Μια παρέα φοιτητών της Ιατρικής γεμάτοι με πολεμικές πινελιές, χορεύουν με τα άκρα. Πιάνουν την εξουσία αγκαζέ, βαδίζοντας στους δρόμους του έρωτα και του νεανικού πάθους.
Οι χαρακτήρες μέσα στον ρευστό αυτόν κόσμο, τον γεμάτο τροποποιήσεις και συνεχές εναλλαγές που κουράζουν ψυχικά και σωματικά τον άνθρωπο, αγγίζουν την παράνοια με μοναδικό οδηγό τους την ιδιοφυϊα. Με την απίστευτα δυνατή τους επιθυμία να ανακαλύψουν μέχρι που μπορούν να φτάσουν, χαϊδεύοντας την κορυφή της καταστροφής και του θανάτου, μάς υπενθυμίζουν πως το ασυνείδητο μας ζει μέσα μας για όσο ζούμε.
Η κάθε ερμηνεία ξεχωρίζει μέσα στον χώρο και τον χρόνο. Η Ξένια Αλεξίου (Μαρία ) αντιμέτωπη με τις αμφιβολίες και τα συναισθήματα της, η Κριστέλ Καπερώνη (Ντεσιρέ) ερωτευμένη με την κυνικότητα και την ωμότητα, η Νατάσα Εξηνταβελώνη (Ιρένε) διψάει για ορθολογισμό και αξιοπρέπεια σε αντίθεση με τον Ουσίκ Χανικιάν (Πετρέλ) που επηρεάζεται από την ομορφιά και το πάθος.
Ο Γιώργος Τριανταφυλλίδης (Φρέντερ) που είναι η ειρωνεία προσωποποιημένη, χωρίς να θυμώνει, καταφέρνει να εθιστεί με την σκληρότητα και να γίνει ένα μ΄ αυτήν, ενώ ο Τάσος Δέδες (Αλτ) καταφέρνει να αποσυρθεί από το όλον με έναν τρόπο που δεν είναι αποτελεσματικός και η Χριστίνα Μαριάνου (Λούση) μέσα από το ρόλο της υπηρέτριας, φτάνει στο σημείο να προβληματίσει τους θεατές για το πως και τι μπορεί ο καθένας να αισθάνεται μέσα στο πλήθος.
Μια παράσταση μεταφρασμένη και σκηνοθετημένη από τον Δημήτρη Λάλο με βασικό χαρακτηριστικό ότι οι θεατές γίνονται ένα με τους ηθοποιούς, τόσο από το χώρο όσο και από την ερμηνεία των ηθοποιών, που με τον δικό τους τρόπο και τη δική τους αλήθεια, σε ταξιδεύουν με κάθε τους λέξη.
Μια ομάδα μπερδεμένη, ανακατεμένη και αρρωστημένη έρχεται αντιμέτωπη με όλες τα αδιέξοδα της ζωής, φωτογραφίζοντας κάθε ανθρώπινη σχέση και συμπεριφορά με κοινό γνώμονα την απόκτηση της εξουσίας.
