Υπό άλλες συνθήκες είναι σεβαστή η γνωστή ατάκα πολλών συνεντεύξεων ηθοποιών «μιλάω μόνο με τη δουλειά μου», αλλά στην παρούσα φάση για μένα η σιωπή σημαίνει συνενοχή. Όλοι όσοι βρίσκονται στον καλλιτεχνικό χώρο σε οποιδήποτε πόστο εκτός του ότι πρέπει να ενωθούν για έναν κοινό σκοπό, πρέπει ν’ αντιδράσουν. Μια πρώτη αντίδραση είναι εκτός από τα social media, που έχουν πια τεράστια δύναμη – ακόμη και σε αποφάσεις που παίρνονται ή αποσύρονται -, είναι να μιλούν, όπου μπορούν.
Και οι ηθοποιοί-σκηνοθέτες κλπ. που βρίσκονται στην τηλεόραση ΟΦΕΙΛΟΥΝ να το πράξουν. ΣΤΟ ΤΩΡΑ. Το οφείλουν πρώτα απ’ όλα στους ίδιους τους εαυτούς τους και μετά σε όλους τους άλλους. Σήμερα είναι στις σειρές, αλλά δε σημαίνει ότι θα είναι και αύριο. Εξάλλου μη λησμονούμε πως οι περισσότεροι δεν ήταν ούτε καν στο χθες…
Η απόφαση για το κλείσιμο των θεάτρων – μιλώ για τον χώρο αυτό συγκεκριμένα, επειδή θεωρώ πως τον ξέρω καλύτερα απ’ όσους κλείνουν – είναι κατάπτυστη, σκανδαλώδης και πρέπει σύντομα ν’ αλλάξει.
Υ.Γ: Στις όποιες αντιδράσεις μπορούν να υπάρξουν στο ποστ μου, θυμίζω ότι κανένας νοήμων άνθρωπος δεν υποστηρίζει πως δεν υπάρχει ιός, ούτε πως δεν πρέπει να παίρνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης. Αλλά με πληρότητα 30% στα μεγάλα θέατρα (τα μικρά ούτως ή άλλως με τέτοια πληρότητα θα έμεναν εκ των προτέρων κλειστά μέχρι νεοτέρας) μια χαρά κυλούσαν όλα. Εξάλλου όσοι επιλέγουν αυτόν τον καιρό να πάνε στο θέατρο είναι συνειδητοποιημένοι πολίτες και όχι κάφροι.
Αφού φορούν μάσκα οι θεατές και τηρούν τα μέτρα προστασίας, κάθε λόγος για να μην είναι ανοιχτά τα μεγάλα θέατρα προκαλεί δικαιολογημένα υποψίες και δημιουργεί σκιές για συγκεκριμένες σκοπιμότητες…
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 2/11/2020
