– Ποιο το επάγγελμα σου και πώς προέκυψε; Είμαι σκηνογράφος και ενδυματολόγος από το 2017. Ξεκίνησα να ασχολούμαι ενεργά με το θέατρο αμέσως μετα την αποφοίτηση μου από την Σχολή Κάλων Τεχνών όπου και πηρα ειδίκευση στην σκηνογραφία.
Αν δεν ήσουν αυτό που είσαι, τι θα ήσουν; Αν δεν είχα ασχοληθεί με το θέατρο, πιθανότατα θα έμενα σε κάτι εικαστικό η στον τομέα της μόδας, αν και πάντα είχα μια κρυφή επιθυμία να ασχοληθώ με την ιατρική.
– Διάλεξε από 1 ως 5 από τις καλύτερες σου στιγμές σ’ αυτήν τη δουλειά: Είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω κάποια από τις δουλειες μου και να τη διαχωρίσω από τις υπόλοιπες. Η καθεμία τους έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου για διαφορετικούς λόγους. Είχα και έχω την τύχη να δουλεύω με ομάδες που εκτιμώ και θαυμάζω απεριόριστα.
– Για ποια/ες είσαι υπερήφανος που ήσουν κομμάτι της; Είμαι περήφανη για πολλές από τις δουλειές που έχω συμμετάσχει. Όμως αν πρέπει να μιλήσω για μια, τότε θα αναφερθώ στην παράσταση “Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου” που ήταν η πρώτη μου επαφή με το θέατρο όταν ακόμα ήμουν στη σχολή, ως βοηθός του Εδουάρδου Γεωργίου στον ΘΟΚ το 2016. Είμαι πραγματικά περήφανη που γνώρισα το θέατρο μέσα από τα μάτια των συντελεστών αυτής της παράστασης και κυρίως του Εδουάρδου και του κυρίου Τζαμαργια.
– Ποιο/α είναι το/α καλύτερα σχόλια που θυμάσαι για τη δουλειά σου; Δεν μπορώ να ανακαλέσω κάποιο συγκεκριμένο σχόλιο. Κάθε φορά που ακούω κάποιον να σχολιάζει είτε γενικότερα το αποτέλεσμα είτε κάποια συγκεκριμένη μικρή λεπτομέρεια κάποιας δουλείας μου, συγκινούμαι και γεμίζω θάρρος για την επόμενη. Ιδιαίτερα όμως, αγαπώ τα σχόλια των παιδιών που είναι πάντα πολύ ειλικρινή και ωμά. Όταν αυτά εγκρίνουν, είμαι διπλά χαρούμενη.
– Τι θα ήθελες (και αν) να έχεις ξεχάσει από τη μνήμη σου; (δουλειά, πρόσωπο, κατάσταση κλπ.): Δεν θα ήθελα να ξεχάσω κάτι από αυτά που έχω ζήσει στο θέατρο. Φυσικά και οι δυσκολίες είναι πάρα πολλές, κάποιες συνεργασίες είναι πολύ δύσκολες, πολλές προσωπικότητες δεν ταιριάζουν με την δική σου νοοτροπία, όμως όλα αυτά γίνονται μαθήματα. Είναι σημαντικό να θυμάμαι τις δυσκολίες, τις παρεξηγήσεις, τα λάθη, τις εντάσεις που έχω βιώσει για να μπορώ να βάζω όρια και να διαλέγω σωστά τις επόμενες συνεργασίες μου.
– Θεωρείς πως αμείβεσαι καλά με βάση τον χρόνο και τα όσα προσφέρεις; Θεωρώ πως δεν υπάρχουν πολλοί συντελεστές στο ελληνικό θέατρο που αμείβονται καλά για τα όσα προσφέρουν. Συνήθως δουλεύουμε όλοι πολύ περισσότερο από αυτό που μας αναλογεί και δυστυχώς οι μισθοί δεν αντικατοπτρίζουν τον κόπο και τις ώρες που ξοδεύουμε. Σε ένα ιδανικό κόσμο οι συντελεστές θα έπρεπε να αμείβονται πολύ καλύτερα, για να έχουν την δυνατότητα να αναλαμβάνουν λιγότερα προτζεκτ, αν το θέλουν, και έτσι να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο και μεγαλύτερη προσοχή στην λεπτομέρεια σε κάθε παραγωγή.
– Ο κόσμος του θεάτρου είναι για σένα τι; Για μένα το θέατρο είναι μαγεία. Βλέποντας το λιθαράκι όλων το συντελεστών να ενώνεται και να δημιουργεί ένα αποτέλεσμα με κάνει να αισθάνομαι πάντα συγκινημένη. Όσες δουλειές κι αν έχω κάνει, όσες δυσκολίες κι αν υπάρχουν, όταν όλα ενώνονται και ξεκινάει το ταξίδι μιας παράστασης, αυτή η μαγεία σε κατακλύζει.
– Είσαι ικανοποιημένη από αυτό που κάνεις; Αν και η δουλειά μας είναι πολύ απαιτητική και στρεσογονα, την αγαπώ πολύ. Πολλές φορές η ανασφάλεια και η κούραση μπορεί να με καταβάλλει, όμως αγαπώ την δουλειά μου και θέλω πολύ να εξελιχθώ μέσα σ] αυτό.
– Ήθελες πάντα να έχεις αυτήν την ιδιότητα ή όχι; Αγαπούσα πάντα το θέατρο. Οι γονείς μου με μύησαν σ αυτό το περιβάλλον από μωρο. Η σκηνογραφία όμως προέκυψε εντελώς ασυνείδητα. Όταν ξεκίνησα την πρακτική μου στον σπουδαίο Μανόλη Παντελιδακη, τον οποίο θεωρώ δάσκαλο μου (μαζί με τον Εδουάρδο Γεωργίου), δεν ήμουν απολύτως σίγουρη αν ήθελα να ασχοληθώ ενεργά με το θέατρο. Όμως μαγεύτηκα από τον κόσμο του θέατρου, μπροστά και πίσω από τα φώτα.
– Σε ποιο θέατρο θα ήθελες ιδανικά να δουλέψεις στο μέλλον; Προτιμώ να ονειρεύομαι όμορφες συνεργασίες και ωραίες ομάδες αντί για θέατρα ή έργα. Όμως θα ήταν ψέμα αν έλεγα πως δεν θα ήθελα πολύ κάποια στιγμή να είμαι μέρος παραγωγής στην Επίδαυρο.
– Έναν χρόνο μετά θα είσαι… Κάθε μέρα στην δουλειά μας είναι διαφορετική, και δεν ξέρω τι μπορεί να φέρει το μέλλον. Εύχομαι όμως σε έναν χρόνο από τώρα να είμαι μέρος μιας ακόμα δουλείας που θα νιώθω οικογένεια και θα είμαι χαρούμενη και περήφανη για το ταξίδι και το αποτέλεσμα.
Πού είσαι φέτος ως κομμάτι παράστασης/εων; Φέτος είχα την τύχη να είμαι η ενδυματολόγος της παράστασης «Το καταραμένο παιδί» του Honoré de Balzac σε διασκευή και σκηνοθεσία των Λάζαρου Βαρτάνη και Στέφανου Παπατρέχα στο Θέατρο Arroyo με μια ομάδα που δουλεύουμε χρόνια μαζί και είναι πάντα τιμή μου να δουλεύω μαζί τους. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο θέατρο Arroyo μέχρι τις 13/1.
Επίσης τυχερή για την παράσταση “Άμλετ*” του Ανδρέα Φλουράκη στο θέατρο Ελέρ, σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη, όπου με εμπιστεύτηκε ως σκηνογράφο και ενδυματολόγο. Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή μέχρι τις 11/1, και μετά θα συνεχίσει το ταξίδι του στο Δηπεθε Σερρών.
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 26/12/2025
