30.1 C
Athens
Τρίτη, 23 Ιουλίου, 2024

Το πρόσωπο της εβδομάδας: Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη – Ηθοποιός

Η ποιητική διάσταση της υποκριτικής είναι μια μορφή επανάστασης στο εφήμερο που ζούμε. Και από μικρή η Χριστίνα Χειλά – Φαμέλη ήθελε να διεισδύσει σ’ αυτόν τον κόσμο. Όταν κοιτούσε τον καθρέφτη για να μιμηθεί τους ηθοποιούς. Ανυπομονώντας να τελειώσει το σχολείο για να μπει στη δραματική σχολή…
 
Μετά την αποφοίτηση της από το θέατρο Τέχνης είχε την ευκαιρία να δοκιμαστεί στο θέατρο και φυσικά στον κινηματογράφο, όπου πρωταγωνιστεί ως Εστρέα στο Ουζερί Τσιτσάνης.
 
Με τον χαρακτήρα της, μάλιστα, έχει αρκετά κοινά στοιχεία, όπως η όρεξη για ζωή, η πίστη στα ιδανικά και πως συγκρούεται με ό,τι κοντράρεται στην έλλειψη σεβασμού απέναντι της.  
 
«Εκ πρώτης με την Εστρέα μοιάζουμε σαν μια σταγόνα νερό. Ένα άλλο πράγμα που έχουμε κοινό είναι ο τρόπος που αφοσιώνεται στα πράγματα. Κάτι όμως που ζηλεύω και θαυμάζω σ’ εκείνην είναι η αξιοπρέπεια με την οποία διεκδικεί τη ζωή που ονειρεύεται και αντιστέκεται με όποιο ρίσκο στα εμπόδια που συναντά», σημειώνει στο All4fun η Χριστίνα.
Φυσικά αναφέρεται στο περιεχόμενο της ταινίας, αλλά και τη συνεργασία της με τον Μανούσο Μανουσάκη: «Η ταινία αποτυπώνει τον ξεριζωμό των Θεσσαλονικιών Εβραίων και το πώς αυτό επηρέασε την τέχνη του Τσιτσάνη. Είναι μια ταινία που αφορά στον Έλληνα του σήμερα. Και γιατί είναι μια ταινία για την Ελλάδα των παππούδων μας αλλά και γιατί σχετίζεται με θέματα όπως ο φυλετικός και θρησκευτικός ρατσισμός. Την καταπίεση των ανθρώπινων δικαιωμάτων τη βιώνουμε και σήμερα και μας αφορά ή τουλάχιστον θα έπρεπε να μας αφορά. Από την πρώτη στιγμή ο Μανούσος Μανουσάκης ήταν πολύ ανοιχτός, άκουγε και συμμεριζόταν τις προτάσεις μας και μας παρέπεμψε σε πηγές μελέτης και ιστορικές αναφορές ώστε να μπορέσουμε πιο εύκολα να έρθουμε σε επαφή με τους ρόλους μας. Η δουλειά όλων μας θεωρώ ότι ήταν έντιμη και παρά όλο τον πόλεμο που δεχόμαστε από κάποιους κριτικούς, αυτό που μετράω περισσότερο είναι ότι η ιστορία μας καταφέρνει να συγκινήσει τον απλό θεατή».
 
Οσον αφορά στη θεατρική της σεζόν ξεκίνησε τον Οκτώβριο, παίζοντας για δεύτερη χρονιά στις Άγριες Νότες στο Αγγέλων Βήμα σε σκηνοθεσία Χρύσας Καψούλη και από αρχές Ιανουαρίου θα παίξει στο Faust στο Δον Ζουάν σε σκηνοθεσία Χρήστου Σουγάρη. Εκεί, μάλιστα, θα έχει την ευκαιρία να συνυπάρξει και πάλι με τη Ξανθή Γεωργίου, με την οποία συνεργάστηκε και στο Ουζερί Τσιτσάνης.
 
