Ιαν
05

Η Σοφία Δημοπούλου μιλάει στο All4fun

H Σοφία Δημοπούλου μιλάει στο All4fun για το νέο της βιβλίο: "Η ζωή απέναντι", τις προτιμήσεις της στο λογοτεχνικό είδος, τις απαιτήσεις που έχει η συγγραφή ενός βιβλίου και διάφορα ακόμα...
 
Η Δάφνη, μοναχοκόρη ενός συντηρητικού δασκάλου και μιας συμβιβασμένης νοικοκυράς, μεγαλώνει σ’ ένα προστατευτικό κουκούλι το οποίο κάποια στιγμή σκίζεται και όλα όσα θεωρεί μέχρι εκείνη τη στιγμή δεδομένα, ανατρέπονται. Πιστεύετε ότι συναντάμε αντίστοιχες καταστάσεις στη σημερινή ελληνική οικογένεια;
 
Ασφαλώς. Μπορεί να μην είμαστε πια τόσο συντηρητικοί σε κάποια πράγματα, παρ’ όλα αυτά, η προστατευτικότητα με την οποία η ελληνική οικογένεια μεγαλώνει τα παιδιά της είναι ακόμα έντονη. Εξαιτίας αυτού η ενηλικίωσή μας μερικές φορές είναι απότομη και επώδυνη.  
 
Η ίδια ως αναγνώστης προτιμάτε κάποιο συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος; Υπάρχουν συγγραφείς που έχουν επηρεάσει το έργο σας και πώς;
 
Αγαπώ πολύ την ποίηση και η δική μου συγγραφική καταγωγή είναι ποιητική εξάλλου. Μ’ αρέσει η συμπύκνωση των νοημάτων που χαρίζει ο ποιητικός λόγος. Διαβάζω όμως και πολλή πεζογραφία, ελληνική και ξένη. Όλοι οι συγγραφείς μου έχουν δώσει κι από μια ρανίδα υλικού, αφού  ό ,τι έχω διαβάσει  υπάρχει μέσα μου, σαν γλωσσική και υφολογική κατάκτηση και μ’ αυτά τα αποθέματα γράφω. 
 
Οι ήρωες των βιβλίων σας έχουν μια προδιαγεγραμμένη πορεία την οποία γνωρίζετε από την αρχή και ακολουθείτε μέχρι το τέλος; 
 
Γράφω πάντα με σχεδιάγραμμα, έχοντας εξαρχής σχεδιάσει την πορεία της ιστορίας μου και των ηρώων. Αν θέλω κάτι να πω, το λέω μέσα από μια συγκεκριμένη μυθοπλασία και μια προαποφασισμένη οπτική γωνία. Αυτό δεν σημαίνει πως στην πορεία δεν μπορεί να αλλάξω ρότα. Πολλές φορές μια ιδέα έρχεται στο προσκήνιο, μια ιδέα που μπορεί να έχει τη δύναμη να πάει αλλού το συγγραφικό μου καράβι. Αυτή όμως είναι και η μαγεία της συγγραφής, όπως και της κανονικής ζωής εξάλλου. Το αντίθετο θα ήταν αφόρητα βαρετό.
 
Η συγγραφή ενός βιβλίου εκτός από έμπνευση απαιτεί και έρευνα. Πόσο απολαμβάνετε αυτή τη διαδικασία κατά την προετοιμασία κάθε βιβλίου σας;
 
Με γοητεύει η έρευνα μιας εποχής που δεν είναι η δική μου. Όχι μόνο όσο αφορά στα  ιστορικά γεγονότα, αλλά κυρίως στην ανακάλυψη των στοιχείων εκείνων που θα με βοηθήσουν να ανασυνθέσω μια εποχή που δεν γνωρίζω ή δεν θυμάμαι.  Η διαδικασία είναι πραγματικά ενδιαφέρουσα αλλά και αγχωτική, αφού πρέπει να απομονώσω εκείνα τα γεγονότα και τα στοιχεία που προάγουν με ακρίβεια την ιστορία μου και εξυπηρετούν την κεντρική της ιδέα.
 
Ποιο είναι το μότο της δικής σας ζωής;
Μια φράση που προσπαθώ να την επαναλαμβάνω συχνά μέσα μου, γιατί την ξεχνώ και υποκύπτω σε απαιτήσεις και συμπεριφορές που πολλές φορές με κουράζουν ή με πληγώνουν είναι: «Κανείς δεν ανεβαίνει στην πλάτη σου αν δεν σκύψεις». Έτσι, για να μην ξεχνάμε και τη δική μας ευθύνη για ό,τι μας ταλαιπωρεί.
 
Γιατί να διαβάσει κάποιος το βιβλίο «Η Ζωή Απέναντι»;
 
Γιατί πέρα από το ότι θα περάσει καλά διαβάζοντας μια ιστορία με αγωνιώδη πλοκή και αρκετά συναισθήματα, θα μάθει ή θα ξαναθυμηθεί πώς ήταν η ζωή εκείνη την περίοδο που  μας διαμόρφωσε, μας ακόνισε τη σκέψη και το συναίσθημα. Γιατί έχουμε χρέος να θυμόμαστε.
 
Έχετε γράψει ήδη τέσσερα βιβλία. Υπάρχει κάποιο από αυτά που έχετε στην καρδιά σας;
 
Όλα τα βιβλία μου είναι κομμάτι από εμένα, κρατούν μια  θέση μέσα μου. Το « Σε σωστή ώρα νυχτώνει» όμως, ίσως να είναι αυτό που σκέφτομαι πρώτο, αυτό που αγαπώ λιγάκι παραπάνω κι αυτό γιατί αναφέρεται στην ιστορία της οικογενείας μου. Μια από τις κεντρικές ηρωίδες ήταν η προγιαγιά μου και πολλά από τα γεγονότα που αναφέρονται στο βιβλίο είναι πραγματικά, κομμάτια από τη δική της δύσκολη ζωή. Η συγκίνησή μου λοιπόν και όταν το έγραφα, αλλά και κάθε φορά που διαβάζω αποσπάσματά του, είναι μεγάλη. Τα υπόλοιπα βιβλία είναι πιο πολύ μυθοπλασία, έχοντας βέβαια κι εκεί ενσωματώσει εμπειρίες και μνήμες μου.
 
Στον παρακάτω σύνδεσμο ακολουθούν αναλυτικές πληροφορίες τόσο για το βιβλίο όσο και για την συγγραφέα: http://www.vassosotiriou.gr/i-zoi-apenanti/