Η εκρηκτικότητα της στη σκηνή, το ταμπεραμέντο, η αισθαντική φωνή και η εν γένει καλλιτεχνική της παρουσία παραπέμπουν σ’ ένα κορίτσι, που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι από τη Λατινική Αμερική.
Είναι ίσως εκείνη, που το προσεγγίζει, περισσότερο από κάθε άλλη στην Ελλάδα.
Η Κατερίνα Μπουζάνη, μάλιστα, έχει και το χάρισμα με ό,τι καταπιάνεται να μεγαλουργεί. Αυτήν την περίοδο προετοιμάζει με την ομάδα της, την Κλεψύδρα την παρουσίαση του έργου της μαθήτριας Αφροδίτης Φλώρου, “Το 3ο κύμα”, το οποίο βασίζεται στην ταινία “Die Walle” του Denis Gasner.
Έχοντας ήδη σαρώσει τα βραβεία στα φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου, η παράσταση θα παιχθεί για λίγες ημέρες μέσα στον Σεπτέμβριο στην Αθήνα. Η Κατερίνα είναι υπερήφανη για τους μαθητές της, αλλά και για την ομάδα της, η οποία δουλεύει πάνω σε έργα, τα οποία έχουν να κάνουν με την αλληλεγγύη, καταπιάνονται με κοινωνικά προβλήματα και έχουν ως στόχο πάνω απ’ όλα την εσωτερική μετακίνηση. Τέτοιες πρωτοβουλίες, αλλά και τέτοιες προσωπικότητες είναι πολύτιμες στην Ελλάδα, πόσο μάλλον με όλα αυτά τα σημαντικά ζητήματα, που μας απασχολούν καθημερινά.

Αλλά επειδή το βαρύναμε λίγο και επειδή το κορίτσι αυτό είναι έξω καρδιά και αποκλείεται να το βαρεθείς, να παραδεχθώ δημόσια ότι αθέτησα την υπόσχεση στον εαυτό μου να την κάνω πρόσωπο εβδομάδας, όταν και μόνο κάνει πράξη ένα από τα όνειρα της (τη θεατρική μεταφορά αγαπημένης της ταινίας δηλαδή), για το οποίο την πιέζω εδώ και χρόνια. Ελπίζω, πάντως, τώρα να έχει ένα παραπάνω κίνητρο να το κινήσει…
* Προέρχομαι από μουσική οικογένεια οπότε το μικρόβιο της μουσικής πέρασε μέσα μου υποσυνείδητα από την πρώιμη παιδική ηλικία. Ήμουν πάντα το παιδί που έκανε σκετς, που άλλαζε κοστούμια, που τραγουδούσε σε κάθε ευκαιρία, που δημιουργούσε φανταστικούς κόσμους! Είχα αντιληφθεί από πολύ νωρίς ότι θα ασχοληθώ με κάτι καλλιτεχνικό, αλλά ακόμη δεν το είχα προσδιορίσει μέχρι την στιγμή που ήρθα στην Αθήνα, μπήκα σε μια δραματική σχολή και ανέβηκα πρώτη φορά στην σκηνή του θεάτρου όπου εκεί συγχρονίστηκαν όλα μου τα θέλω, όλα μου τα όνειρα! Η έντονη περιέργειά μου για τα παραπλήσια κομμάτια αυτής της τέχνης στάθηκε αρωγός έτσι ώστε να σκηνοθετήσω την πρώτη μου παράσταση στα πρώτα χρόνια της σχολής.
* Η υποκριτική για εμένα είναι μια μαγική διαδρομή εξερεύνησης του εαυτού σου και του κόσμου γύρω σου όπου σε αυτό το ταξίδι συνεχώς αποκαλύπτεις και αποκαλύπτεσαι. Όταν ερμηνεύω κάποιον ρόλο ή όταν τραγουδάω αυτό που με ωθεί στην σκηνή είναι η ανάγκη μου να επικοινωνήσω, να μοιραστώ. Η σκηνοθεσία αποτελεί ένα καθρέφτισμα του εσωτερικού μου κόσμου με την πρόθεση να συγχρονιστώ με τον εξωτερικό.

* Η κρίση στον δικό μας χώρο δυστυχώς προϋπήρχε, για εμάς τους καλλιτέχνες δεν άλλαξε κάτι σημαντικά. Στην ανασφάλεια κινούμασταν πριν, στην ανασφάλεια κινούμαστε και τώρα. Η πιο βαθιά κρίση που βιώνουμε και υπάρχει γύρω μας είναι η ανθρωπιστική. Αυτό που μας λείπει είναι η ενσυναίσθηση. Θα χρησιμοποιήσω μια φράση της Suzan Sontag: «Σκοπός του καλλιτέχνη είναι να είναι παρών και να στρέφει την προσοχή του στον κόσμο που ζει».
* Η τέχνη οφείλει να αφουγκράζεται την κοινωνία και να θέτει ερωτήματα και προβληματισμούς αφυπνίζοντας συνειδήσεις. Η απάντηση είναι προσωπική υπόθεση του εκάστοτε θεατή, στην πραγματικότητα κρύβεται μέσα στον καθένα από εμάς.
* Η θεατρική ομάδα ΚΛΕΨύΔΡΑ απαρτίζεται από έναν σταθερό πυρήνα ερασιτεχνών ηθοποιών και ιδρύθηκε με στόχο να δοθεί η δυνατότητα σε ερασιτέχνες ηθοποιούς να εκπαιδευτούν πάνω σε σύγχρονες τεχνικές υποκριτικής και να εργαστούν στα πρότυπα ενός επαγγελματικού πλαισίου. Το όνομα προέκυψε από την ανάγκη να είμαστε παρών στη στιγμή, στο εδώ και στο τώρα στην σκηνή αλλά και στη ζωή.

* Η ομάδα μας κινείται με βασικό άξονα την αλληλεγγύη όπου χαρακτηρίζει τις δράσεις και τις παραστάσεις μας και καταπιάνεται με ευαίσθητα κοινωνικά θέματα, όπου η βάση τους στηρίζεται στο θέατρο ντοκουμέντο και στο in-yer-face theater. Μέσα σε μόλις 2 χρόνια ζωής διαθέτει στο ενεργητικό της ήδη 18 βραβεία. Αυτή τη σεζόν ετοιμάζουμε δύο παραστάσεις: Το “3ο Κύμα” και το “Σιγήν Ιχθύος” σε κείμενα της Αφροδίτης Φλώρου.
* Το “3ο Κύμα” αποτελεί την θεατρική διασκευή της ταινίας “Die Welle” του Denis Ganser και αφορά ένα πείραμα που αναλαμβάνει ένας καθηγητής μέσα στον μικρόκοσμο μιας σχολικής τάξης αφορμώμενος από τις απόψεις των μαθητών του στο πλαίσιο ενός μαθήματος για τις θηριωδίες των Ναζί που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκόσμιου πολέμου. Το “Σιγήν Ιχθύος” είναι ένα έργο για την βία κατά των γυναικών βασισμένο σε αληθινές μαρτυρίες.
* Η Αφροδίτη Φλώρου υπήρξε μαθήτριά μου για αρκετά χρόνια και έτσι έχουμε χτίσει έναν άψογο, κοινό κώδικα επικοινωνίας. Είναι ένα εξαιρετικά χαρισματικό πλάσμα, μια ταλαντούχα ηθοποιός, καθώς και μια εξαίρετη συγγραφέας. Για την ομάδα μας κοινός στόχος είναι να αφουγκραζόμαστε την κοινωνία και να έχουμε κάτι σημαντικό να πούμε μέσα από τις παραστάσεις μας και η Αφροδίτη Φλώρου πιάνει τον παλμό μας στο έπακρο.







