Είδαμε τις «Γυναικείες Ιστορίες» του Γιώργη Μασσαβέτα, σε διασκευή και σκηνοθεσία του Δημήτρη Καρατζιά, στον Πολυχώρο Vault

Σε εκείνη τη μικρή σκηνή του γνωστού πλέον Πολυχώρου Vault Theater Plus, σε μια ακόμη υπέροχη θεατρική βραδιά, γύρισα πίσω στα παιδικά μου χρόνια.

Σε εκείνες τις ζεστές γειτονιές της Κοκκινιάς και του Κορυδαλλού, που παίζαμε κουτσό και σκοινάκι.

Σε εκείνα τα ασπρισμένα σκαλοπάτια, που καθόμασταν μικρά πλάι στις μανάδες και στις γιαγιάδες μας και μας φίλευαν φέτες ψωμί ψημένες στο μαγκάλι με βούτυρο και ζάχαρη.

Εκεί λοιπόν, η Κατίνα, η Αννέτα, η Μαριγώ και η Ασήμω, ζωντάνεψαν τις δικές μου ηρωίδες των παιδικών μου χρόνων.

Άκουσα πάλι τις φωνές τους να μου διηγούνται τις πικρές τους ιστορίες για τον πόλεμο και τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν. Κρυφάκουσα πάλι σαν άλλος Γιώργης, τις μύχιες σκέψεις τους, τα μυστικά τους, τον πόνο και το βουβό τους κλάμα. Αντήχησε πάλι το γέλιο τους, το τραγούδι τους που συνόδευε κάθε έκφανση της ζωής τους. 

 

Συγκινημένοι και βαθιά ευγνώμονες για αυτή την υπέροχη ώρα φύγαμε από το θέατρο έχοντας πάρει μαζί μας το πιο πολύτιμο πράγμα στη ζωή, τις ρίζες μας γιατί αυτό που είμαστε σήμερα είναι ένα παζλ του παρελθόντος μας. Και εκείνη τη βραδιά άλλο ένα κομμάτι μπήκε στη θέση του.

 

Μια παράσταση που με σεβασμό και μεράκι. απλότητα και αγάπη προς το διήγημα του Γιώργη Μασσαβέτα, σε καθηλώνει με τις ζεστές ερμηνείες, τη συναισθηματική φόρτιση και την υπέροχη μουσική του.

 

Μικροί και μεγάλοι δεν πρέπει να την χάσετε.