Πινελιές

Φεβ
05

Παραμύθι με λυπημένο τέλος

Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε ποτέ να μου λέει παραμύθια. Ήθελε, να ξέρω πόσο άσχημη μπορούσε να γίνει η ζωή. Επαναστάτρια από πάντα εγώ, του έλεγα, ότι το μυστικό για μια όμορφη ζωή, σαν παραμύθι, είναι η ΑΓΑΠΗ. Όλες οι πριγκίπισσες των παραμυθιών ήταν ευτυχισμένες, γιατί ήξεραν να αγαπούν.
 
Αγαπούσαν τα ζωάκια, αγαπούσαν τα λουλουδάκια, αγαπούσαν το βασιλόπουλο και έτσι ζούσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα... Και ήρθε εκείνη η μέρα που άκουσα ένα παραμύθι διαφορετικό από όσα ήξερα μέχρι τότε... Εκείνη η μέρα που ήρθε δίπλα μου μια όμορφη κοπέλα με άσχημα ρούχα και νυχιές στο δέρμα. Την έλεγαν "Κορίτσι" και μου ψυθύρισε στο αυτί: "Απόψε θα σου πω το δικό μου παραμύθι".
 
Μια φορά και έναν καιρό, σαν σήμερα θα ήταν η μέρα εκείνη, το "Κορίτσι" συνάντησε το "Αγόρι" με το όμορφο χαμόγελο. Τόσο όμορφο και φωτεινό ήταν εκείνο το χαμόγελο που το "Κορίτσι" κατέβασε τα μάτια από ντροπή.
 
Το "Αγόρι" της έπιασε το χέρι και της υποσχέθηκε, να μην σταματήσει ποτέ να χαμογελά για εκείνη. Πέρασαν όμορφα οι εποχές από χειμώνες σε καλοκαίρια. Το Αγόρι και το Κορίτσι έγιναν ένα και η αγάπη τους δυνάμωνε τόσο πολύ, που τα αηδόνια την έκαναν τραγούδι.
Οκτ
19

Εθνικό... το αληθές!

indignatiΌταν κάποια μέρα, πάνω σε ένα διάλογο άκουσα τις περίφημες δηλώσεις του H. Kissinger (πρώην Υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ), οι οποίες εν τάχει συνοψίζονται στο ότι οι Έλληνες είναι ένας ανυπόταχτος λαός και πρέπει να χτυπηθούν στη γλώσσα, την θρησκεία και τα πολιτισμικά τους αποθέματα, πρέπει να ομολογήσω, ότι χωρίς να τις περάσω από κανένα φίλτρο τις δέχτηκα νιώθωντας το εθνικό μου φρόνημα στα ύψη.

Οκτ
16

Αυτό το κλισέ που ονομάσαμε «ζωή»

objects-writing-lines-white-background_3302676Είναι τόσα αυτά που με συγκινούν και έχω πιάσει τον εαυτό μου να τα απορρίπτει ως «κλισέ». Μια βόλτα στη θάλασσα με το σκύλο μου˙ το διάβασμα στο μπαλκόνι ένα ανοιξιάτικο πρωί˙ την αγκαλιά των φίλων μου˙ τη μελαγχολία που σου προκαλεί ο συννεφιασμένος ουρανός.

Οκτ
09

Η καταπιεσμένη περσόνα του σύγχρονου κουλτουριάρη

to_beΒλέμμα απλανές που κρύβεται πίσω από ένα σύννεφο καπνού. Μακρόσυρτος λόγος που διανθίζεται συνήθως με διάσπαρτες ξενόγλωσσες φράσεις (κυρίως γαλλικής και λατινικής προελεύσεως), χωρίς να λείπει και το λαϊκό στοιχείο, όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο.

Ελαφρώς «μποέμ» στυλιστική άποψη και επιτηδευμένα ανέμελο παρουσιαστικό. Στις παραπάνω γραμμές θα συνοψίζαμε το προφίλ του σύγχρονου «κουλτουριάρη». 

Οκτ
06

Πάμε πλατεία;

pareesΉταν μερικές μέρες πριν που είπαμε με κάποιους φίλους να πάμε για μπυρίτσα. Ανοίξαμε τα πορτοφόλια μας, βάλαμε το χέρι στη τσέπη και κοιτάξαμε λοξά ο ένας τον άλλο. Είχαμε καταλάβει όλοι, πως το budget μας τη δεδομένη στιγμή δεν μας επέτρεπε και πολλά.

Έτσι λοιπόν, προμηθευτήκαμε από ένα κοντινό περίπτερο μπύρες και αναψυκτικά και κατευθυνθήκαμε πεζοί προς τον Σταυρό της Πειραϊκής. Αυτό που συναντήσαμε εκεί δεν άφησε αδιάφορο κανέναν μας!