*Δε θυμάμαι το πώς προέκυψε η υποκριτική. Το ήθελα από πολύ μικρή, έβλεπα ταινίες και μετά πήγαινα στον καθρέφτη του μπάνιου μου και προσπαθούσα να μιμηθώ τους ηθοποιούς, Ανυπομονούσα να τελειώσω το σχολείο για να δώσω σε δραματική σχολή.
 
* Υποκριτική σημαίνει πολλά. Μπαίνεις σε άλλους κόσμους φανταστικούς. Ανακαλύπτεις διαρκώς πράγματα για τους ανθρώπους και για τον ίδιο σου τον εαυτό. Είναι ένα είδος ψυχανάλυσης. Μου αποκαλύπτει την ποίηση των πραγμάτων και κατ’ επέκταση αυτή η ποιητική της διάσταση είναι μια μορφή επανάστασης στον εφήμερο κόσμο που ζούμε.
 
* Όπως οι περισσότεροι έτσι και ένας ηθοποιός αντιμετωπίζει την κρίση το ίδιο δύσκολα.
 
* Ο ρόλος μου στην ταινία «Ουζερί Τσιτσάνης» προέκυψε από ακρόαση. Έχουμε λίγο πολύ εικόνα μέσα από ταινίες-βιβλία-ντοκιμαντέρ για τις αποτρόπαιες πράξεις της ναζιστικής Γερμανίας απέναντι στους Εβραίους, αλλά έχουμε άγνοια για το πως γράφτηκε η πιο μαύρη σελίδα της σύγχρονης ιστορίας στην χώρα μας. Η ταινία λοιπόν αποτυπώνει τον ξεριζωμό των Θεσσαλονικιών Εβραίων και το πώς αυτό επηρέασε την τέχνη του Τσιτσάνη. Είναι λοιπόν μια ταινία που αφορά στον Έλληνα του σήμερα. Και γιατί είναι μια ταινία για την Ελλάδα των παππούδων μας αλλά και γιατί σχετίζεται με θέματα όπως ο φυλετικός και θρησκευτικός ρατσισμός. Την καταπίεση των ανθρώπινων δικαιωμάτων τη βιώνουμε και σήμερα και μας αφορά ή τουλάχιστον θα έπρεπε να μας αφορά.
 
* Η Εστρέα είναι μια νεαρή Εβραία γεμάτη όρεξη για ζωή και πίστη στα ιδανικά της ανθρωπιάς όπως θα έπρεπε να τα έχει κάθε πραγματικός άνθρωπος. Δίνεται στην ζωή με όποιο κόστος και συγκρούεται με ό,τι κοντράρεται με την έλλειψη σεβασμού απέναντι της και απέναντι στους γύρω της. Εκ πρώτης όψεως εγώ και η Εστρέα μοιάζουμε σαν μια σταγόνα νερό. Ένα άλλο πράγμα που έχουμε κοινό είναι ο τρόπος που αφοσιώνεται στα πράγματα. Κάτι όμως που ζηλεύω και θαυμάζω σ’ εκείνην είναι η αξιοπρέπεια με την οποία διεκδικεί τη ζωή που ονειρεύεται και αντιστέκεται με όποιο ρίσκο στα εμπόδια που συναντά.
 
* Τα γυρίσματα ήταν μια πολύ ευχάριστη εμπειρία για μένα, αυτό που μου έμεινε περισσότερο είναι ότι γνώρισα ανθρώπους που γίναμε φίλοι και υπάρχουν ακόμα στη ζωή μου και αυτό είναι πολύ σημαντικό για μένα. Η φύση της ταινίας ήταν τέτοια που δεν είχαμε και τόσο ‘’διασκεδαστικές’’ σκηνές. Υπήρχαν στιγμές γέλιου αλλά όχι κατά τη διάρκεια των σκηνών.
 
* Η συνεργασία μου με τον Μανούσο Μανουσάκη ήταν πολύ δημιουργική. Από την πρώτη στιγμή ήταν πολύ ανοιχτός, άκουγε και συμμεριζόταν τις προτάσεις μας και μας παρέπεμψε σε πηγές μελέτης και ιστορικές αναφορές ώστε να μπορέσουμε πιο εύκολα να έρθουμε σε επαφή με τους ρόλους μας. Η σχέση μου με τους υπόλοιπους συναδέλφους ήταν επίσης αρκετά δημιουργική και με πολύ καλή επικοινωνία.  Η δουλειά όλων μας θεωρώ ότι ήταν έντιμη και παρά όλο τον πόλεμο που δεχόμαστε από κάποιους κριτικούς, αυτό που μετράω περισσότερο είναι ότι η ιστορία μας καταφέρνει να συγκινήσει τον απλό θεατή.
 
* Η σκηνή που μου έχει μείνει περισσότερο στο μυαλό είναι μία από τις τελευταίες σκηνές της ταινίας στον παλαιό σιδηροδρομικό σταθμό της Θεσσαλονίκης με το πραγματικό τρένο που είχε ταξιδέψει από την τη Θεσσαλονίκη για το Άουσβιτς.
 
* Έπαιξα τον Οκτώβρη για δεύτερη χρονιά στις Άγριες Νότες στο Αγγέλων Βήμα σε σκηνοθεσία Χρύσας Καψούλη και τώρα κάνω πρόβες για το Δον Ζουάν σε σκηνοθεσία Χρήστου Σουγάρη το οποίο θα παίζουμε από 4 Ιανουαρίου κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Φάουστ.
 
* Τα χρόνια μου στην σχολή του θεάτρου Τέχνης ήταν εποικοδομητικά γιατί απέκτησα κάποιες βάσεις. Αν και ήταν πολύ σκληρό το πρόγραμμα, παραμένουν μια ευχάριστη ανάμνηση και υπάρχουν στιγμές που αυτή η ασφάλεια και η ξεγνοιασιά που σου παρέχει η σχολή μου λείπουν. Έχω συνεργαστεί με κάποιους συμφοιτητές μου και θα ήθελα να ξανασυνεργαστώ, ειδικά με αυτούς που παραμένουν φίλοι μου.
 
* Μια ποιοτική και ενδιαφέρουσα δουλειά θα με ενδιέφερε γενικά είτε αυτή ήταν στο θέατρο, είτε στον κινηματογράφο είτε στην τηλεόραση.
 
* Οι συνεργασίες που θα ήθελα να έχω στο μέλλον είναι με ανθρώπους που οι δουλειές τους μου λένε πράγματα σαν θεατής και που με κάνουν να νιώθω ότι θα έχουν να μου πουν και σε επίπεδο συνεργατικότητας. Επίσης υπάρχουν έργα και ρόλοι που θα ήθελα να έρθω σε επαφή γιατί έχουν κάτι να μου πούνε αλλά αν αρχίσω να τα αναφέρω δεν θα τελειώσουμε ποτέ.
 
* Η Αθήνα παρά τα στραβά της μου αρέσει γιατί είναι η πόλη μου. Εδώ μεγάλωσα, εδώ μένω. Έχει ζωή και αυτό μ’αρέσει. ¨Ένα πράγμα που δεν μ’ αρέσει είναι ότι όπως σε κάθε μεγαλούπολη ευδοκιμεί η αποξένωση και η εσωστρέφεια (το δικό μου πρόβλημα είναι μεγαλύτερο από του άλλου) αλλά υπάρχει και πολύς κόσμος που πάει κόντρα σε αυτό. Οπότε την αγαπώ και την μισώ ταυτόχρονα…
 
* Στο All4fun μου αρέσει το ότι αναδεικνύετε νέους καλλιτέχνες.
 
& Αναλυτικές πληροφορίες για το «Ουζερί Τσιτσάνης» ακολουθούν στον σχετικό σύνδεσμο: http://www.all4fun.gr/fun/cinema/11900-2015-12-01-11-32-24.html
 
&& Αναλυτικές πληροφορίες για τον Δον Ζουάν ακολουθούν στον σχετικό σύνδεσμο:  http://all4fun.gr/fun/theater/11859-q——-q—faust.html
 
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 7/12/2015

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα