Αθήνα: Ταινιοθήκη της Ελλάδος (9-15 Μαρτίου)
Θεσσαλονίκη: Παύλος Ζάννας (16-22 Μαρτίου)
Καλωσήρθατε σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στην Αφρική! Με την ματιά και κυρίως με την ψυχή των αφρικανών σκηνοθετών, η 6η Εβδομάδα Αφρικανικού Κινηματογράφου φέρνει στη μεγάλη οθόνη εικόνες γοητευτικές από τη Αφρικανική Ήπειρο: Αστικοί μύθοι, εξωτισμός από το παρελθόν, μεγάλες προσωπικότητες, σύγχρονες ανθρώπινες ιστορίες. Απολαύστε τις στην Αθήνα, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος από 9 έως 15 Μαρτίου και για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη, στην αίθουσα Παύλος Ζάννας από τις 16 έως τις 22 Μαρτίου.
Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη!
Η 6η Εβδομάδα Αφρικανικού Κινηματογράφου αποτελεί μια συνδιοργάνωση των διαπιστευμένων στην Ελληνική Δημοκρατία Πρεσβειών και Επίτιμων Προξενείων των Αφρικανικών Χωρών με την Ταινιοθήκη της Ελλάδος και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Η αγαπημένη Αφρική, αλλά και οι λιγότερο γνωστές πλευρές της, αποκαλύπτονται μέσα από ένα μαγευτικό ψηφιδωτό, 18 ταινιών από 9 χώρες:
• Αλγερία: Ζήστε τη συναρπαστική ιστορία του Emir Abd El–Kader (Abd El Kader, Σαλέμ Μπραχιμί), ενός σπουδαίου ανθρωπιστή και της πλέον εξέχουσας μορφής στην ιστορία της Αλγερίας, την καθηλωτική διαδρομή ενός κοριτσιού που καθοδήγησε την αντίσταση ενάντια στην αποικιοκρατία (Fadhma N’soumer, Μπιλκασέμ Χατζάτζ), αλλά και μια σκληρή πολιορκία (Το πηγάδι, Λατφί Μπουσουσί).
• Αγκόλα: Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο, όχι όμως όταν παρεμβαίνει ο έρωτας (Κρίνοντας από την εμφάνιση, Άλεν Μαμόνα).
• Αίγυπτος: Μεγάλοι ηθοποιοί του αιγυπτιακού σινεμά ενσαρκώνουν έξι ανθρώπους που ενώνονται απρόσμενα από τη μοίρα (Ώρα Καΐρου, Αμίρ Ραμσίς), ενώ τα όνειρα και η πραγματικότητα συγκρούονται σε μια γλυκόπικρη ταινία με φόντο τη γειτονιά Κιτ-Κατ (Kit – Kat, Νταούντ Αμπντέλ Σαγιέντ)
• Κένυα: Μια φανταστική ιστορία για τον δεσμό της οικογένειας και την εσωτερική αναζήτηση (Το ταξίδι της ψυχής, Χάουα Έσουμαν)
• Μαρόκο: Τρεις συγκινητικές αφηγήσεις για ένα ζευγάρι που το χωρίζει ο πόλεμος (Το κόκκινο Κασκόλ, Μοχάμεντ Λιούνσι), τα όνειρα και τη γυναικεία φιλία (Μικρές Χαρές, Moχάμεντ Σριφ Τριμπάκ) και τους ισχυρούς δεσμούς της οικογένειας (Η ορχήστρα των τυφλών, Μοχάμεντ Μουφτακίρ).
• Νιγηρία: Ένα αγωνιώδες παιχνίδι κυριαρχίας (CEO, Κούνλε Αφολάνιο) και η διαδρομή του ηθοποιού Ade Love, μιας σημαντικής μορφής της Νιγηρίας (Ade Love, Κούνλε Αφολάνιο)
• Νότιος Αφρική: Η ουσία που κρύβεται μακριά από τα φώτα και τη λάμψη του Χόλιγουντ (Η πρωταγωνίστρια, Χενκ Πρετόριους) και ένα ρομαντικό φιλμ για τον έρωτα που έρχεται αντιμέτωπος με τις οικογενειακές παραδόσεις (Elewani, Ιντσάμπενι γούα Λουρούλι)
• Σουδάν: Ένα μαγικό ντοκιμαντέρ για την πανέμορφη έρημο του Β. Σουδάν (Towards the Nubian Oasis, Αμπντουλχαγκαρ Αχμέντ) και ένα απρόσμενο φιλμ για την αρμονική συνύπαρξη των θρησκειών στη χώρα (Reflected Mirrors, Μοχάμεντ Άλι Μεχάουι).
• Τυνησία: Η μουσική κουλτούρα και ο χορός gougou ενάντια στον ρατσισμό (Made in Gougou, Λατίφα Ντόγρι) και ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ για τον αόρατο άνδρα που τρομοκρατούσε της γυναίκες στην Τυνησία (Ο σημαδευτής της Τυνίδας, Κάουθερ Μπιν Χανία).
ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-136
(Μετρό Κεραμεικός) 104 35 Αθήνα
Τ. (210) 36 09 695, 36 12 046
M. 6940099221
F. (210) 3628468 tickets@tainiothiki.gr www.tainiothiki.gr
http://www.facebook.com/tainiothikigr
ΑΛΓΕΡΙΑ
Ο Αλγερινός Κινηματογράφος έκανε τα πρώτα του βήματα κατά τη διάρκεια του πολέμου της απελευθέρωσης, στα μέσα της δεκαετίας του 1950. Ύστερα από την απελευθέρωσή της από τον Γαλλικό αποικιοκρατικό ζυγό, το 1962, η Αλγερία μεταμορφώθηκε σε κέντρο πολιτισμού και κινηματογραφικής παραγωγής, ενώ καθιερώθηκε ένα σύστημα κυβερνητικής χρηματοδότησης, με σκοπό την υποστήριξη μιας κινηματογραφικής βιομηχανίας που θα πρόβαλε ένα εναλλακτικό, εθνικό όραμα. Αυτός ο Νέος Αλγερινός Κινηματογράφος έφτασε στο απόγειό του με την βράβευση της ταινίας H Μάχη του Αλγερίου (Χρυσό Λιοντάρι, Βενετία 1965) και του Χρονικού της Φωτιάς (Χρυσός Φοίνικας, Κάννες 1975).
Η παγκοσμίου φήμης ταινία Ζ (1970) είναι η μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Βασίλη Βασιλικού, σε σκηνοθεσία Κώστα Γαβρά, με φόντο το πανέμορφο Αλγέρι. H ταινία απέσπασε το όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας το 1970.
ALGERIA
Algerian cinema first occurred during the liberation war, in the mid 1950’s. After its independence from French colonial rule, in 1962, Algeria was transformed into a hub of culture and filmmaking. A system of government financed-production was then established, aiming to support a film industry that would reflect an alternative national vision. This New Algerian Cinema reached its peak with the awarding of the Golden Lion (Venice, 1965) to the film Battle of Algiers, and the Palme d’Or (Cannes, 1975) to the film Chronicle of the Years of Fire. As for the co-existence of Algerian and Greek cinema, we can only say that it has been enormously creative and fruitful, since the world-famous film Z (1970) is none other than the book by Vassilis Vassilikos, directed by Costas Gavras, with the beautiful city of Algiers in the background. Τhe film won an oscar (Best Foreign Language Film) in 1970.
Abd Εl-Kader
Ντοκιμαντέρ, Αλγερία, 2014, έγχρωμη, 96’
Παραγωγή: AARC
Σκηνοθεσία: Σαλέμ Μπραχίμι. Σενάριο: Salem Brahimi, Audrey Brasseur.
Φωτογραφία: Sebastien Audinelle. Voice over: Kateb Amazigh.
Υπάρχουν ιστορίες που είναι κάτι περισσότερο από ιστορίες.
Υπάρχουν εποχές μακρινές που μοιάζουν πιο κοντά κι απ’ το χθες.
Υπάρχουν ονόματα που κρύβουν κάτι περισσότερο από έναν άνθρωπο.
Αυτή είναι μια τέτοια ιστορία. Η ιστορία ενός άνδρα που ονομαζόταν Abd El-Kader. Αυτή η ιστορία ξεκινά τον 19ο αιώνα στην Αλγερία, αλλά συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Σαλέμ Μπραχίμι
Μετά την αποφοίτησή του από την Μεγάλη Εμπορική Σχολή (1994), ο Salem Brahimi ασχολήθηκε επαγγελματικά με τον κινηματογράφο, το μεγάλο του πάθος. Αρχικά στο πλευρό του ζεύγους Mισέλ Ρέι και Κώστα Γαβρά, και στην συνέχεια σε άλλες παραγωγές με την υπογραφή του Τόνι Γκάτλιφ ή της Κλερ Ντενί.
Abd Εl-Kader
Documentary, Algeria, 2014, colour, 96 minutes
Production: AARC
Director: Salem Brahimi. Script: Salem Brahimi, Audrey Brasseur.
Photography: Sebastien Audinelle. Voice over: Kateb Amazigh.
There are stories that are more than stories.
There are distant periods that seem closer than yesterday.
There are names that evoke more than a man.
This story is one of those. This is the story of a man named Abd El-Kader.
This story begins in the nineteenth century in Algeria… but it continues to this day.
Salem Brahimi
After graduating from High Business School (EDHEC / Promotion, 1994) Salem Brahimi multiplies professional experience in film, his passion. Alongside Michèle Ray-Gavras and Costa Gavras first, he also worked with other productions and directors (including Tony Gatlif and Claire Denis in particular).
Fadhma N’Soumer
Μυθοπλασία, Αλγερία, 2014, έγχρωμη, 120’
Παραγωγή: AARC / Machahou Production/ CNERM 54
Σκηνοθεσία: Μπιλκασέμ Χατζάτζ. Σενάριο: Belkacem Hadjadj, Marcel Beaulieu.
Φωτογραφία: Yorgos Arvanitis. Ηθοποιοί: Laetitia Eïdo, Assaad Bouab.
Η Φάντμα, ένα όμορφο και απείθαρχο κορίτσι με δυνατή προσωπικότητα, από μικρή ηλικία μοιάζει να έχει επιφορτιστεί με μια «αποστολή». Καθώς παραβαίνει έναν-έναν τους παλιομοδίτικους κανόνες της βερβέρικης κοινωνίας των Καμπύλ του 19ου αιώνα, αποκτά τον ρόλο του πνευματικού, και στη συνέχεια του κοινωνικού και στρατιωτικού ηγέτη. Έτσι, γίνεται επικεφαλής της αντίστασης εναντίων των Γάλλων.
Μπιλκασέμ Χατζάτζ
Γεννημένος το 1950 στο Tizi Ouzou, ο Belkacem Hadjadj ζει στο Αλγέρι. Μετά από σπουδές στον κινηματογράφο (Βρυξέλλες), εργάστηκε για την Βελγική Ραδιοτηλεόραση (RTB). Σκηνοθέτησε μια ταινία μικρού μήκους και τέσσερις τηλεταινίες. Το 1995, υπέργαψε την πρώτη του κινηματογραφική ταινία μεγάλου μήκους με τίτλο Cinéma Machaho, και στην συνέχεια το El Manara (2004). Έχει κάνει την παραγωγή και τη σκηνοθεσία σε πολλά ντοκιμαντέρ. Το 1987 παρουσίασε την διδακτορική του διατριβή με θέμα τον κινηματογράφο, υπό την επίβλεψη του Jean Rouch, στη Σορβόννη. Μεταξύ 1985 και 1991 δίδαξε κινηματογράφο στο Εθνικό Ινστιτούτο Επιστημών και Πληροφορίας (Institut National des Sciences de l’Information et de la Communication -INSIC) στο Αλγέρι.
Fadhma N’Soumer
Fiction, Algeria, 2014, colour 120’
Production: AARC / Machahou Production/ CNERM 54.
Director: Belkacem Hadjadj. Script: Belkacem Hadjadj , Marcel Beaulieu.
Photography: Yorgos Arvanitis. Cast: Laetitia Eïdo, Assaad Bouab.
Fadhma, beautiful girl, stubborn, with strong personality, seems inhabited from an early age by a «mission». She goes from transgression to transgression of archaic rules governing the 19th century Kabyle society. Thus, she acquires a spiritual authority first, then both social and military, allowing her to lead the resistance to penetration of the French military in the region.
Belkacem Hadjadj
Born in 1950 in Tizi Ouzou, Belkacem Hadjadj lives in Algiers. After studying cinema at the INSAS (Brussels), he worked for the Belgian Radio & Television and also for the Algerian Radio and Television. He directed a short film, and 4 telefilms. In 1995, he produced and directed his first cinema feature film Machaho, followed by El Manara (2004). He has produced and directed several documentaries. In 1987, he prepared a PhD cinema under the direction of Jean Rouch at the Sorbonne University. Between 1985 and 1991, he teaches cinema at the National Institute of Information Science and Communication (INSIC) in Algiers.
Το πηγάδι
Μυθοπλασία, Αλγερία, 2015, έγχρωμη, 93’
Παραγωγή: AARC, BL Film
Σκηνοθεσία: Λοτφί Μπουσουσί. Σενάριο: Yacine Mohamed Benelhadj. Φωτογραφία: Hazem Berrabah. Hθοποιοί: Nadia Kaci, Leila Metssitane, Laurent Maurel, Zahir, Bouzerar, Ourais Achour.
1960: Γάλλοι στρατιώτες υποψιάζονται ότι σε ένα χωριό του Αλγερινού νότου κρύβεται μια ομάδα αντιστασιακών που έχουν σκοτώσει έναν Γάλλο κομάντο. Οι κάτοικοι του χωριού πολιορκούνται από τον Γαλλικό στρατό. Καθώς περνά ο χρόνος, οι χωρικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με την δίψα. Σε τέτοιο βαθμό ώστε να τίθεται πλέον το δίλημμα με ποιόν τρόπο να πεθάνουν…
Λοτφί Μπουσουσί
Γεννημένος στις 18 Μαϊου 1964 στο Αλγέρι, από οικογένεια σκηνοθετών, ο Lotfi Bouchouchi αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Κινηματογράφου και Οπτικοακουστικών Μέσων (Εcole Supérieure de Cinéma et d’Audio-visuel, ESEC) στο Παρίσι. Στις αρχές της δεκαετίας του 90, εργάζεται ως βοηθός παραγωγής σε πολλές ταινίες μεγάλου μήκους, σε συνεργασία, μεταξύ άλλων, με τους Merzak Alouache και Mohamed Chouikh. Παράλληλα εργάζεται ως διευθυντής παραγωγής στην Αλγερινή τηλεόραση. Από το 1995 του έχει ανατεθεί από το Αλγερινό κράτος η κάλυψη της επικαιρότητας, ενώ εργάζεται επίσης για λογαριασμό ξένων καναλιών και πρακτορείων, όπως τα TF 1, France 24 και APTN..
The Well
Fiction, Algeria, 2015, colour 93’
Production: AARC, BL Film.
Director: Lotfi Bouchouchi. Script: Yacine Mohamed Benelhadj.
Photography: Hazem Berrabah. Cast: Nadia Kaci, Leila Metssitane, Laurent Maurel, Zahir, Bouzerar, Ourais Achour.
In 1960, soldiers of the French army suspect a village in southern Algeria to host the mujahedeen having decimated a French commando. The villagers are besieged by the soldiers. Gradually, the villagers face thirst to the extent where soon arises for them the dilemma to choose the way to death.
Lotfi Bouchouchi
Born on 18 May 1964, in Algiers, in a family of Algiers filmmakers, Lotfi Bouchouchi is a graduate of the High School of Cinema and Audio Visual, ESEC, in Paris. In the early 90s, he was first assistant director on several feature films, among others with Merzak Alouache and Mohamed Chouikh. Meanwhile he is production manager on behalf of the Algerian television. Since 1995, he is accredited by the Algerian state for covering news and works for foreign channels and news agencies like TF1, France 24 and APTN.
**************
ΑΓΚΟΛΑ
Η γέννηση των ραδιοτηλεοπτικών μέσων ενημέρωσης στην Αγκόλα χρονολογείται από το 1931. Ωστόσο μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας από την Πορτογαλία το 1975, ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ο οποίος κατέστρεψε την χώρα. Ο κινηματογράφος της Αγκόλας αναδείχθηκε με την συμμετοχή των αγωνιστών του κόμματος MPLA (Λαϊκό Κίνημα Απελευθέρωσης της Αγκόλας), με δύο ταινίες εμπνευσμένες από το έργο του εθνικού συγγραφέα Luandino Vieira: τη μικρού μήκους Monangambee (1970) και τη μεγάλου μήκους Sambizanga (1972). Αρκετοί σκηνοθέτες πορτογαλικής καταγωγής έχουν γυρίσει ταινίες στην Αγκόλα. Σήμερα η Αγκόλα έχει αρκετούς διάσημους κινηματογραφιστές, όπως την Anne Laure Folly και τον Zeze Gamboa, ταινίες των οποίων έχουν βραβευθεί μεταξύ άλλων στα Φεστιβάλ του Μόντρεαλ και του Μιλάνο.
ANGOLA
Dating back to 1931, Angola’s broadcast media is one of the oldest on the continent. However, after the declaration of independence from Portugal in 1975, a civil war devastated the country. The Angolan cinema emerged with the participation of the militants of the political party MPLA, through two films inspired by the works of the National writer Luandino Vieira: the short length Monaganbe (1970) and the full length Sambizanga (1972). Several directors of Portuguese origin have produced and directed movies in Angola. Angola has nowadays several renowned filmmakers, such as Anne Laure Folly and Zeze Gamboa, whose films have been awarded prizes in Milan and Montreal Festivals amongst others.
Kρίνοντας από την εμφάνιση
Μυθοπλασία, Αγκόλα, 2012, έγχρωμη, 100 ‘
Παραγωγή: Mona Afro Filmes.
Σκηνοθεσία, Σενάριο, Φωτογραφία: Άλεν Μαμόνα. Ηθοποιοί: Bruna Sanches, Vladimiro Castro, Emanuelson Manuel, Ilson Calunga, Efigenia Silva.
H Naty, είναι μια επιτυχημένη νεαρή επαγγελματίας, η οποία, έχοντας μολυνθεί από τον εραστή της με τον ιό του AIDS, αποφασίζει να μολύνει όσο το δυνατόν περισσότερους άνδρες ξεκινώντας από τον γιο του εραστή της. Ωστόσο, το διαβολικό της σχέδιο γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο, με την επιστροφή της μικρότερης αδερφής της η οποία ερωτεύεται για πρώτη φορά στη ζωή της. Όλοι κρίνουν από την εξωτερική εμφάνιση, κανείς από την ουσία …
Judging by appearance
Fiction, Angola, 2012, colour, 100 ‘
Production: Mona Afro Filmes.
Director, Script, Photography: Allen Mamona. Cast: Bruna Sanches, Vladimiro Castro, Emanuelson Manuel, Ilson Calunga, Efigenia Silva.
Naty, a successful young professional, after being infected with the AIDS virus by her lover, decides to contaminate as many men as possible starting with her lover’s son. However, her diabolical plan becomes more complicated with the return of her young sister who falls in love for the first time in her life…
Everybody judges according to the appearance, no one according to the essence…
**************
ΑΙΓΥΠΤΟΣ
Ο Αιγυπτιακός κινηματογράφος, γνωστός και ως το “Χόλιγουντ της Ανατολής”, κυριαρχεί στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καΐρου (CIFF) διοργανώνεται από το 1976 σε ετήσια βάση στο Κάιρο. Οι περισσότερες Αιγυπτιακές παραγωγές γίνονται σήμερα στη λεγόμενη Egyptian Media Production City, που περιλαμβάνει πάνω από 60 στούντιο υψηλότατης τεχνολογίας. Με τη λογοκρισία να έχει μειωθεί αρκετά, παρατηρείται πλέον στον αιγυπτιακό κινηματογράφο μια σημαντική στροφή, ιδιαίτερα μετά την επανάσταση της 25ης Ιανουαρίου 2011, που είχε ως αποτέλεσμα την υπέρβαση των ταμπού που εμπόδιζαν μέχρι σήμερα την ελευθερία της έκφρασης.
EGYPT
Egyptian cinema is the flourishing cinema of the Middle East and Africa and is often considered as the “Hollywood of the East.” Since 1976, Cairo has held the annual Cairo International Film Festival (CIFF). Most of today’s Egyptian movies and TV series are produced in the Egyptian Media Production City which includes more than 60 high tech studios. Censorship has decreased remarkably. The Egyptian cinema has witnessed a remarkable shift in terms of the taboos it may address, particularly after the Revolution of January 25th, 2011.
Ώρα Καΐρου
Μυθοπλασία, Αιγύπτος, 2014, έγχρωμη, 110’
Παραγωγή: Sameh El-Agamy.
Σκηνοθεσία: Aμίρ Ραμσίς. Σενάριο: Amir Ramses.
Φωτογραφία: Mohamed Abdel Raouf.
Ηθοποιοί: Nour El-Sherif, Mervat Amin, Sherif Ramzy, Karim Kassem.
Τρεις ιστορίες ξετυλίγονται μέσα σε μια μέρα στο Κάιρο. Η Λίλα, συνταξιούχος ηθοποιός, ψάχνει τον Σαμέχ, τον τελευταίο συμπρωταγωνιστή της. Η Σάλμα, που έχει σχέση με τον Βαέλ, βρίσκεται στο διαμέρισμα ενός φίλου του, μετά την κατάρρευση του γάμου τους. Ο Χαζέμ είναι ένας νεαρός έμπορος ναρκωτικών o οποίος, κατά την φυγή του από την Αλεξάνδρεια για το Κάιρο, περιμαζεύει έναν ηλικιωμένο που πάσχει από Αλτσχάιμερ. Και τους έξι χαρακτήρες, που βρίσκονται σε καθοριστικά σημεία της ζωής τους, ενσαρκώνουν θρύλοι του Αιγυπτιακού κινηματογράφου.
Aμίρ Ραμσίς
Ο Amir Ramses είναι Αιγύπτιος σκηνοθέτης. Γεννήθηκε το 1979 και αποφοίτησε το 2000 από το Ανώτατο Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Σκηνοθέτησε πολλές ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ ενώ έχει εργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη και παραγωγός σε διάφορες ανεξάρτητες ταινίες. Είναι κυρίως γνωστός για το ντοκιμαντέρ του Οι Εβραίοι της Αιγύπτου (Α’ και Β’ μέρος) και την ταινία Betawqit Elqahera (Ώρα Καϊρου).
Cairo time
Drama, Egypt, 2014, colour, 110’
Production: Sameh El-Agamy.
Director: Amir Ramses. Script: Amir Ramses. Photography: Mohamed Abdel Raouf.
Cast: Nour El-Sherif, Mervat Amin, Sherif Ramzy, Karim Kassem.
Three stories take place over the course of a single day in Cairo. Lila, a retired actress, is looking for Sameh, her last co-star. Salma, is dating Wael and is in Wael’s friend’s apartment, after their marriage breaks down. Hazem is a young drug dealer on the run from Alexandria to Cairo and picks up an old man with Alzheimer’s disease. The six characters find themselves at decisive points of their lives, and are brought out through pitch-perfect performances by Egyptian cinema’s legends.
Amir Ramses
Amir Ramses is an Egyptian director. He was born in 1979, and graduated in 2000 from the Higher Institute of Cinema. He directed numerous short films and documentaries. He also worked as an assistant director and producer in several independent films. He is best known for directing the two-part documentary Jews of Egypt and the feature film Betawqit Elqahera (Cairo Time).
Kit Kat
Μυθοπλασία, Αιγύπτος, 1991, έγχρωμη, 110’
Παραγωγή: Studio Misr
Σκηνοθεσία: Νταούντ Αμπντέλ Σαγιέντ. Σενάριο: Daoud Abdel Sayed
Φωτογραφία: Mohsen Ahmed. Ηθοποιοί: Mahmoud Abdel Aziz, Sherif Mounir, Ayda Reyad.
Ο τυφλός Σεϊχ Χοσνί ζει με την γριά μητέρα του και τον απογοητευμένο γιο του στην γειτονιά Kιτ Κατ. Ο γιος του, Ιωσήφ, ονειρεύεται να πάει στην Ευρώπη για να βρει δουλειά, και έχει σχέση με μια διαζευγμένη γυναίκα που ονομάζεται Φατιμά. Ο Σεϊχ Χοσνί αρνείται να παραδεχτεί την αναπηρία του: ονειρεύεται ότι οδηγεί μοτοσικλέτα όπως κάθε άνθρωπος που βλέπει, και περνάει τις νύχτες του καπνίζοντας μαριχουάνα με τους ντόπιους, προκειμένου να ξεχάσει τις δυστυχίες του μετά την απώλεια της συζύγου του και την πώληση του σπιτιού του πατέρα του. Ξέρει τα πάντα για τους γείτονές του, τα μυστικά και τους έρωτες τους.
Νταούντ Αμπντέλ Σαγιέντ
Μετά τις σπουδές σκηνοθεσίας στο Ανώτατο Ινστιτούτο Κινηματογράφου της Αιγύπτου, και μετά από κάμποσα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, ο Daoud Abdel Sayed
σκηνοθέτησε επτά φιλμ που άφησαν μια ανεξίτηλη εντύπωση στον αιγυπτιακό και αραβικό κινηματογράφο. Οι βραβευμένες ταινίες του έχουν συμβάλει στη διαμόρφωση μιας αιγυπτιακής σχολής νεορεαλισμού. Η λίστα με τις 100 καλύτερες Αραβικές ταινίες που κυκλοφόρησε το DIFF το 2013 περιλαμβάνει τρεις ταινίες του: Kit Kat, Land of fear και Messages from the sea.
Kit Kat
Fiction, Egypt, 1991, colour, 110’
Production: Studio Misr
Director: Daoud Abdel Sayed. Script: Daoud Abdel Sayed. Photography: Mohsen Ahmed. Cast: Mahmoud Abdel Aziz, Sherif Mounir, Ayda Reyad
Sheikh Hosny is a blind man who lives with his old mother and his frustrated son in the Kit Kat neighbourhood. His son Youssef dreams of going to Europe to find work, and has a relationship with a divorced woman named Fatima. Sheikh Hosny refuses to admit his handicap and dreams of riding a motorcycle like every sighted person, he also spends his nights smoking marijuana with the locals in order to forget his miseries after the loss of his wife and selling his father’s house. He knows everything about his neighbours and their secrets and love affairs.
Daoud Abdel Sayed
After studying film directing at Egypt’s Higher Institute of Cinema, Daoud Abdel Sayed directed short documentary films, before working on seven features that left an indelible impression on Egyptian and Arab cinema. His award-winning films have contributed to the formation of an Egyptian school of neo-realism. DIFF’s 100 Greatest Arab Films list released in 2013 included three of Daoud’s features: Kit Kat, Land of fear και Messages from the sea.
**************
ΚENYA
H Kένυα έχει αποτελέσει πολλές φορές σκηνικό γυρισμάτων, ήδη από τις αρχές του 1950, με την ταινία Άντρες ενάντια στον Ήλιο (1952). Εκτός από τις ταινίες μυθοπλασίας, στην Κένυα γυρίζονται και πολλά ντοκιμαντέρ, τα οποία εστιάζουν στις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης και τη φτώχεια στα αστικά κέντρα της χώρας. Ανοδική πορεία παρουσιάζει από το 2000 η παραγωγή σε ψηφιακό φορμά και οι συμπαραγωγές με άλλες χώρες, με αποτέλεσμα την παρουσία της χώρας σε πολλά διεθνή φεστιβάλ.
ΚΕΝΥΑ
Kenya has been a location for film production since the early 1950s when Men Against the Sun was filmed in 1952. Rather than feature films with fictional content, Kenya has in the past mostly produced documentary films often relating the conditions of the people and poverty in the main cities of Kenya. Since 2000 feature films on DV technology production are steadily increasing in the country and Kenyan filmmakers started to produce their own movies, export them to international festivals with encouraging results and even do co-productions with other countries. New directors and actors are now emerging.
Το ταξίδι της ψυχής
Μυθοπλασία, Κένυα, 2010, έγχρωμη, 60’
Παραγωγή: Marie Steinmann, Tom Tykwer, Siobhain “Ginger” Wilson, Guy Wilson, Verena Rahmig, Sarika Hemi Lakhani (One Fine Day Films & Ginger Ink Films).
Σκηνοθεσία: Χάουα Έσουμαν. Σενάριο: Billy Kahora. Φωτογραφία: Christian Almesberger. Ηθοποιοί: Samson Odhiambo, Leila Dayan Opou, Krysteen Savane, Frank Kimani, Joab Ogolla, Lucy Gachanja.
Ο 14χρονος Αμπίλα ζει με τους γονείς του στην Κιμπέρα του Ναϊρόμπι, μία από τις μεγαλύτερες παραγκουπόλεις της Αφρικής. Ένα πρωινό, ο πατέρας του, άρρωστος και όντας σε παραλήρημα, του εκμυστηρεύεται ότι κάποιος έκλεψε την ψυχή του. Παρά την μεγάλη του αναστάτωση, ο Αμπίλα αποφασίζει να αναζητήσει την κατάλληλη θεραπεία γιατί φοβάται, πως αν δεν κάνει κάτι, ο πατέρας του θα πεθάνει. Μαθαίνοντας πως ο γονιός του τζόγαρε την ψυχή του με μία γυναίκα μέντιουμ, ψάχνει να την βρει. Όταν τελικά ανακαλύπτει την μάγισσα στην καλύβα της στη σκοτεινότερη γωνιά του γκέτο, αυτή του ζητά να εκτελέσει επτά άθλους για να σώσει την ψυχή του πατέρα του. Ο έβδομος και πιο σπουδαίος άθλος είναι να αντιμετωπίσει το «γιγάντιο φίδι», τον μεγαλύτερό του φόβο. Έτσι, ο Αμπίλα ξεκινά ένα ταξίδι που τον οδηγεί όχι μόνο στον μικρόκοσμο της παραγκούπολης αλλά και στον εσωτερικό του κόσμο μαθαίνοντας πώς μπορεί κανείς να γίνεται κυρίαρχος της μοίρας του.
Χάουα Έσουμαν
Η Hawa Essuman γεννήθηκε στο Αμβούργο της Γερμανίας, το 1980. Ηθοποιός αρχικά του θεάτρου στην Κένυα, μεταπήδησε αργότερα στην παραγωγή ντοκιμαντέρ και διαφημιστικών σποτ για την τηλεόραση. Από το 2008 ασχολείται με τη σκηνοθεσία ταινιών μικρού και μεγάλου μήκους. Η ταινία της Soul Boy (Το ταξίδι της ψυχής) παρουσιάστηκε έως τώρα σε 40 φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο αποσπώντας πολλές διακρίσεις.
Soul Boy
Fiction, Kenya, 2010, colour, 60’
Production: Marie Steinmann, Tom Tykwer, Siobhain “Ginger” Wilson, Guy Wilson, Verena Rahmig, Sarika Hemi Lakhani (One Fine Day Films & Ginger Ink Films)
Director: Hawa Essuman. Script: Billy Kahora. Photography: Christian Almesberger.
Cast: Samson Odhiambo, Leila Dayan Opou, Krysteen Savane, Frank , Kimani, Joab Ogolla, Lucy Gachanja.
14 year-old Abila lives with his parents in Kibera, one of the largest
slums in Africa. One morning, discovering his father ill and delirious, he learns that someone had stolen his soul. Although shocked and confused, he decides to go in search of a suitable cure afraid that if he doesn’t do anything his father would die. Hearing that his father had gambled his soul away in the company of a «spiritual» woman, he sets about looking for the witch. When he finally discovers her in the darkest corner of the ghetto, she gives him seven challenging tasks to save his father’s soul. The seventh and most important task is to introduce himself to the «giant snake», the deepest of his fears. Abila embarks on an adventurous journey which leads him right through not only the microcosm of his home town but also to his inner self and thus he learns how one can take control of his own destiny.
Hawa Essuman
Hawa Essuman, born in Hamburg, Germany, in 1980, is a Kenyan actress as well as a film producer and director. After several appearances in the theatre, she moved into production work, first on documentaries and television commercials. In 2008, she starts her career as director. The film she directed, Soul Boy, has been presented up to now at over 40 film festivals around the world and won a number of awards.
**************
ΜAΡΟΚΟ
Το Μαρόκο ανέκαθεν αποτελούσε ελκυστικό σκηνικό για πολλούς διεθνείς σκηνοθέτες και παραγωγoύς οι οποίοι γύρισαν εκεί ταινίες όπως ο Οθέλλος, Ο άνθρωπος που γνώριζε πολλά, Ο τελευταίος πειρασμός, το Τσάι στη Σαχάρα, και ο Μονομάχος. Λαμβάνοντας υπόψη τη θετική επιρροή της κινηματογραφίας στην εθνική οικονομία (κάθε χρόνο γυρίζονται στη χώρα 20 με 30 ταινίες), την απασχόληση και την επαγγελματική εκπαίδευση των μαροκινών καλλιτεχνών αλλά και του τεχνικού προσωπικού, η κυβέρνηση ενθαρρύνει τις ξένες παραγωγές. Εγχώριοι και ξένοι παράγοντες, επενδύουν σε πλήρως εξοπλισμένα στούντιο στην Καζαμπλάνκα και στην Ουαρζαζάτ (Atlas studios, Kan Zamane studios, Cinedina studios).
MOROCCO
Morocco has always been an appealing site where international directors and producers like to shoot films. For many famous films are related to the Moroccan land, such as Othello, The Man Who Knew Too Much, The Last Temptation of Christ, The Sheltering Sky, Gladiator. Considering the positive impact of film shooting on national economy (20 to 30 films every year), job opportunities, vocational training of Moroccan artists and technicians, the government has taken initiatives in favour of foreign productions. In order to encourage this further, several investors, both local and foreign, have built fully equipped studios in Casablanca and Ouarzazate (Atlas studios, Kan Zamane studios, Cinedina studios).
Το κόκκινο κασκολ
Μυθοπλασία, 2015, έγχρωμη, 100’.
Παραγωγή : Medina Production.
Σκηνοθεσία: Mοχάμεντ Λιούνσι. Σενάριο: Mohammed Lyounsi , Jillali Ferhati.
Φωτογραφία: Jean-Marc Selva. Ηθοποιοί: Mohamed Bastaoui, Karim Saidi, Yousra Tarik, Noura Qouraichi, Jamal Eddine Dkhissi, Said Ait Bajja, Mohamed Choubi.
Ο Μαροκινός Λαμπίμπ, ένας τρυφερός σύζυγος, δεν έχει ξαναδεί ποτέ την Αλγερινή σύζυγό του, Λουίζα, σε παρόμοια κατάσταση. Η Λουίζα εριμένει το πρώτο της παιδί. Ο Λαμπίμπ πανικοβάλλεται. Με τη βοήθεια του Αλγερινού φίλου του, Μπελακντέρ, πηγαίνει τη γυναίκα του στο μαιευτήριο ενός χωριού κοντά στο σπίτι του. Η νοσοκόμα του ζητάει να φέρει μωρουδιακά ρούχα για το μωρό που θα γεννηθεί.
Εκείνη την ημέρα ξεσπάει ο πόλεμος της άμμου. Ο Λαμπίμπ απορροφημένος και ανήσυχος για την κατάσταση της συζύγου του, δεν αντιλαμβάνεται τίποτα και δεν προσέχει καθόλου την ασυνήθιστη αναταραχή στο χωριό. Στο δρόμο του γυρισμού, με τα μωρουδιακά στα χέρια, τον σταματούν στρατιώτες, του ζητούν ταυτότητα και, ανακαλύπτοντας πως είναι Μαροκινός, τον βάζουν σε ένα φορτηγό και τον αφήνουν στα σύνορα. Και κάπως έτσι, ξεκινούν οι ταλαιπωρίες ενός ζευγαριού χωρισμένου εξαιτίας της ανθρώπινης ανοησίας.
Moχάμεντ Λιούνσι
Ο Mohammed Lyounsi γεννήθηκε στο Φεζ και είναι σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός ταινιών και θεατρικός συγγραφέας. Στο ενεργητικό του περιλαμβάνονται κι άλλες ταινίες μεγάλου μήκους, όπως το Ben 11 (2011), το Αllô 15 (2009), καθώς και αρκετές ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ.
L’echarpe rouge
Fiction, Morocco, 2015, colour, 100’.
Production: Medina Production. Director: Mohammed Lyounsi. Script: Mohammed Lyounsi, Jillali Ferhati. Photography: Jean-Marc Selva. Cast: Mohamed Bastaoui, Karim Saidi, Yousra Tarik, Noura Qouraichi, Jamal Eddine Dkhissi, Said Ait Bajja, Mohamed Choubi.
Lahbib, a Moroccan, loving husband, has never seen his Algerian wife, Louisa in such a state. She is having her first baby. Lahbib panics. With the help of his Algerian friend, Belakhder, he takes his wife at the maternity home of a village near his home. The nurse asks him to go bring baby clothes for the baby about to be born.
That day, the sand war breaks. Lahbib, absorbed and preoccupied with his wife’s condition, doesn’t realize anything and does not pay any attention to the unusual agitation in the village. On the way back to the maternity home with the baby clothes, he is stopped by soldiers who ask to see his identity card, and, discovering he is Moroccan, put him in a truck and leave him on the border. Thus, begin the sufferings of a couple torn apart by the human foolishness.
Mohammed Lyounsi
Born in Fes, Mohammed Lyounsi, is a director, screenplay writer, producer of films and dramatist. Among his work are other features, like Ben 11 (2011), Allô 15 (2009), as well as numerous short films and documentaries.
Η ορχήστρα των τυφλών
Mυθοπλασία, Μαρόκο, 2016, έγχρωμη, 112’
Παραγωγή : Avalanche
Σκηνοθεσία, Σενάριο: Moχάμεντ Μουφτακίρ. Φωτογραφία: Xavier Castro. Ηθοποιοί: Younes Migri, Fehd Benchemsi, Mohamed Bastaoui, Mohamed Choubi, Majdouline Idrissi, El Jihani Ilyas
Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Χασάν Β’, ο Χουσίν, υποστηρικτής του καινούργιου του βασιλιά, είναι διευθυντής μιας δημοφιλούς ορχήστρας και ευτυχής πατέρας του Μιμού. Ο Χουσίν και η οικογένειά του ζουν στο πατρικό σπίτι της συζύγου του, Χαλίμα, όπου διάφοροι πολύ ιδιαίτεροι χαρακτήρες ζουν στον ρυθμό της ζωής της ορχήστρας και των παραδοσιακών χορευτριών της. Αυτή η ορχήστρα είναι ιδιαίτερη. Οι άντρες μουσικοί μερικές φορές υποχρεώνονται να περνούν για τυφλοί ώστε να παίζουν στις πριβέ γιορτές για γυναίκες σε συντηρητικές μαροκινές οικογένειες. Όμως, σύντομα ο δρόμος του Μιμού θα διασταυρωθεί με αυτόν της Σαμά, της καινούργιας υπηρέτριας της γειτόνισσας…
Moχάμεντ Μουφτακίρ
Γιος του σπουδαίου βιολιστή Houcine Mouftakir (επονομαζόμενου Μπουντρά), ο Mohamed Mouftakir σπούδασε αγγλική λογοτεχνία στην Καζαμπλάνκα, και σκηνοθεσία στο φημισμένο FEMIS στη Γαλλία, στη Γερμανία και στην Τυνησία όπου έζησε αρκετά χρόνια. Το 2010, η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, Pégase, απέσπασε πλήθος βραβείων σε πολλά διεθνή φεστιβάλ, όπως και η μετέπειτα Ορχήστρα των Τυφλών που μεταξύ άλλων διακρίθηκε στο 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών των Βρυξελλών, και στο Φεστιβάλ Ταινιών της Ταγγέρης.
L’orchestre des aveugles
Fiction, Morocco, 2016, colour, 112’.
Production: Avalanche.
Director, Script: Mohamed Mouftakir. Photography: Xavier Castro.
Cast: Younes Migri, Fehd Benchemsi, Mohamed Bastaoui, Mohamed Choubi, Majdouline Idrissi, El Jihani Ilyas.
In the first years of the reign of Hassan II, Houcine, fan of his new king, is the conductor of a famous orchestra and the happy father of Mimou. Houcine and his family live at his wife’s Halima family house, where a gallery of colorful characters intersects with the rhythm of the life of the orchestra and its traditional dancers. This is a particular orchestra. The male musicians are sometimes obligated to pass as blind in order to play at the private parties for women in the conservative Moroccan families. But Mimou soon crosses paths with Chama, the next door new housemaid…
Mohamed Mouftakir
Son of the great violinist Houcine Mouftakir (aka Budra), Mohamed Mouftakir studied English literature at the University of Casablanca and direction at the FEMIS in France, in Germany and in Tunisia where he lived for many years. In 2010, his first feature, Pégase, won numerous awards at many international film festivals. L’Orchestre des aveugles was awarded at the 1st Film Festival of Brussels and at the National Film Festival of Tangier –to mention only a few.
Μικρές χαρές
Mυθοπλασία, Μαρόκο, 2016, έγχρωμο, 86’
Παραγωγή: Clipper Films.
Σκηνοθεσία, σενάριο: Moχάμεντ Σριφ Τριμπάκ. Φωτογραφία: Cringuta Pinzaru.
Ηθοποιοί: Anissa Lanaya, Farah El Fassi, Maha Daoud, Soumya Amghar, Fama Ferrah, Fatna El Khamari.
Μετά τον θάνατο του πατέρα της, η 17χρονη Νουφίσα αναγκάζεται να εγκατασταθεί με τη μητέρα της στην έπαυλη της Λάλα Αμίνα, συζύγου ενός σημαντικού αξιωματούχου του Τετουάν. Εκεί, αναπτύσσει γρήγορα μια δυνατή φιλία με την Φετούμα, εγγονή της Λάλα Αμίνα. Τα δύο νεαρά κορίτσια δίνουν την υπόσχεση να μη χωριστούν ποτέ. Αλλά όταν η Φετούμα ανακαλύπτει ότι η Νουφίσα είναι αρραβωνιασμένη, θα κάνει τα πάντα για να μη χάσει τη φίλη της.
Moχάμεντ Σριφ Τριμπάκ
Ο Mohamed Chrif Tribak γεννήθηκε το 1971 και φοίτησε στο FÉMIS στο Παρίσι. Σκηνοθέτησε πέντε ταινίες μικρού μήκους και επτά τηλεταινίες για τον εθνικό τηλεοπτικό σταθμό, 2M και το SNRT. Le temps des camarades, η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, διακρίθηκε σε πολλά φεστιβάλ.
Η ταινία Petits Bonheurs επιλέχθηκε το 2016, για την 38η έκδοση του Διεθνούς Φεστιβάλ του Καΐρου, στην Αίγυπτο, και για το Φεστιβάλ Αραβικού Κινηματογράφου του Μαλμο, στην Σουηδία, και κέρδισε πολλά βραβεία.
Petits Bonheurs
Fiction, Morocco, 2016, colour, 86’.
Production: Clipper Films
Director, script: Mohamed Chrif Tribak. Photography: Cringuta Pinzaru.
Cast: Anissa Lanaya, Farah El Fassi, Maha Daoud, Soumaya Amghra, Fama Ferrah , Fatna Khamari.
After the death of her father, 17 year-old Noufissa must go with her mother and live in the mansion of Lalla Amina, the wife of an important Tetouan dignitary. Once there, a close friendship develops between her and Fattouma, Lalla Amina’s granddaughter. The two young girls promise never to leave each other. But when Fattouma discovers that Noufissa is engaged to be married, she will do everything possible so as not to lose her friend.
Mohamed Chrif Tribak
Mohamed Chrif Tribak was born in 1971 and studied at FÉMIS in Paris. He directed five short films and seven television films for the second national channel, 2M and the SNRT. Le temps des camarades, his first feature, has won several awards.
The film Petits Bonheurs was selected in 2016, at the 38th edition of the International Festival of Cairo, in Egypt, and at the Arabic Cinema Festival of Malmo, in Sweden, and has won a number of awards.
**************
ΝΙΓΗΡΙΑ
Οι απαρχές του κινηματογράφου στη Νιγηρία χρονολογούνται το 1903, όταν η πρώτη ταινία προβάλλεται στο Λάγκος, κι αργότερα στο Ιμπαντάν (1921) και στο Ιτζεμπουόντε (1924). Η παραγωγή ταινιών στη Νιγηρία ξεκινά το 1962 με τις ταινίες Bound for Lagos (1962) και Culture in Transition (1963). Τη δεκαετία του ‘90 αναπτύσσεται η παραγωγή βιντεοταινιών και σηματοδοτείται η γέννηση του Nollywood που σήμερα έχει γίνει διάσημο πέρα από τις ακτές της Αφρικής. Η κινηματογραφική βιομηχανία της Νιγηρίας έχει γεννήσει στις μέρες μας καταξιωμένους σκηνοθέτες.
NIGERIA
The Nigerian film industry dates back to 1903 when the first film was shown in Lagos from where it spread to Ibadan and Ijebuode in 1921 and 1924 respectively. Professional film-making began with Bound for Lagos in 1962 and Culture in Transition in 1963. The birth of Nollywood whose popularity extends beyond African shores, marked the 1990s. Today, the Nigerian film industry has produced film makers of outstanding excellence.
Ο διευθύνων σύμβουλος
Μυθοπλασία, Νιγηρία, 2016, έγχρωμη, 105’
Παραγωγή: Kunle Afolayan και Bose Oshin
Σκηνοθεσία Κούνλε Αφολάνιο. Σενάριο: Tunde Babalola.
Φωτογραφία: Dawid Pietkiewicz
Ηθοποιοί: Kemi Lala Akindoju, Hilda Dokubo, Aurelie Eliam, Angélique Kidjo , Peter King Nzioki , Nico Panagio
Η ταινία αφηγείται την ιστορία της TransWire Communications, εταιρίας παγκόσμιας τηλεφωνικής δικτύωσης με μεγάλη εμβέλεια στη Νιγηρία. Ο διευθύνων σύμβουλος, ένας απόδημος, έχει πλέον συνταξιοδοτηθεί και ο Γενικός Διευθυντής αποφασίζει να στείλει πέντε υποψήφιους σε ένα σεμινάριο ηγετικών ικανοτήτων με στόχο να καταλήξει σε αυτόν που θα αναλάβει τα καθήκοντα του νέου διευθύνοντος συμβούλου στη Νιγηρία. Και τα πέντε στελέχη καταφθάνουν στο παραθαλάσσιο θέρετρο όπου διεξάγεται το επιμορφωτικό σεμινάριο. Όλοι τους επιθυμούν διακαώς τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου και επιχειρούν να ξεκάνουν ο ένας τον άλλο κατά τη διάρκεια της επιμόρφωσης. Tο σεμινάριο ξεκινά υποχρεώνοντας τα πέντε στελέχη να συμμετέχουν σε ένα γύρο του παιδικού παιχνιδιού «μουσικές καρέκλες». Χρησιμοποιεί αυτή τη μέθοδο για να μελετήσει ψυχολογικά τον τρόπο που λειτουργεί ο κάθε υποψήφιος.
ΚΟΥΝΛΕ ΑΦΟΛΑΝΙΟ
Από τους σημαντικότερους παραγωγούς και σκηνοθέτες της Νιγηρίας. Σπούδασε κινηματογράφο στην Νέα Υόρκη. Οι ταινίες του έχουν αποσπάσει διεθνή αναγνώριση και προβλήθηκαν στα Φεστιβάλ Λονδίνου, Βερολίνου, Ιαπωνίας και στο Αφρικανικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης.
CEO
Nigeria, 2016, colour, 105’
Production: Kunle Afolayan, Bose Oshin
Director: Kunle Afolayan. Script: Tunde Babalola. Photography: Dawid Pietkiewicz
Cast: Kemi Lala Akindoju, Hilda Dokubo, Aurelie Eliam, Angélique Kidjo , Peter King Nzioki, Nico Panagio
The movie tells the story of TransWire Communications, a global phone network with major operation in Nigeria. The CEO, an expatriate, has retired, hence the Global Chairman has decided to send five nominees amongst his most senior level staff across Africa on a Leadership course in order to determine which one to appoint as the new CEO of Nigeria.
All five arrive and check into the beach resort where the course is holding. Although they all appear cordial and chummy with each other, they each desperately want the CEO’s chair. And to this purpose, they attempt to covertly outdo one another throughout the duration of the course. The course starts off by making all five executives indulge in a round of the child’s game of musical chairs. They use this method to psychologically study each candidate’s modus operandi.
Kunle Afolayan
Director and producer, one of Nigeria’s foremost filmmakers. He studied cinema at the New York Film Academy. His films have garnered international acclaim and featured at the London Film Festival, Berlin Film festival, New York Film Festival as well as Africa International Film Festival in New York.
Ade Love
Documentary, Nigeria, 2016, colour, 28.38
Σκηνοθεσία: Kούνλε Αφολάνιο.
Nτοκιμαντέρ με θέμα τη ζωή του ηθοποιού και παραγωγού Αντεγιέμι Τζόσια Ακάνο Αφολάνιο, γνωστού και ως Ade Love –μιας σημαντικής μορφής στη Νιγηρία. Γεννήθηκε στις 14 Μαΐου 1940 από αγρότη πατέρα, τον Νώε Αφολαγιάν Ολουπόνα, και την υφάντρα Ντέμπορα Εφουντογιόλα Ολαοσεμπικάν. Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής του έδειξε να ελκύεται από την παρακολούθηση των εορτών Εγκούνγκουν που περιελάμβαναν δρώμενα με πολύχρωμες μεταμφιέσεις, όπως τα Έγκουν Ελέουε, Πάκα, Έπα και το Αραντούν. Μαζί με άλλους νέους ακολουθούσε τις μασκαράτες για εννέα ημέρες χωρίς να επιστρέφει στο σπίτι του, αποφεύγοντας έτσι το αγρόκτημα του πατέρα του όπου συχνά απαιτούσαν να αναλαμβάνει αγροτικά καθήκοντα. Θα έλεγε κανείς ότι αυτά ήταν τα πρώιμα σημάδια του πάθους του και ο δρόμος που αργότερα στη ζωή του τον οδήγησε στον κόσμο της υποκριτικής τέχνης.
Κούνλε Αφολάνιο
Από τους σημαντικότερους παραγωγούς και σκηνοθέτες της Νιγηρίας. Σπούδασε κινηματογράφο στην Νέα Υόρκη. Οι ταινίες του έχουν αποσπάσει διεθνή αναγνώριση και προβλήθηκαν στα Φεστιβάλ Λονδίνού, Βερολίνου, Ιαπωνίας και στο Αφρικανικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης.
Ade Love
Documentary, Nigeria, 2016, colour, 28.38’
Director: Kulne Afolayan.
Actor and producer Ade Love, was a major figure in the history of Nigerian cinema. From the agrarian plains of Agbamu in Kwara State, Adeyemi Josiah Akano Afolayan (Ade Love) was born on the 14th of May 1940 to the family of Chief Noah Afolayan Oluponna (who was a peasant farmer) and to Deborah Efuntojola Olaosebikan, a cloth weaver. Right from his early years, Adeyemi Afolayan was attracted and preferred the cultural attendance of Egungun festivals watching the colorful exercises of masquerades like the Egun Elewe, Paka, Epa, and the Arandun where with other youths he would follow the masquerades for nine days without returning home, eschewing his father’s farm where he was often asked to take on the agrarian chores. One would characterize this as the earliest markings of his passion and path in the performance and cultural arts later in life.
Kunle Afolayan
Director and producer, one of Nigeria’s foremost filmmakers. He studied cinema at the New York Film Academy. His films have garnered international acclaim and featured at the London Film Festival, Berlin Film festival, New York Film Festival as well as Africa International Film Festival in New York.
**************
ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ
Το 1896, έφθασε στη Νότια Αφρική η πρώτη κινηματογραφική μηχανή προβολής. Μέχρι την κυβέρνηση του Aπαρτχάιντ το 1948, οι ταινίες στη γλώσσα των Αφρικάανς ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς και αποτέλεσαν εργαλείο εθνικιστικής προπαγάνδας. Το 1974 θεσπίστηκε ένα πρόγραμμα επιδότησης για λευκούς κινηματογραφιστές που όμως απευθύνονταν σε κοινό μαύρων ως απάντηση στις αντιδράσεις εναντίον του απαρτχάιντ αλλά και ως κίνητρο για τους κινηματογραφιστές. Δυστυχώς αυτό οδήγησε σε μια πιο στερεοτυπική, και πολύ λιγότερο δημιουργική γραφή.
Ένα νέο κύμα ταινιών κατά του απαρτχάιντ έκανε την εμφάνισή του στη δεκαετία του 1980 από ανεξάρτητους κινηματογραφιστές. Μετά το 1994, η ίδρυση του Υπουργείου Τεχνών, Πολιτισμού, Επιστημών και Τεχνολογίας (DACST), η Στρατηγική Kινηματογραφική Ανάπτυξη, και το Εθνικό Ίδρυμα Βίντεο και Κινηματογράφου (NFVF), προώθησαν την ανάδειξη νέων, διαφορετικών φωνών με διεθνή απήχηση και αναγνώριση.
SOUTH AFRICA
In 1896, the cinema projector arrived in South Africa. By the time the apartheid government came into power in 1948, Afrikaans language films had gained popularity and were proving to be the perfect tool for nationalist propaganda. In 1974 a subsidy scheme was awarded to films targeted at the black audience made by the white counterparts, partly in response to increasing anti-apartheid sentiments and was seen as an incentive for white film makers. Unfortunately it resulted in a more stereotypical rather than a more creative cinematic form.
A new wave of anti-apartheid films made by independent filmmakers rose in the 1980’s. After 1994 the creation of the Department of Arts, Culture Science and Technology (DACST), the Film Development Strategy and the National Film and Video Foundation (NFVF) fostered the emergence of new, diverse voices internationally acclaimed and awarded.
Πρωταγωνίστρια
Μυθοπλασία, Νότια Αφρική, 2014, έγχρωμη, 96 ‘
Παραγωγή: Llewelynn Greeff, Henk Pretorius.
Σκηνοθεσία: Χενκ Πρετόριους.
Σενάριο: Henk Pretorius, Tina Kruger. Φωτογραφία: Trevor Calverley Ηθοποιοί: Bok van Blerk, Katie McGrath, Gil Bellows.
Η Πρωταγωνίστρια αφηγείται την ιστορία μιας φιλόδοξης βρετανίδας ηθοποιού, της Jodi Rutherford, η οποία πείθει τον Kobus Willemse, έναν αγρότη από το Brandfort, να την προετοιμάσει για το ρόλο μιας ηρωίδας Αφρικάανς σε μία μεγάλου μήκους ταινία. Σε αντάλλαγμα, η Jodi αναλαμβάνει να οργανώσει και να κατευθύνει την ετήσια συναυλία στο αγρόκτημα Willemse. Η επαφή της με τους πολίτες της ιδιόμορφης και μικρής πόλης του Brandfort και με τον πεισματάρη Kobus, της διδάσκει ότι υπάρχουν περισσότερα στη ζωή από ότι το Χολιγουντιανό “φώτα, κάμερα, πάμε!” ή μήπως όχι;
Χενκ Πρετόριους
Παραγωγός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης, ο Henk Pretorius ξεκίνησε την καριέρα του το 2008 με τη συγγραφή και σκηνοθεσία της επιτυχημένης Νοτιοαφρικάνικης τριλογίας Bakgat!, Bakgat 2 και Bakgat 3. Το 2011 έγραψε και σκηνοθέτησε το Fanie Fourie’s Lobola το οποίο έχει βραβευθεί σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ. Οι εφημερίδες Mail and Guardian χαρακτήρισαν τον Henk ως έναν από τους 200 κορυφαίους και πιο εμπνευσμένους νέους Νοτιοαφρικανούς για το 2013. Υπήρξε παραγωγός της διεθνούς πολεμικής ταινίας Blood and Glory. Μοιράζει το χρόνο του ανάμεσα στο σπίτι του στο Λος Άντζελες, το Λονδίνο και τη Νότια Αφρική.
Leading Lady
Fiction, South Africa, 2014, colour, 96’
Production: Llewelynn Greeff, Henk Pretorius.
Director: Henk Pretorius. Script: Henk Pretorius, Tina Kruger. Photography: Trevor Calverley Cast: Bok van Blerk, Katie McGrath, Gil Bellows.
Leading lady tells the story of an aspiring British actress, Jodi Rutherford, who persuades Kobus Willemse, a farmer from Brandfort, to prepare her for a role in a major film as an Afrikaans war heroine. In return Jodi undertakes to arrange and direct the annual concert at the Willemse farm. Jodi’s interaction with the quirky, small-town citizens of Brandfort and the stubborn Kobus, teaches her that there is more to life than Hollywood’s “lights, camera, action!”; or is there?
Henk Pretorius
Producer, executive Producer, writer and director. Henk Pretorius kick-started his career in 2008 by writing and directing the South African box- office trilogy, Bakgat!, Bakgat 2 and Bakgat 3. In 2011 Henk took on the international film festival circuit and co-wrote and directed Fanie Fourie’s Lobola. The film won three awards in international film festivals including the award for best film at the prestigious Seattle International Film Festival in 2013. Henk was nominated by Mail and Guardian as one of the top 200 most inspirational young South Africans of 2013. Henk recently produced Blood and Glory, an international war drama film which was released in 2016. Henk divides his time between his home in LA, London and South Africa.
Elelwani
Mυθοπλασία, Νότια Αφρική, 2012, έγχρωμη, 103 ‘
Παραγωγή: Florian Schattauer.
Σκηνοθεσία, Σενάριο: Ιντσάμπενι γούα Λουρούλι. Φωτογραφία: Lance Gewer, Ηθοποιοί: Florence Masebe, Ashifashabba Muleya, Vusi Kuene.
Η Elelwani και ο φίλος της είναι ερωτευμένοι και σχεδιάζουν να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους μαζί. Και οι δύο είναι μορφωμένοι, αστοί, με φιλοδοξίες για ταξίδια στο εξωτερικό. Μετά την αποφοίτησή της από το πανεπιστήμιο, η Elelwani επιστρέφει στην οικογένειά της στο ύπαιθρο για να παρουσιάσει το φίλο της και ν’ ανακοινώσει τα μελλοντικά σχέδια της. Αλλά το βάρος της παράδοσης είναι μεγάλο για την οικογένειά της και αρνούνται να δεχτούν τη σχέση της. Ο πατέρας θέλει η κόρη του να γίνει η σύζυγος του τοπικού βασιλιά παρά την επίμονη άρνηση της κόρης του. Oμως η βασιλική οικογένεια κρύβει πολλά από την κοινότητα και η Elelwani είναι αποφασισμένη να αποκαλύψει αυτήν την εξαπάτηση.
Ιντσάμπενι γούα Λουρούλι
Μετά από ένα πτυχίο θεατρικών σπουδών από το Πανεπιστήμιο του Witwaterstrand στη Νότια Αφρική, ο Ntshavheni έλαβε ένα μάστερ στη Σεναριογραφία και τη Σκηνοθεσία από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια υπό την επίβλεψη του Μίλος Φόρμαν. Aφού κέρδισε το Βραβείο Σεναριογραφίας Ταινιών της Paramount το 1989 για την ταινία Rambani, εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη για τον Σπάικ Λι στις ταινίες μεγάλου μήκους Malcolm Χ και Jungle Fever. Είναι λέκτορας στο Τμήμα Δημοσιογραφίας, Κινηματογράφου και Τηλεόρασης στο Πανεπιστήμιο του Γιοχάνεσμπουργκ. Το 2004, η ταινία του Ξύλινη Μηχανή κέρδισε την Κρυστάλλινη Άρκτο στην Μπερλινάλε για την Καλύτερη Ταινία Νεολαίας.
Το Elelwani ήταν η επίσημη πρόταση της Νοτίου Αφρικής για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.
Elelwani
Fiction, South Africa, 2012, colour, 103’
Production: Florian Schattauer.
Director, writer: Ntshavheni wa Luruli. Photography: Lance Gewer Cast: Florence Masebe, Ashifashabba Muleya, Vusi Kuene
Elelwani and her boyfriend are in love and have plans to spend the rest of their lives together. They are both educated and live urban lives with aspirations to travel abroad. After her university graduation Elelwani returns to her family in the rural countryside to introduce her boyfriend and announces her future plans. But the weight of tradition bears heavily on her family and they refuse to accept their union. The father wants his daughter to become the wife of the local king despite his daughter’s insistent refusal. What unfolds are secrets hidden by the royal family from the community and Elelwani is destined to uncover these mysteries and deceptions.
Ntshavheni wa Luruli
After completing a BA in Dramatic Arts at the University of the Witwaterstrand in South Africa, Ntshavheni went on to study a MASTER of Fine Arts in screenwriting and directing at Columbia University under the tutorship of Milos Forman. Winning the Paramount Picture Writing Award in 1989 with Rambani, he then worked as assistant director to Spike Lee on features including Malcolm X, and Jungle Fever. He is also a lecturer at the Department of Journalism, Film and Television at the University of Johannesburg. In 2004, his film The Wooden Camera won the Crystal Bear at the Berlinale for Best Youth film.
**************
ΣΟΥΔΑΝ
Η Κινηματογραφική Ομάδα του Σουδάν ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’40 στo πλαίσιo του Γραφείου Διεθνών Σχέσεων υπό την Άγγλο-Αιγυπτιακή διοίκηση. Η ομάδα παρήγαγε ντοκιμαντέρ τα οποία προβάλλονταν όχι μόνο σε κινηματογράφους αλλά και σε πολλές αγροτικές περιοχές με την βοήθεια της Ομάδας Κινητού Κινηματογράφου που ιδρύθηκε το 1946, με πλήθος οχημάτων που διέτρεχαν όλη τη χώρα οργανώνοντας προβολές. Σημαντικός σκηνοθέτης εκείνης της εποχής ήταν ο Kamal Mohamed Ibrahim, με τις ταινίες του Wasted Childhood και The Afflicted. Μετά την Ανεξαρτησία, το 1956, η Κινηματογραφική Ομάδα ανήκε πλέον στο Υπουργείο Επικοινωνίας και Εργασίας υπό τη διεύθυνση του Σουδανέζου Al Kheir Hashim. Το 1958 γυρίζεται η πρώτη σινεμασκοπ ταινία, A Day to Remember. Τη δεκαετία του 1960 η Ομάδα θα ανανεωθεί με καλύτερο τεχνικό εξοπλισμό και προσωπικό εκπαιδευμένο τόσο στο Χαρτούμ όσο και στις ΗΠΑ, αυξάνοντας την κινηματογραφική παραγωγή.
SUDAN
Sudan Film Unit was established at the end of the forties within the Public Relation Office, under the Anglo-Egyptian Rule. The Unit produced documentaries on different subjects and this production was presented in public cinemas as well as in many rural areas by means of the Mobile Cinema Unit, which was established in 1946 and by the sixties had a huge number of equipped vehicles that roamed many parts of the country.
A filmmaker that stands out during this era was Kamal Mohamed Ibrahim with his two films “Wasted Childhood” and “The Afflicted”.
After the Independence in 1956 the Unit became part of the Ministry of Information and Labour and a Sudanese Al Kheir Hashim was appointed as its director.
“A Day to Remember” was the first film shot in cinemascope in 1958. In the sixties the Unit greatly enhanced its capabilities by acquiring more film equipment and training more technicians and filmmakers in all aspects of the film industry in Khartoum and the United States.
Reflected Mirrors
Ντοκιμαντέρ, Σουδάν, 2010, έγχρωμο, 23’
Σκηνοθέτης: Μοχάμεντ Άλι Μεχάουι.
Το ντοκιμαντέρ περιγράφει την θρησκευτική συνύπαρξη στο Σουδάν και μιλάει για την ιστορία των θρησκειών στην χώρα επικεντρώνοντας στον Χριστιανισμό και στο Ισλάμ. Δείχνει την ειρηνική συνύπαρξη των Σουδανών, ανεξαρτήτως θρησκεύματος και χωρίς διακρίσεις. Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας Χριστιανής Κόπτριας, από το Ομντουρμάν του Χαρτούμ η οποία κατάφερε να μείνει έγκυος μετά από πολλές δυσκολίες, χάρη στις προσευχές ενός διάσημου Μουσουλμάνου Σούφι.
Reflected Mirrors
Documentary, Sudan, 2010, colour, 23’
Director: Mohamed Ali Mekhawi
The film explains the religious coexistence in the Sudan. It tells about the history of religions, mainly Christianity and Islam in the Sudan. It shows how all Sudanese people, regardless of their religions, live together and contact each other peacefully and friendly without any discrimination problems.
The film tells the story of a Coptic lady who lived in Omdurman who thanks to the prayers of a famous Muslim Sufi sheikh living in a village near Khartoum, after long frustration of not giving birth to a child, she managed to get pregnant and have a baby.
Towards the Nubian Oasis
Ντοκιμαντέρ, Σουδάν, 2010, έγχρωμο, 30’
Σκηνοθέτης: Αμπντουλχαγκαρ Αχμέντ.
Η κάμερα καταγράφει ένα μακρύ ταξίδι από το δυτικό Χαρτούμ μέχρι μια μικρή όαση στην έρημο της Νουβίας στο βόρειο Σουδάν. Μέσα από την διαδρομή, βλέπουμε πολλά αρχαία ορόσημα του αρχαίου Σουδανικού πολιτισμού, όπως το Τζέμπελ Μπάρκαλ, στο βόρειο Σουδάν, και τις πυραμίδες στην Μερόη που χρονολογούνται από τον 6ο αι. π.Χ. Το ντοκιμαντέρ καταγράφει επίσης την ποικιλία της άγριας ζωής, τα ζώα που ζουν στην έρημο (από πύθωνες και λαγούς μέχρι ελάφια) , τους νομάδες, τον τρόπο που κυνηγούν και την ζεστή φιλοξενία τους -παρά την δύσκολη ζωή τους. Μέσα από τις εικόνες αυτές ο θεατής αντιλαμβάνεται ότι το Σουδάν και η έρημος, αποτελούν πόλο έλξης για πολύ διαφορετικούς επισκέπτες.
Towards the Nubian Oasis
Documentary, Sudan, 2010, colour, 30’
Director: Abdulhagar Ahmed
The film starts from a long journey that goes from the west of Khartoum to a small oasis inside the Nubian Desert in the north of Sudan. The film shows many ancient milestones of the civilization of Sudan such as Jebel Barkal in northern Sudan and the pyramids of Meroe dating back to the sixth century BC. The film shows different kinds of wildlife in the desert such as deer, hares and reptiles like lizards and huge snakes (pythons). It shows also ways and local equipment nomads use in hunting. The film shows also aspects of the hospitality of the Nomads in the desert, despite the hardship of their life. The film explains that Sudan is very rich of different tourism attractors and the desert tourism is one of them.
**************
ΤΥΝΗΣΙΑ
H παρουσία του κινηματογράφου στην Τυνησία χρονολογείται ήδη από το 1896, όταν οι αδελφοί Lumière ξεκίνησαν τις πρώτες προβολές κινούμενης εικόνας στους δρόμους της Τύνιδας. Η θεματολογία του Τυνησιακού κινηματογράφου αντλεί από κοινωνικά ζητήματα, ενώ πολλές ταινίες γνωρίζουν διεθνή καταξίωση. Το Παναφρικανικό και Παναραβικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου «Ημέρες Κινηματογράφου της Καρχηδόνας» (JCC) εξακολουθεί και σήμερα να είναι πολύ δημοφιλές. Η μέση ετήσια παραγωγή ταινιών στη χώρα είναι τρεις ταινίες μεγάλου μήκους και έξι μικρού μήκους.
TUNISIA
The cinema of Tunisia has been present since 1896, when the Lumière brothers began showing animated films in the streets of Tunis. Tunisian films deal with all matters Tunisian society faces. Some of these films have international success. The Pan-African and Pan-Arab film festival, the Carthage Film Days (JCC) is still very popular. The annual average Tunisian film production is three feature films and six short films per year, which is far from its original purpose to produce five feature films and ten short films per year.
Made in Gougou
Ντοκιμαντέρ, Τυνησία, 2013, έγχρωμη, 40’
Παραγωγή: Machmoum Productions, Salem Trabelsi
Σκηνοθεσία: Λατίφα Ντόγρι. Φωτογραφία: Mehdy Bouhiel.
Το Gougou είναι ένας χορός που βοηθούσε τους πρώην σκλάβους να εκτονωθούν. Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας μαύρης οικογένειας μουσικών στην Τζέρμπα, που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το ρατσισμό στην Τυνησία. Τα μέλη της οικογένειας έχουν δημιουργήσει δύο μπάντες: η πρώτη αποτελείται από τους αδελφούς και το θείο (Ouled Sta Jemaa), και η δεύτερη από τις αδελφές (Chouachène). Οι άνθρωποι της οικογένειας είναι συνεχιστές της μουσικής παράδοσης του τόπου, την εποχή της σκλαβιάς, με την μουσική αυτή κληρονομιά να πηγαίνει από πατέρα σε γιο και από τη μητέρα στην κόρη. Δεν γίνεται γαμήλιο γλέντι στο νησί των Λωτών, χωρίς την εμψύχωση της μουσικής αυτής φαμίλιας. Το όνομά της, είναι συνώνυμο με την αυθεντικότητα και την παράδοση. Η αντιμετώπιση του ρατσισμού από αυτήν την οικογένεια, μέσω της μουσικής, έγινε η ταυτότητά της.
Λατίφα Ντόγρι
Αφού σπούδασε γαλλική φιλολογία στα Πανεπιστήμια της Τύνιδας και της Mons (Βέλγιο), η Latifa Robbana Doghri ειδικεύτηκε στην συγγραφή και την επιμέλεια παιδικών ιστοριών, και στην συνέχεια πραγματοποίησε σπουδές στην επικοινωνία μέσω της εικόνας και των πολυμέσων. Το Boxing with her (με συμμετοχές και βραβεία σε πολλά ξένα φεστιβάλ) ήταν το πρώτο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ που παρήγαγε και σκηνοθέτησε σε συνεργασία με τον Salem Trabelsi. To δεύτερo μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ της, το Made In Gougou, κέρδισε το βραβείο του καλύτερου ντοκιμαντέρ στο Αφρικανικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λούξορ της Αιγύπτου, το 2014.
“Made in Gougou”
Documentary, Tunisia, 2013, colour, 40’
Production: Machmoum Productions, Salem Trabelsi
Director : Latifa Doghri. Photography: Mehdy Bouhlel.
The Gougou is a dance that allowed former slaves to let off steam. Starting with the portrait of a family of musicians in Djerba, the film follows the daily life of this black family who is still dealing with racism in Tunisia. They have created two groups, the first is made up by the brothers and the uncle (Ouled Sta Jemaa), and the second is made up by the sisters (Chouachène). A traditional music transmitted from father to son and mother to daughter during the slavery period. No festival of marriage can take place on the island of the Lotus without the animation of this family. For each person from Djerba their name is synonymous with roots and authenticity. But behind this notoriety lies the story of a family who has managed to build a kind of identity, through this music, to face the racist attitude of certain Tunisians.
Latifa Doghri
After studying French literature in between the University of Tunis and the University of Mons (Belgium), Latifa Robbana Doghri specialised in writing and editing children stories and later she studied communication through the image and multimedia. Boxing With Her (awarded at many international festivals) was her first feature documentary produced and co-directed with Salem Trabelsi. Her second feature documentary Made In Gougou won the documentary prize at the African Film Festival in Luxor, Egypt, 2014.
Ο Σημαδευτής της Τύνιδας
Μυθοπλασία, Τυνησία, έγχρωμη, 2014, 90’
Παραγωγή: Sister Productions, Cinetelefilms, Six Islands Productions.
Σκηνοθεσία, Σενάριο : Κάουθερ Μπιν Χανία. Φωτογραφία: Sofian El Fani.
Ηθοποιοί: Jallel Dridi, Moufida Dridi, Mohamed Slim Bouchiha, Narimène Saidane, Kaouther Ben Hania
Τυνησία, πριν την επανάσταση. Ένας άντρας σε μηχανή, οπλισμένος με ένα ξυράφι, σημαδεύει τους γλουτούς των γυναικών που έχουν την ατυχία να βρεθούν στο δρόμο του. Τον αποκαλούν «Challat, ο Σημαδευτής» και στο άκουσμα του ονοματός του ο κόσμος αισθάνεται τρόμο. Αστικός μύθος; Ένας μοναχικός κακοποιός; Ή μήπως όργανο φανατικών θρησκόληπτων; Κανένας δεν τον είδε ποτέ, όμως όλοι μιλούν γι’ αυτόν. Δέκα χρόνια μετά, λίγο μετά την Αραβική Άνοιξη, μια πεισματάρα σκηνοθέτρια είναι αποφασισμένη να λύσει το μυστήριο.
Κάουθερ Μπιν Χανία
Σκηνοθέτρια και σεναριογράφος, γεννημένη στο Sidi Bouzid. Μετά από σπουδές στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή, η Kaouther Ben Hania, μέλος της Τυνησιακής Ομοσπονδίας ερασιτεχνών κινηματογραφιστών (FTCA), το 2002 εντάχθηκε στην Σχολή Τεχνών και Κινηματογράφου. Εκεί σκηνοθέτησε τρεις ταινίες –ανάμεσά τους και την μικρού μήκους La Brèche που κέρδισε αρκετά βραβεία. Το 2005, γράφεται στην σχολή FEMIS της Γαλλίας στο Tμήμα Σεναρίου.
Challat of Tunis
Fiction, Tunisia, 2014, colour, 90’
Production: Sister Productions, Cinetelefilms, Six Islands Productions.
Director, Script: Kaouther Ben Hania. Photography: Sofian El Fani.
Cast: Jallel Dridi, Moufida Dridi, Mohamed Slim Bouchiha, Narimène Saidane, Kaouther Ben Hania.
Tunisia, before the revolution. A man on a motorbike, razor blade in hand, prowls the streets of Tunis slashing women’s buttocks. They call him Challat, aka “The Blade”, and the mere mention of his name provokes fascination and terror. Is he a lone criminal, a simple urban legend, or is this the work of a political group or religious fanatics? 10 years later, in the aftermath of the Arab Spring, a stubborn young female director sets out on an investigation to unravel the mystery and find the true Challat of Tunis…
Kaouther Ben Hania
Director and screenwriter born in Sidi Bouzid, Kaouther Ben Hnia, is a member of the “Tunisian Federation of Amateur Filmmakers”. She joined the “School of Arts and Cinema” in 2002, where she directed three films, including La brèche, a short film that won several prizes. In 2005, she enrolled in FEMIS in the script department.
**************
Ορολόγιο Αθήνας
ΠΕΜΠΤΗ/ THURSDAY 09/03
20.00 Elelwani, Νότιος Αφρική/ South Africa, Ελληνικοί & Αγγλικοί υπότιτλοι/ Greek & English subtitles, 103’
Είσοδος μόνο με προσκλήσεις/ Entrance by invitation only
Παρουσία του σκηνοθέτη/ In presence of the film director
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ/ FRIDAY 10/03
18.00 Elelwani, Νότιος Αφρική/ South Africa, Ελληνικοί & Αγγλικοί υπότιτλοι/ Greek & English subtitles, 103’
19.45 Μικρές χαρές /Petits Bonheurs, Μαρόκο/ Morocco, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 86’
21.40 Kρίνοντας από την εμφάνιση/Judging by appearance, Αγκόλα/ Angola, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 100’
ΣΑΒΒΑΤΟ/ SATURDAY 11/03
18.30 Κάτοπτρα /Reflected Mirrors, Σουδάν/ Sudan, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 23’
Με κατεύθυνση την όαση της Νούμπια/ Towards the Nubian Oasis, Σουδάν/ Sudan, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 30’
19.40 Ο διευθύνων σύμβουλος/CEO, Νιγηρία/Nigeria, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 105’
21.40 Ο σημαδευτής της Τύνιδας/ Challat of Tunis, Τυνησία/ Tunisia, Ελληνικοί & Αγγλικοί υπότιτλοι/ Greek & English subtitles, 90’
ΚΥΡΙΑΚΗ/ SUNDAY 12/03
18.00 Made in Gougou, Τυνησία/ Tunisia, Ελληνικοί& Αγγλικοί υπότιτλοι/Greek& English subtitles, 40’
18:50 Ade Love, Νιγηρία/Nigeria, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 29’
19.30 Η ορχήστρα των τυφλών /L’Orchestre des aveugles, Μαρόκο/ Morocco, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 112’
21.30 Ώρα Καΐρου/ Cairo time, Αίγυπτος/ Egypt, Αγγλικοί υπότιτλοι/ English subtitles, 115’
ΔΕΥΤΕΡΑ/ MONDAY 13/03
19.00 Fadhma N’Soumer, Αλγερία/ Algeria, Αγγλικοί υπότιτλοι/ English subtitles, 120’ Παρουσία του δ/ντη φωτογραφίας Γ. Αρβανίτη/ In presence of cinematographer Y. Arvanitis
21.15 Kit Kat, Αίγυπτος/ Egypt, Αγγλικοί υπότιτλοι/ English subtitles, 130’
ΤΡΙΤΗ/ TUESDAY 14/03
19.00 Πρωταγωνίστρια/ Leading Lady, Νότιος Αφρική/ South Africa, Ελληνικοί & Αγγλικοί υπότιτλοι/ Greek & English subtitles, 96’
20.45 Το ταξίδι της ψυχής /Soul boy, Kένυα/ Kenya, Αγγλικοί υπότιτλοι/ English subtitles, 60’
22.00 Το πηγάδι/Τhe Well, Αλγερία/ Algeria, Αγγλικοί υπότιτλοι/ English subtitles, 93’
ΤΕΤΑΡΤΗ/ WEDNESDAY 15/03
19.00 Το κόκκινο κασκόλ/ L’écharpe rouge, Μαρόκο/ Morocco, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 100’
21.00 Abd Εl-Kader, Αλγερία/ Algeria, Αγγλικοί υπότιτλοι/ English subtitles, 93’
Η είσοδος στις προβολές είναι δωρεάν/ Entrance to the screenings is free of charge
Ορολόγιο Θεσσαλονίκης
ΠΕΜΠΤΗ/ THURSDAY 16/03
20.00 Πρωταγωνίστρια/ Leading Lady, Νότιος Αφρική/ South Africa, Γλώσσα/ Language: Αγγλικά & Αφρικάανς/ English & Africkaans , Ελληνικοί & Αγγλικοί υπότιτλοι/ Greek & English subtitles, 96’
Είσοδος μόνο με προσκλήσεις/ Entrance by invitation only
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ/ FRIDAY 17/03
18.00 Το πηγάδι/Τhe Well, Αλγερία/ Algeria, Γλώσσα/ Language: Γαλλικά & Αραβικά/ French & Arabic, Αγγλικοί υπότιτλοι/ English subtitles, 93’
20.00 Η ορχήστρα των τυφλών /L’Orchestre des aveugles, Μαρόκο/ Morocco, Γλώσσα/ Language: Αραβικά/ Arabic, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 112’
22.15 Kρίνοντας από την εμφάνιση/Judging by appearance, Αγκόλα/ Angola, Γλώσσα/ Language: Πορτογαλικά/ Portuguese, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 100’
ΣΑΒΒΑΤΟ/ SATURDAY 18/03
18.30 Made in Gougou, Τυνησία/ Tunisia, Γλώσσα/ Language: Αραβικά/ Arabic, Ελληνικοί& Αγγλικοί υπότιτλοι/Greek& English subtitles, 40’
19.15 Ade Love, Νιγηρία/Nigeria, Γλώσσα/ Language: Αγγλικά/ English, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 29’
20.00 Ο διευθύνων σύμβουλος/CEO, Νιγηρία/Nigeria, Γλώσσα/ Language: Αγγλικά/ English, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 105’
22.00 Elelwani, Νότιος Αφρική/ South Africa, Γλώσσα/ Language: Bέντα/ Venda, Ελληνικοί & Αγγλικοί υπότιτλοι/ Greek & English subtitles, 103’
ΚΥΡΙΑΚΗ/ SUNDAY 19/03
18.00 Κάτοπτρα /Reflected Mirrors, Σουδάν/ Sudan, Γλώσσα/ Language: Αραβικά/ Arabic, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 23’
18.30 Με κατεύθυνση την όαση της Νούμπια/ Towards the Nubian Oasis, Σουδάν/ Sudan, Γλώσσα/ Language: Αραβικά/ Arabic, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 30’
19.30 Μικρές χαρές /Petits Bonheurs, Μαρόκο/ Morocco, Γλώσσα/ Language: Αραβικά/ Arabic, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 86’
21.30 Ο σημαδευτής της Τύνιδας/ Le Challat de Tunis, Τυνησία/ Tunisia, Γλώσσα/ Language: Αραβικά/ Arabic, Ελληνικοί & Αγγλικοί υπότιτλοι/ Greek & English subtitles, 90’
ΔΕΥΤΕΡΑ/ MONDAY 20/03
18.30 Fadhma N’Soumer, Αλγερία/ Algeria, Γλώσσα/ Language: Μπερμπέρ/ Berber, Αγγλικοί υπότιτλοι/ English subtitles, 120’
21.00 Kit Kat/ Al Kit Kat, Αίγυπτος/ Egypt, Γλώσσα/ Language: Αραβικά/ Arabic , Αγγλικοί υπότιτλοι/ English subtitles, 130’
ΤΡΙΤΗ/ TUESDAY 21/03
19.00 Πρωταγωνίστρια/ Leading Lady, Πρωταγωνίστρια/ Leading Lady, Νότιος Αφρική/ South Africa, Γλώσσα/ Language: Αγγλικά & Αφρικάανς/ English & Africkaans, Ελληνικοί & Αγγλικοί υπότιτλοι/ Greek & English subtitles, 96’
20.45 Το ταξίδι της ψυχής /Soul boy, Kένυα/ Kenya, Γλώσσα/ Language: Σουαχίλι/ Swahili, Αγγλικοί υπότιτλοι/ English subtitles, 60’
22.00 Ώρα Καΐρου/ Cairo time, Αίγυπτος/ Egypt, Γλώσσα/ Language: Αραβικά/ Arabic, Αγγλικοί υπότιτλοι/ English subtitles, 115’
ΤΕΤΑΡΤΗ/ WEDNESDAY 22/03
19.00 Το κόκκινο κασκόλ/ L’écharpe rouge, Μαρόκο/ Morocco, Γλώσσα/ Language: Αραβικά/ Arabic, Ελληνικοί υπότιτλοι/ Greek subtitles, 100’
21.30 Abd Εl-Kader, Αλγερία/ Algeria, Γλώσσα/ Language: Αραβικά, Αγγλικά & Γαλλικά/ Arabic, English & French, Αγγλικοί υπότιτλοι/ English subtitles, 93’
Η είσοδος στις προβολές είναι δωρεάν/ Entrance to the screenings is free of charge
Απαραίτητη η έκδοση μηδενικού εισιτηρίου την ημέρα της προβολής/ A zero value ticket must be issued on the day of the screening
