– Τι πραγματεύεται η παράστασή σας και τι πρόκειται να δούμε πάνω στη σκηνή;
Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από την ιστορία της Κυρά Φροσύνη και των 17 γυναικών που δολοφονήθηκαν στη λίμνη των Ιωαννίνων. Το έργο δημιουργεί έναν σκηνικό διάλογο ανάμεσα σε αυτή την ιστορία και τα πολυφωνικά τραγούδια της Ηπείρου, αναδεικνύοντας τη συλλογική μνήμη και τη γυναικεία φωνή.
Πάνω στη σκηνή, το κοινό θα δει μια ατμοσφαιρική παράσταση που συνδυάζει λόγο και μουσική ,όπου το παρελθόν συναντά το παρόν και δημιουργείται ένας ζωντανός, συγκινητικός κόσμος.
– Γιατί θα πρότεινες σε κάποιον να δει το έργο σας;
Θα το πρότεινα γιατί πρόκειται για μια παράσταση που φωτίζει μια ιστορία που πολλοί ίσως δεν γνωρίζουν, αλλά παραμένει ιδιαίτερα επίκαιρη. Μιλά για ζητήματα που μας αφορούν ακόμα και σήμερα, σε ανθρώπινο και κοινωνικό επίπεδο. Είναι μια παράσταση που, τουλάχιστον για μένα, γεννά συναισθήματα και σκέψεις και πιστεύω πως μπορεί να αγγίξει βαθιά τον θεατή.
– Μίλησέ μας για τον ρόλο σου και την αξία του κειμένου
Ο ρόλος μου ως Ευφροσύνη είναι για μένα ένας πολυδιάστατος και ιδιαίτερα συγκινητικός ρόλος. Μέσα από εκείνη ανακαλύπτω δύναμη, ευαισθησία αλλά και μια εσωτερική πάλη που με αφορά.Το κείμενο φωτίζει την ανθρώπινη πλευρά της, πέρα από τον μύθο, και αυτό είναι κάτι που με συγκίνησε από την πρώτη στιγμή. Νιώθω πως κάθε φορά που ανεβαίνω στη σκηνή, την ανακαλύπτω ξανά.
. Μίλησέ μας για το πώς βίωσες τη συνεργασία σου με τον σκηνοθέτη και τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης
Η συνεργασία με την ομάδα ήταν για μένα μια πολύ ουσιαστική εμπειρία.Υπήρξε μια δημιουργική και ανοιχτή διαδικασία, με εμπιστοσύνη και σεβασμό.
Από την έρευνά μας στα Ιωάννινα, όταν ξεκινήσαμε στο πλαίσιο του «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός», μέχρι τις πρόβες και τη δουλειά μας μαζί με το πολυφωνικό σχήμα , όλα λειτούργησαν συλλογικά. Είναι μια συνεργασία που θα θυμάμαι με πολλή αγάπη.
. Πόσο σημαντική θεωρείς για σένα αυτήν τη δουλειά και ποιες είναι οι προσδοκίες σου συνολικά;
Η δουλειά αυτή είναι πολύ σημαντική για μένα, γιατί συνδέεται με μια ιστορία που θεωρώ πολύ επίκαιρη και με μια δημιουργική διαδικασία που με έκανε να σκεφτώ πολλά πράγματα διαφορετικά,και να μάθω μέσα από αυτήν. Αυτό το οφείλω στους δυο σκηνοθέτες, Θύμιο Διαμάντη και Κώστα Κουτρούλη που με εμπιστεύτηκαν σε όλη την διαδικασία και μου πρότειναν να γίνω μέρος της. Είναι από αυτές τις παραστάσεις που σε αγγίζουν όχι μόνο ως ηθοποιό αλλά και ως άνθρωπο. Η προσδοκία μου είναι η παράσταση να ταξιδέψει και να συναντήσει το κοινό, δημιουργώντας συναισθήματα και σκέψεις, όπως ακριβώς συνέβη και με εμάς κατά τη δημιουργία της.
