Ο Απόστολος Μαλεμπιτζής μιλάει στο All4fun για την παράσταση «Πτήση/Κόσοβο» που σκηνοθετεί ο Ένκε Φεζολλάρι στο Θέατρο Nous από τη Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου.
Τι πραγματεύεται η δουλειά σας και τι πρόκειται να δούμε πάνω στη σκηνή;
Σε αυτή την «πτήση» ξεδιπλώνεται μια ιστορία που διασχίζει τα Βαλκάνια και βρίσκει τους ήρωες να καίγονται από λαχτάρα και εμμονές και που κάθε αγώνας τους συντελεί στο ξεσκέπασμα εθνικισμών και εχθρών. Ανθρωποι που ενώ πνίγονται και ασφυκτιούν μένουν να αγωνίζονται και να παλεύουν μέχρι να βγουν στο φως και να ξανά καούν. Θέατρο μέσα στο θέατρο, τα όρια και μέχρι πού μας επιτρέπεται να κάνουμε Τέχνη αλλά και με πόση δύναμη μπορεί κάποιος να γκρεμίσει τα προσωπικά του όρια για να καταφέρει να υπάρξει.
Γιατί θα πρότεινες σε κάποιον να δει την παράσταση σας;

Fιατί είναι μια παράσταση που θα σε κάνει να γελάσεις. Μια παράσταση έντονη, που όταν πια θα έχει σταματήσει ο καταιγιστικός της ρυθμός, οι φωνές και οι μουσικές της, το γέλιο θα έχει αφήσει κάτι πικρό — γιατί θα έχει προσπαθήσει να μιλήσει και πολιτικά. Και ένα πολιτικό θέατρο σε τέτοιους καιρούς είναι η επαναστατική πράξη που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι της Τέχνης.
Μίλησε μας για τον ρόλο σου και την αξία που προσδίδεις στο κείμενο!
Στην παράσταση υποδύομαι τον Τζέιμς, τον τεχνικό σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, που όμως ονειρεύεται πως θα γίνει ήρωας διασφαλίζοντας την Ανεξαρτησία του Κοσσόβου. Δεν περιμένει όμως τα θαύματα, τα δημιουργεί. Για μένα, ο Τζέιμς είναι ο άνθρωπος που παλεύει καθημερινά για κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του. Είναι η καρδιά της παράστασης, γιατί ακόμη κι όταν όλα γύρω του μοιάζουν χαώδη, η πίστη και η ελπίδα του παραμένουν ακλόνητες μέσα του. Ο ρόλος μου μέσα στην παράσταση λειτουργεί σαν ένας καθρέφτης της συλλογικής μας μνήμης. Δεν είναι απλώς ένας χαρακτήρας. Είναι ένας άνθρωπος που κουβαλά πάνω του την ένταση, τα όνειρα και τις αυταπάτες ενός ολόκληρου λαού.
Γι’αυτό και έχει τόση αξία το συγκεκριμένο έργο, γιατί μας αναγκάζει να αναλογιστούμε το τι σημαίνει πατρίδα, τι σημαίνει ευθύνη και μέχρι πού φτάνει η προσωπική και η συλλογική μας θυσία.

Μίλησε μας για το πώς βίωσες τη συνεργασία σου με τον σκηνοθέτη και τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης.
Είναι η πρώτη φορά που συνεργάζομαι με τον Ένκε, οπότε οι όποιες αντιστάσεις που μπορεί να είχα στην αρχή μέχρι να κατανοήσω το σύμπαν της παράστασης που οραματιζόταν έφυγαν, καθώς συνάντησα έναν σκηνοθέτη ιδιοφυή, χαρισματικό και γενναιόδωρο. Είναι ένας άνθρωπος που κάνει θέατρο γιατί καίγεται να πει κάτι. Αυτό με αφορά και εμένα, γιατί θεωρώ πως με αυτήν την αφετηρία θα έπρεπε οι άνθρωποι της δουλειάς να ανεβάζουν παραστάσεις•έτσι μόνο θα αφορούν και τους θεατές. Αντίστοιχα όλοι οι ηθοποιοί της παράστασης με πάθος και αφοσίωση έχουν δώσει το καλύτερο του εαυτού τους.
Πόσο σημαντική θεωρείς για σένα αυτήν τη δουλειά και ποιες είναι οι προσδοκίες σου συνολικά;
Νομίζω πως είναι ένας ωραίος σταθμός και θα ήθελα να αρέσει στο κόσμο που θα έρθει να δει την παράσταση.Όσο για το μέλλον, έχω λαχτάρα και όρεξη για νέα έργα, νέους ρόλους και ανθρώπους που θα κάνουν αυτό το ταξίδι σημαντικό και όμορφο.
& Αναλυτικές πληροφορίες για την παράσταση ΕΔΩ
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 9/12/2025





