Η ταλαντούχα πρωταγωνίστρια της θεατρικής παράστασης «Σαλώμη»του Όσκαρ Ουάιλντ Mυρτώ Γκόνη με τη σκηνοθετική υπογραφή της Λίλλυς Μελεμέ μιλάει στο Αll4fun για την παράσταση το πως επέλεξε να γίνει ηθοποιός, και όλα αυτά με σκοπό να την γνωρίσουμε καλύτερα.
Πες μας λίγα λόγια για το έργο!
Πρόκειται για την γνωστή βιβλική ιστορία του αποκεφαλισμού του Ιωάννη του Βαπτιστή με εντολή του Ηρώδη Αντύπα. Ο Όσκαρ Ουάιλντ βέβαια, μεταπλάθει τον μύθο, χρίζοντας τον ανεκπλήρωτο έρωτα την νεαρής πριγκίπισσας Σαλώμης υπ’ αίτιο μοχλό της ιστορίας.
Τι πρόκειται να δούμε πάνω στη σκηνή;
Σε αυτή την παράσταση που με πολύ μεράκι σκηνοθέτησε η Λίλλυ Μελεμέ, αρχικά θα ακούσετε ανέγγιχτο αυτό το αριστοτεχνικό κείμενο σε μετάφραση του Δημήτρη Μαυρίκιου και εν συνεχεία θα δείτε να ξετυλίγεται αυτή η σκοτεινή ιστορία από έξι ηθοποιούς της παλαιότερης αλλά και την νεότερης γενιάς (Νίκος Αλεξίου, Εύα Κεχαγιά, Βαγγέλης Στρατηγάκος, Ερρίκος Μηλιάρης, Πάρης Λεόντιος) μέσα σ’ ένα σεληνιακό, πλανητικό περιβάλλον. Εκεί, μέσα στην βλοσυρότητα και στην υποκρισία της αυλής του παλατιού, η Σαλώμη θα ανακάλυψει τον έρωτα, θα τιμωρήσει και θα τιμωρηθεί, λίγο πριν ο θάνατος σβήσει τα ίχνη της και επαναφέρει την τάξη.
Τι σε γοητεύει ιδιαίτερα στo κείμενο του Όσκαρ Ουάιλντ;
Με γοητεύει αυτός ο αριστουργηματικός, ποιητικός λόγος που έρχεται σε ευθεία αντίστιξη με το πολύ σκληρό και αιμοσταγές θέμα και θέαμα. Νομιζω η μόνη ανάσα σε αυτη την φρικαλέα ιστορία είναι το ίδιο το κείμενο με τις υπέροχες εικόνες και το πνεύμα του ρομαντισμού που κυριαρχεί σε ολόκληρη την έκταση του.
Και στο ρόλο της Σαλώμης;
Αυτό το κορίτσι λαχταράει να ζήσει τόσο πολύ… Δεν ανασαίνει μέσα στον πραγματικό κόσμο και ο αναπάντεχος έρωτας που συναντάει στο πρόσωπο του Ιωάννη, την καθηλώνει. Η Σαλώμη δεν φοβάται να βουτηχτεί ολόκληρη εκεί, θυσιάζοντας τα πάντα για λίγη ζωή που μόνο στο τέλος του έργου πραγματώνεται, με το ένα και μοναδικό φιλί που αποσπά από το κομμένο πια, κεφάλι του Προφήτη.
Τι θα ήθελες να πάρει ο θεατής φεύγοντας απ’ την παράσταση;
Θα ήθελα πολύ να ζήσει σαν να κοιτά μέσα από την κλειδαρότρυπα τον πιο δυνατό έρωτα που έχει δει ποτέ και να ψηλαφήσει τις απεριόριστες δυνατότητές του. Το σκοτάδι δεν είναι μόνο καταστροφικό, το φως του φεγγαριού ειναι απαράμιλλης ομορφιάς.
Ποιο ρόλο που θα ήθελες οπωσδήποτε να παίξεις και γιατί;
Οπωσδήποτε θέλω να παίξω όλους τους ρόλους που θα γεννηθούν σε ενα περιβάλλον καλής συνεργασίας, με σεβασμό και όραμα για τον ηθοποιό και το έργο. Είναι δώρον άδωρον να παίζεις ένα μεγάλο ρόλο σε οποιαδήποτε άλλη συνθήκη.
Αλήθεια, πως επέλεξες να γίνεις ηθοποιός;
Το επέλεξα σε πολύ μικρή ηλικία με μια τρομαχτική βεβαιότητα ότι αυτό πρέπει να κάνω. Κάποιες δύσκολες μέρες στην δουλειά, καταριέμαι αυτη την παιδική έμμονη ιδέα. Κυρίως όμως απαλλάχτηκα νωρίς από το βάσανο που τραβούν πολλοί νέοι άνθρωποι όταν δεν ξέρουν τί θέλουν να κάνουν στη ζωή τους.
Ποιά αφορμή, πρόσωπο, ή παράσταση, σου γέννησε την επιθυμία της υποκριτικής;
Η βιογραφία της Έλλης Λαμπετη απο την δημοσιογράφο Φρίντα Μπιούμπι, η Επίδαυρος που είναι δίπλα στο σπίτι μου, ο θείος μου ο “ηθοποιός”, ένας Γυάλινος Κόσμος που είδα κατά λάθος μικρή και με σημάδεψε, κάποιες ανόητες συμπτώσεις, όλα αυτά ενέτειναν την βαθιά μου επιθυμία ότι Εγώ Θέλω Αυτό.
Στην τύχη πιστεύεις;
Όχι δεν πιστεύω στην τύχη. Προτιμώ να πιστεύω σε κάτι που να με συμφέρει.
Στη δουλειά αυτή ήσουν τυχερή;
Τυχερή; Ναι είμαι τυχερή που είμαι αρτιμελής, με στηρίζει η οικογένεια μου και παρκάρω παντού στο κέντρο. Κατα τ’ άλλα η δουλειά μας είναι πόλεμος. Καμία τύχη.
του Γιάννη Αντωνίου 25/02/2018
Δείτε πληροφορίες για την παράσταση “Σαλώμη”:εδώ
