22.7 C
Athens
Δευτέρα, 15 Απριλίου, 2024

Το πρόσωπο της εβδομάδας: Κατερίνα Πατσιάνη – Ηθοποιός

* Το να εκτίθεμαι μπροστά σε ανθρώπους, να με «βλέπουν» ήταν κάτι που φαντασιωνόμουν από παιδάκι. Σύντομα αυτή μου η επιθυμία έγινε ένα καλά καταχωνιασμένο μυστικό. Αυτό το μυστικό μου φανερώθηκε ξανά στα πρώτα έτη του Πανεπιστημίου,όταν, παράλληλα με τη φιλολογία, συνειδητά πια, αποφάσισα  να μπω στη θεατρική ομάδα του Πανεπιστημίου, τους «Δρύς». Εκεί, μεγάλη πια, κατάλαβα ότι αυτό θέλω να γίνω σαν μεγαλώσω.

* Έχω αλλάξει πολύ, όσο πιθανώς θα άλλαζα κάνοντας οτιδήποτε άλλο, ποιος το ξέρει αυτό; Η κατεύθυνση της αλλαγής είναι αυτό που μετράει για μένα. Kαι είμαι εδώ, σ’ αυτό το δρόμο  και είμαι πολύ ευτυχής.

* Υποκριτική είναι μια μαγική συναίνεση δυο πλευρών. Οι ηθοποιοί και οι θεατές από κοινού συναινούν στην είσοδό τους σε έναν «κάποιο κόσμο». Τον κόσμο της ιστορίας που θα διηγηθεί η μια πλευρά στην άλλη. Είναι λες και κάθονται κάτω από ένα δέντρο δυο άνθρωποι. Ο ένας από τους δυο θα πεί μια ιστορία. Και τότε ανοίγει μια μαγική πύλη στην καρδιά του δέντρου και ..τσούπ!! 

* Όπως το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ένας νέος ηθοποιός αντιμετωπίζει την κρίση δύσκολα. Χρειάζεται να κάνει παράλληλες δουλειές, εφόσον δεν παίζει σε κάποια μεγάλη παραγωγή με μισθό, να ξοδεύεται σε πράγματα που πιθανώς δεν θα επέλεγε σε άλλη περίπτωση. Αν θες όμως πραγματικά να κάνεις κάτι με όποιο κόστος θα το κάνεις. Όπως εμείς με την UBUNTU, την εταιρεία που συστήσαμε πρόσφατα και τρέχει ήδη τις δυο πρώτες παραγωγές μας, το «Νιού Γουόρλντ» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου μέχρι 19 Μάρτη και τη «Χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλούμ» στο Bios που τελείωσε μετά από δυο παρατάσεις.

* Τις απαντήσεις φοβάμαι να πω ποιοι τις δίνουν στις μέρες μας. Μου είχε πει μια δασκάλα μου κάποτε ότι αν όντως μια παράσταση Άμλετ ανέβαινε όπως θα έπρεπε και ο κόσμος αντιλαμβανόταν τι διακυβεύεται, θα κάναμε επανάσταση.Είναι μια σκέψη που αξίζει να μας απασχολεί συνέχεια όσον αφορά σε αυτό που κάνουμε. Απαντήσεις δεν ξέρω αν είμαστε σε θέση να δώσουμε..Ερωτήματα οφείλουμε να εγείρουμε και όσοι είναι να εξεγερθούν θα το κάνουν με εμάς και χωρίς εμάς..

* Σχετικά με τις μέχρι τώρα συνεργασίες μου σίγουρα αξίζει να αναφέρω την πρώτη μου επαφή με την τέχνη στη θεατρική ομάδα του πανεπιστημίου. Ανεβάσαμε την «Αγία Ιωάννα των Σφαγείων» του Μπρέχτ και καταλήξαμε να το παρουσιάσουμε στο Μεξικό σε φεστιβάλ ερασιτεχνικών ομάδων. Ήταν εμπειρία ζωής. Από κει και πέρα όλες οι παραστάσεις που έχω συμμετάσχει έχουν βάρος για μένα για διαφορετικούς λόγους ίσως η καθεμία. Από τον «Πινόκιο» που ανέβηκε πέρσι για λίγες παραστάσεις και τα έσοδα διατέθηκαν σε παιδιά με αυτισμό, μέχρι τις «Τρείς Αδελφές» στο Baumstrasse πάλι πέρσι που ήταν μια διαδικασία έρευνας που κράτησε αρκετό καιρό με παιδιά εξαιρετικά. Φέτος πάλι ο «Τρελαντώνης»  μου έδωσε τη δυνατότητα να καταλάβω τους μικρούς θεατές, η «Ερέντιρα» στο Baumstrasse σε σκηνοθεσία της  Μάρθας Φριντζήλα που ήταν μια παράσταση πολύ σημαντική για μένα – ευλογία που βρεθήκαμε με αυτά τα παιδιά.

* Και τώρα φυσικά το «Νιου Γουόρλντ», αυτή η κυβερνοπάνκ πολιτική κωμωδία για την οποία είμαι πολύ ευτυχής γιατί παίζω με πρώην συμμαθητές, τον Άρη Λάσκο και την Ελεάνα Στραβοδήμου, με μια καλή  φίλη μου από τα χρόνια της ερασιτεχνικής ομάδας που ξαναβρεθήκαμε, τη Μάγια Ανδρέου και με δύο υπέροχους καινούριους φίλους – συνεργάτες τον Σωτήρη Μεντζέλο και τη σκηνοθέτιδά μας,την Ελεάνα Τσίχλη. Δεν υπάρχουν λοιπόν σταθμοί, όλες οι συνεργασίες είναι σταθμοί σημαντικοί. Θα ήμασταν αφελείς αν τοποθετούσαμε αστεράκια στις συνεργασίες μας.. «Όλα πατρίδα μας και αυτά και εκείνα» που λέει και ο ποιητής.

* Η παράσταση είναι βασισμένη δραματουργικά στο «1984» του Τζώρτζ Όργουελ και όπως και εκείνος, πήραμε τις καταστάσεις της σημερινής εποχής, τις τραβήξαμε στα άκρα και τις προβάλλαμε στο μέλλον, δημιουργώντας μια δική μας θεώρηση του μέλλοντος. Είναι δομημένη σαν μια σειρά από επιθεωρησιακά νούμερα και αντλεί από τη stand-up comedy,την παρωδία και τη σάτιρα. Αναρωτηθήκαμε πως θα είναι το μέλλον και φτιάξαμε μια κατασκευή που όμως,τελικά δεν απέχει πολύ από το σήμερα. Εφόσον πρόκειται για devised παράσταση, χρησιμοποιήθηκαν κείμενα δικά μας, άρθρα εφημερίδων, αγγελίες, στατιστικές, έρευνες, όροι του Facebook, αποφάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, το βιβλίο «Ο θαυμαστός καινούριος κόσμος» του Χάξλευ, όπως και υλικό από ταινίες. Αυτό που μας απασχολεί και μας φοβίζει είναι «πώς θα είναι τα πράγματα σε κάποια χρόνια,αν συνεχίσουμε έτσι;» Η παράσταση έχει ένα ιδιαίτερο χιούμορ που βασίζεται σε πραγματικούς φόβους. Πώς μπορείς να είσαι σε αρμονία με το σύμπαν, όταν δεν είσαι με τον εαυτό σου και πώς είναι δυνατόν να πιστεύεις και να διακηρύττεις μετά μανίας οτι «όλα είναι μόνο καλά»;

* “Ο Τρελαντώνης» παίζεται από τον Οκτώβρη στο Ακροπόλ σε σκηνοθεσία Σοφίας Σπυράτου. Είναι μια παράσταση που βασίζεται πολύ στο τραγούδι και το χορό. Στην αρχή του έργου κάνω την Αγγλίδα γκουβερνάντα των παιδιών, του Αντώνη, της Πουλουδιάς, της Αλεξάνδρας και του μικρού Αλέξανδρου. Πρόκειται για μια γυναίκα που κάνει τη ζωή δύσκολη στα παιδιά,όπως και αυτά στη δική της! Καταφεύγει στο ποτό, μέχρι που κάποια στιγμή παρεκτρέπεται και..φεύγει!! Στο δεύτερο μισό του έργου υποδύομαι ένα μικρό κοριτσάκι,τη Λουκία, ξαδελφάκι των παιδιών,που δείχνει μια ιδιαίτερη αγάπη στο μικρό της οικογένειας, τον Αλέξανδρο. Ο τρίτος ρόλος είναι η Αφροδίτη, η μαγείρισσα των θείων των παιδιών, που φιλοξενούν τα παιδιά, όσο οι γονείς τους λείπουν για το καλοκαίρι. Είναι μια λαϊκή γυναίκα,που δείχνει κατανόηση και αγάπη, παρόλες τις συνεχείς σκανταλιές των παιδιών με πρωτοστάτη των Τρελαντώνη.

* Δεν έχω κάνει κινηματογράφο, εκτός από ένα ταινιάκι στο οποίο θα συμμετάσχω σε λίγο καιρό. Παλιότερα συμμετείχαμε με κάποιους συμμαθητές από την δραματικό σχολή στην ταινία «Απ’τα κόκκαλα βγαλμένα» του Γκορίτσα. Αυτό που θυμάμαι είναι οι πολύωρες λήψεις. Θα ήθελα να κάνω σινεμά, μ’ ενδιαφέρει πολύ.

* Μετά τις τρεις παραστάσεις της χρονιάς αυτής θα είμαι το καλοκαίρι στις «Βάκχες» που θα σκηνοθετήσει η Μάρθα Φριντζήλα και ανυπομονώ!.Είναι μια δουλειά που είμαι σίγουρη ότι θα με κάνει να έρθω σε επαφή με πολύ κόσμο, που θέλω πολύ να συνεργαστώ μαζί τους και με ένα κείμενο που δεν μπορεί να περιγραφεί.. Από κει και πέρα υπάρχουν σκέψεις, κινούμαστε μήπως γίνει μια μίνι περιοδεία με τις παραστάσεις της Ubuntu και υπάρχει μια σκέψη να κάνω κάτι με δυο αγαπημένα μου πρόσωπα..Το μέλλον θα δείξει. Σίγουρα χρειάζομαι λίγο χρόνο επαναπροσδορισμού, μπαίνει και η άνοιξη δειλά δειλά! Οπότε..

* Στην Αθήνα μου αρέσει που, όποτε πιάνει άνοιξη μυρίζουν οι νεραντζιές, τα γιασεμιά που έχουμε .Έχουμε πολλά γιασεμιά, είναι αδιανόητο αυτό και μαγικό.Δεν ταιριάζει με  την Αθήνα που φτιάξαμε. Μου αρέσουν οι βόλτες στο κέντρο. Μου αρέσει η ζωή της, αν και η ίδια έχει πολλά ελλείψεις. Δεν μου αρέσει πολλές φορές η συμπεριφορά μας, έχει διαβληθεί από τους ρυθμούς που επιβάλλει η ζωή της πόλης. Οφείλουμε να μην ξεχνάμε την ποίηση. Πρέπει να «φεύγουμε» κατά καιρούς, κυριολεκτικά ακόμη καλύτερα.

*Αυτό που μου αρέσει στο All4fun είναι οτι απευθύνεται σε πολλούς εξαιτίας των διαφορετικών θεματικών-στηλών,από θέατρο, μέχρι γαστρονομία, έως και αθλητικά. Είναι καλή η ποικιλία. Και μου αρέσει, όσον αφορά σ’ αυτό που κάνω ότι βοηθάει με τον τρόπο του αυτό που κάνουν οι μικρές ομάδες.Δεν είναι αυτονόητο.

Του Κυρ. Κουρουτσαβούρη, 5/3/2013

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα