Μια από τις σημαντικές επιτυχίες της παράστασης “Επτά Επί Θήβας” του Τσέζαρις Γκραουζίνις από την πρώτη της παρουσίαση το 2016 είναι πως παρά τον πολυπληθή του θίασο ο Λιθουανός σκηνοθέτης είχε δώσει σημαντικό χώρο έκφρασης σε όλους τους ηθοποιούς του. Εκεί πρωτοείδα την Αλεξία Σαπρανίδου και μου έκανε εντύπωση η εκφραστικότητα της. Εμφανής σαφέστατα, ακόμη και ως μέλος ενός χορού 14 ατόμων. Πέντε χρόνια μετά ετοιμάζεται πλέον να βρεθεί στην Επίδαυρο για τέταρτη φορά στην καριέρα της σε μια παράσταση, που ήταν προγραμματισμένη να πραγματοποιηθεί το καλοκαίρι του 2020.
Λόγω Covid, ο “Προμηθέας Δεσμώτης” μεταφέρθηκε για φέτος και ήδη έχει διανύσει ένα μεγάλος μέρης της περιοδείας πριν τη δει το κοινό στο αργολικό θέατρο το προτελευταίο Παρασκευοσαββατοκύριακο του καλοκαιριού.
Η Αλεξία ανυπομονεί για αυτήν την στιγμή, όχι λόγω της δεδομένης ιερότητας του συγκεκριμένου χώρου, αλλά γιατί ως μια άψογη συναδέλφισσα, “θέλει να γίνει κομμάτι αναμνήσεων για πολλούς συμπαίκτες της, που θα βρεθούν για πρώτη φορά στην Επίδαυρο”. Και αν στα λόγια μετριοφροσύνης σχετικά με την τέταρτη παρουσία της στο ιστορικό θέατρο και το ότι αυτό “δεν ορίζει το ταλέντο ενός ηθοποιού, χρειάζονται οι συγκυρίες και τύχη”, προκαλεί εντύπωση που ακόμα δεν έχει αξιοποιηθεί καθόλου σε τηλεόραση και κινηματογράφο (ίσως να οφείλεται και στο ότι άργησε να κατέβει στην Αθήνα από τη Θεσσαλονίκη). Αυτό βέβαια κάλλιστα μπορεί και σύντομα ν’ αλλάξει…
* Στην ηλικία των 17 μου χρόνων, είδα για πρώτη φορά παράσταση στη ζωή μου. Όταν τελείωσε η παράσταση είπα, εγώ αυτό θέλω να κάνω, να γίνω ηθοποιός.
* Τι σημαίνει υποκριτική ε; Για εμένα υποκριτική είναι η εκπαίδευση του μυαλού και του σώματος, ούτως ώστε να κατοικούν σε αυτά λόγια, φράσεις, αισθήματα, προθέσεις, ανάσες, παρελθόν άλλων εαυτών υπαρκτών η φανταστικών κάθε φορά με συνέπεια, υπευθυνότητα και διάδραση με συναδέλφους και κοινό. Όλα αυτά φιλτράρονται, επανεξετάζονται στο ατομικό σύστημα του ηθοποιού.
* Έχω την αίσθηση αλλά και την βεβαιότητα μετά από όσα είδαν το φως της δημοσιότητας,η αντιμετώπιση των καλλιτεχνών του 2021 είναι πολύ καλύτερη σε σχέση με αυτή που ήταν το 2020, το 2015, ακόμα και το 1980. Όλα αυτά σε σχέση με την ηθική και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Γιατί η οικονομική αντιμετώπιση είναι μία άλλη ιστορία και ίσως ένα άλλο ανέκδοτο.
* Η τέχνη και η έμπνευση είναι πάντα εκεί. Εσύ αποφασίζεις αν θα πλύνεις τα πόδια σου και πας στο ραντεβού μαζί τους…
* Ανθρώπων έργα διαμορφώνουν τις συνθήκες στον χώρο μας. Άλλα αξιοθαύμαστα κι άλλα αποτρόπαια. Άλλα θαυματουργά και άλλα απάνθρωπα. Ποια είμαι εγώ να κρίνει; Συνένοχο δεν θα με κάνει κανένας. Καταραμένο αίσθημα ο φόβος.
* Τις πυρκαγιές των προηγούμενων ημερών στην Αττική ουσιαστικά δεν τις βίωσα από κοντά, γιατί βρισκόμουν εκτός πόλης. Αλλά τις παρακολούθησα από μακριά, όπως και εκείνες της Βόρειας Εύβοιας και των υπόλοιπων περιοχών της χώρας. Πολλές από τις φυσικές καταστροφές δεν μας προειδοποιούν, όταν όμως ξεσπούν είναι υποχρέωση της κάθε πολιτείας αλλά και της κάθε κυβέρνησης (εδώ μιλώ διαχρονικά) να έχει επεξεργασμένο σχέδιο έγκυρης προβλέψεις και παρέμβάσης. Φαίνεται πως στην πατρίδα μας η πρόβλεψη και η άμεση παρέμβαση τα τελευταία αρκετά χρόνια είναι λέξεις άγνωστες. Και δυστυχώς δεν φτάνει μόνο η θυσία και η άοκνη προσπάθεια των πυροσβεστών και των εθελοντών. Ελπίζω μετά απ’ όλα αυτά να έχουμε γίνει καλύτεροι και στο μέλλον το κράτος σε όλα τα επίπεδα να λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά. Όσο για την αλληλεγγύη που είδαμε είναι γνωστό πως ο Έλληνας, ή πιο συγκεκριμένα ακόμα και ο Νεοέλληνας είναι ικανός για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο. Αυτή τη φορά επέλεξε το πρώτο.
* Ο “Προμηθέας Δεσμώτης” προέκυψε από ένα τηλεφώνημα του Άρη Μπινιάρη στις 7:50 το πρωί! Φέτος περιμένω ιδιαιτέρως να παίξω στην Επίδαυρο. Όχι γιατί θα είναι η πρωτιά μου, αυτό συνέβη πριν μερικά χρόνια.Το πιο σημαντικό για μένα φέτος είναι πως θα είμαι μέλος της πρώτης εμπειρίας αρκετών συναδέλφων. Θα γίνω κομμάτι της ανάμνησής τους και τους ευχαριστώ γι’ αυτό. Αυτή είναι η τέταρτη παρουσία μου στο φεστιβάλ Επιδαύρου και είμαι περήφανη γι’ αυτό και ευγνώμων. Αυτό όμως δεν ορίζει το ταλέντο ενός ηθοποιού, χρειάζονται οι συγκυρίες και τύχη.
* Είμαστε ομάδα μετά από ένα χρόνο με τα θέατρα κλειστά, είμαστε ομάδα μέσα σε καιρούς επιδημίας. Φροντίζουμε και προστατεύουμε ο ένας τον άλλον, είμαστε ομάδα με Όμικρον κεφάλαιο. Είναι μία υπέροχη δουλειά με υπέροχους συνεργάτες που καταφέραμε να σερφάρουμε πάνω στα κύματα της επιδημίας.
* Τα ανοιχτά θέατρα υποδηλωνουν περιοδεία, που αυτό συνεπάγεται μέ ένα “αλλού πατώ κι αλλού βρίσκομαι”. Το απολαμβάνω. Δεν μπορώ να προβλέψω τίποτα για τον χειμώνα. Δεν έχω κάτι χειροπιαστό. Εξάλλου όλα αλλάζουν. Είμαι έτοιμη όσο μου αναλογεί να περιδιαβώ τον χειμώνα αυτόν και όσα φέρει. Έχω πίστη και πολύ μεράκι!
* Δεν έχω δουλέψει στην τηλεόραση ακόμα, είμαι ο χειρότερος μάνατζερ του εαυτού μου. Παρακολουθώ όσο μπορώ τις νέες δουλειές για να έχω άποψη, να καμαρώνω συναδέλφους και να παρατηρώ τόσο ως προς την ποιότητα όσο και ως προς την ποσότητα του τηλεοπτικού γίγνεσθαι.
* Ο κινηματογράφος μου αρέσει. Φέτος στην απονομή των βραβείων Ίρις ένιωσα συγκινημένη, διότι κινηματογραφιστές συνάδελφοι και οι υπόλοιποι συντελεστές μεγαλούργησαν μέσα από στάχτες. Πού θα ήθελα να παίξω μελλοντικά; Peaky blinders φυσικά.
* Είχα την τύχη μέχρι και σήμερα να απολαύσω όλες τις συνεργασίες μου. Ξεχωρίζω τους Eπτά επί Θήβας του Τσέζαρις Γκραουζίνις. Αυτός ο άνθρωπος είναι ιδιοφυία. Ξεχωρίζω επίσης τον φετινό Προμηθέα του Μπινιαρη. Είναι συναισθηματικά ευφυής, μας φρόντισε και μας φροντίζει όλους καλλιτεχνικά με πατρική στοργή. Είναι ηθικός, συνεπής, δίκαιος και έχει πολύ μεράκι.
* Τραγουδώ, χορεύω, αθλούμαι καθημερινά, γράφω ανα διαστήματα. Ως προς την σκηνοθεσία; Παρακαλώ ορίστε μου το πλαίσιο και δεσμεύομαι να οργώσω και να θερίσω, προσφέροντας σας τους ωραιότερους καρπούς!!!
* Η Αθήνα είναι μία πόλη που αν έχεις δουλειά είναι πανέμορφη και τα φώτα της είναι θερμά. Αν όμως δεν έχεις δουλειά μεταμορφώνεται σε πόλη άγρια με φώτα ψυχρά.
* Η Θεσσαλονίκη είναι η γεννέτειρα μου, η ψυχή μου. Στη θάλασσα της ξεπλένω τις σκέψεις μου. Είναι, όμως, μία πόλη με εσωστρέφεια.
* Στο All4fun μου αρέσει γιατί ακολουθεί, προτείνει, παρατηρεί πολλά είδη της τέχνης. Σε συνεντεύξεις που φιλοξενεί διαβάζει κάποιος απόψεις παλαιότερων ηθοποιών, δίνεται όμως η δυνατότητα και σε νεότερους όπως εγώ να παρουσιάσουν τον εαυτό τους. Θεωρώ πως είναι ένα μέσο επικοινωνίας που αγκαλιάζει την τέχνη με σεβασμό και σίγουρα έχει προοπτική.
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 17/8/2021
& Αναλυτικές πληροφορίες για τον “Προμηθέα Δεσμώτη” και τους σταθμούς της περιοδείας
ΕΔΩ:
