποιούς. Με τη σκηνοθεσία φλερτάρω πολύ, τη βρίσκω συνυφασμένη με την υποκριτική και κάποιες φορές μου βγαίνει αβίαστα. Εννοώ ότι έχω ιδέες, που κάποιες φορές βγαίνουν και…καλές! (χα χα)..Στο μέλλον και με πιο γεμάτες αποσκευές, μπορεί και να το τολμήσω μόνη μου…

* Στην Αθήνα μ’αρέσει η αλήθεια μιας μεγαλούπολης, η όμορφη ασχήμια της, οι πολλές επιλογές για ψυχαγωγία, η διαφορετικότητα των ανθρώπων, οι καλά κρυμμένες όμορφες γειτονιές της πόλης…Δε μ’αρέσει ο φόβος των ανθρώπων της μεγαλούπολης, το άγχος, η κίνηση, τα άσχημα κτίρια…

* Στο All4fun μου αρέσει η αγάπη του στους ηθοποιούς, ειδικά η πίστη του και η στήριξη στους ”πρωτοεμφανιζόμενους”, τα υπέροχα κείμενα, οι συνεντεύξεις ουσιαστικές κι ανθρωποκεντρικές, η ολοκληρωμένη ενημέρωση για όλα τα δρώμενα που αφορούν την τέχνη. Η δουλειά σας είναι ολοκληρωμένη και μας αφορά, γιατί αφορά πρώτα απ ‘όλα εσάς! Η δική σας ανάγκη γίνεται δική μας απόλαυση (χα χα σαν διαφήμιση ακoύστηκε αυτό!). Ααααα και μην ξεχνάμε βεβαίως βεβαίως, τη φωτό της ημέρας!!!

* Αναλυτικές λεπτομέρειες για την παράσταση, στην οποία συμμετέχει η Βιργινία Ταμπαροπούλου και το πρόγραμμα της περιοδείας ακολουθούν στον σχετικό σύνδεσμο: http://www.all4fun.gr/fun/theater/6815-2013-06-28-10-07-27.html

Του Κυρ. Κουρουτσαβούρη, 29/7/2013

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα