Η Κωνσταντινούπολη δεν είναι ο ιδανικός προορισμός για τουρισμό αυτή την περίοδο, κοινωνιολογικά όμως μαζί με τη Βραζιλία που ο λαός της σιγά σιγά αντιδρά για τις απίστευτες σπατάλες ενόψει Μουντιάλ και Ολυμπιακών Αγώνων είναι οι κορυφαίοι προορισμοί στον πλανήτη! Το αντιλήφθηκα στις 13 Ιουνίου, όταν βρέθηκα στην πλατεία Ταξίμ της Πόλης, στην οποία καταλήγει το πάρκο Γκέζι.
Η Κωνσταντινούπολη χωρά 17 εκατομμύρια ανθρώπους, είναι γοητευτική, χαοτική βέβαια και στο κέντρο της δεν θα βρείτε εύκολα πράσινο. Η είδηση λοιπόν ότι στο πάρκο Γκέζι θα χτιστεί ένα mall ξεσήκωσε τον κόσμο και αποτέλεσε ταυτόχρονα αιτία για αντίδραση από έναν λαό που θέλει να αλλάξει τη χώρα του.
Η νύχτα που βρέθηκα στην Ταξίμ ήταν από τις λιγοστές που κύλησαν ήρεμα εκεί. Εκατοντάδες άνθρωποι συνωστισμένοι στο πάρκο, θα περνούσαν το βράδυ εκεί στις σκηνές τους. Το κλίμα ευχάριστο, με «πηγαδάκια», συζητήσεις για τις εξελίξεις, νέες γνωριμίες, κάποιοι οργάνωναν το φαγητό, άλλοι έπαιζαν ποδόσφαιρο, όμως όσο περνούσε η ώρα ξεκινούσε και η προετοιμασία για την αναμενόμενη σύγκρουση με την αστυνομία. Οι περισσότεροι είχαν το κράνος τους (απ’ αυτά που χρησιμοποιούνται στα εργοτάξια), λιγότεροι είχαν αντιασφυξιογόνες μάσκες, από κανέναν δεν έλειπε όμως η διάθεση για αντίσταση, για επανάσταση, για μία αλλαγή προς το καλύτερο.
Η αστυνομία ήταν εκεί, επέβλεπε και περίμενε τις εντολές. Σε ώρες αιχμής, όσο οι τουρίστες ήταν εκεί, όλα ήταν ήρεμα. Μετά τα μεσάνυχτα ή πολύ νωρίς το πρωί, όταν οι τουρίστες βρίσκονταν στα ξενοδοχεία τους η αστυνομία έκανε τις επιθέσεις της.
Ώρα 10 το βράδυ. Η Ταξίμ ήταν σκοτεινή και ένιωθα στην ατμόσφαιρα κάτι ανησυχητικό. Έβλεπα πως τα οδοφράγματα ήταν περισσότερα απ’ όσα νόμιζα και ότι η διέξοδος από το πάρκο δεν είναι απλή υπόθεση. Αυτοί οι άνθρωποι που έμειναν εκεί ρίσκαραν τη ζωή τους. Δεν ήθελα να κάνω το ίδιο, έπρεπε να φύγω και μάλιστα γρήγορα. Αλλά εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε να παίζει το πιάνο. Μοναδική στιγμή! Πώς να φύγεις από εκεί… Εκεί που οι πολιτικοί προσπαθούν να επιβάλουν την τάξη με δακρυγόνα, με βία, με 9 ανθρώπους να αγνοούνται (!!!), ο κόσμος απαντά με μουσική.
Του Νίκου Καπίρη, 25/6/2013
