Μέσα στο ημίφως ακούγονται από το ραδιόφωνο τα μελοποιημένα ποιήματα του Διονύσιου και η συγκίνηση έχει ήδη γίνει αισθητή με μια ευλαβική σιωπή να απλώνεται στον χώρο.
Η Αγγέλικα δεν είναι πια η μαντενούτα του κόντε Σαλαμόν, ούτε έχει πια κοντά της τα αγαπημένα της τέκνα. Θύμησες την κατακλύζουν που σκιάζουν ακόμα την ψυχή της. Στέκεται όμως εκεί στο σαλόνι της και μας εξομολογείται ότι είχε φωλιάσει μέσα της.
Η «Διάφανη» με λόγο μαγευτικό και χειμαρρώδη, με βλέμμα καθηλωτικό δεν ωραιοποιεί καμία πτυχή της ζωής της. Όλη της η αλήθεια ξεδιπλώνεται εκεί μπροστά μας γυμνή και αβίαστη.
Ο Περικλής Μοσχολιδάκης γέννησε με φροντίδα και ευαισθησία ένα υπέροχο κείμενο για τη μάνα του εθνικού μας ποιητή, αποτέλεσμα εντατικής έρευνας.
Στη σκηνοθετική του ματιά σοφά επέλεξε να αφήσει τον λόγο ελεύθερο να ρέει με φυσικότητα αναδεικνύοντας τη σπουδαιότητα και τη δύναμή του σε πολλαπλά επίπεδα. Χωρίς λοιπόν περιττά σκηνοθετικά τερτίπια καθοδήγησε την ηθοποιό και το αποτέλεσμα ένα κομμάτι του ονείρου.
Άλλωστε η υποκριτική στιβαρότητα της Μάγδας Κατσιπάνου τού επέτρεψε να ακολουθήσει την αύρα της ηθοποιού και η επιλογή του δικαιώνεται πανηγυρικά επί σκηνής.
Έρωτας, πάθη και όλα τα συναισθήματα μιας πολυτάραχης ζωής πήραν σάρκα και οστά μέσα από έναν λόγο χωρίς υπερβολές και εξάρσεις χρωματισμένο όμως με όλες εκείνες τις αποχρώσεις της γυναικείας ψυχοσύνθεσης.
Με κινήσεις μετρημένες, με εκφράσεις άλλοτε σκληρές και άλλοτε παθιασμένες, διείσδυσε στα εσώψυχα μιας κόρης που έγινε γυναίκα παρά τη θέλησή της για το καλό όλων εκτός απ’ το δικό της.
Σε όλο αυτόν τον εξαιρετικό μονόλογο, τη συνόδευε επί σκηνής με το τσέλο της η ταλαντούχα μουσικός Άλμπα Λυμτσιούλη, δίνοντας μια ατμόσφαιρα επουράνιας εκμυστήρευσης.
Αναλυτικές λεπτομέρειες για τη συγκεκριμένη παράσταση, ακολουθούν στον εξής σύνδεσμο: https://www.all4fun.gr/portal/theatre-2/parastaseis/33389-i-aggelika-nikli-solomoy-i-diafani-epistrefei.html
Γράφει η Έλενα Γαζγαλή, Φιλόλογος, Msc Θεατρική γραφή
Επιμέλεια άρθρου – Φωτογραφίες: Δημήτρης Κοτσίφης
