Με πηγαίο χιούμορ, γρήγορη σκέψη, δυναμισμό και οξυδέρκεια γίνεται εύκολα η ψυχή της παρέας. Και μαζί της ουσιαστικά δε βαριέσαι ποτέ. Είτε μιλώντας για πιο ανάλαφρα θέματα, είτε για τα πιο σοβαρά.
Όπως πολυσύνθετη είναι, όμως, στη ζωή της ως προσωπικότητα η Κωνσταντίνα Βαρβαρήγου, έτσι αντιμετωπίζει και την υποκριτική. Με δημιουργικότητα, δύναμη, αλλά και ως μια αδιάκοπη αναμέτρηση με τον εαυτό της και με κάθε δυνατό εμπόδιο.
Το να υποδύεται άλλους χαρακτήρες λειτουργούσε πάντοτε για εκείνη σαν καταφύγιο και η φετινή χρονιά την βρήκε σε δύο τηλεοπτικές δουλειές και φυσικά στη 2η σεζόν στο “Μαύρο Κουτί” του Γιώργου Ηλιόπουλου στο Θέατρο Αργώ σε σκηνοθεσία Ευθύμη Μπαλαγιάννη.
* Μεγάλωσα σε μια φιλότεχνη οικογένεια. Το θέατρο ήταν η αγάπη μας. Παρακολουθούσαμε παραστάσεις, ήταν κάπως σαν βασικό συστατικό για το πνεύμα μας. Κι ότι μαθαίνεις από παιδί το αγαπάς και δεν το αφήνεις. Αυτός ήταν ο σπόρος που μεγάλωνε μέσα μου και με την πρώτη ευκαιρία που μου δόθηκε μπήκα στο χώρο. Παιδί ακόμα 7,8 ετών είχα συμμετοχή στο πρώτο μου σίριαλ «Θα μιλήσεις με τον δικηγόρο μου» με τους Γιάννη Μπέζο και Ναταλία Τσαλίκη και συνέχισα με το «Έλλη και Άννα» με τη Νόρα Βαλσάμη και τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου. Αυτό ήταν το νερό που πότισε και φούντωσε μέσα μου ακόμη περισσότερο την αγάπη μου για την υποκριτική που παραμένει άσβεστη και δυνατή.
* Για μένα η υποκριτική είναι το καταφύγιο μου. Η μοναχική διαδικασία που χρειάζεται ένας ηθοποιός για να γνωρίσει τον ήρωά που καλείται να ενσαρκώσει και να καταφέρει να τον αποδώσει στα μέγιστα. Μου αρέσει ο τρόπος σκέψης και δράσης του ηθοποιού, που προσωπικά εξιτάρει τη δημιουργική μου δυναμική. Έχω μότο μου τα λόγια του μεγάλου Δημήτρη Χορν: «Ο ηθοποιός εξομολογείται τον εαυτό του μέσα από τον ρόλο.» Αυτό είναι η ενσαρκωμένη μαγεία.
* Μεγάλη κουβέντα κρύβει το θέμα για το πώς ζουν οι ηθοποιοί στο σήμερα. Ανέκαθεν η ζωή του καλλιτέχνη ήταν δύσκολη. Υπηρετεί μια ζωή αφοσιωμένος την τέχνη του και μοχθεί γι’ αυτήν υπερβαίνοντας συχνά τα εσκαμμένα. Αφήνει πολλά σημαντικά πράγματα, ακόμη και ζωτικής σημασίας προκειμένου να την ακολουθήσει. Τώρα, με όλη αυτή την κατάσταση που επέφερε η πανδημία δυσκόλεψαν αρκετά τα πράγματα για τους ηθοποιούς όπως και για τον υπόλοιπο καλλιτεχνικό χώρο. Παρ’ όλες τις δυσκολίες προσωπικά, κοιτάζω μπροστά με αισιοδοξία. Είναι νομοτελειακό, πως η ζωή πάντα νικάει, γιατί ο Άνθρωπος βρίσκεται πάνω απ’ όλα.
* Η καραντίνα μας υπενθύμισε πως τίποτα δεν είναι δεδομένο. Αυτή την σπουδαία ελευθερία που προηγούμενα χαιρόμασταν απλόχερα, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να καταλάβουμε πως πρέπει να τη σεβόμαστε και να χαιρόμαστε την κάθε της στιγμή που μας προσφέρεται. Παρ’ όλα αυτά στον καιρό του εγκλεισμού έγινε σπουδαία προσπάθεια από καλλιτέχνες να επικοινωνήσουν τα έργα τους. Σε κάθε περίπτωση όμως το θέατρο είναι ένας ζωντανός οργανισμός δράσης – αντίδρασης που ζητάει την φυσική παρουσία καλλιτεχνών και κοινού.
* Το μερίδιο των ηθοποιών μιας και μιλάμε για εμάς, θα έλεγα πως είναι η αγωνία. Ένας συνεχόμενος αγώνας για να πετύχουμε κάθε φορά κι έναν καινούριο στόχο. Όμως πάντα καταφέρνουμε να ξεπερνάμε κάθε εμπόδιο. Προσαρμοζόμαστε σε κάθε συνθήκη που μας παρουσιάζεται είτε αυτή λέγεται ανταγωνισμός, πανδημία ή πολιτεία.
* Η παράστασή μας, «Το μαύρο κουτί» του Γιώργου Ηλιόπουλου σε σκηνοθεσία Ευθύμη Μπαλαγιάννη ανεβαίνει στο θέατρο Αργώ στις 22 Νοεμβρίου του 2021 και θα παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00. Είναι ένα δυνατό κείμενο με πολλές συγκρούσεις, εντάσεις και ανατροπές. Αυτό που το κάνει να έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι ότι πρόκειται για ένα έργο χαρακτήρων οι οποίοι ανιχνεύουν τη σκοτεινή πλευρά της προσωπικότητας τους μέσα από τη σύγκρουση με ένα άλλο πρόσωπο. Παράλληλα αναδεικνύει συνθήκες, σχέσεις, καταστάσεις που ο καθένας βλέποντας το μπορεί να ταυτιστεί.
* Η συγκεκριμένη δουλειά προέκυψε από την ακρόαση που πραγματοποιήθηκε από τον Ευθύμη Μπαλαγιάννη στις αρχές του Σεπτέμβρη του 2020 στο θέατρο Αργώ. Πάντα μια καινούρια δουλειά φέρνει ψυχική ανάταση και ικανοποίηση. Και ειδικά όταν οι συνεργάτες είναι άξιοι επαγγελματίες και γνώστες του αντικειμένου τους. Συμπληρώνουμε ο καθένας μας το παζλ των ρόλων που μας έφτασαν στον κοινό μας στόχο, να προχωρήσουμε με σιγουριά προς ένα καλό αποτέλεσμα.
* Προτείνω το έργο γιατί ο θεατής θα βρει ίσως κάποια κομμάτια από τον εαυτό του, την ψυχή του, τη σιωπή του την ίδια. Κάποια συναισθηματικά στοιχεία, κι αληθινές πλευρές κι από τη δική του ζωή.
* Κάθε ρόλο που καλούμαι να υποδυθώ είναι για μένα ένα στοίχημα πρωτίστως να μπω στην ψυχή του χαρακτήρα και να τον αποδώσω στα μέγιστα. Αυτό είναι το στοίχημα μου κάθε φορά, ανεξάρτητα από το ρόλο που καλούμαι να παίξω. Η Άννα είναι μία σύγχρονη, καθημερινή, δυναμική γυναίκα πλούσια σε συναισθήματα και με μεγάλο ηθικό υπόβαθρο. Τα υπόλοιπα επί σκηνής…
* Όσο για το αν έχω κοινά στοιχεία με την Άννα: στην αρχή πίστευα πως δεν έχω καμία σχέση μαζί της. Μετά από αρκετές πρόβες και συζητήσεις με τον σκηνοθέτη μου (ο οποίος πρώτος ομολόγησε ότι υπάρχουν κοινά στοιχεία του ρόλου με μένα) συνειδητοποίησα ότι ένα κομμάτι της Άννας υπάρχει στην Κωνσταντίνα.
* Η πρώτη μου εμπειρία όπως προείπα, ήρθε στα πρώτα παιδικά μου χρόνια. Είμαι πανευτυχής γιατί την συγκεκριμένη περίοδο βρίσκομαι στα γυρίσματα της νέας σειράς «Αόρατοι» του Χάρη Μαζαράκη για την Cosmote TV. Μία σειρά που μόνο περήφανη μπορώ να είμαι αφενός μεν που συνεργάζομαι με τους συγκεκριμένους συντελεστές και αφετέρου με τον σκηνοθέτη (Χ. Μαζαράκη) ο οποίος είναι ευρηματικός, οξυδερκής και μου έδειξε κι άλλες πτυχές της Όλγας (ο ρόλος που υποδύομαι στην σειρά), χωρίς κούραση αλλά με πολύ σεβασμό και αγάπη.
* Άλλωστε η υποκριτική είναι μόνιμα ένας διαρκής αγώνας αφύπνισης και γνώσης του υλικού που έχει μέσα του ο κάθε ηθοποιός. Η επόμενη συμμετοχή που είχα ήταν στο σίριαλ “Σ’αγαπάω μεν αλλά…” στο Open tv, ένα guest το οποίο ήταν από τις συνεργασίες που απόλαυσα και που πραγματικά τελείωσαν γρήγορα χωρίς να προλάβω να την χαρώ… και νιώθω πολύ χαρούμενη που επιτέλους συνεργαστήκαμε!!! Ποτέ δεν σταματάμε να μαθαίνουμε, απλά ίσως πρέπει να βρεθούμε με τους κατάλληλους ανθρώπους που θα μας αφυπνίζουν!
* Τώρα, με την εμπειρία και την ωριμότητα που έχω αποκτήσει θα ήθελα να έχω περισσότερη επαφή με την τηλεόραση παίζοντας σε κάποια από τις τόσες όμορφες σειρές. Βέβαια, η μυσταγωγία του θεάτρου -να είσαι σε άμεση επαφή με τον θεατή-, είναι ανεπανάληπτα μαγική και μεγαλειώδης.
* Η σχέση μου με το γράψιμο είναι περίεργη. Σε περιόδους φορτισμένες ψυχολογικά παίρνω μολύβι και χαρτί και κάτι πάντα γεννιέται από το τίποτα… Μετά όλα κλείνονται σε ένα συρτάρι ίσως γιατί δεν έχω ασχοληθεί ποτέ εκτενέστερα. Τώρα όσο αφορά την σκηνοθεσία το αφήνω σε χέρια άλλων, έμπειρων σκηνοθετών που γνωρίζουν…Η σχέση μου με το τραγούδι μένει και στις σπουδές που έκανα στο Ωδείο του Περιστερίου με έναν υπέροχο δάσκαλο τον Θοδωρή Καττή.
* Άπό πολύ μικρή ηλικία σχεδόν 7 ετών ξεκίνησα προπονήσεις στο τέννις. Το ένα τουρνουά έφερε το άλλο και κάπως έτσι ξεκίνησα τον πρωταθλητισμό. Ύστερα από 13 χρόνια στα γήπεδα έκανα το λάθος να το αφήσω… Τώρα πια ασχολούμαι μόνο ερασιτεχνικά.
* Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον. Ο κάθε καλλιτέχνης σου δίνει και κάτι διαφορετικό για να έχεις να δουλέψεις και να ενσαρκώσεις τον ρόλο που καλείσαι να υποδυθείς. Από κει και πέρα υπάρχει μια μεγάλη αγάπη για το έργο του Ζαν Πωλ Σαρτρ «Κεκλεισμένων των θυρών» αλλά και για το «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ» του Έντουαρντ Αλμπυ.
* Κλασσικά έργα τα οποία είναι ευσεβής πόθος για μένα. Ωστόσο υπάρχει πληθώρα αξιοσέβαστων έργων που θα μπορώ να μιλάω μέχρι αύριο αλλά και για τους λόγους που θα ήθελα να τους ενσαρκώσω….
* Γεννήθηκα στην Αθήνα. Είναι κομμάτι μου η πολυπολιτισμικότητα της. Λατρευώ τις βόλτες στο κέντρο, και όλες τις εκδηλώσεις που δημιουργούνται και έχει κάποιος την δυνατότητα να μάθει, να δει να θαυμάσει και ακόμα να πάρει μέρος…
* Στο Αll4fun μου αρέσουν πολλά πράγματα. Αρχικά να πω ότι δίνει το βήμα σε νέους καλλιτέχνες να μιλήσουν για την δουλειά τους. Είναι ένα site που όλοι εσείς που αφιερώνετε χρόνο σε όλο αυτό που έχετε στήσει δεν αποσκοπεί σε κάτι. Αφήνει λοιπόν έναν αέρα πιο ρομαντικό η προσπάθεια αυτή κάτι που λείπει γενικά από τις ζωές μας.
& Αναλυτικές πληροφορίες για το “Μαύρο Κουτί” ακολουθούν ΕΔΩ:
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 16/12/2021
