Θυμήθηκε τα γρίγρια
που αντιλαλούσαν και φεγούνε
σε μεγάλη διαδρομή
από την ίδια την
μακριά στα νερά της Βάρκιζας
όμως έβγαλε μαζί ένα στίχο
τα γρίγρια αντιλαλούν και το φεγγούν
μην επιμένεις εδώ
σπάνια μου λέξη γριγριά
τα γαμά-ρο και τα
δάπεδα δεν φωτίζουν κανένα βυθό δεν
βαράνε γδπουπς πάνω στο
βουνό δεν συνειδητούνται ο συνάδελφος
όταν ξεχωρίζει το πρωινό
και το ένα φυσάει
αστέρια φώτα και λάμπες
νυχτερίδες
τι παιδεύει με το
νόστιμο
άρρωστος είν ‘τα λόγια τους που
με κατατρέχεις
αναβοσβήνεις μπροστά μου όταν
πηγαίνω στο καναπέ
φύγω γριγρια δεν
μπορώ άλλο να
χάσω
Η Μάτση Χατζηλαζάρου (Θεσσαλονίκη, 17 Ιανουαρίου 1914 – Αθήνα, 16 Ιουνίου 1987) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια. Θεωρείται από πολλούς ως η πρώτη ελληνίδα υπερρεαλίστρια ποιήτρια. Η πρώτη της ποιητική συλλογή «Μάης, Ιούνης και Νοέμβρης» κυκλοφόρησε το 1944.
