24.2 C
Athens
Τρίτη, 21 Μαΐου, 2024

Το βιβλίο της εβδομάδας: “Ολόκληρα ψέματα,μισές αλήθειες” της Σούλας Παπαλάμπρου

 “Η Μαρίνα είμαι εγώ, οι σκέψεις μου, οι  πράξεις μου, αποτυπώθηκαν  ακριβώς όπως ένιωθα και έπραττα. Όμως υπάρχουν κι άλλοι πρωταγωνιστές. Μιλάω και  για άλλους  ανθρώπους , για τη ζωή τους, για τα λάθη τους, τα πάθη τους. Ήθελα να είναι όσο γίνεται πιο αληθινά, έτσι όπως θα τα βίωνα εγώ αν ήμουν στη θέση τους.  Ήθελα οι αναγνώστες να  κλάψουν,  να θυμώσουν, να συγχωρέσουν, να νιώσουν, δημιουργώντας εικόνες.”
 
Νέο βιβλίο ” Ολόκληρα ψέματα, μισές αλήθειες”, το οποίο αποτελεί και μία αληθινή ιστορία. Τι πραγματεύεται το βιβλίο σας;
 
Το βιβλίο «Ολόκληρα ψέματα, μισές αλήθειες», αναφέρεται σε έναν παράφορο έρωτα ανάμεσα σε έναν άντρα, τον Άρη, και μια γυναίκα, την Ελπίδα. Από αυτούς τους δύο ανθρώπους γεννήθηκαν τρία παιδιά, τρία κορίτσια, που το φύλο τους ήταν ικανό να τα απομακρύνει όχι μόνο από την αγκαλιά της μητέρας τους αλλά και μεταξύ τους. Η αναζήτηση των ριζών ξεκινάει από το τελευταίο κατά σειρά κορίτσι, την Μαρίνα, που προσπαθεί να ενώσει τα κομμάτια του παζλ της ζωής της. Η αντιμετώπιση ενός υιοθετημένου παιδιού και η ψυχολογία των γονιών, θετών και βιολογικών ,είναι ο βασικός άξονας αυτού του βιβλίου. 
 
Μία αληθινή ιστορία αποτελεί βιωματικό βιβλίο;
 
Το συγκεκριμένο βιβλίο, ναι, είναι βιωματικό. Η Μαρίνα είμαι εγώ, οι σκέψεις μου, οι  πράξεις μου, αποτυπώθηκαν  ακριβώς όπως ένιωθα και έπραττα. Όμως υπάρχουν κι άλλοι πρωταγωνιστές. Μιλάω και  για άλλους  ανθρώπους , για τη ζωή τους, για τα λάθη τους, τα πάθη τους. Ήθελα να είναι όσο γίνεται πιο αληθινά, έτσι όπως θα τα βίωνα εγώ αν ήμουν στη θέση τους.  Ήθελα οι αναγνώστες να  κλάψουν,  να θυμώσουν, να συγχωρέσουν, να νιώσουν, δημιουργώντας εικόνες. Κάθε συγγραφέας αφήνει το δικό του προσωπικό στίγμα σε κάθε του δημιούργημα.  Σε έμενα έτυχε το πρώτο μου βιβλίο να είναι η δική μου αληθινή ιστορία. Μια ιστορία που θα μπορούσε κάποιος άλλος να την είχε φανταστεί. Πόσες φορές δεν έχουμε πει: «Ούτε στα παραμύθια δεν γίνονται αυτά!» Να που γίνονται.
 
Έχετε κάποιο άλλο βιβλίο στα “σκαριά”;
 
Γράφω.  Είμαι στην αρχή ενός καινούργιου μυθιστορήματος που θα μου πάρει αρκετό χρόνο. Χαίρομαι, κυρίως, για το ταξίδι της συγγραφής και δεν το βιάζομαι. Θα είναι μια ιστορία που θα βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και βασικό θέμα του θα είναι ο βιασμός ενός παιδιού από τον ίδιο του τον πατέρα. Ζω ταυτόχρονα με τους ήρωες μου τις περιπέτειες τους , προσπαθώντας να δημιουργήσω εικόνες με λέξεις κι αυτό για να έχει το αποτέλεσμα που εγώ θέλω, θέλει το χρόνο του.
 
Μιλήστε μου λίγο πως προέκυψε αυτή η συγγραφή του βιβλίου;
 
Η ανάγκη της επικοινωνίας ανάμεσα σε μένα και της μίας εκ των δύο αδελφών μου είχαν ως αποτέλεσμα την συγγραφή αυτού του βιβλίου. Ξεκίνησε ως γράμμα. Η μία σελίδα διαδέχονταν την άλλη και έφτασε να αποτελείται από ενενήντα έξι χιλιάδες λέξεις. Σκέφτηκα πως θα ήταν καλύτερα να το κάνω βιβλίο, μιας και σ αυτό το «γράμμα» ήταν αποτυπωμένη  όλη η ζωή μας. Λίγο πριν τη γέννηση μας, από τη στιγμή της γνωριμίας του πατέρα μας με τη μητέρα μας, μέχρι σήμερα, που φτάσαμε στο να αναζητάμε τις ρίζες μας. Απευθύνθηκα στις Εκδόσεις Άνεμος και ζήτησα από τον εκδότη μου ένα αντίτυπο, ένα και μοναδικό για να το στείλω στην αδερφή μου. Μιλήσαμε για το θέμα της ιστορίας  και αποφασίσαμε από κοινού πως η υιοθεσία είναι  ένα θέμα που απασχολεί αρκετούς ανθρώπους. Μου πρότειναν περισσότερα  από  ένα αντίτυπα και ευτυχώς δέχτηκα. 
 
 Είναι η υιοθεσία ένα θέμα ταμπού ακόμη και στις μέρες μας;
 
Η μητρότητα δεν είναι οι εννέα μήνες ενός εμβρύου στην κοιλιά μιας μάνας.  Οι φυσικοί γονείς φέρνουν τα παιδιά στον κόσμο αλλά μαμά και μπαμπάς με την ευρύτερη έννοια είναι εκείνοι που μεγαλώνουν ένα παιδί. Πόσοι όμως γονείς αποκρύπτουν την υιοθεσία; Πόσοι φοβούνται την απόρριψη από τον κοινωνικό περίγυρο όταν δεν μπορούν να φέρουν στον κόσμο ένα δικό τους  παιδί και αναγκάζονται να υιοθετήσουν;  Πόσοι μπαίνουν στη διαδικασία μιας εικονικής γέννας ή μιας παράνομης υιοθεσίας;  Πόσοι παίρνουν το μυστικό στον τάφο τους και μένουν πίσω παιδιά να ψάχνουν στα χαμένα χωρίς κανένα στοιχείο; Το να πεις σε ένα παιδί την αλήθεια για τις ρίζες τους είναι δύσκολο αν δεν νιώθεις σίγουρος και έτοιμος κι αν δεν ζητήσεις βοήθεια από ειδικούς . Αν η υιοθεσία γίνει με νόμιμες διαδικασίες κανείς δεν έχει να φοβάται τίποτα.  Είναι το κομμάτι που θεωρώ ότι χρειάζεται πάρα πολύ δουλειά, καθημερινή, με υπομονή και αγάπη. Αν δείχνεις εμπιστοσύνη και αγάπη στο παιδί που μεγαλώνεις, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα και κανέναν.
 
Ένα μήνυμα προς τους αναγνώστες μας.
 
Να διαβάζουν! Μπορεί σήμερα να διαβάζουμε άρθρα και να παίρνουμε χιλιάδες πληροφορίες από το ίντερνετ  η προσοχή μας όμως διασπάται συνεχώς. Η επαφή με το βιβλίο είναι κάτι μοναδικό.  Όπως κάθε μυς του κορμιού μας, έτσι και το μυαλό χρειάζεται άσκηση για να παραμείνει δυνατό και υγιές, επομένως πρέπει να το χρησιμοποιούμε όσο μπορούμε για να μην το χάσουμε. Η ανάγνωση ενός βιβλίου βοηθάει προκειμένου η προσοχή μας να είναι εστιασμένη σε ένα σημείο, στην ιστορία του βιβλίου. Ένα βιβλίο,  δίνει «τροφή» στη φαντασία μας. Γνωρίζουμε άλλους κόσμους, τις σκέψεις άλλων ανθρώπων, καθώς και το πώς αντι¬δρούν σε κάποιες καταστάσεις που δημιουργούν πρόβλημα και σε εμάς. Είναι σαν να τα¬ξιδεύουμε  με τη σκέψη. 
 
Σούλα Παπαλάμπρου
«Ολόκληρα ψέματα, μισές αλήθειες»
μια αληθινή ιστορία
 
ISBN: 978-960-9585-57-6
σελ.: 360
σχήμα: 14×20,5 cm
τιμή: 16.98€ με ΦΠΑ
(-10%): 15.28€ με ΦΠΑ
 
Ο Άρης, ένας ανεύθυνος άντρας, και η Ελπίδα, μια ανώριμη γυναίκα, έγιναν γονείς τριών παιδιών, που για κακή τους τύχη ήταν και τα τρία κορίτσια. Το φύλο τους ήταν αυτό που καθόρισε το μέλλον τους.
Τρεις οικογένειες, έχοντας περίσσευμα αγάπης, αγκάλιασαν αυτά τα παιδιά, καθεμία χωριστά, και τα μεγάλωσαν όσο πιο καλά μπορούσαν. Τα άδεια μέχρι τότε σπίτια τους γέμισαν παιδικές φωνές και χαμόγελα. Όσο τα χρόνια περνούσαν χαρούμενα και ευτυχισμένα τόσο ο φόβος της αποκάλυψης του μυστικού της υιοθεσίας μεγάλωνε. Τίποτα όμως δεν μένει κρυφό.
 
Η Μαρίνα, το τρίτο παιδί, ξεκινά να ενώσει τα χαμένα κομμάτια του παζλ της ζωής της. Πολλά τα κομμάτια, όμως το πιο σημαντικό δεν το έχει ακουμπήσει ακόμη, κι ας βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής. Θα της επιτραπεί να το ολοκληρώσει ή θα μείνει το παζλ μισοτελειωμένο;

Είναι κακό να πεις σε ένα παιδί «δεν σε γέννησα εγώ»; Θα σε απορρίψει; Ποιος λέει πως όταν μεγαλώνεις με αγάπη εγκαταλείπεις τους θετούς σου γονείς; Ποιος λέει πως η γυναίκα που σε μεγάλωσε όλα αυτά τα χρόνια σταματάει να είναι η μητέρα σου αν γνωρίσεις την αλήθεια; Θα σου το πω εγώ, ένα υιοθετημένο παιδί: ποτέ!
Η αλήθεια λυτρώνει…
 
Βιογραφικό σημείωμα
 
Η Σούλα Παπαλάμπρου γεννήθηκε στη Λάρισα το 1971. Μεγάλωσε στην Ανάβρα Καρδίτσας, όπου ζει μέχρι σήμερα. Είναι παντρεμένη, μητέρα τριών παιδιών και, εκτός από το να μεγαλώνει τα παιδιά της, εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα. 
 
Της Αλεξίας Βλάρα, 23/11/2016 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα