30.1 C
Athens
Τρίτη, 23 Ιουλίου, 2024

Τοιχογραφία “Two, Hands” στην κεντρική είσοδο του Χώρου του Φεστιβάλ Αθηνών

Το έργο “Τwo, Hands” είναι μία μεγάλων διαστάσεων τοιχογραφία στην κεντρική είσοδο του Χώρου του Φεστιβάλ Αθηνών στην Πειραιώς 260. Αποτελεί μία ακόμη μεταγραφή του εικαστικού Παύλου Τσάκωνα με την επιμέλεια της αρχιτέκτονος και ηθοποιού Βάσιας Χρήστου πάνω στο δημοφιλές σχέδιο “Hands” (1508) του Γερμανού ζωγράφου, χαράκτη και θεωρητικού της Αναγέννησης Albrecht Durer (1471-1528).

IMG_2947_640x640.jpg

Το πρώτο έργο του Παύλου Τσάκωνα που ερευνά τη δυναμική αυτού του σχεδίου έγινε το 2011 στα πλαίσια του προγράμματος «Τέχνη και δημόσιος χώρος – Ζωγραφική σε τυφλές όψεις πολυκατοικιών της Αθήνας» και ήταν μια συνεργασία μεταξύ της Α.Σ.Κ.Τ και του Υ.Π.Ε.Κ.Α. Αυτή η παρέμβαση είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό και έντονη αλληλεπίδραση με το περιβάλλον και την περιοχή, λόγω της δραματικότητας και της μνημειακής της διάστασης.

Στο νέο έργο, με την επιμέλεια της Β. Χρήστου, ο Παύλος Τσάκωνας επανοικειοποιείται το γνωστό σχέδιο, αντιστρέφει ξανά, μεγεθύνει και παραλλάσει σχεδιαστικά την πόζα του, “ανοίγοντάς” το σε νέες ερμηνείες. Η προσωπική αντί-δράση του καλλιτέχνη πάνω σε κλασσικά έργα τέχνης αποτελεί αναπόσταστο κομμάτι του ευρύτερου φαινομένου της πρόσληψης και του μετασχηματισμού της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Το παλιό και το νέο συνδιαλέγονται, μετασχηματίζουν ενώ ταυτόχρονα ορίζουν το ένα το άλλο. Η πρακτική της μετάπλασης ενός έργου αναδημιουργώντας το σε νέες βάσεις, σκοπεύει στο να καταγράψει, να ερμηνεύσει, να κριτικάρει και να προσδώσει νέα φόρτιση.

Η χιουμοριστική πτυχή, η επανάληψη, η μοχοχρωματική αποτύπωση και η πολυσημία του έργου, είναι στοιχεία της αφήγησης που το βοηθούν να συνδεθεί αισθητικά και εννοιολογικά με την ταυτότητα του χώρου της Πειραιώς 260. Ταυτόχρονα, η θρησκευτική του αναφορά παραπέμπει στις απαρχές των παραστατικών τεχνών, τον μύθο και τη δημιουργία.

IMG_2948_640x640.jpg

Ο Παύλος Τσάκωνας ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (2018) με καθηγητές τη Ρένα Παπασπύρου και τον Μάριο Σπηλιόπουλο. Στη δουλειά του, που αποτελείται κυρίως από ζωγραφική, ζωγραφικές εγκαταστάσεις και τοιχογραφίες συνταντάμε αναφορές σε θέματα από τη βιομηχανική αστική κουλτούρα, τη διαφήμιση, το διαδίκτυο, την παράδοση και την ιστορία της τέχνης. Με το έργο του εξετάζει και ερευνά τη δύναμη και την επίδραση της εικόνας, τις πληροφορίες και το πώς αυτές μεταδίδονται στον σύγχρονο κόσμο.

Έχει παρουσιάσει τρεις ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε ποικίλες ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στην Αυστρία σε αίθουσες και διοργανώσεις όπως CAN gallery, A. Antonopoulou, Allouche-Benias, Elika gallery, Vogiatzoglou Collection, Art-Athina, ReMap KM, Parallel Vienna κ.ά. Το 2018 ήταν υπότροφος του προγράμματος ARTWORKS με χρηματοδότηση του ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. ‘Εργα του βρίσκονται σε σημαντικές ιδιωτικές συλλογές και στον δημόσιο χώρο.

IMG_2958_640x640.jpg

Η Βάσια Χρήστου γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Τρίκαλα, αλλά ζει στην Αθήνα. Είναι απόφοιτη του τμήματος Αρχιτεκτόνων της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου και κάτοχος πιστοποιητικού παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ως ηθοποιός έχει συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες του θεάτρου όπως οι Β. Θεοδωρόπουλος, Στ. Φασουλής, Ν. Τσακίρογλου, Αν. Αζάς, Β. Μαυρογεωργίου, Κ. Γάκης, Θ. Γκόνης, Θ. Σαράντος, Γ. Καραχισαρίδης, Άγγ. Καρυστινού κ.ά. και του κινηματογράφου όπως οι Ν. Περάκης, Άγγ. Αμπάζογλου, Δ. Τσαλαπάτης, Pecca Lechto και Γ. Μαραγγούλης.

Ως βοηθός ενδυματολόγου της Clare Blacewell συνεργάστηκε με το Κ.Θ.Β.Ε στις παραστάσεις «Πλατόνοφ» σκην. Νικ. Μιλιβόγιεβιτς, «Φυγή» σκην. Νικ. Μιλιβόγιεβιτς και «Βάτραχοι», σκην. Σ. Χατζάκη.

Ως βοηθός σκηνοθέτη του Β. Θεοδωρόπουλου συμμετείχε στις παραστάσεις «Παράσιτα» σε παραγωγή του θεάτρου του Νέου Κόσμου και «Αίας» παραγωγή φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2015. Με τους Στέλιο Χλιαρά και Χρήστο Πίτσα συν-σκηνοθέτησε την παράσταση «Ήταν κάποτε», μια συρραφή πέντε αλληλοβόρων παραμυθιών, παραγωγή του Δη.Πε.Θε. Κοζάνης που περιόδευσε στα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας, παίχτηκε στην Αθήνα στο Θέατρο Επί Κολωνώ και απέσπασε το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ Θεάτρου Βαλίτσας/Athens Suitcase Festival 2018 στο Θέατρο Olvio.

Ανέκαθεν τη γοήτευε η θνισηγενής πτυχή του θεάτρου και ταυτόχρονα την εντυπωσίαζε η παρεμβατική δύναμη της αρχιτεκτονικής στον θεατρικό αλλά και τον αστικό χώρο. Η επιμέλεια αυτής της εικαστικής παρέμβασης στον χώρο του φεστιβάλ στην Πειραιώς 260 εμπεριέχει τη συνομιλία αυτών των δύο τεχνών.

Επιμέλεια, βοηθός υλοποίησης τοιχογραφίας: Βάσια Χρήστου
Εικαστικός: Παύλος Τσάκωνας, www.pavlostsakonas.com
 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα