Συμπτωματικά τέτοιο καιρό σχεδόν πριν από τρία χρόνια την εντόπισα στις εξετάσεις του τρίτου έτους της δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης. Εκφραστικό βλέμμα, πολύ καλή κίνηση και ένα εύπλαστο πρόσωπο για πολλούς και διαφορετικούς ρόλους. Στην έναρξη της θεατρικής περιόδου 2019-20 δεν πρόλαβα να τη δω, αλλά περίμενα πως μέσα στην χρονιά θα είχα την ευκαιρία.
Το λοκ-ντάουν, όμως άλλαξε τα δεδομένα και η Ελένη Σιδηροκαστρίτη βρέθηκε στη Σχοινούσα για καλοκαίρι, όπως συνηθίζουν πολλοί ηθοποιοί.
Αυτό, που ακολούθησε μετά ωστόσο ήταν εντυπωσιακό – και σχετικά πρωτοφανές -, αφού όταν άρχισε να χειμωνιάζει δε γύρισε στην Αθήνα, αλλά έμεινε στο νησί! Και στο αμέσως επόμενο πάλι περίεργο ελέω κόβιντ καλοκαίρι προορισμός ήταν η Ζάκυνθος, στην οποία έμεινε για αρκετούς μήνες, πριν γυρίσει στην Αθήνα. Τώρα το τέλος της φετινής θεατρικής σεζόν την βρίσκει να συμμετέχει στην παράσταση “η κυρία Ντάλογουεϊ” σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Χατζάκη, ευελπιστώντας πως σύντομα θα ντεμπουτάρει και σε μεγάλου μήκους ταινία…
* Η σχέση μου με το θέατρο ξεκίνησε στην ηλικία των τριών όταν η μαμά μου με έγραψε σε μια ομάδα χοροθεάτρου. Ήμουν το νεαρότερο μέλος της ομάδας και είχα πάντα τον ρόλο έκπληξη. Μετά για πολλά χρόνια δεν είχα καμία σχέση μέχρι που στην εφηβεία άρχισα να παρακολουθώ παραστάσεις, για ενήλικες πια, με τη θεία μου τη Μαρία. Στο δεύτερο έτος της σχολής θέλοντας να δοκιμάσω τα όρια μου και να κοινωνικοποιηθώ γράφτηκα στους Δρυς, μια από τις θεατρικές ομάδες του ΕΚΠΑ και αργότερα στη θεατρική ομάδα του ΕΜΠ. Κάπου εκεί κατάλαβα ότι δεν είναι απλά ένα χόμπι και αποφάσισα να κάνω μια στροφή και να σπουδάσω θέατρο. Οι ομάδες με επηρέασαν πολύ και χαίρομαι που ήταν η αφετηρία μου.
* Yποκριτική για μένα είναι μια τέχνη στην οποία χρησιμοποιείς τον εαυτό σου ως εργαλείο ενός συνόλου για να πεις μια ιστορία. Η υποκριτική είναι πολλά πράγματα αλλά κυρίως είναι παιχνίδι και έρευνα, αναζήτηση. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κάτι ελαφρύ, γιατί πια δεν είμαστε παιδιά και το παιχνίδι γίνεται με άλλους όρους κι έχει κόστος.
Στην Ελλάδα οι καλλιτέχνες αντιμετωπίζονται σαν χομπίστες. Με τρομάζει που βλέπω ανθρώπους με όνομα και εμπειρία στον χώρο να βιώνουν διαρκώς το άγχος του βιοπορισμού και νιώθω ότι σε ένα μεγάλο βαθμό επηρεάζει τη δημιουργικότητα και την συγκέντρωση που χρειάζεται αυτό το επάγγελμα. Ένας καλλιτέχνης δεν μπορεί να λειτουργήσει με όρους δημοσίου υπαλλήλου. Όχι γιατί είναι κάτι υποδεέστερο αλλά γιατί είναι μια άλλη διαδικασία και αυτό πρέπει να γίνει κάποια στιγμή κατανοητό.
* Οι ηθοποιοί τρώμε συνέχεια χυλόπιτες. Αυτό είναι κομμάτι της δουλειάς, το ξέρεις, στο λένε στη σχολή αλλά αλλιώς το φαντάζεσαι και αλλιώς το βιώνεις στην πράξη. Είναι εύκολο να αφεθείς και να βουτήξεις στη μιζέρια διώχνοντας κάθε ευθύνη από πάνω σου όμως αυτό είναι βαρετό. Προσωπικά προσπαθώ να βρίσκω την ομορφιά που υπάρχει γύρω μου και να εμπνέομαι από αυτήν. Όταν τα καταφέρνω δουλεύω πιο αποτελεσματικά και είμαι πιο αισιόδοξη.
* Δεν πιστεύω ότι στην καραντίνα έγινε πιο αισθητή η ανάγκη για την τέχνη ούτε η ανάγκη για την φύση που όλοι παίρναμε τα βουνά. Νομίζω ότι μας είχε πιάσει μια μανία από τον εγκλεισμό και ψάχναμε διεξόδους να την εκτονώσουμε. Ωστόσο πολλές φορές το κάναμε με υποκατάστατα π.χ. βιντεοσκοπημένες παραστάσεις που είναι δείγμα του καιρού μας.
* Δεν μπορείς να πείσεις κάποιον που είναι τόσο οχυρωμένος ότι η τέχνη είναι σημαντική. Μπορείς μόνο να του χαμογελάσεις και να του θυμίσεις την τελευταία φορά που χόρεψε ξέφρενα ή δάκρυσε ακούγοντας ένα τραγούδι.
* Η παράστασή μας, «Η κυρία Ντάλογουεη» είναι το μυθιστόρημα της Βιρτζίνια Γουλφ διασκευασμένο και σκηνοθετημένο από τον Γρηγόρη Χατζάκη. Η Κλαρίσα Ντάλογουέη είναι μια μεγαλοαστή Αγγλίδα στον μεσοπόλεμο η οποία με αφορμή μικρά καθημερινά γεγονότα μπαίνει σε μια διαδικασία επαναπροσδιορισμού. Είναι 52 ετών, έχει αρχίσει να καταλαβαίνει ότι το τέλος υπάρχει, την πλησιάζει και νιώθει την ανάγκη να ξανασυστηθεί
* Είχα δει μια παράσταση του Γρηγόρη πολλά χρόνια πριν και τη Δώρα (σ.σ. Παρδάλη) την είχα δει τυχαία στο Girls and boys. Είναι δύο πλάσματα ιδιαίτερα και ταλαντούχα και νιώθω χαρά που οι δρόμοι μας συναντήθηκαν. Λόγω συνθηκών κουραστήκαμε αρκετά να φτάσουμε στο αποτέλεσμα αλλά τα καταφέραμε και είμαι χαρούμενη και ευγνώμων γι αυτό. Ο Γρηγόρης, η Δώρα, η Κική και εγώ ήμασταν ο βασικός πυρήνας στις πρόβες.
* Γνωριστήκαμε σιγά σιγά μέσα στις πρόβες με πρώτο σημείο επαφής το έργο και εν τέλει συνδεθήκαμε. Η σκηνογράφος της παράστασης είναι η Ζωή Αρβανίτη, τη μουσική υπογράφει ο Βύρων Κατρίτσης, τα κοστούμια η Λίλα Νόβα, την επιμέλεια κίνησης η Πετρίνα Γιαννάκου τη γραφιστική επιμέλεια ο Michelangelo Bevilacqua, τις φωτογραφίες ο Φίλιππος Μαργαλιάς και την επικοινωνία η Χρύσα Ματσαγκάνη.
* Στην παράσταση υπάρχουν δυο Ντάλογουεη. Η μία παίζει μουσικές, χορεύει, αφηγείται την ιστορία της στο κοινό και η άλλη μια ώρα πριν, στην ησυχία του σπιτιού της ετοιμάζεται να το υποδεχτεί. Η Δώρα Παρδάλη είναι η δυναμική οικοδέσποινα κι εγώ η πιο προσωπική και ευάλωτη πλευρά της.
* Δημιουργούνται δυο διαφορετικοί χρόνοι επί σκηνής οι οποίοι κάπως συμπληρώνουν το παζλ της ιστορίας. Ταυτίζομαι και συγκινούμαι με πολλά σημεία του κειμένου, αγγίζει κάτι πολύ προσωπικό.
* Βλέπουμε μια ώριμη γυναίκα που νοσταλγεί το παρελθόν, αναπολεί τους έρωτες που έχει ζήσει, σκαλίζει τα κομμάτια της που έμειναν ανικανοποίητα και εκθέτει τη ζωή και την εμπειρία της στους καλεσμένους της αποδεχόμενη πια το πόσο εύθραστοι είμαστε απέναντι σε αυτά που έρχονται. Η ηλικία της Κλαρίσα νομίζω ότι είναι μια αφορμή για τη Γουλφ να μιλήσει για τις σκέψεις που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο όλοι έχουμε μέσα στο κεφάλι μας.
* Η τηλεόραση είναι μια χαρά μέσο. Οι άνθρωποι που επιλέγουν την θεματολογία της δεν είναι. Έχουμε γυρίσει σε σκοτεινούς καιρούς παραπληροφόρησης και τρας αισθητικής η οποία δεν μας σοκάρει καν πια. Σίγουρα γίνονται αξιόλογες δουλειές στις οποίες και θα συμμετείχα με χαρά, όμως πιστεύω ότι είναι ακόμα βαθιά συντηρητική η προσέγγιση του συγκεκριμένου μέσου.
* Ως θεατή ο κινηματογράφος με μαγεύει ίσως περισσότερο από το θέατρο. Έχω συνεργαστεί με τρεις σκηνοθέτες σε κινηματογραφικά έργα και μου άρεσε πολύ. Ξεχωρίζω τη συνεργασία μου με τον Χρήστο Αργυρό με τον οποίο έχουμε και προσωπική σχέση και θεωρώ ότι έχουμε αλληλοεπηρεαστεί πολύ ουσιαστικά.
* Η κίνηση μου αρέσει πολύ και δυστυχώς το κατάλαβα σε πιο μεγάλη ηλικία. Ο αθλητισμός πάντα υπήρχε στη ζωή μου αλλά για πολλά χρόνια δεν του έδινα ιδιαίτερη σημασία, δεν το έκανα συνειδητά. Μέσα από το θέατρο κατάλαβα ότι το σώμα μας έχει πολλή πληροφορία και μεγάλη δύναμη και δυστυχώς ιδιαίτερα οι δυτικοί το ξεχνάμε συχνά. Φέτος ολοκλήρωσα το yoga training στο balilo, πράγμα για το οποίο είμαι ενθουσιασμένη. Μου ανοίγει ένα άλλο παράθυρο κατανόησης του ανθρώπου και της ζωής.
* Τα χρόνια σε μια δραματική σχολή είναι πολύ πυκνά, σχεδόν χάνεις την επαφή σου με την πραγματικότητα. Ήταν τρία χρόνια πολύ έντονα, μια εμπειρία ζωής. Με τους συμφοιτητές μου έτυχε πολύ γρήγορα να δημιουργήσουμε σχεδόν οικογενειακές σχέσεις, με τα θετικά και τα αρνητικά, που μπορεί να έχει μια τέτοια συνθήκη. Δεν θα τους άλλαζα και χαίρομαι που οι συγκεκριμένοι ήταν συνοδοιπόροι μου σ’ αυτό το ταξίδι.
* Το καλοκαίρι του 2019, το έτος που αποφοιτήσαμε δημιουργήσαμε την ομάδα sacra, με την οποία κάναμε δύο project, το «Ξέπλυνες το αλάτι από πάνω σου;» και το «FUN FUN FUN». Με τα παιδιά είχαμε ήδη έναν κοινό κώδικα, εμπιστοσύνη μεταξύ μας και όρεξη να πειραματιστούμε. Έκλεισε ένας πρώτος κύκλος, ίσως κάποια στιγμή ανοίξει κάποιος καινούργιος.
* Πέρισυ έλειπα από την Αθήνα σχεδόν για ένα χρόνο. Πέρασα τον χειμώνα στη Σχοινούσα και το καλοκαίρι στη Ζάκυνθο.
* Πήρα την απόφαση σχετικά εύκολα γιατί έβλεπα τη δεύτερη καραντίνα να έρχεται και η Αθήνα μου φαινόταν φυλακή. Η ζωή στην επαρχία μου αρέσει, σου δίνει άλλες δυνατότητες, έχει άλλο ρυθμό, άλλες μυρωδιές, όμως κάπου μου έλειψε η ζωή στην πόλη.
* Την Αθήνα την αγαπώ. Χαίρομαι που ζω εδώ κι ας με πνίγει κάποιες φορές. Τον χρόνο που έλειπα την εκτίμησα ακόμη περισσότερο. Έχει χαρακτήρα, είναι ανθρώπινη, πολύχρωμη, ζωντανή και έτσι πρέπει να παραμείνει, μακριά από την επιβεβλημένη και κακαίσθητη ανάπτυξη.
* Στο All4fun μου αρέσει η επιμονή που έχει τόσα χρόνια και η διαρκής παρουσία.
& Αναλυτικές πληροφορίες για την παράσταση “Η κυρία Ντάλογουεη” ΕΔΩ:
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 24/5/2022
