21.9 C
Athens
Τετάρτη, 22 Μαΐου, 2024

Κάπου θα μας πετύχουν κι εμάς…

Μπράβο σας!
 
Εκπαιδεύστε μικρούς φασίστες,
Εκπαιδεύστε μικρά φοβικά πλάσματα που όταν μεγαλώσουν θα γίνουν τέρατα, σαν όλα αυτά που μας περιβάλλουν.
Μπολιάστε τα με την ιδέα ενός αόρατου εχθρού που μια ζωή θα τα καταδιώκει και δεν θα τα αφήσει ποτέ να ζήσουν μια ζωή ελεύθερη και ειρηνική.
Μην τους μάθετε ποτέ να αγγίζουν, να αγκαλιάζουν… Τα δέρματα μεταφέρουν μολυσματικές ασθένειες που δε γιατρεύονται, και μολύνουν κυρίως τα μυαλά.
Τα δικά σας μυαλά, για αυτό προσοχή.
Ακόμα χειρότερα, μην τους πείτε ποτέ για τις ασθένειες και τις πληγές που κουβαλάνε οι ψυχές που, αν κλείνουν ποτέ, κλείνουν με μια μαγική λέξη που λέγεται αγάπη.
Όχι μην τους μάθετε αυτή τη λέξη, είναι δαιμονισμένη και επικίνδυνη στις μέρες μας.
Μην τους αφήσετε να πλησιάσουν άλλα παιδιά, γιατί αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια θα ανέτρεπαν εξουσίες, θα γκρέμιζαν σύνορα και θα έκαναν σκόνη την κυριαρχία που ασκείτε πάνω τους.
Ω, ναι… Σίγουρα αυτό θα μπορούσαν να το κάνουν όλα τα παιδιά μαζί, κι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για την εξουσία σας αγαπητοί γονείς.
Όχι μη τα αφήνετε. Κλείστε τα σε τέσσερις τοίχους, βάλτε τα σε γυάλινα σοκολοτόσπιτα, ψαλιδίστε τη φαντασία και τους κόσμους που φτιάχνουν, είναι τόσο γελοίοι.
 
Δείξτε τους εσείς το σωστό δρόμο, εμπρός!
 
Προφυλάξτε τα, υπερασπιστείτε τα, φυλακίστε τα!
 
Είστε ο φάρος και το παράδειγμά τους, και ξέρετε, όχι μόνο τώρα, για μια ζωή…
 
Θα σας θυμούνται. Θα θυμούνται την κάθε σας λέξη, την κάθε σας πράξη, ειδικά αυτή την τελευταία.
 
Δε θα την ξεχάσουν ποτέ, σας το υπόσχομαι.
 
Γιατί όσο υπάρχετε εσείς οι μιαροί γονείς που θα μολύνετε με μίσος τα παιδιά σας, άλλο τόσο θα υπάρχουμε και εμείς, οι νεράιδες και οι πρίγκιπες των παραμυθιών, οι φτωχοί ραφτάκοι, οι λύκοι που δε φάγαμε κοκκινοσκουφίτσες κι ας έλεγε έτσι το παραμύθι που μας έβαλαν να πρωταγωνιστήσουμε, οι γενναίοι ήρωες που πολεμάμε το κακό και ονειρευόμαστε καλύτερους κόσμους…
 
Και σίγουρα όσο μεγαλώνουν τα παιδιά σας σε αυτό το βρώμικο κόσμο που εσείς τους χτίζετε, κάπου θα μας πετύχουν κι εμάς… 
 
Σε μια αλάνα του δρόμου, σε μια σελίδα ενός βιβλίου, σε μια συνάντηση φίλων, σε ένα ταξίδι στον κόσμο, σε ένα παιχνίδι που δε γνωρίζει γλώσσες και σύνορα.
 
Σας υπόσχομαι ότι θα είμαστε εκεί και θα περιμένουμε το παιδί σας, με την αγκαλιά μας ανοιχτή, όσο κι αν προσπαθείτε εσείς να μας την κλείσετε…

Του Στέλιου Χλιαρά, 14/9/2016

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα