* Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου ήθελα να ακολουθήσω αυτό το επάγγελμα. Μια καθαρή στιγμή ήταν στο δημοτικό, όπου επέμενα πολύ να πάω σε ένα συγκεκριμένο φροντιστήριο αγγλικών μόνο και μόνο γιατί μου είχαν πει πως θα έχει θεατρικό παιχνίδι.
* Η υποκριτική είναι για μένα μια τέχνη, που (όπως και όλες τις τέχνες) αν προσπαθήσεις να την χωρέσεις σε έναν ορισμό θα χάσει την αξία της. Παίζει με το μυαλό, το σώμα και το πνεύμα και σε οδηγάει σε ταξίδια πολύ προσωπικά μέσα από την αλήθεια της. Ένα ένα κράμα έρωτα, παιχνιδιού και αλήθειας.
* Ένας καλλιτέχνης αντιμετωπίζεται εδώ με θαυμασμό αλλά και αποδοκιμασία. Έννοιες αντίθετες αλλά πολύ φιλικές μεταξύ τους. Στεναχώρια για τον χώρο μου δεν νιώθω ιδιαίτερα.
* Μ’ενοχλεί η τάση του Ελληνα καλλιτέχνη να συμπεριφέρεται σαν τσιφλικάς, αλλά δεν με τρομάζει καθώς ο χρόνος έχει δείξει ότι είναι αμείλικτος μπροστά σε τέτοιου είδους συμπεριφορές.
* Αυτό που με κρατάει αισιόδοξο είναι το ίδιο το επάγγελμα, που ό,τι κι αν συμβεί θα συνεχίζει μεγαλόπνοα να υπάρχει στους αιώνες των αιώνων. Έτσι έχει δείξει η ιστορία τουλάχιστον.
* Τι να πρωτοπώ για την Ελλάδα του σήμερα; Μια φράση κρατάω μέσα μου και προχωράω. Η ελευθερία μου σταματάει εκεί που αρχίζει του άλλου.
* “Οι μέρες πριν την βροχή” του Κωνσταντίνου Σειραδάκη. Αυτός είναι ο τίτλος της παράστασης. Και θα παίξουμε στις 4 Αυγούστου στο Αττικό Άλσος στην σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη».
* Προέκυψε ένα πρωί από ένα τηλεφώνημα της Κατερίνας Πολυχρονοπούλου που κάνει την σκηνοθεσία που μου είπε πως θα ήθελε πολύ να είμαι σε αυτήν την δουλειά. Και έτσι κι έγινε καθώς και η δίκη μου χαρά ήταν μεγαλύτερη.
* Είμαι ευτυχής όταν έχω ανθρώπους πραγματικούς δίπλα μου. Αυτό συμβαίνει αυτήν την στιγμή. Τρεις εξαιρετικοί ηθοποιοί (Λάζαρος Βαρτάνης, Δημήτρης Καραβιώτης, Δήμητρα Σύρου) που δεν κουράζομαι ποτέ να τους βλέπω να εξελίσσονται μέσα στο έργο και μια εξαιρετική σκηνοθέτις και ηθοποιός, ωσάν μαέστρος πάνω από αυτό το έργο.
* Θα πρότεινα λοιπόν να παρακολουθήσουν αυτήν την δουλειά γιατί εμπεριέχει την αλήθεια του μόχθου και του ανθρώπου που παλεύει. Με δαίμονες που μας αφορούν όλους πιστεύω.
* “Ο κύκλος των χαμένων ποιητών” στο θέατρο Βρετάνια προέκυψε μέσω της διαδικασίας της ακρόασης. Υπήρξαν τρεις φάσεις ακρόασης και έτσι επιλέχθηκε ο σημερινός θίασος των νέων μαθητών του Γουέλτον. Μου έλειψε η περσινή μας τάξη και ανυπομονώ να ξεκινήσει η δεύτερη χρονιά!
* Όλοι οι συμμαθητές μου στο έργο είναι παιδιά που πραγματικά θα ήθελα να βρίσκω μέσα σε αυτό το επάγγελμα. Καμία φορά με γοητεύει να σκέφτομαι πως ο καθένας μας θα τραβήξει μια διαφορετική διαδρομή και πότε πότε θα βρισκόμαστε ξανά, μαζί και αλλιώς.
* Βρέθηκα να παίζω πάνω στην σκηνή με ανθρώπους που θαυμάζω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και αυτό πέραν του ότι μου έμαθε πολλά, μου δημιουργούσε και ένα αίσθημα χαράς. Όσο αν αφορά τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη, έναν πραγματικά ταλαντούχου σκηνοθέτη και ηθοποιό, έχω την εντύπωση πως δεν θα συναντήσω εύκολα ξανά μια τόσο ευγενική φυσιογνωμία, με έναν απεριόριστο σεβασμό προς κάθε συνεργάτη του.
* Ο κινηματογράφος είναι ένα πεδίο που θα ήθελα να ανακαλύψω και να εξερευνήσω με όλη μου την ψυχή. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν οι πόροι να εξελιχθεί αυτή η τέχνη όπως σε άλλες χώρες του εξωτερικού.
* Ανά περιόδους της ζωής μου γράφω. Είτε είμαι καλά είτε όχι. Όταν μου ξυπνήσει κάτι μέσα μου. Από κάτι που ένιωσα ή είδα. Χωρίς μουσική δεν θα μπορούσα να ζήσω πιστεύω. Με την σκηνοθεσία τώρα αρχίζω να έχω μια πρώτη επαφή όντας και βοηθός σκηνοθέτη στις «μέρες πριν την βροχή». Πιστεύω ότι με την πάροδο του χρόνου θα είναι ένα πεδίο που θα ήθελα να εξερευνήσω και γνωρίσω.
* Ο αθλητισμός όταν ήμουνα μικρότερος είχε καταλάβει ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου, καθώς υπήρχανε αθλήματα που τα ακολούθησα αγωνιστικά. Τον τελευταίο καιρό μετά από ένα διάστημα αποχής αρχίζω να τον ξαναβάζω σιγά σιγά στην ζωή μου. Και φυσικά από μικρός και πάντα, Ολυμπιακός!
* Υπάρχουν ηθοποιοί που θαυμάζω πολύ. Με την έννοια της παρατήρησης και όχι της αντιγραφής φυσικά. Ένας εκ των οποίων είναι ο Γιάννης Μπέζος που είχα την τύχη να τον έχω και καθηγητή στην σχολή μου. Θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ και με την Δήμητρα Παπαδόπουλου καθώς το κομμάτι της επιθεώρησης είναι ένα κομμάτι που μέσα μου βρίσκει πολύ έφορο έδαφος. Λατρεύω το αναγεννησιακό θέατρο σε όλη του την ύπαρξη. Η μεγαλύτερη λατρεία μου όμως πιστεύω πως είναι οι λαϊκοί συγγραφείς και τα λαϊκά έργα (βλ. Σκούρτη, Κεχαΐδη κ.α.)
* Γέννημα θρέμμα της Παλλήνης, πάντα με άγχωνε η αγωνία, η ζέστη και η κούραση που έφερνε το καυσαέριο και η μονοτονία των πολυκατοικιών του κέντρου. Από την άλλη αυτό που με γοήτευε είναι η ζωντάνια που κουβαλάει το βράδυ της Αθήνας.
& Αναλυτικές πληροφορίες για την παράσταση “Οι μέρες πριν τη βροχή” ΕΔΩ:
&& Αναλυτικές πληροφορίες για τη 2η σεζόν του “Κύκλου των χαμένων ποιητών” ΕΔΩ:
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 24/7/2023
