Οι αναγνώστες του Αll4fun.gr αγαπάνε το θέατρο και το αποδεικνύουν αυτό όχι μόνο από τη συνεχή συμμετοχή τους στο κοινό των παραστάσεων αλλά καταθέτοντας και την άποψη τους για αυτές. Έτσι σήμερα η στήλη ειναι αφιερωμένη στο δικό τους λόγο και στα δικά τους θεατρικά ταξίδια.
Η Βικτώρια Πέππα, είδε το θεατρικοποιημένο από την Όλια Λαζαρίδου διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, “Ο γάμος του Καραχμέτη” στο Απο Μηχανής Θέατρο και μας έγραψε:
“Πρωτάκουστη ιστορία. Στην Ελληνική νησιώτικη επαρχία του προ-προηγούμενου αιώνα, ένας από τους προύχοντες του χωριού, μετά από πολυετή στείρο γάμο, αποφασίζει να κάνει το απίστευτο͘· “κλέβει” τη γειτόνισσα για να την παντρευτεί βιαίως, με σκοπό ν΄αποκτήσει επιτέλους παιδιά!
Ανείπωτη συγκίνηση σε κατακλύζει σε πολλά σημεία της παράστασης. Ευαίσθητο θέμα ακόμη και για τις πιο σύγχρονες κοινωνίες, όπου η απόκτηση ενός παιδιού δεν είναι πλέον – για σημαντικό μέρος του πληθυσμού – πρωταρχικός στόχος. Απίθανος Παπαδιαμάντης. Με μία λέξη, “ποίημα” το διήγημα. Με ένα σωρό βαθύτερα νοήματα και με έναν λόγο που μόνο σε κορυφαίους Έλληνες λογοτέχνες βρίσκεις. Απίθανη Ελληνική Γλώσσα! Με τους ιδιωματισμούς της και τις ντοπιολαλιές της.
Σκηνοθετικά δοσμένη με μια αναμφισβήτητη γλύκα που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Παλιά γνώριμη η Όλια Λαζαρίδου, δεν ξεφεύγει από τους αρχικούς άξονες του έργου. Εξαιρετικοί και οι δύο πρωταγωνιστές Ιφιγένεια Γρίβα και Νικόλαος Γεώργιος Χαλδαιάκης. Διαχειρίστηκαν προσεκτικά – υπό τις εντολές της Λαζαρίδου – αυτό το δύσκολο εγχείρημα και το πέτυχαν! Οι κινήσεις τους ήταν αργές, μετρημένες, συνετές όχι όμως και μονότονες και πληκτικές. Αυτή η σωματική έκφραση σου μετέφερε ανά πάσα στιγμή το βαθύ σεβασμό στη θρησκεία και την κοινωνία, που όμως τελικά δε λύτρωσε τους πρωταγωνιστές.
Υπήρξαν δε, και αρκετές στιγμές λεπτού και διακριτικού χιούμορ, που δεν προσέβαλαν σε καμμία περίπτωση το κείμενο και τα μηνύματά του. Μια ακόμη χαρούμενη νότα, η σύντομη παρουσία του Καραγκιόζη στο σκηνικό. Ταίριαζε απόλυτα με την εποχή και το ύφος της παράστασης.”
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΔΩ
H Φωτεινή Μπουγά.παρακολουθησε στο ίδιο θέατρο Από Μηχανής, που όπως φαίνεται αγαπά την ελληνική λογοτεχνία το επίσης θεατρικοποιημένο μυθιστόρημα του Ανδρέα Καρκαβίτσα “Ο ζητιάνος” σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ρούμελης και την ΛΥΚΟΦΩΣ:
“Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας, κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην Ελληνική λογοτεχνία χάρη στους ιδιαίτερους ήρωές του που κατάφερε να δημιουργήσει στη δημοτική γλώσσα της εποχής. Το βιβλίο, κατατάσσεται στα πιο σημαντικά της ελληνικής λογοτεχνίας, μας μεταφέρει σε ένα χωριό του Θεσσαλικού κάμπου αναπαριστώντας τη ζωή στην ελληνική ύπαιθρο και δίνοντάς μας μια σαφή εικόνα για την αγροτική κοινωνία του 19ου αιώνα που μόλις έχει απαλλαχθεί από τον τουρκικό ζυγό. Ο Λεωνίδας Κακούρης εξαιρετικός στον επιβλητικό ρόλο του ζητιάνου με την ερμηνεία του, μετέδωσε όλο το φάσμα της πονηριάς, της μοχθηρότητας και του αριβισμού του ήρωα.
Οι τρεις ηθοποιοί (Κατερίνα Μπιλάλη, Μαρία Καρακίτσου, Λευτέρης Παπακώστας, Γιώτα Τσιότσκα) έπαιξαν εξίσου ωραία με πολύ καλές ερμηνείες. Η σκηνοθετική διάσταση στο σήμερα (μεταφέρεται για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή)αρχικά ξενίζει αλλά σε κερδίζει στην συνέχεια”.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΔΩ
Την περασμένη εβδομάδα, ξεκίνησαν τα “Εξυπνα, μικρά ψέμματα” του Τζο Ντι Πίέτρο στο Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη και ως φαίνεται αφήνουν τις καλύτερες των εντυπώσεων. Η Δέσποινα Λαμπρινούδη, γράφει σχετικά:
“Μια σύγχρονη, τρυφερή, σπιρτόζικη κ οικογενειακή κωμωδία με θέμα τις διαπροσωπικές σχέσεις μέσα στην οικογένεια. Σε μια συνάντηση ζευγαριών γονιών κ ζευγαριών των παιδιών τους, έξυπνα μικρά ψέμματα λέγονται για να σωθεί ο γάμος των παιδιών τους. Οι θυσίες που γίνονται στο όνομα της αγάπης, Είναι αυτές που ανοίγουν το δρόμο για την ευτυχία.
Το βάθος, η δύναμη των σχέσεων κ η αξία της συνοχής σε μια οικογένεια , αποκτούν νόημα έστω κ μέσα από μικρά….έξυπνα ψέματα. Πολύ καλές ερμηνείες από την κα Κάτια Δανδουλάκη,τον Γιώργο Παρτσαλάκη, τον Αλμπέρτο Φάις κ Δανάη Σκιάδη. Πάντα προσεγμένα σκηνικά απο τον Γιώργο Γαβαλά, ενδυματολογία/κοστούμια απο την Παναγιώτα Κοκκορού, φωτισμοί από το Λευτέρη Παυλόπουλο κ καταπληκτική μουσική επιμέλεια απο τον Ιάκωβο Δρόσο.”
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΔΩ
Δεύτερη χρονιά επιτυχίας για την παράσταση “Οι αναστατώσεις του οικότροφου Τέρλες” του Ρόμπερτ Μούζιλ από την πάντα ατμοσφαιρική στις σκηνοθεσίες της Γεωργία Μαυραγάνη. Η Χριστίνα Παππά, βρέθηκε στο θέατρο ΠΟΡΤΑ και μας γράφει:
“Μία παράσταση κοινωνικοπολιτική που είναι επίκαιρη μέχρι και σήμερα. Το έργο αναφέρεται σε έναν έφηβο με το όνομα Τερλες ο οποίος χωρίς τη θέλησή του απόχωρίζεται την οικογένεια του για να φοιτήσει σε μια αυστηρά στρατιωτική σχολή που εκπαιδεύονται γόνοι πλούσιων οικογενειών. Εκεί θα ανακαλύψει τον εαυτό του αλλά και τη σεξουαλικοτητα του, όντας παρατηρητής σε μια παρέα από αγόρια που βασανίζουν λεκτικά αλλά και σεξουαλικά ένα συμφοιτητή τους τον οποίο κατηγορούν για κλέφτη.
Σκηνοθεσία ατμοσφαιρική, και με απλά μέσα ,ενα μικρόφωνο που αλλαζει χέρια και λάμπες που δίνουν φως στα σκοτεινά σημεία της ιστορίας αλλά και στα “δωμάτια ” που εκτυλίσσονται τα βασανιστήρια του νεαρού “Μπαζίνι”.Οι ερμηνείες των ηθοποιών πολύ καλές και σε κάποια σημεία καθηλωτικές και είναι από τις παραστάσεις που συνυπάρχει η επαγγελματικη επάρκεια όλων.Καλοδουλεμένη παράσταση με διαχείρηση ενος δύσκολου κειμένου.Μπράβο σε όλους.”
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΔΩ
Η Λέτα Πανόκη παρακολούθησε το ευρηματικό και απαιτητικό έργο “Η κατάρα της Ίρμα Βεπ” του Τσαρλς Λάντλαμ στο Θέατρο Βρετάνια σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα:
“Κατ’αρχήν, θα μιλήσω για τα σκηνικά. Επειδή τα τελευταία χρόνια τα σκηνικά στις παραστάσεις είναι κάτι κουτιά, μαξιλάρες, παλέτες κλπ, όποτε βλέπω σκηνικό, ακόμα και αν δεν είναι και πολύ καλό, μ’αρέσει. Το σκηνικό όμως της συγκεκριμένης παράστασης ήταν εξαιρετικό. Είχα πολύ καιρό να δω τόσο ωραίο σκηνικό!!!!!
Τι να πω για τους δύο εξαίρετους ηθοποιούς; Ρεσιτάλ ερμηνείας και από τους δύο. Και τι να γράψω για την άμεση, ταχύτατη, γρηγορότατη και σε φρενήρεις ρυθμούς (δεν βρίσκω και άλλη λέξη να προσθέσω) αλλαγή των κουστουμιών και περουκών, κατά την διάρκεια της παράστασης. Δεν προλάβαινε ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος να βγει από την μία πόρτα ως Ιγκόρ και έμπαινε από την άλλη ως λαίδη Άλμπα.
Με την ίδια ταχύτητα άλλαζε ρόλους και ο Φάνης Μουρατίδης. Νομίζω ότι θα πρέπει εδώ να δώσω συγχαρητήρια στους βοηθούς τους, πίσω από τα παρασκήνια. Γιατί χωρίς αυτούς δεν νομίζω ότι θα πετύχαινε η παράσταση!!!!!!! Ανάλογα επιτυχημένη ήταν και η μουσική του έργου αλλά και οι εικόνες στις κουρτίνες που κατέβαιναν κατά την αλλαγή των πράξεων. Ευφυής η κίνηση στο πορτραίτο πάνω από το τζάκι!!!!! Αν δεν έχετε δει την παράσταση, δείτε την. Θα γελάσετε με την καρδιά σας, τόσο με τους ηθοποιούς όσο και με το κείμενο!”
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΔΩ
επιμέλεια: Κώστας Ζήσης
