30.1 C
Athens
Δευτέρα, 15 Ιουλίου, 2024

Το πρόσωπο της εβδομάδας: Νάντια Μαργαρίτη – Ηθοποιός

Το μικρό εκείνο τυμπανάκι χτυπούσε βαθιά μέσα της.

Ακόμη και όταν ως ένα συνεσταλμένο κορίτσι, που είναι δίσταζε να το παραδεχθεί δημόσια οι γύρω της, την ενθάρρυναν να ακολουθήσει αυτό για το οποίο χτυπούσε περισσότερο η καρδιά της.

Και όταν τελικά βρέθηκε στα χέρια της Ναταλίας Στυλιανού, η Νάντια Μαργαρίτη μπόρεσε να “λυθεί”. Έστω και αν χρειάστηκε να ξεπεράσει τις αρχικές της ντροπές και την αμηχανία της να μιλάει δυνατά μπροστά σε κοινό.

Από εκείνα τα πρώτα χρόνια της αναζήτησης βέβαια πέρασε καιρός. Ήρθαν οι σπουδές στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών και στη συνέχεια διάφορες δουλειές στο θέατρο, όπως η περσινή της παρουσία στο «Κάζιμιρ και Καρολίνα», αλλά και η συνεργασία της με την ομάδα Nostalghia. Tώρα, μάλιστα, βρίσκεται ξανά με τη συγκεκριμένη ομάδα και υποδύεται την αθεράπευτη ρομαντική Σέσιλι στο «Σημασία του να είσαι σοβαρός» του Όσκαρ Γουάιλντ στο Rabbithole.

10422435_10201496821179391_6314975542730024867_n.jpg

* Ήμουν στο δεύτερο έτος στη φιλολογία, και αρκετά συνεσταλμένη για να παραδεχτώ ότι η επιθυμία να γίνω ηθοποιός, που διατυμπάνιζα ως παιδί, συνέχιζε να βαράει ένα μικρό τυμπανάκι βαθιά μέσα μου. Ποιος το άκουσε; Η μαμά. Από κουβέντες εδώ και εκεί. Το ενθάρρυναν οι φίλοι, που έσπευσαν να ψάξουν μαζί μου τον κατάλληλο άνθρωπο, για να διαβάσω και να αρθρώσω μαζί του τα πρώτα μου λόγια. Το δυνάμωσε ο “κατάλληλος άνθρωπος” για μένα, που βρέθηκε, ήταν η πρώτη μου δασκάλα, η Ναταλία Στυλιανού. Την πρώτη φορά που μου ζήτησε να διαβάσω ένα κείμενο δυνατά, έγινα κόκκινη από αμηχανία και ενθουσιασμό, ταυτόχρονα.

13006513_10201541474815704_7123857151849257872_n.jpg

* Υποκριτική για μένα σημαίνει εξ’ ορισμού να μπαίνεις στη θέση τού άλλου, κι αυτό κατά τη γνώμη μου προτείνει τρόπο ζωής, είναι σχεδόν πολιτική θέση. Ή και εντελώς πολιτική θέση.

* Ο ηθοποιός αντιμετωπίζει την κρίση ως εξής: α) Πιάνει δουλειά σε μπαρ, έτσι εξασφαλίζει απεριόριστη πρόσβαση σε αλκοόλ, β) Με χιούμορ.

* Η Τέχνη θέτει ερωτήσεις, ναι. Απαντήσεις όχι, δε νομίζω δηλαδή. Και σε βγάζει από τον εαυτό σου, να σταθείς λίγο πιο κει από τα όσα συμβαίνουν μέσα στα σπίτια και έξω στα δημόσια, να πάρεις λίγο τον χρόνο σου, να πάρεις μια ανάσα, για να ξαναβουτήξεις, ελπίζοντας να έχεις πιο μεγάλα πνευμόνια 

54256893_2369028406474857_4799294905790758912_o.jpg
 

* Αυτήν την περίοδο ανεβάζουμε στο θέατρο Rabbithole την κωμωδία του Όσκαρ Ουάιλντ «Η σημασία να είσαι σοβαρός», με ένα τσούρμο γελαστούληδες! Ήταν ένα ταχύ πείραμα η δημιουργία της παράστασης.

* Φτιάχτηκε μέσα σε 5 εβδομάδες, όταν μέσα από έναν φίρδην-μίγδην κόσμο από υπογραμμισμένα με φλούο κείμενα, ρούχα που χρειάζονταν κόντεμα, ρούχα που χρειάζονταν στένεμα, τσάι, πολύ τσάι, φωτογράφο που σε ήθελε 5 λεπτάκια ακόμα αλλά εσύ έπρεπε να βοηθήσεις τον άλλον που δυσκολεύεται να μάθει λόγια, γέλιο, πολύ γέλιο, πολύ γέλιο, τσουπ ξεπήδησε μια παράσταση με γέλιο, πολύ γέλιο και τσάι, πολύ τσάι.

* Εγώ κρατώ τον ρόλο της Σέσιλυ, μιας μικρής που στην πιο λάθος -σωστή- ηλικία των 18 ψάχνει τη χαρά της ζωής έξω από τα βιβλία των μαθηματικών και της οικιακής οικονομίας. Ένα φιλί. Θέλει να κλέψει ένα φιλί απαγορευμένο από τον πιο λάθος -σωστό- άνθρωπο. 

copyright_Panagiotis_Adrianos.png
 

* Γιατί να έρθετε να δείτε τη παράσταση; Να έρθετε, γιατί έχει σημασία να βλέπεις σοβαρές παραστάσεις, ιδίως την άνοιξη, που ο καιρός σε ξεμυαλίζει.

* Είναι η τρίτη φορά που συνεργάζομαι με την ομάδα Nostalghia, με σταθερή τη σκηνοθέτη Τώνια Ράλλη. Εκτιμώ τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους συνεργάτες της, τον σεβασμό που έχει προς αυτούς σε όλα τα επίπεδα. Ναι, και στο οικονομικό. Με τα υπόλοιπα παιδιά δε γνωριζόμασταν, με τους περισσότερους, αλλά η κωμωδία, που κάνει τους ανθρώπους πιο τολμηρούς κι έτσι τους φέρνει κοντά, έκανε τη δουλειά της. Τώρα τους έμαθα πια! 

55943916_2381427835234914_7182573533946445824_o.jpg
 

* Πέρασα τρία μαγικά χρόνια στο Ωδείο Αθηνών, με ανέτρεψαν κάθετα και οριζόντια και διαγώνια. Είχαμε καθηγητές που μας προμήθευσαν με όρεξη και χρήσιμα εργαλεία, που μας έμαθαν ότι η υπόθεση θέλει δουλειά και δε γίνεται τυχαία. Δουλέψαμε πολλές ώρες, κουράστηκα πολύ και ωραία και στις ενδιάμεσες ώρες έκανα τους καλύτερους ύπνους που έχω κάνει. Δημιούργησα φίλους ζωής, που όποτε τους πέτυχα ως συνεργάτες ήταν σαν να γύριζα στο σπίτι μου. Και πιστεύω πως δεν τα έχουμε πετύχει όλα ακόμη.

* Στο μέλλον, ναι φυσικά, θα ήθελα κάτι με τον Κουέντιν, τον Ταραντίνο, κάτι με τον Πάολο, τον Σορεντίνο, κάτι με τον Γιώργο, τον Λάνθιμο, και συχνά πυκνά σκέφτομαι κάτι νόστιμα σενάρια για μικρού μήκους ταινιάκια… Αλλά αυτό το τελευταίο μού φαίνεται δύσκολο λίγο μωρέ… 

13268216_1182258211794120_8501827982675356371_o.jpg

* Εκτός από την εμπειρία κάποιων διαφημιστικών, τηλεόραση δεν έχω κάνει. Ναι θα έκανα, αλλά δεν έχω συγκεκριμένα όνειρα γι’ αυτό το μέσον. Εκτός από κάτι σειρούλες στο netflix και στο HBO.

* Δε γράφω. Κάπως το φοβάμαι το χαρτί. Δεν κρατάω ούτε σημειώσεις στην πρόβα. Τόσο δε γράφω. Τα θυμάμαι. Τόσο φοβάμαι το χαρτί. Θα ήθελα να γράψω… Ναι, θα ήθελα. Δεν έχω σκηνοθετήσει. Δε θα ήθελα…

* Έκανα πολλά χρόνια χορό, μπαλέτο και τα συναφή, στα παιδικά και στα εφηβικά μου χρόνια, ύστερα στη δραματική σχολή, τώρα σποραδικά. Με τον αθλητισμό δεν είχα ποτέ σχέση, ούτε αυτός μαζί μου. Αλλά πηγαίνω στο γυμναστήριο επιμελώς και με κέφι και κάνω πιλάτες με πάθος. Μου αρέσουν τα γλυκά, κάπως πρέπει να ισοσταθμιστεί αυτό. 

 1327564_κ-κ3_©_Πάνος_Κοκκινιάς.jpg
 

* Χμ. Κάθε συνεργασία είναι και καλύτερη οφείλω να ομολογήσω. Αυτό κάνει την τρέχουσα ξεχωριστή, έτσι δεν είναι; Ξεχωριστή και πολύ πληθωρική εμπειρία ήταν η περσινή στο Bios, όταν 30 άτομα θίασος και μουσικοί ανεβάσαμε το έργο του Χόρβατ «Κάζιμιρ και Καρολίνα» με τις σκηνοθετικές οδηγίες του κυρίου Χουβαρδά. Ήταν διδακτική εμπειρία σε πολλά επίπεδα.

* Ονειρεμένοι συγγραφείς… Δεν έχω ασχοληθεί ποτέ με τον Τσέχοφ, πεθαίνω να γίνει αυτό. Και ένας Τενεσί Ουίλιαμς θα ήθελα να μου συμβεί. Είμαι λίγο κλισέ; Ναι, δεν πειράζει. Και θα ήθελα να είμαι εκεί όταν διασκευαστεί για τη σκηνή ή την οθόνη ο Γκυ ντε Μωπασάν.

Kazimir_Karolina2.jpg

* Έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στην Αθήνα. Στο κέντρο, Γκύζη το σπίτι, Εξάρχεια το σχολείο, τα τελευταία χρόνια Πετράλωνα. Μου είναι αυτονόητο να ζω στην Αθήνα, την έχω συνηθίσει; Δεν ξέρω, αλλά νομίζω πως την αγαπώ, είναι ζεστή, και ζωντανή και φασαριόζα. Θα ήθελα να τηρούνται οι κανόνες υγιεινής περισσότερο, οι ατομικοί και οι συλλογικοί, αν δεν είναι το ίδιο.

* Θα ήθελα περισσότερη ευγένεια. Ήμαρτον. Ευγένεια. Όταν σκάει η άνοιξη στην Αθήνα και μέχρι τέλος Σεπτέμβρη είμαι ευτυχής, ύστερα πέφτω σε χειμερία νάρκη, όταν τα πεζοδρόμια αρχίζουν και γλιστρούν απ’ τη βροχή. Παρεμπιπτόντως, ποιος διαολεμένος δήμος βάζει λεία πεζοδρόμια σε πόλεις με βροχή;

* Την όρεξή σου να είχαν όλοι, All4fun! Να βλέπουν τόσο θέατρο. Τόσο καινούριο θέατρο και τόσους καινούργιους ηθοποιούς. 

Kazimir_Karolina6.jpg

& Αναλυτικές πληροφορίες για το «Η σημασία να είσαι σοβαρός» ΕΔΩ:

Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 3/4/2019

53585281_322115778655945_4491766481368907776_o.jpg

 

 

13244240_1182256845127590_2479421217258944658_o.jpg

 

20554_19327_regular_copyright_panagiotis-adrianos-4-.png

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα