Ιαν
29

Η Κατερίνα Χιντηράκη μιλάει στο All4fun για την παράσταση "Ιφιγένεια εν γένει tragic"

Η Κατερίνα Χιντηράκη είναι ένα κορίτσι γεμάτη φιλοδοξίες και όνειρα που από την Μήλο βρέθηκε στην Αθήνα για να τα κυνηγήσει.  Με αργά αλλά σταθερά βήματα βάζει νέους στόχους, τους κοιτά κατάματα, και με την ορμή και το θράσος που χαρακτηρίζει τα νιάτα εφορμά για να τους κατακτήσει.  Ιδιαίτερα προσγειωμένη και με εξαιρετικό ήθος, με εφόδια το ταλέντο και την διάθεσή της ήρθε για να διεκδικήσει την παρουσία της στον χώρο, χωρίς εκπτώσεις και με ζήλο για δουλειά ώστε να φτάσει μια μέρα να είναι υπερήφανη για την Κατερίνα.

Την συναντήσαμε στο θέατρο Αργώ στην παράσταση "Ιφιγένεια εν γένει...Tragic" και μας μίλησε για την παράσταση, για τον εαυτό της για την πολιτική και την κρίση. Μια ξεχωριστή συζήτηση την οποία ελπίζουμε να απολαύσετε:
 
-Πρόσφατα βραβευτήκατε από τον όμιλο Unesco. Τι σήμαινε αυτή η βράβευση για εσάς; Πιστεύετε γενικότερα στις βραβεύσεις;
 
Πρόσφατα βραβευτήκαμε για την παράσταση «Ιφιγένεια εν γένει…tragic» από τον όμιλο Unesco και τον κ. Μαρωνίτη. Η βράβευση αυτή ήταν μεγάλη μας τιμή κι ακόμα μεγαλύτερη τα υπέροχα λόγια που τη συνόδευαν. Κάθε βράβευση έχει αξία γιατί δείχνει ότι κάτι κάνεις καλά κι αυτό το κάτι αναγνωρίζεται. 
 
-Η Ιφιγένεια θυσιάζεται "για το καλό της πατρίδας".  Τα τελευταία χρόνια στην ελληνική πραγματικότητα συναντάμε πολλές "Ιφιγένειες". Ποια είναι η άποψή σου; Ποιο είναι το κύριο μήνυμα που θέλετε να περάσετε;
 
Το κυρίαρχο πολιτικό μήνυμα του έργου μας, που ίσως ήθελε να περάσει κι ο ίδιος ο Ευριπίδης μέσα από τα πρωτότυπα έργα του είναι ότι η Ιφιγένεια θυσιάζεται «για το καλό της πατρίδας». Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν εξιλαστήρια θύματα σε όλες τις εποχές. Η ιστορία έχει δείξει ότι είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ανθρώπινου είδους. Πάντα υπάρχουν εμφανής ή αφανής ¨ήρωες¨, αθώα θύματα των ισχυρών που θυσιάζονται στο όνομα του χρήματος ή διαφόρων συμφερόντων για το ¨γενικό καλό¨. Έχει γεμίσει ο κόσμος Ιφιγένειες. Μια παράσταση όμως δε δίνει απαντήσεις· δημιουργεί ερωτήματα: Θα ‘ρθει ο καιρός που θα πάρει ο καθείς στην πλάτη του το μερίδιο που του αναλογεί; Ο καιρός που θα γίνουμε ¨ήρωες¨ του εαυτού μας; Υπόλογοι των πράξεων μας; Οψόμεθα
 
-Τι σημαίνει υποκριτική για σένα; Πως αποφάσισες να ασχοληθείς με το θέατρο;
 
Δε θα μπορούσα να διαφέρω από το κλασικό κοινότυπο «από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήθελα να γίνω ηθοποιός». Μερικές φορές δεν είναι εύκολο να εξηγήσεις με λέξεις στους δικούς σου ή στους φίλους σου το «γιατί», το «γιατί ηθοποιός» κι όχι οτιδήποτε άλλο. Υποκριτική για μένα σημαίνει αλήθεια, ακρίβεια, ανάγκη, σκληρή δουλειά, πάθος, τρέλα, φαντασία, ανάσα, μεγάλη ευθύνη. Για να αποφασίσεις να ασχοληθείς με την τέχνη της υποκριτικής λένε, πρέπει να ‘σαι ή άτομο που ψάχνεται, προβληματίζεται, αναζητά λύσεις και ονειρεύεται έναν καλύτερο- ιδανικότερο κόσμο ή απλά τρελός. Και συμφωνώ! Σε όλα!
 
-Πως αντιμετωπίζει την κρίση μια νέα ηθοποιός σε ένα επάγγελμα τόσο ανασφαλή;
 
Η κρίση δεν κάνει διακρίσεις. Στην εποχή μας, όλα τα επαγγέλματα, άλλα λιγότερο άλλα περισσότερο, τη βιώνουν και προσπαθούν να την αντιμετωπίσουν. Προσωπικά έχω σταθεί τυχερή γιατί από το 2013 που έχω αποφοιτήσει, δεν έχω σταματήσει να δουλεύω στο χώρο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχω άγχος και ανασφάλεια για το αύριο, καθώς βλέπουμε ότι παραστάσεις κατεβαίνουν σε μια νύχτα και παραγωγές ακυρώνονται ξαφνικά μετά από τόσες θυσίες και τόση προετοιμασία! Ακόμη κι αν έχεις δουλειά λοιπόν, ποτέ δεν είσαι ασφαλής. Μπήκα όμως πολύ συνειδητοποιημένη σε όλο αυτό. Για μένα το σημαντικότερο είναι να κάνεις αυτό που σε γεμίζει, σε εξελίσσει και σε κάνει ευτυχισμένο. Όταν κάτι το αγαπάς πολύ, το να παλέψεις και να το καταφέρεις είναι μονόδρομος. Την κρίση λοιπόν την αντιμετωπίζω με υπομονή, επιμονή, αισιοδοξία και δουλειά δουλειά δουλειά. Ό,τι αξίζει, δε χάνεται. Κι όσο κι αν το μέλλον φαντάζει δυσοίωνο κι η ανασφάλεια πλανάται στον αέρα κάθε φορά που ξυπνάω, οφείλω, στον εαυτό μου τουλάχιστον, κάθε φορά που πέφτω για ύπνο, να μη σταματώ να χαμογελώ για ό,τι έχω πετύχει ως τώρα και να ονειρεύομαι.
 
-Εμφανίζεσαι στην παράσταση "Ιφιγένεια εν γένει tragic". Πες μας δυο λόγια για την παράσταση.
 
Η «Ιφιγένεια εν γένει…tragic» είναι μια συρραφή-παρωδία των δύο τραγωδιών του Ευριπίδη «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» και «Ιφιγένεια εν Ταύροις». Η Ιφιγένεια κάνει το μεγαλύτερο σάλτο στην ιστορία και μεταπηδά από την τραγωδία στην…κωμωδία! Είναι ένα εξαιρετικό κείμενο της Λίλιαν Δημητρακοπούλου, με πρωτότυπη μουσική και τραγούδια του Λεωνίδα Σώζου και χορογραφίες δικές μου, το οποίο ανεβαίνει από την θεατρική ομάδα «theatreloi» κάθε Τετάρτη στις 21:00 στο θέατρο «ΑΡΓΩ» .
 
-Πως είναι η συνεργασία σου με τον υπόλοιπο θίασο. Πως προέκυψε η συνεργασία με τους theatrelous;
 
Οι «theatreloi» είναι μια νέα ομάδα ταλαντούχων παιδιών που με γνώριζαν από τη δραματική σχολή, μου πρότειναν να συμμετάσχω στη νέα τους δουλειά και φυσικά από τη μια το κείμενο που διάβασα, από την άλλη εκείνοι, δέχτηκα αμέσως με μεγάλη μου χαρά. Είναι πολύ σημαντικά στοιχεία το καλό κλίμα κι η χημεία σε μια ομάδα , ειδικά όταν αυτά υπάρχουν στο πλαίσιο του σεβασμού και του θαυμασμού. Μεγάλη τύχη να συνεργάζεσαι με ανθρώπους που έχουν το ίδιο μεράκι και την ίδια τρέλα γι’ αυτό που κάνουν.
 
-Γιατί κάποιος να έρθει να δει την παράσταση; Τι θέλεις να κρατήσει κάποιος φεύγοντας από την παράσταση;
 
Η παράσταση αυτή έχει κάτι διαφορετικό: Μπορεί να γνωρίζεις την ιστορία της Ιφιγένειας αλλά καλείσαι να ξεχάσεις ό,τι ήξερες μέχρι τώρα γι αυτήν. Ταξιδεύουμε σε έναν άλλο κόσμο και ξεχνάνε για λίγο το ποιοι είμαστε και που βρισκόμαστε. Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε το θέατρο είναι η διέξοδος που ψάχνουμε. Τι να κρατήσει ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση; Τις στιγμές που προβληματίστηκε και τις εικόνες που γέλασε, που τον έκαναν να ξεχαστεί από την καθημερινότητα και να ξεδώσει. Αυτό έχουμε ανάγκη κι αυτό είναι το σημαντικότερο.
 
-Στην παράσταση κρατάς τον ρόλο της Ιφιγένειας. Πόσο απαιτητικός ήταν αλλά και πως τον προσέγγισες για να πετύχεις αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα χωρίς να γίνει καρικατούρα;
 
Στην παράσταση ενσαρκώνω την «Ιφιγένεια» που εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον φαντάζει κόντρα σε μενα. Όμως δεν υπάρχει εύκολος ρόλος. Κάθε καινούργιος ρόλος είναι απαιτητικός και δύσκολος και πρέπει να αντιμετωπίζεται με την ίδια πάντα προσοχή. Η πολύ δουλειά, η σωστή καθοδήγηση και η ακρίβεια είναι το τρίπτυχο-κλειδί που κρατά νομίζω τις ισορροπίες από το να περάσει ένας κωμικός ρόλος στην καρικατούρα. Το θέατρο επιτρέπει μια υπερβολή, στο σημείο όμως που αυτή περικλείεται από ¨αλήθεια¨.
 
-Είναι στα σχέδιά σου μια ταινία και τι ρόλο θα ήθελες να υποδυθείς.
 
Έχω ιδιαίτερη αδυναμία στο θέατρο, αυτό είναι αλήθεια, όμως είμαι πάρα πολύ μικρή για να πω ότι μόνο αυτό θέλω να κάνω. Ο κινηματογράφος πιστεύω ότι είναι μια τέχνη που έχει πολλά να μου μάθει κι ακόμα περισσότερα να μου προσφέρει. Είναι αισιόδοξο κι ελπιδοφόρο που τα τελευταία χρόνια ξανα-γίνονται τόσο καλές ελληνικές παραγωγές. Πριν μερικές μέρες παρακολούθησα το «ΈΤΕΡΟΣ ΕΓΏ» και ενθουσιάστηκα. Ευρηματική σκηνοθεσία, έξυπνο σενάριο και πολύ καλές ερμηνείες. Να μια ταινία που ζήλεψα πραγματικά και θα ήθελα να συμμετείχα. Ο ελληνικός κινηματογράφος ζει και επιστρέφει.
 
-Απόφοιτη δραματικής σχολής αλλά και σχολής χορού.  Ποια ιδιότητα είναι αυτή που προσδιορίζει την Κατερίνα περισσότερο.  Ποιες είναι οι φιλοδοξίες και τα όνειρά σου;
 
Η υποκριτική είναι συνυφασμένη με τον χορό και  το τραγούδι αφού πλέον ο ηθοποιός καλείται να είναι πολυεργαλείο. Έτσι κι εγώ, αν και γενικότερα τα πήγαινα καλά με τον χορό, αποφάσισα να μπω σε μια επαγγελματική σχολή χορού, για να αποκτήσω τεχνική κατάρτιση, από την οποία κι αποφοίτησα πριν μερικούς μήνες. Είχα καταπληκτικούς δασκάλους, τους καλύτερους στο είδος τους, όπως τον Κίκη Κακουλλή, τη Σοφία Παπαδοπούλου, τη Χρυσηίδα Λιατζιβίρη, την Πέρσα Σταματοπoύλου, τον Κυριάκο Κοσμίδη, τη Γιώτα Οικονομοπούλου, που με έκαναν να αναρωτηθώ πολλές φορές αν τελικά θέλω να γίνω ηθοποιός ή χορεύτρια, μα και να συνειδητοποιήσω ποια είμαι. Η ιδιότητά μου ως Κατερίνα είναι μία, έμαθα ότι έχει όμως πολλές πτυχές. Μία από αυτές είναι και ο χορός. Είναι η αποφόρτιση και φόρτισή μου, η αδυναμία μου!
Κάνω αργά και σταθερά βήματα, πατάω γερά στα πόδια μου, βάζω στόχους και συνεχίζω. Φιλοδοξία; Κάποια στιγμή να ζήσω από αυτό το ¨ επάγγελμα¨. Όνειρά μου;  Να κάνω αξιόλογες συνεργασίες στο χώρο που θα με εξελίξουν ως ηθοποιό μα δε θα με αλλάξουν ως άνθρωπο, όσο περνάνε τα χρόνια να κάνω πάντα αυτή τη ¨δουλειά¨ με τον ίδιο ζήλο και την ίδια αγάπη που το κάνω και τώρα και φυσικά να κοιτάζω αργότερα στον καθρέφτη και να είμαι πάντα περήφανη για την Κατερίνα που αντικρίζω, τις επιλογές της, τον χαρακτήρα της.
 
-Εκτός από την Ιφιγένεια εμφανίζεσαι και στην παιδική παράσταση ο Πίτερ Παν. Επίσης έχεις λάβει μέρος και σε ένα θεατρικό δρώμενο για την επιστροφή των μαρμάρων.   Πόσο σημαντική θεωρείς την εθνική μας κληρονομιά;
 
Συμμετέχω επίσης στην παιδική παράσταση «Ο Πήτερ Παν και το μουσείο της Ακρόπολης» που παίζεται για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Χυτήριο ως η κλεμμένη ¨καρυάτιδα¨ που βρίσκεται στο Βρετανικό μουσείο. Είμαι ευγνώμων που ο κ. Χάρης Σώζος  με εμπιστεύεται στην ομάδα του και πολύ τυχερή που συνεργάζομαι με έναν άνθρωπο που σέβεται το παιδικό θέατρο και δεν το ευτελίζει. Το να ¨δουλεύεις¨ με παιδιά είναι ευτυχία και μεγάλο μάθημα. Το 2014 είχα λάβει μέρος, ξανά ως καρυάτιδα, σε ένα καλλιτεχνικό δρώμενο-διαμαρτυρία για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα, που έλαβε χώρα στο Λονδίνο, με πρωτοβουλία της σοπράνο Σόνιας Θεοδωρίδου στο πλαίσιο του κινήματος «Beautiful Greece». Η εμπειρία ήταν συγκλονιστική.  Ντυμένη καρυάτιδα, να αντικρίζεις την αληθινή καρυάτιδα και πλήθος κόσμου που βρισκόταν στο Βρετανικό μουσείο να ψυθιρίζει πως πρέπει να επιστραφεί. Οφείλουμε στους προγόνους μας, μα πρώτα απ’ όλα σε μας τους ίδιους, να υπερασπιζόμαστε την πολιτιστική μας κληρονομιά, να παλεύουμε για ό,τι μας ανήκει. Αυτό είναι και το μήνυμα της παιδικής παράστασης. Είμαι πολύ περήφανη που πήρα μέρος κι εγώ στον αγώνα που γίνεται εδώ και χρόνια για να επιστρέψουν τα γλυπτά στην Ελλάδα, στη χώρα που γεννήθηκαν, στη χώρα που ανήκουν.
 
- Η Ιφιγένεια είναι "άσχημη", συνεπώς και το εύκολο θύμα.  Πιστεύεις πως η ομορφιά παίζει ρόλο.  Σε έχει βοηθήσει εσένα προσωπικά;
 
Η ομορφιά παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, ιδιαίτερα στο χώρο του θεάματος. Αρκεί να ¨την φέρεις¨ και να μη ¨σε φέρει¨. Είναι ευχή και κατάρα μαζί. Συχνά οι όμορφοι και όμορφες κουβαλούν μια ρετσινιά ότι πέραν της εξωτερικής τους εμφάνισης δεν έχουν τίποτε άλλο να δείξουν.  Η εμφάνιση μπορεί να σε βοηθήσει να μπεις πιο εύκολα κάπου, ναι, αλλά η προσωπικότητα τελικά είναι εκείνη που θα σε κρατήσει εκεί.
 
Το all4fun είναι μια ιστοσελίδα που ενημερώνει το κοινό, ζητά τη γνώμη του, που γενικότερα ψάχνεται, Είναι πολύ σημαντικό που δίνει βήμα σε νέους ηθοποιούς και βοηθάει νέες ομάδες να ακουστούν. Συνεχίστε την καλή δουλειά! Ευχαριστώ πολύ! 
 
Αναλυτικές πληροφορίες για την παράσταση ''Ιφιγένεια εν γένει...Tragic'' ακολουθούν στον σχετικό σύνδεσμο: http://www.all4fun.gr/fun/theater/14301--tragic-.html
 
Του Περικλή Μπίκου, 29/01/17