19.4 C
Athens
Τετάρτη, 29 Μαΐου, 2024

Το πρόσωπο της εβδομάδας: Βίκτωρας Πέτσας – Ηθοποιός

Στην παιδική του ηλικία περνούσε ώρες ατελείωτες για να διαβάζει τα αλληγορικά κείμενα του Ευγένιου Τριβιζά.  Και αφού από μικρός δημιουργούσε καινούριους χαρακτήρες για να τους φορά χωρίς προφανή λόγο στην καθημερινότητα του αποφάσισε να γίνει ηθοποιός. Έτσι βγήκε στην επιφάνεια και εκείνο το σκοτεινό σοκάκι της επιθυμίας του να σπουδάσει υποκριτική…
 
Ο Βίκτωρας Πέτσας αποφοίτησε μόλις πέρσι από την σχολή του Γιώργου Αρμένη και με το καλημέρα έχει την ευτυχία να παίζει σε μια παράσταση με ιδιαίτερη σημασία, όπως είναι «Η τελευταία μαύρη γάτα».
 
Βενιαμίν της ομάδας, την οποία σκηνοθετεί η ομάδα Ιδέα (Κώστας Γάκης, Αθηνά Μουστάκα, Κωνσταντίνος Μπιμπής) σε προσαρμογή της Βένιας Σταματιάδη βιώνει με ιδιαίτερη χαρά όλες αυτές τις ευλογημένες στιγμές πάνω στην σκηνή του Δημήτρη Χορν.
 
«Η τελευταία μαύρη γάτα» σπάει μ’ έναν ξεχωριστό τρόπο τα στερεότυπα κατά του ρατσισμού και της προκατάληψης. Το συγκεκριμένο έργο του Ευγένιου Τριβιζά γεμίζει με εφόδια τη γενιά της επόμενης μέρας και τα προβληματίζει», παραδέχεται στο All4fun, απολαμβάνοντας ένα από τα πρώτα του ταξίδια σ’ έναν χώρο στον οποίο ξεκίνησε να πορεύεται με πολλά όνειρα και φιλοδοξίες. Και τα πρώτα δείγματα γραφής είναι άκρως ενθαρρυντικά για τη μετέπειτα πορεία του…
 
* Θα πω το τετριμμένο σχετικά με το πώς ασχολήθηκα με την υποκριτική, αφού πάντα υπήρχε μέσα μου σαν ανάγκη. Απλά βρισκόταν σ’ ένα σκοτεινό σοκάκι του εαυτού μου και πάλευε να βγει στην επιφάνεια. Με θυμάμαι από πολύ μικρό να προσπαθώ να δημιουργήσω καινούργιους χαρακτήρες με το μυαλό μου και να τους φορέσω στην καθημερινότητά μου χωρίς να ξέρω ακριβώς τον λόγο. Περιέργεια; Ψώνιο; Εγωκεντρισμός; Ποιος ξέρει!
 
* Υποκριτική για εμένα είναι η ανάγκη να πετύχεις το ακατόρθωτο, αυτό που ενώ γνωρίζεις ότι ποτέ δεν έχει τέλος, συνεχίζεις να το παλεύεις με αφοσίωση, τρέλα και πίστη.
 
* Ο ηθοποιός ανέκαθεν είχε την δίψα να εκφράσει και να εκφραστεί. Αυτό δεν μπόρεσε, δεν μπορεί και δεν θα μπορέσει να το φιμώσει ποτέ και κανένας. Οπότε σε καλλιτεχνικό επίπεδο (πάντα) ένας ηθοποιός αντιμετωπίζει την κρίση σαν μια αφορμή για να ανακαλύψει νέους ορίζοντες.
 
* Θεωρώ ότι τέχνη θα είναι πάντα η απάντηση σε όλα!
 
* «Η τελευταία μαύρη γάτα» επιχειρεί να αμφισβητήσει και να σπάσει τα στερεότυπα του καλού και του κακού. Καταφέρεται εναντίον του ρατσισμού, της προκατάληψης και της δεισιδαιμονίας μ’ έναν ξεχωριστό τρόπο που μόνο ο κύριος Τριβιζάς μπορεί να αποτυπώσει στο χαρτί. Ανάμεσα σε άλλους ρόλους που υποδύομαι είναι και ο Τζαμπατζίκος, το καλόκαρδο ποντίκι, φίλος του Μαύρου γάτου, ο οποίος, σαν ένα άλλο Τζίνι του λυχναριού εμφανίζεται πάντα την ώρα που ο φίλος του τον έχει περισσότερη ανάγκη για να τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του. Αυτή η φιλία καταρρίπτει το στερεότυπο που θέλει την γάτα να είναι εχθρός με το ποντίκι. Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι στο τέλος κάθε παράστασης εισπράττουμε την ικανοποίηση του κόσμου για αυτό που μόλις έχει δει. «Η τελευταία μαύρη γάτα» είναι εδώ για να προβληματίσει και να γεμίσει εφόδια τη γενιά της επόμενης ημέρας.
 
* Το μεγάλο ατού αυτού του θιάσου είναι πως είναι ομάδα πάνω και κάτω από την σκηνή. Μαζί θα κλάψουμε, μαζί θα γελάσουμε, μαζί θα νευριάσουμε. Επειδή είμαι ο βενιαμίν της παρέας προσπαθώ να πάρω όσα περισσότερα πράγματα μπορώ από τους συμπαίκτες μου και μου έχουν μάθει ήδη πάρα πολλά. Πραγματικά εύχομαι να τους ξανασυναντήσω πολλές φορές ακόμη στο ταξίδι μου. 
 
* Η σκηνοθετική τριάδα που συνθέτουν οι Κώστας Γάκης, Αθηνά Μουστάκα, Κωνσταντινός Μπιμπής (ομάδα “Ιδέα”) για εμένα αποτελεί ένα κομμάτι από το λαμπρό μέλλον του ελληνικού θεάτρου. Ήταν το κιάλι που με βοήθησε να δω και λίγο πιο μακριά από εκεί που έφτανε η ματιά μου. Με γέμισαν με πολλά εφόδια για να μπορέσω να πορευτώ. Είναι ο ορισμός της ομάδας και αποδεικνύουν έμπρακτα πως το θέατρο είναι μια ομαδική τέχνη. Ο κύριος Τριβιζάς είναι ένα μεγάλο μέρος της παιδικής μου ηλικίας. Περνούσα ώρες ατελείωτες διαβάζοντας τα κείμενά του και πραγματικά από μικρός θυμάμαι να είμαι ερωτευμένος μ’ αυτήν την αλληγορία που τα χαρακτήριζε.
 
* Τελείωσα την σχολή του Νέου Ελληνικού Θεάτρου του Γιώργου Αρμενη τον Μάιο του 2014. Τα χρόνια της σχολής ήταν γεμάτα με όνειρα και φιλοδοξίες. Μέσα στη σχολή γέλασα, πέρασα δύσκολα, ερωτεύτηκα, ένιωσα πολύ έντονα συναισθήματα. Είχα την τύχη να γνωρίσω σπουδαίους ανθρώπους του χώρου οι οποίοι μου έδωσαν πλούσια, αλλά και διαφορετικά ερεθίσματα. Με αρκετά παιδιά από την σχολή μου κρατάμε ακόμα επαφές και ήδη είχα την τύχη να συνεργαστώ με την Αθηνα Μουστάκα και την Αγάπη Ηλιάδου στις γέφυρες του Κώστα Γάκη στο Βios το καλοκαίρι του 2013.
 
* Δεν έχω κάνει ακόμα κάποια δουλειά στον κινηματογράφο ή στην τηλεόραση. Για να πω την αλήθεια προς το παρόν μ΄ εχει κερδίσει το θέατρο, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.
 
* Η σκηνοθεσία δεν είναι κάτι που σκέφτομαι μελλοντικά. Συντηρώ μια αρρωστημένη σχέση με την σκηνή αυτόν τον καιρό. Για το τραγούδι μπορείς να ρωτήσεις τον Κώστα Γάκη. Προσπαθεί να μας τα φτιάξει χρόνια αλλά εγώ ανένδοτος. Από την άλλη με τον χορό και κατ´ επέκταση με την κίνηση είμαστε πολύ καλοί φίλοι. Να πω την αλήθεια δεν έχω ασχοληθεί και πολύ εκτός σχολής, αλλά τον νιώθω σαν τον κλασικό φίλο που έχουμε όλοι, αυτόν που δεν βγαίνεις συχνά για καφέ μαζί του, δεν κάνεις πολύ παρέα, αλλά όταν τον χρειαστείς θα βρίσκεται πάντα εκεί.
 
* Πιστεύω πως ο αθλητισμός έχει πολλά κοινά στοιχεία με την τέχνη αλλά αυτό που ξεχωρίζω είναι το στοιχείο της ομαδικής δουλειάς. Όπως μια ομάδα για να αποδώσει στον αγωνιστικό χώρο χρειάζεται συλλογική προσπάθεια από τους παίκτες της, έτσι και στο θέατρο για να βγει μια άρτια παράσταση είναι απαραίτητο όλα της γρανάζια τα να λειτουργούν στην εντέλεια και με τη σωστή ταχύτητα.
 
* Γενικά λατρεύω το μπάσκετ και τον αθλητισμό γενικότερα. Η πορτοκαλί κυρία είναι από τους βασικούς λόγους που έχουμε OTE TV στο σπίτι. Έχει τύχει πολλές φορές να ξενυχτήσω για να δω NBA και φυσικά τους αγαπημένους μου Σικάγο Μπουλς.
 
* Πέρα από 2-3, δεν έχω καταφέρει να κάνω αρκετές συνεργασίες ακόμα, αφού είμαι στα πρώτα μου βήματα στον χώρο. Κάτι μου λέει, όμως, πως και να είχα κανει, η σημαντικότερη θα εξακολουθούσε να είναι αυτή με την ομάδα Ιδέα. Η μόνη προσδοκία που έχω για το μέλλον είναι να είμαι πάντα γεμάτος αισθήματα και τα πράγματα που κάνω να γεμίζουν εμένα για να μπορώ να τα μοιραστώ και με τους άλλους.
 
* Η μεγαλύτερη λατρεία της Αθήνας είναι η θέα της πόλης από το τον προφήτη Ηλία, το βουνό που είναι στην περιοχή όπου μένω, την Ηλιούπολη. Αυτό που δεν μου αρέσει είναι αυτή η μουντάδα που αποπνέει το κέντρο. Νιώθεις ξένος μέσα στην ίδια σου την πόλη.
 
* Στο All4fun μου αρέσει ότι είναι ένα νεανικό site με ποικίλο περιεχόμενο, το οποίο στηρίζει τα θεατρικά πράγματα και κυρίως τους νέους ανθρώπους στη δουλειά μας.
 
& Αναλυτικές πληροφορίες για την “Τελευταία μαύρη γάτα” ακολουθούν στον σχετικό σύνδεσμο: http://all4fun.gr/columns/epilogi-evdomadas/9817–q-q-.html
 
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 4/3/2015
 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα