17.2 C
Athens
Σάββατο, 18 Μαΐου, 2024

To πρόσωπο της εβδομάδας: Βαγγέλης Αλεξανδρής – Ηθοποιός / Συγγραφέας Θεατρικών Έργων

Σε μια δραματική σειρά, όπως οι “Άγριες Μέλισσες” χρειάζονται και χαρακτήρες, που να δίνουν μια εύθυμη νότα. Οπως κάνει ο Κυριάκος του Βαγγέλη Αλεξανδρή, ο οποίος απολαμβάνει τον συγκεκριμένο ρόλο, όπως φυσικά και την ευκαιρία που του δίνεται να συμμετέχει στην πιο επιτυχημένη σειρά της φετινής σεζόν στην ελληνική τηλεόραση.
Για ν’ ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του κάστινγκ, μάλιστα, ο ίδιος άρχισε να μελετάει το πώς παίζουν κλαρίνο, αφού δεν είχε πιάσει ξανά το συγκεκριμένο όργανο στα χέρια του. “Έβαλα μια αγγελία στο facebook και ένας κοντοχωριανός μου, ο Χρήστος Σίττας μου έδειξε πέντε βασικά. Τον τράβηξα βίντεο, μελέτησα και στις αρχές οι γείτονες μου περνούσαν δύσκολα. Τώρα με χαιρετούν”, τονίζει χαριτολογώντας στο All4fun, σημειώνοντας παράλληλα πως οι μελωδίες που έπαιξε στο πρώτο επεισόδιο που εμφανίστηκε είναι δικές μου και δεν έγινε ντουμπλάζ.: “Δεν το έκαναν, κι αυτό, απ την μία με γέμισε χαρά κι αυτοπεποίθηση απ την άλλη άγχος γιατί αναρωτήθηκα αν η παραγωγή ήθελε να παίζω κανονικά σε όλη τη σειρά. Ευτυχώς ήταν για κείνη την σκηνή, οπότε έγραψε ιστορία. Τους ευχαριστώ για αυτό”.
56337144_10205544301962385_8830012217190514688_n.jpgΣχετικά με το αν πως σκιαγραφεί τον Κυριάκος, αναφέρει: “Είναι ένας τύπος μποέμ, αλέγκρο, πατριαρχικός, φιλοχρήματος, αλλά έχει μεγάλη καρδιά. Μας ενώνει η καλλιτεχνική φύση, αλλά από κει και πέρα το χάος”. Ο Βαγγέλης φυσικά δεν είναι χτεσινός στον χώρο, αφού ήδη μετράει σημαντικές συνεργασίες σε θέατρο, κινηματογράφο (12 μεγάλου μήκους και 13 μικρού) και τηλεόραση.

Εκτός από ηθοποιός, μάλιστα, έχει έφεση στο γράψιμο, αφού έχει γράψει δύο έργα και ετοιμάζεται και για ένα τρίτο (κοινό στοιχείο και των τριών ότι δεν τα γράφει μόνος του, αλλά μαζί μ’ έναν ακόμα).
* Από μικρός, ήμουν εκείνος που έλεγε τα ανέκδοτα στις παρέες και γενικά μου άρεσε να αφηγούμαι τις ιστορίες μου σε τρίτους, παίζοντας και τους χαρακτήρες ώστε να μην βαριούνται. Στην εφηβεία ήμουν στον πολιτιστικό σύλλογο Αμπελοκήπων και ανεβάζαμε θεατρικά έργα του Ψαθά κι όχι μόνο. Στα 27 αποφάσισα το χόμπι μου να το ανεβάσω επίπεδο κι έτσι γράφτηκα σε μια δραματική σχολή.
* Και η συγγραφή ήταν κάτι που με ενθουσίαζε από μικρή ηλικία. Έγραφα τετράστιχα στα θρανία κι αργότερα έγραφα για να κάνω την ψυχανάλυσή μου. Στο συρτάρι μου υπάρχουν διάφορα γραπτά, στίχοι και πεζά…έτσι…γιατί τα γραπτά μένουν.
* Ετυμολογικά η λέξη “υποκριτική” με φρικάρει, γιατί αποτελείται από δύο λέξεις/έννοιες, με τις οποίες έρχομαι σε σύγκρουση στην καθημερινότητα. Το “υπό”  και την “κριτική”. Εννοιολογικά σημαίνει ότι βάζω κάτω τα δεδομένα και με την λογική αναδεικνύω την αλήθεια. Σε μια τέχνη επιτρέπεται. Η ζωή θέλει συναίσθημα.
13895180_10201884470068875_3343055036005612097_n.jpg
* Συγγραφή είναι η γραπτή αποτύπωση της  πληροφορίας του σύμπαντος.
* Ο καλλιτέχνης αντιμετωπίζει την κρίση σαν έμπνευση. Εκείνη όμως τον αντιμετωπίζει ελιτίστικα.
* Η τέχνη κατά καιρούς έχει υπάρξει πηγή έμπνευσης για την κοινωνία. Στις μέρες μας θεωρείται μια μορφή διασκέδασης.
* Ο αγαπητός φίλος και συνάδελφος Αναστάσης Κολοβός ήταν εκείνος που με πρότεινε στο κάστινγκ. Πήγα. Μέσα ήταν ο Λευτέρης Χαρίτος (σκηνοθέτης), η Μελίνα Τσαμπάνη και ο Θωμάς Τσαμπάνης (σεναριογράφοι) και φυσικά η Ντίνα Κάσσου. Μιλήσαμε λίγο για τις δουλειές μου μέχρι τώρα και κάναμε μια ευχάριστη συζήτηση για την γοητεία της γυναίκας σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεται. Τότε η Ντίνα με ρώτησε: Το φυσάς το κλαρίνο; Μου ακούστηκε λίγο κίνκι και ρώτησα: Τι εννοείς;…. Σκάσαμε όλοι στα γέλια και κείνη απάντησε: Να κάνεις βρε παιδί μου ότι το φυσάς! Αποκρίθηκα θετικά κι έτσι βρέθηκα, κατά κοινή ομολογία, στην καλύτερη και πιο επιτυχημένη σειρά στην φετινή σεζόν της ελληνικής τηλεόρασης. Και χαίρομαι πολύ που συμμετέχω σ’ αυτήν.
* Ο Κυριάκος, ο κλαρινιτζής, σύντροφος της Ουρανίας είναι ο ρόλος μου. Είναι τύπος μποέμ, αλέγκρο, πατριαρχικός, ουδέτερος στις πολιτικοκοινωνικές συζητήσεις, φιλοχρήματος και έχει μεγάλη καρδιά.
71540279_10206228101096936_1488691954634981376_n.jpg
* Με τον Κυριάκο μας ενώνει η καλλιτεχνική φύση αλλά από κει και πέρα το χάος. Άλλωστε ζούμε το 2019 κι εκείνος το 1958. Μην ξεχνάμε ότι ο 2ος Π/Π και ο εμφύλιος τελείωσαν πριν λίγο. Το κατοχικό σύνδρομο διακατέχει ολόκληρη την κοινωνία, πόσο μάλλον τον Κυριάκο, που δεν έχει τα στρέμματα γης για να τα καλλιεργήσει και η μόνη πηγή εσόδων είναι οι γάμοι και τα πανηγύρια. Το Διαφάνι δεν φημίζεται για τα πανηγύρια του. Για τις κηδείες του, ίσως. Κάθε τρεις και λίγο, όλο και κάποιον θρηνούν. Επίσημο γλυκό στο χωριό είναι τα κόλυβα. Που να κάνει χαϊρι εκεί ο άνθρωπος. Ας όψεται η Ουρανία που την έχει κορώνα στο κεφάλι του.
* Το κλαρίνο δεν το είχα πιάσει ποτέ στα χέρια μου. Ανάρτησα μια αγγελία στο facebook και βρήκα έναν κοντοχωριανό μου, τον Χρήστο Σίττα. Κιμπάρης τύπος, ωραίος. Στα λέει τα πράματα…όπως είναι,…. γιατί δεν γίνεται να ‘ναι αλλιώς. Μου ‘δειξε πέντα βασικά, τον τράβηξα και ένα βιντεάκι κι άρχισα να μελετάω. Στην αρχή, οι γείτονες περνούσαν δύσκολα, τώρα με χαιρετάνε κιόλας. Στο πρώτο επεισόδιο που εμφανίστηκα παίζοντας κλαρίνο οι μελωδίες είναι δικές μου. Πίστευα ότι θα έκαναν ντουμπλάζ αλλά δεν το έκαναν, κι αυτό, απ την μία με γέμισε χαρά κι αυτοπεποίθηση απ την άλλη άγχος γιατί αναρωτήθηκα αν η παραγωγή ήθελε να παίζω κανονικά σε όλη τη σειρά. Ευτυχώς ήταν για κείνη την σκηνή, οπότε έγραψε ιστορία. Τους ευχαριστώ για αυτό.
* Θεωρητικά η σειρά είχε όλο το πακετάκι για να γίνει επιτυχία. Το στοίχημα ήταν το πρακτικό σκέλος. Από ότι βλέπουμε όλοι, το κέρδισε. Ο κόσμος λέει τα καλύτερα. Εύχεται να μην είναι το πυροτέχνημα της δεκαετίας και να υπάρξει συνέχεια.
70556182_10206150027225138_4180222971194900480_n.jpg
* Θα έλεγα σε κάποιον να δει την σειρά για πολλούς και διάφορους λόγους, ξεκινώντας απ το στόρι, την αισθητική, και την υποκριτική. Μα πάνω απ όλα, να το δει για να βρει τις αντιθέσεις ή τις ομοιότητες του ’58 με το σήμερα. Ωραία τροφή για σκέψη.
* Η συνεργασία μου με τους 3 σκηνοθέτες, Λευτέρη Χαρήτο, Σπύρο Μιχαλόπουλο και Σταμάτη Πατρώνη, είναι άψογη. Έχουν ωραία οπτική γωνία, την ξέρουν την δουλειά, είναι ευγενικοί, δοτικοί, και ανοιχτοί σε προτάσεις. Μα πάνω από όλα… είναι πολύ καλά παιδιά. Ακριβώς έτσι είναι και όλο το crew. Από τα κορίτσια των μαλλιών, μακιγιάζ και ρούχων μέχρι τους οπερατέρ, διευθυντές και βοηθούς, είναι όλοι τους πάρα πολύ καλά παιδιά και επαγγελματίες στην δουλειά! Ευτυχής που συνεργάζομαι μαζί τους.
* Για τους συνάδελφους τι να πρωτοπω. Κατ’ αρχάς οι ερμηνείες όλων είναι εξαιρετικές κι αυτό οφείλεται στην προσωπική δουλειά του καθενός. Πάντα με την σχετική καθοδήγηση των σκηνοθετών μας. Δεύτερον, είναι καλοπροαίρετοι άνθρωποι και θετικά προδιαθετημένοι. Δεν υπάρχουν ‘ντιβισμοί’ από κανέναν και αυτό δημιουργεί μία παρεΐστικη διάθεση στο σετ. Με την Αμαλία Καβάλη, την Ελένη Καρακάση, τους  Αλέξανδο Καλπακίδη, Κωστή Σαββιδάκη, Γιώργο Ηλιόπουλο και τον Γιώργο Σουξέ περνάμε περισσότερο χρόνο γιατί έχουμε σκηνές μαζί. Εκτός ότι είναι πολύ καλοί επαγγελματίες, είναι μεγάλα “σούργελα” και τους αγαπώ για αυτό.
69930714_10156505375472267_2446730787064643584_n.jpg
* Με τη Μαρία Κίτσου έχουμε βρεθεί δύο φορές σε γύρισμα. Την μία ήταν στον ‘κρεμασμένο Γιάννο’ και η δεύτερη, στην περιφορά του ‘νεκρού’ . Όλο το γύρισμα είχε μια μυσταγωγική καταχνιά. Η Μαρία έκλαιγε απ την αρχή μέχρι το τέλος του γυρίσματος. Μάλιστα, έτυχε να γυρίσουμε παρέα με την Καρακάση κι εκείνη στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Ακόμα σκουπίζει την μύτη της. Τουλάχιστον ένα μεγάλο μπράβο για αυτό το βάρος που κουβαλάει σε καθημερινή βάση. Όπως και στον Γιώργο Γάλλο (πατέρας Γιάννου), που επίσης κουβαλάει ένα δυσβάσταχτο βάρος. Και τώρα αρχίζω να τους θυμάμαι έναν-έναν και θα μαυρίσει η ψυχή μου. Για να κλείσω, θέλω να πω, είμαι ευγνώμων που συνεργάζομαι μαζί τους.
* Κοντά 10 χρόνια, η ελληνική τηλεόραση, ουσιαστικά, παίζει τούρκικες σειρές. Δεν λέω, πολύ προσεγμένες και ακριβές παραγωγές. Κι επίσης πολύ φθηνές στην μεταπώληση σε τρίτες χώρες, όπως η Ελλάδα. Αλλά να βλέπουμε τον Σουλεϊμάν τον μεγαλοπρεπή ενώ έχουμε αμέτρητα τσουβάλια ιστορίας, αυτό με ξεπερνάει. Ευτυχώς που μπήκαν κάποιοι όροι στις άδειες των καναλιών, όπως να έχουν την υποχρέωση να κάνουν μυθοπλασία. Οπότε πια, είναι θέμα παραγωγής του εκάστοτε καναλιού που θέλει να τζογάρει.
* Μπράβο στον Γιώργο Ποφάντη που πόνταρε στην ιδέα της Μελίνας Τσαμπάνη. Του βγήκε γκανιάν. Εύχομαι να εμπνευστούν κι άλλες παραγωγές και να δούμε το τηλεοπτικό πεδίο της μυθοπλασίας ν’ αλλάζει προς το καλύτερο. Η ιστορία είναι εκεί και μας περιμένει. Όπως και η ιστορία που γράφεται καθημερινά σε πολλές γειτονιές των πόλεων και των χωριών μας. Η ωμή πραγματικότητα έχει περισσότερη φαντασία απ την τέχνη.
* Η πρώτη δουλειά που έκανα στην tv, ήταν αρχές του 2008 στο σίριαλ “Σε Είδα”. Ήταν αυτοτελή επεισόδια κι έπαιξα στο επεισόδιο “Επίμονος Κηπουρός” σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Φαφούτη. Στον Παναγιώτη  οφείλω την πρώτη μου εμφάνιση στην tv. Πήρα μέρος και σε κάποια άλλα σίριαλ μέχρι το 2010. Μετά ήρθε η κρίση και τα σίριαλ μειώθηκαν στο ελάχιστο. Παρ’ όλα αυτά έκανα κάποια guests μέχρι που ήρθαν οι “Μέλισσες”. Είμαι ευτυχισμένος όταν κάνω πράματα στο παρόν. Στους απέραντους χώρους του μέλλοντος και του παρελθόντος μ’ αρέσει να κινούμε νοερά όταν δομώ κάποιον χαρακτήρα ανακαλώντας τις βιωματικές μου εμπειρίες.
10474253_10200863682469823_2300435386498149336_n.jpg
* Τον κινηματογράφο τον λατρεύω. Έχω λάβει μέρος σε 12 μεγάλου μήκους και σε 13 μικρού. Οι περισσότερες είναι με διακρίσεις στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Η τελευταία μεγάλου μήκους που συμμετείχα είναι το “Δεν θέλω να γίνω δυσάρεστος αλλά πρέπει να μιλήσουμε για κάτι πολύ σοβαρό” του Γιώργου Γεωργόπουλου, που αυτό τον καιρό κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Texas. Μελλοντικά θα ήθελα να παίξω στην 10η και τελευταία ταινία του Ταραντίνο.
* Δεν έχω σκηνοθετήσει ακόμα αλλά μελλοντικά, θα το κάνω σίγουρα, σε κάποιο δικό μου έργο. Απλά και μόνο για να δείξω αυτό ακριβώς που έχω στο μυαλό μου. Τραγουδούσα σε μια ροκ μπαντα, τους ΜΩΒ ΕΚΩΝ και είχαμε κυκλοφορήσει ένα κομμάτι μας σε συλλογή της Wipe out, το “Ε, ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΝ”. Αξέχαστα και ξέγνοιαστα live στις επαρχίες της Ελλάδας, στα τέλη της δεκαετίας του ’90.
* Πιτσιρικάς έπαιζα ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Τώρα γουστάρω να κάνω τζόκινγκ στο πεδίον του Άρεως. Είναι το μόνο που μου παίρνει το άγχος.
1979867_302849599864606_1135282374_n.jpg
* Ο χορός είναι αποτέλεσμα της μουσικής εμπειρίας. Είτε την ακούς, είτε την έχεις μέσα σου. Αυτή είναι που σου γαργαλάει τις πατούσες της ψυχικής σου διάθεσης. Αν αφεθείς, μεταφέρεται στο σώμα κι από κει στο σύμπαν ολόκληρο. Σε όποιο πανηγύρι, φεστιβάλ, πάρτυ, συναυλία κι αν βρεθώ, τα σπάω μέχρι το πρωί. Έτσι, για να ενωθώ με το Όλον. Σε επαγγελματικό επίπεδο κάνω ό,τι μου ζητηθεί, από ζεμπεκιά μέχρι Latin.
* Έχω συν-γράψει δύο θεατρικά έργα. “Τα εφτά μπισκότα” με τον Μάκη Παπαδημητράτο και το “Homo Greco” με τον Ο. Ανδρούτσο. Ήταν από τις ομορφότερες εμπειρίες της ζωής μου και για αυτό θα συνεχίσω να το κάνω. Αρκεί να με εξιτάρει κάποιο θέμα. Σίγουρα θα επαναληφθούν αλλά όχι στο άμεσο μέλλον.
* Αυτόν τον καιρό, όταν βρίσκουμε χρόνο, γράφουμε ένα θεατρικό έργο με τον φίλο και συνάδελφο Αλέξανδρο Παρίση. Υπάρχουν κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες γιατί εκείνος ζει και εργάζεται στην Κύπρο, οπότε το κάνουμε μέσω skype. Παρ’ όλες τις αντιξοότητες το διασκεδάζουμε αφάνταστα.
47398172_10213149481595866_1563111003296628736_n.jpg
* Έχω σκεφτεί πολλές φορές να γράψω σενάριο για ταινία αλλά δυστυχώς οι ταινίες πραγματοποιούνται πολύ δύσκολα. Θέλουν μεγάλο μπάτζετ ενώ τα θεατρικά γίνονται πιο εύκολα. Εύχομαι στο μέλλον να το κάνω κι αυτό.
* Σχετικά με τις μέχρι τώρα συνεργασίες μου το σκέφτηκα από δω…το σκέφτηκα από κει..και κατέληξα ότι δεν θέλω να δημιουργήσω ιεραρχία στην καριέρα μου. Συμπάθα με, όπως θα έλεγε κι ο Κυριάκος, δεν θέλω να ξεχωρίσω κάποιον και να αδικήσω κάποιους άλλους. Από όλους πήρα και έδωσα τα αντιστρόφως ανάλογα. Εύχομαι να συνεχιστεί αυτό το καλλιτεχνικό αλισβερίσι γιατί με κάνει και νιώθω δημιουργικός.
* Στην Αθήνα μου αρέσει τρελά να κόβω βόλτες στα στενά της Πλάκας και τους γύρω λόφους, με φίλους ή με τη σύντροφό μου και να αναλύουμε θεμελιακά ερωτήματα όπως είναι το “ΤΙΠΟΤΑ” Δεν μου αρέσει που στην βόλτα μας δεν βρίσκουμε κάδο ούτε για δείγμα να πετάξουμε τα σκουπίδια.
1926841_10152256807309521_1280509884_n.jpg
* Στο All4fun μεταξύ άλλων μου αρέσουν τα βραβεία σας. Όλοι οι θεσμοί βραβείων βέβαια δημιουργούν ιεραρχίες. Πότε δίκαιες, πότε άδικες. Εσείς, θέλω να πιστεύω, είστε ακόμα έντιμοι. Ελπίζω να κρατήσετε αυτόν τον ρομαντισμό και να συνεχίσετε να με καλείτε.
& Μπορείτε να παρακολουθείτε τις “Άγριες Μέλισσες” από το επίσημο σάιτ του ΑΝΤ1 ΕΔΩ:Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 23/10/2019

15151487_1152245791526434_2060787893_n.jpg
48363749_2279745235596610_64591454818795520_o.jpg
71702460_390287861649431_8233728142116651008_n.jpg
51511115_10205366678361906_4008016708433346560_n.jpg

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα