Εξετάσεις Δραματικής σχολής Εθνικού θεάτρου
Άγχος, πανικό, ένταση αλλά και χαμόγελα, αστεία και πολύ ταλέντο συγκέντρωσε την πρώτη ημέρα εξετάσεων το κτήριο της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου στην Πειραιώς.
Δεκάδες υποψήφιοι σπουδαστές γέμισαν τον χώρο και περίμεναν τη σειρά τους για την εξέταση. Άλλοι έκαναν αμήχανα καινουργιες γνωριμίες, άλλοι έτρωγαν σοκολάτα και άλλοι συγκεντρώνονταν και επαναλάμβαναν από μέσα τους λόγια ή πρόβαραν χαμηλόφωνα τα τραγούδια τους. Παράλληλα, έξω από τη σχολή κάποιοι μοίραζαν φυλλάδια ιδιωτικών δραματικών σχολών.
Όταν έφτανε η ώρα οι εξεταζόμενοι έμπαιναν στη μεγάλη αίθουσα του ισογείου στην οποία παρουσίαζαν τα κομμάτια τους μέσα σε λίγα μόνο λεπτά.
Ο Στάθης Λιβαθινός, ο Δημήτρης Ήμελλος, η Μελίνα Παιονίδου,ο Πέτρος Σεβαστίκογλου, ο Γιάννης Μαργαρίτης και η Παρθενόπη Μπουζούρη ήταν μερικοί από τους εξεταστές που με όρεξη υποδέχονταν τους υποψήφιους στην αίθουσα, τους παρακολουθούσαν και τους ζητούσαν να αυτοσχεδιάσουν πάνω σε κάποιο θέμα. Ήταν προσηλωμένοι στη σωστή διαχείρηση του χρόνου, πράγμα που άγχωνε αρκετά τα παιδιά, καθώς δεν προλάβαιναν να παρουσιάσουν ολόκληρα τα κομμάτια τους. Ωστόσο γελούσαν στην κωμωδία, σιωπούσαν στο δράμα και δεν έφερναν κανένα σε δύσκολη θέση.
Με την Ηλέκτρα του Σοφοκλή να κυριαρχεί στη γυναικεία παρουσίαση, ακούστηκαν μονόλογοι από Σαίξπηρ, Τσέχωφ, Λόρκα αλλά και Αριστοφάνη, Αισχύλο και Ευριπίδη. Από ποίηση οι πρώτοι υποψήφιοι επέλεξαν μεταξύ άλλων Καβάφη, Αναγνωστάκη, Καρούζο, Δροσίνη και Γώγου και στο τραγούδι προτίμησαν τον ελληνικό στίχο.
Το φαινόμενο της μεγάλης συμμετοχής στις εξετάσεις της σχολής του Εθνικού Θεάτρου σε συνδυασμό με την οικονομική κατάσταση της χώρας θα φέρει φέτος συνολικά 669 νέους 18- 25 ετών προς εξέταση. Η συγκεκριμένη δραματική σχολή υπόσχεται δωρεάν παιδεία στον σπουδαστή της και διδασκαλία από τους πιο καταξιωμένους ανθρώπους του ελληνικού θεατρικού χώρου.
Τέχνη, έκφραση, δουλειά, καταξίωση, δόξα!Το όνειρο του Εθνικού θεάτρου είναι τελικά πολλά όνειρα μαζί που οι υποψήφιοι δεν διστάζουν να κυνηγήσουν με κάθε κόστος, βάζοντας στην άκρη τα προβλήματα και τις όποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουν.
Στο All4Fun μίλησαν για το θέατρο αλλά και την εμπειρία της ημέρας η Κατερίνα, η Ειρήνη και ο Σπύρος, τρείς από τους σημερινούς εξεταζόμενους. Σε εκείνους αλλά και σε όσους έδωσαν ή θα δώσουν εξετάσεις μέχρι τις 28 Σεπτεμβρίου ευχόμαστε καλή επιτυχία!
Η Κατερίνα πριν την εξέταση είχε άγχος. Όταν έβγαινε από την αίθουσα σκούπισε τα δάκρυα που είχαν “ξεμείνει” από τους ρόλους της και χαμογέλασε στους φίλους της.
«Το θέατρο προέκυψε στη ζωή μου εντελώς τυχαία όταν πέρασα μέσω πανελληνίων στο τμήμα θεατρικών σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Εκεί, όταν ξεκίνησα τα μαθήματα υποκριτικής και με τη συμβολή ενός καθηγητή, μπήκε στο μυαλό μου αυτή η ιδέα. Άρχισαν να μου αρέσουν τα πάντα σε αυτό το μάθημα: ο τρόπος που δουλεύει κάποιος, που έχει την ελευθερία να μετατραπεί σε κάτι άλλο, η σκηνή, όλα»!
«Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τι θέλω να κάνω στη ζωή μου (γελάει) κι αν τελικά θέλω να γίνω ηθοποιός ή όχι. Ήρθα στις εξετάσεις του εθνικού για να δοκιμαστώ… να πάρω αυτή την «κρυάδα» σαν εμπειρία… και όπου με βγάλει. Προς το παρόν δεν θέλω να δώσω σε κάποια άλλη σχολή, ίσως του χρόνου! Αν θα έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα σε δραματικές σχολές θα διάλεγα σίγουρα κάποια που να έχει χαμηλά δίδακτρα».
«Σήμερα είχα πολύ άγχος, ένιωθα περίεργα που με κοιτούσαν τόσα μάτια και εγώ δεν μπορούσα να ξέρω τι σκέφτονται. Η εξέταση πέρασε μέσα σε μία στιγμή. Δεν κατάλαβα τίποτα. Θα το ξαναέκανα όμως και θα ήμουν πιο χαλαρή αυτή τη φορά».
Η Κατερίνα ερμήνευσε “Αντιγόνη” του Σοφοκλή και έναν μονόλογο από το έργο “Γιοι και Κόρες” του Γιάννη Καλαβριανού. Απήγγειλε Μανώλη Αναγνωστάκη και τραγούδησε το “Μάρω- Μάρω”.
Η Ειρήνη πριν την εξέτασή της έβγαλε τα παπούτσια της και φόρεσε τα ακουστικά της. Ο τρόπος που απλά στεκόταν ήταν έντονα θεατρικός.
«8 χρονών γράφτηκα σε ένα θεατρικό εργαστήρι. Ένα χρόνο αργότερα είχα καταλάβει ότι “το θέατρο είναι για μένα”. Το θέατρο σε φέρνει πιο κοντά με τους άλλους και τον εαυτό σου, σου δίνει ένα αβαντάζ να πλάσεις έναν κόσμο δικό σου. Σε αφήνει να εκφραστείς, να πεις κάθε τι που σκέφτεσαι δυνατά αλλά και να το μεταλαμπαδεύσεις, να σπείρεις μια ανησυχία στον κόσμο. Είναι λυτρωτικό».
«Η δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου για όσους δεν έχουν τάσεις φυγής και θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα και να ασχοληθούν σοβαρά με την υποκριτική είναι πιστεύω η πρώτη επιλογή. Είναι οι καθηγητές, είναι η δωρεάν φοίτηση -δεν είναι καθόλου εύκολο να πληρώνεις για μία ιδιωτική σχολή 400 ευρώ το μήνα- είναι η αίγλη και η ιστορία του εθνικού θεάτρου, σαφέστατα είναι και οι διασυνδέσεις, βγάζει ηθοποιούς καλά δουλεμένους που προβάλλονται. Είναι μια ελπίδα»!
«Αν δεν περάσω στη σχολή του Εθνικού έχω στο μυαλό μου και άλλες δραματικές σχολές. Το όνειρο είναι δυνατό. Δεν φτάνεις στα σκαλιά του εθνικού για να περάσεις την ώρα σου. Αν θα μπορούσα να διαλέξω κάποια άλλη σχολή μετά το Εθνικό θα ήταν η σχολή “Αρχή” της Νέλλης Καρρά η οποία ξέρω πως κάνει ένα πολύ φρέσκο θέατρο».
«Σήμερα ένιωσα πολύ όμορφα, το διασκέδασα. Ξεκίνησα με άγχος και φόβο αλλά το κλίμα και η αντιμετώπιση των εξεταστών ήταν πολύ ζεστή. Είχαν την όρεξη να πειραματιστούν μαζί σου και να γελάσουν».
Η Ειρήνη ερμήνευσε Κασσάνδρα από τις “Τρωάδες” του Ευριπίδη και ένα κομμάτι από την “Πισίνα” του Μαρκ Ρέιβενχιλ. Απήγγειλε Κική Δημουλά και τραγούδησε Αττίκ.
Ο Σπύρος ήταν σοβαρός πριν την εξέταση και δεν μιλούσε πολύ. Από την αίθουσα όμως βγήκε με ένα τεράστιο χαμόγελο.
«Η πρώτη μου επαφή με ρόλο ήρθε σε μια παράσταση που συμμετείχα στο γυμνάσιο. Στην πορεία ξεκίνησα μαθήματα στο εργαστήρι του δήμου μου. Από τότε δεν μπορώ να σταματήσω να ασχολούμαι με το θέατρο».
«Οι εξετάσεις στο εθνικό προέκυψαν σαν μια ανάγκη να ετοιμάσω κάτι δικό μου με ελάχιστες πρόβες και μάλιστα μεταξύ φίλων και να το παρουσιάσω στα μάτια ενός διαφορετικού κοινού».
«Δεν ξέρω αν είναι σοφό να επιλέξεις το επάγγελμα του ηθοποιού -ειδικά στις μέρες που ζούμε- κι αν το κάνεις θα πρέπει να υποστείς και τις συνέπειες: να μη βρίσκεις δουλειά, να χρειάζεσαι συνεχώς καινούργιες διασυνδέσεις, να δέχεσαι δουλειές με πολύ χαμηλό εισόδημα κτλ. Παρόλα αυτά αν είναι σαράκι που σε τρώει, πρέπει όπωσδήποτε να το κυνηγήσεις».
«Δυστυχώς δεν υπάρχουν τα χρήματα για κάποια άλλη δραματική σχολή, αλλά αν επέλεγα να δώσω εξετάσεις και να σπουδάσω σε κάποια, αυτή θα ήταν το “Ωδείο Αθηνών” ».
«Σήμερα υπήρχε αδρεναλίνη, πολλή ενέργεια και άγχος. Όταν μπαίνεις στην αίθουσα σε τυφλώνει το φως. Μετά από λίγο το συνηθίζεις και βλέπεις πολλούς ανθρώπους που σε κοιτούν και ενδιαφέρονται να τους πεις αυτά που έχεις ετοιμάσει. Μια μοναδική εμπειρία»!
Ο Σπύρος ερμήνευσε Φρουρό από τον “Αγαμέμνωνα” του Αισχύλου και Πάβελ από τη “Βάσσα” του Μαξιμ Γκόργκι. Απήγγειλε “Το παραμύθι ενός ραγισμένου έρωτα” του Μενέλαου Λουντέμη και τραγούδησε το “Μαχαίρι”.
Της Ευάνθης Αθανασιάδη, 14/09/2015
