21.6 C
Athens
Τρίτη, 16 Απριλίου, 2024

“Υγρασία στους τοίχους”: Μια γενική πρόβα σκέτο μπαρούτι…

Υπήρχε ένα μάθημα στο Δημοτικό σχολείο, δε γνωρίζω καν αν υπάρχει ακόμα, η Χειροτεχνία. Όλοι όσοι το διδαχτήκαμε, δεν υπάρχει περίπτωση να μην φτιάξαμε ανθρωπάκια από εκείνα τα χαρτονένια ρολά, που απέμεναν μετά τη χρήση του χαρτιού υγείας. Με μαρκαδόρους, μάλλινες κλωστές για μαλλιά και μουστάκια, ψαλιδάκι και κόλλα, φτιάχναμε κουκλάκια – φίλους και φίλες μας στα παιχνίδια μας. Αυτά τα ανθρωπάκια, είναι και το σκηνικό της παράστασης, “Υγρασία στους τοίχους” που αποτελεί το δεύτερο μέρος της Πικρής Τριλογίας του Νεοφασισμού του Αναστάση Πινακουλάκη.

Το έργο αποτελεί τη διήγηση/εξομολόγηση ενός “μακελάρη”, που έβαλε φωτιά στο Πανεπιστήμιο του με δεκάδες θύματα, βασισμένο στην πραγματική ιστορία του Νορβηγού νεοναζί Μπρέβικ, μεταφερμένο όμως στην ελληνική πραγματικότητα.

Το κείμενο του Αναστάση Πινακουλάκη, προσπαθεί με εξαιρετική διεισδυτικότητα, να μπει στο πνεύμα και στη ψυχή νέων ανθρώπων που ασπάζονται πότε συνειδητά πότε ασυνείδητα, οπωσδήποτε όμως με θέρμη, ρατσιστικές και φασιστικές ιδέες. Φταίει η οικογένεια; φταίει η κοινωνία; ένα αναξιόπιστο κράτος με ακόμα πιο αναξιόπιστη παιδεία; πόσο ευάλωτοι είναι οι βουτηγμένοι σε ένα ζοφερό παρόν και με το βλέμμα σε ένα αβέβαιο μέλλον νέοι σε μια λανθάνουσα πρόσληψη εννοιών όπως θρησκεία, έθνος, πατρίδα; Ο Αναστάσης Πινακουλάκης, δεν δικαιολογεί, προσπαθεί όμως να αντιληφθεί τα αίτια, θέτοντας καίρια και ουσιαστικά επιχειρήματα.

Ο Στέφανος Παπατρέχας, με ένα τόσο λαμπερό και νεανικό πρόσωπο αναδεικνύεται μοναδικός ερμηνευτής αυτού του τόσο σκοτεινού ήρωα. Και είναι ιδανικός γιατί ανταποκρίνεται πλήρως ερμηνευτικά σε μια σκηνοθετική γραμμή βασισμένη τόσο εύστοχα σε αντιθέσεις. Διεισδύει στην ταραγμένη προσωπικότητα του ήρωα, πότε με φυσικότητα, πότε με ειρωνία, πότε με παιδιάστικη σχεδόν αφέλεια. Δημιουργεί κουκλάκια την ώρα που το μυαλό του σχεδιάζει καταστροφές ανθρώπων. Δέσμιος, μιλάει για ελευθερία. Λαμπερός, ξεδιπλώνει σκοτάδι. Υπέρμαχος της πατρίδας, φτύνει την πατρίδα. Πιστός στα οικογενειακά ήθη, αμφισβητεί την οικογένειά του. Βήμα-βήμα, χρωματίζοντας κάθε λέξη και δίνοντας εικόνα σε κάθε σκέψη του ήρωά του, “ξεβάφει” το δικό του τοίχο, και βγάζει στην επιφάνεια, το πόσο έχει εισχωρήσει μέσα του, αυτή η ύπουλη “υγρασία” που διαβρώνει τα πάντα.

Αυτή ή ίδια υγρασία που αργά, σιωπηλά και ανεπαίσθητα εισβάλει μέσα μας και μας μετατρέπει και εμάς τους ίδιους, χωρίς καν να το καταλάβουμε σε ανθρωπόμορφα τέρατα, υιοθετώντας απερίσκεπτα φασίζουσα νοοτροπία και πρακτικές.

Η παράσταση αυτή, μυρίζει “μπαρούτι” στην κυριολεξία. Ένα σπίρτο της λείπει μόνο για να ανατιναχθούν όλα. Ένα σπίρτο. Θα το δώσετε;

Η πρεμιέρα είναι το Σάββατο 25 Νοεμβρίου. Πληροφορίες για την παράσταση ΕΔΩ

γράφει ο Κώστας Ζήσης

φωτογραφίες Πάτροκλος Σκαφίδας

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα