19.6 C
Athens
Κυριακή, 19 Απριλίου, 2026
Αρχική ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ Θέατρο - Κινηματογράφος Παναγιώτης Καλογερόπουλος: Αποτυχία είναι μια απόφαση που δεν έχουμε στηρίξει αρκετά

Παναγιώτης Καλογερόπουλος: Αποτυχία είναι μια απόφαση που δεν έχουμε στηρίξει αρκετά

0
3153

– Πώς προσδιορίζεται το improv comedy και πού το συναντάμε για πρώτη φορά;

Improv comedy είναι η τέχνη του να δημιουργείς μια ολόκληρη παράσταση από το τίποτα, χωρίς να υπάρχει κάτι προσχεδιασμένο ή έτοιμο. Στις παραστάσεις μας δεν υπάρχει σενάριο, δεν υπάρχει πλάνο, δεν υπάρχουν σκηνικά ή κουστούμια γιατί όλα δημιουργούνται εκείνη τη στιγμή. Το αυτοσχεδιαστικό θέατρο είναι τόσο παλιό όσο κι εμείς οι άνθρωποι ως είδος. Και αυτό γιατί είναι στη φύση μας να προσπαθούμε να πούμε ιστορίες και να τις κάνουμε όσο πιο ζωντανές γίνεται. Άρχισε να παίρνει σιγά σιγά τη μορφή που έχει σήμερα περίπου το 1500 μ.X., μέσα από το στυλ της Commedia Dell’Arte, όπου ομάδες από περφόρμερς παρουσίαζαν από πόλη σε πόλη, σε πλατείες και δρόμους, την πρώτη «δομημένη» αυτοσχεδιαστική κωμωδία. Το 1700 περίπου παρήκμασε, για να αναβιωθεί τα τελευταία 50-100 χρόνια, κυρίως από τον Κιθ Τζόνστον και την Βιόλα Σπόλιν.

-Πώς πήρατε την απόφαση να παρουσιάσετε στο αθηναϊκό κοινό μια τέτοια ιδιαίτερη παράσταση, με τίτλο «Κακό Ραπ»;

Θέλουμε να επαναφέρουμε στο θέατρο την αίσθηση του παιχνιδιού. Στόχος μας είναι σε κάθε παράσταση να καταφέρουμε να γίνουμε με το κοινό μια μεγάλη παρέα. Να νιώσουμε πως αυτό που βλέπουμε το φτιάξαμε μαζί, πως γελάμε όλοι με το ίδιο αστείο, πως είμαστε «συνένοχοι». Θέλουμε να «σπάσουμε τον τέταρτο τοίχο» που λέμε, και να φέρουμε το κοινό κοντά μας στη δημιουργία της παράστασης. Και κυρίως, γιατί θέλουμε να κάνουμε το κοινό να γελάσει πολύ και να ξεχαστεί, έστω, γι’ αυτή τη μιάμιση ώρα από τα προβλήματά του. 

-Πώς έχουν ανταποκριθεί οι θεατές μέχρι σήμερα; Με τι διάθεση έρχονται;

Η ανταπόκριση του κοινού μέχρι στιγμής είναι πραγματικά υπέροχη! Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις το θέατρο να γεμίζει, να βλέπεις άτομα να έρχονται ξανά και ξανά! Φεύγουν χαμογελαστοί, φεύγουν ευδιάθετοι, πιο ανάλαφροι από την παράσταση. Ακόμη και τα άτομα τα οποία έρχονται δύσπιστα και σκεπτικά («τι πάω να δω τώρα άραγε;») ξεμουδιάζουν και συμμετέχουν κι αυτοί με το δικό τους τρόπο στην παράσταση. Είναι πολύ όμορφο να δέχεσαι αυτήν την αγάπη σε κάθε παράσταση και σας ευχαριστούμε από καρδιάς όλους για αυτό!

-Πόσο δύσκολο είναι, τελικά, αυτό το εγχείρημα για έναν ηθοποιό; Πώς ήταν η εμπειρία αυτή για σένα που ανέλαβες και να σκηνοθετήσεις την παράσταση; 

 Για τους περισσότερους ηθοποιούς κάτι τέτοιο φαίνεται αδιανόητο. «Τι; Θα ανέβω στη σκηνή χωρίς σενάριο; Και τι θα κάνω; Και τι θα πω; Αααααα (πανικός)». Όλοι μας παγώνουμε στο φόβο της αποτυχίας. Ωστόσο, η αποτυχία είναι απλώς μια ευκαιρία που δεν έχουμε εκμεταλλευθεί. Αποτυχία είναι μια απόφαση που δεν έχουμε στηρίξει αρκετά. Όταν αρχίζουν οι ηθοποιοί και το συνειδητοποιούν αυτό, τότε αρχίζουν να το διασκεδάζουν πραγματικά – αρχίζουν στην ουσία να παίζουν, με την έννοια του παιχνιδιού και της ανακάλυψης κι όχι με την αυστηρή έννοια των τεχνικών και της σκηνοθεσίας. Όσο γι’ αυτόν που αναλαμβάνει να οργανώσει και να σκηνοθετήσει μια τέτοια παράσταση, πρώτο και βασικό μέλημά του θα πρέπει να είναι η δημιουργία ομάδας κι η διαρκής ενδυνάμωση της ομαδικότητας. Να δημιουργήσει δηλαδή το κατάλληλο κλίμα, όπου ο κάθε ηθοποιός θα νιώθει ασφαλής να πειραματιστεί, να παίξει, αλλά και να εμπιστευτεί τον συμπαίχτη του. Γιατί μόνο έτσι θα μπορεί ο καθένας μας να βγει στη σκηνή, να κάνει ένα βήμα «στο κενό» και να καταφέρει να βγάλει τον καλύτερο εαυτό του. Δεν είναι εύκολο, καθώς πάντα παραμονεύουν οι εγωισμοί και οι ανασφάλειές μας. Σε κάθε θεατρική ομάδα, όμως, που θέλει να παρουσιάσει ένα καλό θέαμα, αυτό είναι ένα στοίχημα που πρέπει να κερδίσει.

-Με ποιο τρόπο, άραγε, εξεσφαλίζεται η κωμική εξέλιξη της παράστασης;

Η κωμική εξέλιξη της παράστασης εξασφαλίζεται με το να μην ανησυχούμε, να μην προβληματιζόμαστε κι εν τέλει να μην προσπαθούμε επιτηδευμένα για την κωμική εξέλιξη της παράστασης. Ναι καλά διαβάσατε! Την κωμωδία δεν την κυνηγάμε, έρχεται μόνη της. Μοναδική μας έγνοια, αν θέλεις, είναι να δημιουργούμε έντονους και ενδιαφέροντες χαρακτήρες, τους οποίους προσπαθούμε να βάλουμε σε δύσκολες καταστάσεις για να δούμε πώς θα αντιδράσουν. Αν καταφέρουμε ως ηθοποιοί να αφεθούμε τελείως στον χαρακτήρα που έτυχε να δημιουργήσουμε την εκάστοτε στιγμή, η κωμωδία θα έρθει από μόνη της σαν τρένο που θα τα παρασύρει όλα. Ελάτε να το ζήσουμε παρέα!

Δείτ το video της παράστασης:εδώ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