24.2 C
Athens
Τρίτη, 21 Μαΐου, 2024

Η επιλογή της εβδομάδας: «Ο Μορφωμένος» στο Θέατρο 104

“…Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω… Τέτοιος ήμουν. Ένας φασίστας.”
Με αφορμή την ιστορία του στρατιώτη που οδηγούσε το άρμα που εισέβαλε στο Πολύτεχνείο τη νυχτα της 17ης Νοεμβρίου 1973, ένα ολόκληρο σύστημα διαφθοράς συνειδήσεων στιγματίζεται στη σκηνή του 104 δια στόματος Κωστή Καλλιβρετάκη σε σκηνοθεσία του ταλαντούχου Κωνσταντίνου Μωραϊτη σε ένα κείμενο που έχουν επιμεληθεί οι ίδιοι με την Ελένη Τριανταφυλλοπούλου.
 
Μέσα σε μία ώρα και μπροστά από το τραπέζι που ξετυλίγεται και απλώνει σε όλην έκταση της σκηνής, με αραδιασμένα τα στρατιωτάκια και τα πολεμικά παιχνίδια που γαλουχούνται γενιές και γενιές παιδιών, o Kωστής Καλλιβρετάκης με εξαιρετική ενέργεια και δυνάμική και με τη φυσικότητα και αυθορμητισμό ενός “παλιόφιλου”, γίνεται παιδί που “παίζει” πόλεμο και μίσος, που διαβάζει πολεμικά κόμιξ, γίνεται μαθητής που παπαγαλίζει ιστορίες για εθνικές “Ελλήνων Παλιγεννεσίες” και δόξες, γίνεται φαντάρος που εκπαιδεύεται αρτηριοσκληρωτικά, γίνεται τηλεθεατής που παρακολουθεί πολεμικές σειρές, γίνεται πολίτης που παρακολουθεί σαν διαφημιστικό φιλμάκι αστραφτερής οδοντόκρεμας στρατιωτικές επεμβάσεις σε Σερβίες, Συρίες, Παλαιστίνιες κλπ.
 
Με λίγα λόγια, γίνεται εκείνο το παθητικό κατασκεύασμα ενός συστήματος βασισμένο εξ ολοκλήρου στο φασισμό, που όσο και αν το κρύβει επιμελώς, αυτός είναι το θεμέλιό του: σαν το μύθο με την αλεπού και το κοράκι, που τόσο εύστοχα χρησιμοποιείται στο κείμενο για να καταδείξει την ουσία του ζητήματος.
 
Σκηνοθεσία από τον Κωνσταντίνο Μωραϊτη καίρια, εύστοχη, επικεντρωμένη και ουσιαστική: δεν πλατιάζει, δεν κουνάει δάχτυλο, δεν αερολογεί, δεν ψευτοεντυπωσιάζει.

Ειρωνεύεται, σαρκάζει στοχοποιεί. Είναι η πρώτη του σκηνοθετική δουλειά και πραγματικά πολλά υποσχόμενη.

 
Μία μόνο λέξη για την ερμηνεία του Κωστή Καλλιβρεττάκη: Χείμαρρος!
 
Σκηνικά, λειτουργικά που ακολουθούν την καίρια σκηνοθετική γραμμή, από τον Ανδριανό Ζαχαριά, ενώ οι εξαιρετικοί στη διαμόρφωση παρεϊστικης (αλλά και βαθιά συγκινητικής όπου χρειάζεται)  ατμόσφαιρας φωτισμοί, οφείλονται στον Νίκο Βλασσόπουλο.
 
Εξαιρετικές οι μουσικές επιλογές, σε τοποθετούν αμέσως με την είσοδό σου στο θέατρο, στο κλίμα της εποχής των γεγονότων του Πολυτεχνείου.
 
Από τις παραστάσεις, που βγαίνεις από το θέατρο πλήρης, γεμάτος και καλύτερος άνθρωπος.
 
Α, και χαρούμενος…γιατί βλέπεις ότι στο Ελληνικό θέατρο, υπάρχουν νέοι άνθρωποι που κάνουν την ελπίδα, μεράκι….πως να μη χαίρεσαι!!!

Του Κων/νου Ρίκου, 7/5/2017

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση:

http://all4fun.gr/fun/theater/14572-q-q-104.html

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία Άρθρα