O πρωταρχικός στόχος του Ολυμπιακού και κάθε ελληνικής ομάδας που συμμετέχει στους ομίλους του τσάμπιονς λιγκ είναι να προσδοκά εξ’ αρχής στην κατάκτηση της τρίτης θέσης. Ετσι θα μπορεί να συνεχίζει στους «32» του γιουρόπα λιγκ, μιας διοργάνωσης στην οποία μια αξιόλογη ελληνική ομάδα έχει τις προοπτικές να διακριθεί. Με την προϋπόθεση φυσικά ότι η πορεία της θα συνοδεύεται με ευνοϊκές κληρώσεις, τύχη και καλές εμφανίσεις. Τα παραδείγματα των τελευταίων χρόνων για το ποιες ομάδες φτάνουν μέχρι τον τελικό ή, ακόμα και κατακτούν το τρόπαια (και παλαιότερα όταν ονομαζόταν ΟΥΕΦΑ) είναι πολλά και χαρακτηριστικά.
Ο Ολυμπιακός πρέπει να διασκεδάσει την παρουσία του στους ομίλους του τσάμπιονς λιγκ, να εισπράξει χρήματα, να συμμετάσχει σ’ αυτήν την σπουδαία γιορτή του ποδοσφαίρου, όμως η διεκδίκηση μιας εκ των δύο πρώτων θέσεων ουσιαστικά δεν πρέπει να είναι στους στόχους του. Μια πρόκριση στους {16} του θεσμού θα τον βοηθήσει ν’ ακουστεί περισσότερο στην Ευρώπη, να βάλει στο ταμείο του χρήματα, όμως αγωνιστικά δεν μπορεί να ελπίζει σε κάτι παραπάνω.
Ακόμη και αν περάσει τον επόμενο γύρο θα βρεθεί στα προημιτελικά και εκεί ένα μεγαθήριο θα τον αφήσει εκτός. Ενώ στο γιουρόπα λιγκ τα πράγματα μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά. Και αν ορισμένοι θεωρούν ότι ο Ολυμπιακός και ο κάθε Ολυμπιακός, που αντιμετωπίζει στο ελληνικό πρωτάθλημα ορισμένους αντιπάλους που π.χ. στην Αγγλία θα έπαιζαν στην τρίτη κατηγορία μπορεί να χτυπήσει στα ίσα τέτοιες ομάδες εθελοτυφλεί. Ακόμη και αν είχε το υλικό, ακόμη και αν μπορούσε να ξοδέψει πολλά εκατομμύρια η έλλειψη ανταγωνισμού παίζει πολύ σημαντικό ρόλο σ’ ένα τέτοιο επίπεδο…
Η εμφάνιση στο Εμιρατς άφησε μια γλυκόπικρη γεύση στους ερυθρόλευκους. Η Αρσεναλ, όμως, δεν ήταν ίδια σε σχέση με εκείνη του 2009. Με δεδομένο ότι την Κυριακή ακολουθεί το κρίσιμο εκτός έδρας ντέρμπι πρωταθλήματος με την Τότεναμ ο Αρσέν Βενγκέρ άφησε εκτός πολλούς βασικούς του (από τη μέση και μπροστά κυρίως), γεγονός που επηρέασε τον συνήθης φρενήρη ρυθμό στο παιχνίδι της. Όπως φυσικά και το ότι η ομάδα του Αλσατού εξακολουθεί ακόμη να ψάχνεται με τη φυγή πολλών και σημαντικών της στελεχών μέσα στο καλοκαίρι.
Ένα πολύ θετικό στοιχείο του Ολυμπιακού ήταν πως μετά το 2-0 δεν σταμάτησε να παλεύει, μείωσε γρήγορα σε 2-1 και μέχρι το τελευταίο σφύριγμα απειλούσε για την ισοφάριση. Επιπλέον βασικοί της παίκτες έδειξαν πως μελλοντικά μπορούν ν’ αγωνιστούν στην πρέμιερσιπ.
Ο Κέβιν Μιραλάς που υποχρέωσε τον Μπακαρί Σανιά σε μια από τις πιο δύσκολες βραδιές του στην Αρσεναλ έχει θέση σε όλες τις ομάδες της πρέμιερσιπ (είτε για τον πάγκο στις μεγαλύτερες, είτε για βασικός σε μικρότερες), ενώ ο Ράφικ Τζεμπούρ εύκολα θα έπαιζε στην Αγγλία. Για τον Ολοφ Μέλμπεργκ η χρόνια πολύ επιτυχημένη παρουσία του στην Αστον Βίλα τα λέει όλα και για τον εξαιρετικό στο Λονδίνο Αριέλ Ιμπαγάθα το μόνο εμπόδιο πια θα ήταν η ηλικία.
Η ομάδα του Ερνέστο Βαλβέρδε διαθέτει και άλλους αξιόλογους παίκτες, οι οποίοι καλούνται στα δύο πολύ καθοριστικά παιχνίδια κόντρα στην Ντόρτμουντ να μην γνωρίσουν την ήττα. Η πρωταθλήτρια Γερμανίας είναι ένα σπουδαίο επιθετικό σύνολο, όμως δε διαθέτει εμπειρία στον θεσμό (αναφερόμαστε φυσικά στο τωρινό ρόστερ) και το ματς στο Καραϊσκάκη θα κρίνει πολλά. Ενδεχομένως και το αν ο Ολυμπιακός θα συνεχίσει στην Ευρώπη και μέσα στο 2012…
* Υ.Γ: Η κριτική που γίνεται στον Φράνκο Κονστάντσο είναι εν μέρει δικαιολογημένη, όμως θα έπρεπε το τμήμα σκάουτινγκ του Ολυμπιακού να ήταν ενήμερη για τη μέχρι τώρα καριέρα του 31χρονου τερματοφύλακα. Και μήπως ξέρει κανείς κανέναν Αργεντίνο γκολκίπερ, που παίζει στην Ευρώπη και να εμπνέει εμπιστοσύνη; Επομένως δεν φταίει ο ίδιος αν δεν μπορεί να αποφεύγει γκολ, όπως εκείνο του Αντρέ Σάντος…
Του Κυρ. Κουρουτσαβούρη, 29/9/2011
