Σε λίγες ημέρες ανεβαίνει στο Θέατρο “Ακροπόλ” μια πολλά υποσχόμενη μουσικοθεατρική παράσταση, που οι εμπνευστές- δημιουργοί της παίρνοντας το χαρακτηρισμένο ως βουκολικό έργο του Δημ. Κορομηλά ‘’Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας’’, το μεταφέρουν επί σκηνής, σε μορφή Μιούζικαλ. Θέλησα να μιλήσω με έναν από τους δημιουργούς, τον Θοδωρή Οικονόμου που έχει γράψει την μουσική αυτής της παράστασης, ενώ το καινούριο κείμενο σε δεκαπεντασύλλαβο, οι στίχοι και η σκηνοθεσία είναι του Γιάννη Καλαβριανού.
Αναφορά στο πρωτότυπο έργο και στην πορεία του
Το 1891 ο Δημ. Κορομηλάς παρουσιάζει το βουκολικό του δράμα “Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας’’ γραμμένο σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο, που έμελλε να ανέβει στην θεατρική σκηνή την ίδια χρονιά από τον θίασο “Μένανδρος”, να παιχτεί στην Κωνσταντινούπολη από το Θέατρο “Βέρδη”, το 1894 να ταξιδέψει στην Οδησσό, και στην Αθήνα εν συνεχεία, στα θέατρα ‘’Ομόνοια’’ και ‘’Ολύμπια’’.
Το 1905 παρουσιάζεται από Σμυρνιώτες Εβραίους. Το 1932 μεταφέρεται στον κινηματογράφο και μάλιστα ήταν η πρώτη ομιλούσα, ενώ το 1955 επανέρχεται κινηματογραφικά και την ίδια χρονιά γυρίστηκαν άλλες τρεις η μια μάλιστα έγχρωμη. Το 1974 ανεβαίνει στο Κ.Θ.Β.Ε. ο “Αγαπητικός της Βοσκοπούλας’’ σε σκηνοθεσία Κωστή Μιχαηλίδη και μουσική Χρήστου Λεοντή. Το 1980 επανέρχεται στο Θεσσαλικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου. Επίσης το 2016 και πάλι στο Κ.Θ.Β.Ε, σκηνοθετημένος από τον Σταμάτη Φασουλή, ενώ το 1992 ανεβαίνει στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Γιώργ. Θεοδοσιάδη, και το 2014 στο Θέατρο ‘’Παλλάς’’ το επαναφέρει σκηνοθετώντας το, ο Πέτρος Ζούλιας.
Και από εδώ ξεκινά η συζήτηση μου με τον Θοδωρή Οικονόμου
- “Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς μουσική. Πόσο τρομακτικό ακούγεται. Αυτές οι επτά νότες ή μάλλον όλοι οι τυχόν συνδυασμοί τους, δίνουν χρώμα στη ζωή μας”
Γ.Γ. Το 2014, λοιπόν, ο Πέτρος Ζούλιας ανεβάζει το ‘’Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας’’ και εσύ γράφεις την μουσική της παράστασης όπως και το 2016 που ξανανέβηκε. Να υποπτευθώ ότι από τότε σου ‘’έκατσε’’ η ιδέα να μετατρέψεις αυτό το έργο σε Μιούζικαλ;
Θ.ΟΙΚ. Ναι, έγραψα την μουσική για τον Αγαπητικό της Βοσκοπούλας που ανέβηκε στο Θέατρο Παλλάς σε σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια καθώς και για την παράσταση που ανέβηκε στο ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή δύο χρόνια αργότερα. Έτσι γνώρισα το πολύ όμορφο αυτό έργο. Το νέο όμως έργο που ανεβαίνει στο ιστορικό Θέατρο Ακροπόλ από τις 7 Φεβρουαρίου, είναι κάτι πολύ ξεχωριστό και διαφορετικό. Εδώ η μουσική δεν συνοδεύει το κείμενο. Όλο το έργο γεννιέται με βάση την ιστορία του Δ. Κορομηλά και την μουσική, η οποία μαζί με τα τραγούδια παίζει ουσιαστικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Υπάρχουν 26 τραγούδια σε στίχους του Γιάννη Καλαβριανού ο οποίος υπογράφει την καινούργια διασκευή καθώς και την σκηνοθεσία του νέου αυτού έργου μας.
Γ.Γ. Να ρωτήσω. Η μουσική που έχεις γράψει, έχει στοιχεία από την παραδοσιακή μας μουσική ή δεν αναφέρεται σε αυτήν καθόλου. Επίσης. Έχετε συμπεριλάβει το ποίημα του Γ. Ζαλοκώστα, που έγινε τραγούδι. Το ‘’Μια βοσκοπούλα αγάπησα’’ ή αλλιώς ‘’ Το φίλημα’’, που από αυτό εμπνεύστηκε ο Κορομηλάς και έγραψε το έργο του αυτό.
Θ.ΟΙΚ. Ναι, έχει πολλά στοιχεία από την παραδοσιακή μουσική. Ήταν άλλωστε και η αφετηρία του όλου εγχειρήματος η ανάγκη μου να δουλέψω πάνω σε αυτό το είδος της μουσικής. Ο ήχος του έργου είναι και παραδοσιακός και ηλεκτρικός ταυτόχρονα με τραχιές και ρομαντικές στιγμές. Η αγάπη μου για την παραδοσιακή μουσική είναι πολύ μεγάλη, ο ήχος της με συγκινεί πολύ αλλά παλαιότερα δεν ένιωθα τόσο οικεία. Όταν γνώρισα παραδοσιακούς μουσικούς και έπαιξα μαζί τους γοητεύτηκα πολύ και κατάλαβα ότι δεν ήμουν και τόσο μακριά από αυτό. Μάλιστα όταν πρωτογνώρισα τον σολίστα στο κανονάκι Πάνο Δημητρακόπουλο και αφού παίξαμε για λίγη ώρα μαζί, του είπα πως λειτουργεί σαν ένας κλασικός μουσικός και αυτός μου είπε πως εγώ λειτουργώ σαν παραδοσιακός μουσικός. Αυτήν την περίοδο της προετοιμασίας εκτίμησα πολύ τους παραδοσιακούς μουσικούς, έχουν πολύ βαθιά σχέση με τον ήχο. Εννοείται πως έχουμε συμπεριλάβει το υπέροχο τραγούδι «Μια βοσκοπούλα αγάπησα».
Γ.Γ. Ποιο ενδιαφέρον θα έχει για τον σημερινό θεατή αυτή η δική σας μουσικοθεατρική πρόταση, του ‘’Αγαπητικού’’. Τι θα τον παρακινήσει να έρθει να παρακολουθήσει την παράσταση σας. Και.. ποιες πιθανές εκπλήξεις ή ποια ευρηματικότητα προσφέρονται στο κοινό. Ως ζητούμενο σε κάθε παράσταση, θεωρώ, ότι είναι να προσφερθεί το στοιχείο της έκπληξης, ώστε ο/η θεατής να νοιώσει ικανοποίηση.
Θ. ΟΙΚ: Καταρχάς έχουμε να κάνουμε με ένα καινούργιο πραγματικά πολύ ωραίο κείμενο. Ο Γιάννης έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Υπάρχει μια πολύ δυνατή ομάδα ηθοποιών που στήριξε με πολύ κέφι από την πρώτη πρόβα αυτή την τόσο απαιτητική παράσταση που πάμε να στήσουμε και σίγουρα όταν έχεις πέντε υπέροχους μουσικούς και συνεργάτες που παίζουν γκάιντα, κλαρίνο, καβάλ, βιμπράφωνο, ηλ. μπάσο και σοπράνο σαξόφωνο τότε το μουσικό αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον ενδιαφέρον για κάποιον που ψάχνει κάτι ιδιαίτερο. Φτιάχνουμε μία παράσταση νοσταλγική και πολύ συγκινητική.
Γ.Γ. Υποθέτω ότι επιχειρήσατε να αποφύγετε την γραφικότητα, φτιάχνοντας το από την αρχή, όπως λέτε. Να αποφύγετε και το γκροτέσκο, ίσως.
Θ. ΟΙΚ. Ναι, αυτό το προσέξαμε. Για να μην πω όμως πάλι για την μουσική και το κείμενο, αρκεί να δει κάποιος το συγκλονιστικό σκηνικό της σκηνογράφου Εύας Μανιδάκη για να καταλάβει την πρόθεση της ομάδας μας.
‘’Η αγάπη μου για την παραδοσιακή μουσική είναι πολύ μεγάλη, ο ήχος της με συγκινεί πολύ αλλά παλαιότερα δεν ένιωθα τόσο οικεία. Όταν γνώρισα παραδοσιακούς μουσικούς και έπαιξα μαζί τους γοητεύτηκα πολύ και κατάλαβα ότι δεν ήμουν και τόσο μακριά από αυτό’’.
Γ.Γ. Ποιες δυσκολίες καλεστήκατε να ξεπεράσετε κατά την διάρκεια της ολοκλήρωσης ή ακόμη και κατά την διάρκεια των προβών, αν και νομίζω πως η επιλογή σας σημαντικών ηθοποιών του Θέατρου μας, να παίξουν, πρέπει να σας βοήθησαν με την διαχρονική εμπειρία τους.
Θ. ΟΙΚ. Όλοι οι ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί. Πολύ ωραίοι συνεργάτες. Και οι πιο νέοι που τώρα γνωριστήκαμε και παλαιότεροι. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον. Οφείλω όμως να πω εδώ, πόσο χαίρομαι που συνεργάζομαι με την Τάνια Τσανακλίδου για μια ακόμη φορά . Την ευχαριστώ που είναι μαζί μας.
Γ.Γ. Πέρα από το μιούζικαλ ‘’Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας’’, τι άλλο σημαντικό κάνεις τώρα και αν βρίσκεσαι μεταξύ Ελλάδος και εξωτερικού.
Θ.ΟΙΚ. Αυτή την περίοδο γράφω την μουσική για μία ταινία μεγάλου μήκους, είναι η δεύτερη φορά που συνεργάζομαι με δύο σπουδαίους Βούλγαρους σκηνοθέτες, τον Petar Valchanov και Christinα Grozeva , ενώ ταξιδεύω συχνά και στην Σουηδία όπου προετοιμάζουμε μαζί με την Αμάλια Μπένετ την μεταφορά της παράστασης «Τα φώτα της πόλης», που παίχτηκε για δύο χρόνια στο Εθνικό θέατρο, στο Δημοτικό θέατρο της Ουψάλα την θεατρική περίοδο 2026 – 2027 καθώς και στο Βελιγράδι στο Δημοτικό τους θέατρο τον ερχόμενο Απρίλιο.
Γ.Γ. Σημαντικότερες ή την σημαντικότερη στη πορεία σου ως μουσικοσυνθέτης στιγμή σε ποια, ποιες θα αναφερόσουν.
Θ.ΟΙΚ. Η κάθε συνεργασία είναι σημαντική για εμένα. Όταν υπάρχει σεβασμός και η διαδικασία είναι δημιουργική, νιώθω πολύ ωραία. Αν ξεχώριζα όμως κάποια, αυτή θα ήταν η συνεργασία μου με τον Bob Wilson. Είμαι ευγνώμων για αυτή την σχέση.
Γ.Γ. Έχεις πει πως η Μουσική φτιάχνει κόσμους. Η Μουσική ή οι δημιουργοί της. Και… αρκούν επτά νότες να φτιάξεις έναν ολόκληρό κόσμο, αναρωτιέμαι.
Θ.ΟΙΚ. Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς μουσική. Πόσο τρομακτικό ακούγεται. Αυτές οι επτά νότες ή μάλλον όλοι οι τυχόν συνδυασμοί τους, δίνουν χρώμα στη ζωή μας. Στην δική μου σίγουρα. Χρώμα και ιδιαίτερο νόημα.
Γ.Γ. Προκειμένου να βρίσκεσαι στον χώρο, ίσως και στην επικαιρότητα, ποιες υποχωρήσεις, εκπτώσεις θα έκανες. Ας πούμε, σε νυχτερινό κέντρο, θα έπαιζες.
Θ.ΟΙΚ. Προσπαθώ να κάνω όσο λιγότερες υποχωρήσεις γίνεται πια. Σε όλα τα επίπεδα. Με ενδιαφέρει να είμαι ήρεμος και καλά. Δεν μπορώ να καταπιέζομαι πια και σίγουρα δεν το επιλέγω.
Γ.Γ. Άποψη μου. Δεν νομίζω ότι υπάρχει καλή και κακή Μουσική. Εξαρτάται θεωρώ, από την ποιότητα, τον χαρακτήρα, την παιδεία των δημιουργών της. Εσύ τι λες;
Θ. ΟΙΚ. Όλα είναι θέμα αισθητικής. Και βέβαια υπάρχει η μουσική που έχει να σου δώσει, που οι δημιουργοί της δούλεψαν, πάσχισαν για το αποτέλεσμα, εμπιστεύθηκαν το ένστικτό τους, προσπάθησαν και ξαναπροσπάθησαν… Και υπάρχει και ο κακός ήχος, η μουσική που ηχεί άσχημα. Στα δικά μου αυτιά τουλάχιστον.
Γ.Γ. Η αφοσίωση σε αυτό που ασχολείται ο καθείς ίσως είναι επώδυνη και αγχωτική, αν θέλει να παρουσιάσει με αξιοπρέπεια το όποιο έργο του. Σε εσένα συμβαίνει αυτό ή η έμπνευση σου έρχεται αγόγγυστα.
Θ.ΟΙΚ. Μεγαλώνοντας εμπιστεύομαι το ένστικτό μου. Και νιώθω πολύ ωραία με αυτό.
Γ.Γ. Θεωρείς ότι οι παραγωγές εκτός Ελλάδας, συγκρίνοντας τες με όσες γίνονται εδώ, είναι μιας άλλης ποιότητας και τις προτιμάς. Θα έφευγες για να δουλέψεις σε μια άλλη χώρα, θα γινόσουν πλέον αναγνωρίσιμος εκεί. Όπου εκεί.
Θ. ΟΙΚ. Οι συνθήκες εργασίας είναι που είναι καλύτερες στο εξωτερικό κάποιες φορές. Επίσης, ο σεβασμός προς τους καλλιτέχνες. Είναι θέμα νοοτροπίας. Δεν μου αρέσει να παραπονιέμαι όμως. Όπου κι αν είσαι πρέπει να δημιουργείς τις συνθήκες για να προχωρήσεις. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει επαγγελματικός παράδεισος.
Γ.Γ. Κλείνοντας αυτή την συνομιλία μας, και… αλίμονο αν δεν ονειρευόμαστε. Ποιο είναι το όνειρο σου και πόσο διατεθειμένος είσαι να το πραγματοποιήσεις και με ποιο κόστος.
Θ.ΟΙΚ. Θέλω να είμαι καλά με την οικογένειά μου, να είμαστε όλοι καλά και να μην σταματήσω να έχω την ανάγκη να είμαι δημιουργικός.
Γ.Γ. Ο δικός σας ‘’Αγαπητικός της Βοσκοπούλας’’ , που ανεβάζετε, θεωρείς ότι θα γίνει καλλιτεχνική και (γιατί όχι) εμπορική επιτυχία και τι κάνατε εκ των προτέρων για αυτό.
Θ. ΟΙΚ. Τελειώνουν οι πρόβες σιγά σιγά και κάθε βράδυ, στο κέντρο της πόλης στο θέατρο ‘’Ακροπόλ’’, θα υπάρχει ένα ελληνικό έργο που δουλέψαμε όλοι πολύ για αυτό. Κάναμε αυτό που έπρεπε όσο καλύτερα μπορούσε ο καθένας. Αυτό σε μία ομάδα είναι πολύ σημαντικό. Αυτό είναι το ζητούμενο. Και έτσι, σε αυτόν τον πολυσύχναστο δρόμο που είναι γεμάτος θεατρικές σκηνές και που όλοι πάνε στο θέατρο για να «μετακινηθούν» από την πραγματικότητά τους, στην δική μας παράσταση, θα ηχεί ο ήχος της γκάιντας και θα μας καλεί να ταξιδέψουμε μαζί της σε έναν κόσμο γνώριμο και μαλακό.
Ο ΑΓΑΠΗΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΑΣ
ΘΕΑΤΡΟ ΑΚΡΟΠΟΛ, Ιπποκράτους 9-11, Αθήνα
7 Φεβ – 5 Απρ 2026
Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/oagapitikostisvoskopoulas/
Μουσική – ενορχήστρωση – διδασκαλία τραγουδιών: Θοδωρής Οικονόμου
Κείμενο – στίχοι – σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός
Κίνηση – Χορογραφία: Αλέξανδρος Κυριαζής
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Βάνα Γιαννούλα
Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος
Ηχητικός σχεδιασμός: Κώστας Μπώκος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αλεξία Μπεζίκη
Συνεργάτης διδασκαλίας τραγουδιών: Μυρτώ Τίκωφ
Βοηθός Σκηνογράφου: Άννα Μπίζα, Μαρία Καλοφούτη
Βοηθός Ενδυματολόγου: Αλέξανδρος Γαρνάβος
Θεατρολόγος – Επιμέλεια προγράμματος: Βάνια Παπανικολάου
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή, Κωνσταντίνος Ζουρνάς
Video Graphics: Θωμάς Παλυβός
Επικοινωνία: Αγλαΐα Παγώνα
Διαδικτυακή επικοινωνία: Κωνσταντίνος Ζουρνάς
Διεύθυνση & Εκτέλεση παραγωγής: Αγνή Μοίρα, Αλεξάνδρα Μήτσου
Παραγωγή: ARISE ENTERTAINMENT AND MORE – ΘΕΑΤΡΟ ΑΚΡΟΠΟΛ
Παίζουν: Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Ελένη Ουζουνίδου, Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης, Ασημένια Βουλιώτη, Γιάννης Αναστασάκης, Γιώργος Γλάστρας, Στέλλα Αντύπα, Μαριάμ Ρουχάτζε, Ευσταθία Λαγιόκαπα, Χρήστος Γκρόζος, Φάνης Κοσμάς, και η Τάνια Τσανακλίδου.
Μουσικοί επί σκηνής:
Βαγγέλης Παρασκευαΐδης: Κρουστά – Βιμπράφωνο
Κώστας Φόρτσας: Γκάιντα – Κλαρίνο – Καβάλ
Δημήτρης Χουντής: Σοπράνο Σαξόφωνο – Φλογέρες
Παρασκευάς Κίτσος: Ηλεκτρικό Μπάσο
Κωνσταντίνος Τσιμπούκης: Μπάσο μπουζούκι
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Πέμπτη στις 20:30
Παρασκευή στις 21:00
Σάββατο στις 17:30 & 21:00
Κυριακή στις 17:30
