Βαν

Ένα roadtrip με «Βαν» δεν είναι τόσο δύσκολο όσο ακούγεται. Είναι ακόμα πιο δύσκολο! 
 
Η ιστορία ενός ανθρώπου που προσπαθεί να το οργανώσει. 
 
Οι αναποδιές της καθημερινότητας και η επιπολαιότητά του στέκονται πολλές φορές εμπόδιο. 
 
Η αναζήτηση της λύσης όμως στους παρελθοντικούς έρωτες και όχι μόνο μπορεί να οδηγήσει στην πραγματοποίησή του(;).
 
Based on true stories.
Οκτ
20

Το ποίημα..

Δύο μέρες πριν κλείσω τα τριαντατέσσερα μου χρόνια η ιδέα να κάνω δώρο στον εαυτό μου ένα ταξίδι με Βαν έφερε στη κατοχή μου ένα εννιαθέσιο βανάκι. Είχα ξυπνήσει σχετικά αργά, μα με αρκετή όρεξη για καθαριότητα. Θα έρχονταν κόσμος ανήμερα των γενεθλίων μου και επειδή ως γνωστόν «η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά» ήθελα το αρχοντικό μου να είναι πεντακάθαρο. Ήθελα να γίνω «ο άρχοντας των δαχτυλιδιών».

Είχα βάλει σκούπα, είχα σφουγγαρίσει, είχα γυαλίσει με Άζαξ τα τζαμιά, όταν αποφάσισα να κάνω κάτι που δεν είχα κάνει ποτέ. Ανακαίνιση ή μάλλον διακόσμηση εσωτερικών χώρων. Θυμήθηκα τότε μια κούτα με παρελθοντικά αντικείμενα και παλιά δώρα που είχα καταχωνιάσει στο πατάρι.  «Εκεί όλο και κάτι μπορεί να βρω για διακοσμητικό», σκέφτηκα.

Οκτ
13

Η κοτασαλάτα...

Δύο εβδομάδες πριν κλείσω τα τριαντατέσσερα μου χρόνια η ιδέα να κάνω δώρο στον εαυτό μου ένα ταξίδι με Βαν έφερε στη κατοχή μου ένα εννιαθέσιο βανάκι.  Βρισκόμουν σε ένα καφέ-μπαρ που δούλευε μια φίλη, όταν αποφάσισα να φύγω και να γυρίσω σπίτι μου. Για άλλη μια φορά είχαμε περάσει ωραία. Στο δρόμο της επιστροφής όμως, το στομάχι μου, άρχισε θορυβωδώς να με ενημερώνει πως πρέπει να τσιμπήσω κάτι. Δεν ήθελα να φάω πάλι απ΄ έξω, μα έλα που το ψυγείο μου θύμιζε κεφάλι βουδιστή μοναχού. Κοίταξα την ώρα και είδα ότι προλάβαινα οριακά το σούπερ-μάρκετ. Εκεί θα έβρισκα κάτι υγιεινό και λάιτ.  Τους τελευταίους μήνες πρόσεχα περισσότερο τη διατροφή μου. Μερικά λεπτά πιο μετά διάβαινα την πόρτα του σαν αυτοκράτορας που μπαίνει στο ανάκτορο του.

Ήμουν ευτυχισμένος -μα και χαμένος  συνάμα-  τριγυρίζοντας στους διαδρόμους, όταν μου ήρθε στο μυαλό μια συνταγή που είχα διαβάσει στο ίντερνετ. «Παϊδάκια κοτόπουλο με σαλάτα της αρεσκείας σας». «Αυτό θα  μαγειρέψω» είπε ο παρορμητικός εαυτός μου. Η αλήθεια είναι ότι μαγειρεύω σπάνια, όταν όμως το κάνω μου έχουν πει ότι το κάνω καλά. Μου αρέσει να εφευρίσκω και δικά μου φαγητά. Νιώθω καλλιτέχνης. Το μόνο που χρειαζόμουν λοιπόν για να διαπρέψω στη κουζίνα ήταν τα παϊδάκια κοτόπουλο και  να σκεφτώ πώς θέλω να είναι η σαλάτα. Η απάντηση στην τελευταία μου σκέψη ήρθε τόσο γρήγορα που μέχρι και εγώ ξαφνιάστηκα. Λάχανο, καρότο, ρόδι, σέλινο. Όλα τα παραπάνω λοιπόν προστέθηκαν στο ήδη γεμάτο καλάθι μου. Τώρα το μόνο που λαχταρούσα ήταν πώς και πώς  να μπω στην κουζίνα και να κάνω πράξη αυτήν την όχι και τόσο απαιτητική συνταγή.

Οκτ
06

Καραόκε..

Τρεις βδομάδες πριν κλείσω τα τριαντατέσσερα μου χρόνια η ιδέα να κάνω δώρο στον εαυτό μου ένα ταξίδι με Βαν έφερε στη κατοχή μου ένα άπλυτο, μέσα στη σκόνη και την κουτσουλιά εννιαθέσιο βανάκι. Η απόφαση μου να το πλύνω, αρχικά δε στέφθηκε με επιτυχία. Τελικά τα κατάφερα. Ο ήλιος είχε αρχίσει να δύει όταν έφυγα από το βενζινάδικο. Το Βαν είχε γίνει πεντακάθαρο. Η μυρωδιά του αποσμητικού που κρεμόταν από τον καθρέφτη θύμιζε κέντρο ομορφιάς και ευεξίας.Το ήξερα γιατί είχα πάει δύο φορές.

Βρισκόμουν στο δρόμο της επιστροφής προς το σπίτι μου, όταν χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν μια φίλη, που μου πρότεινε να πάμε σε μια καφετέρια που δούλευε μια άλλη φίλη, γιατί υπήρχε περίπτωση να περνούσε και μια τρίτη φίλη, που θα ερχόταν παρέα με μία τέταρτη φίλη, που έπλεκε και κένταγε η κόρη το μαντήλι. Απάντησα θετικά στην πρότασή της. Άλλωστε δεν είχα και κάτι καλύτερο να κάνω. Ήμουν άνεργος εκείνη την περίοδο και οι μοναδικές μου ασχολίες ήταν να γράφω τραγούδια, ποιήματα, να παίζω ποδόσφαιρο και να φροντίζω τον κήπο…του πατρικού μου. Πήγαινα και πότιζα τα λουλούδια. Γαρδένιες και τριανταφυλλιές.

Σεπ
29

Η συνάντηση..

Τρεις βδομάδες πριν κλείσω τα τριαντατέσσερα μου χρόνια η ιδέα να κάνω δώρο στον εαυτό μου ένα ταξίδι με Βαν έφερε στη κατοχή μου αυτό που χρειαζόμουν. Ένα Βαν. Βέβαια εμένα μου προέκυψε ένα άπλυτο, μέσα στη σκόνη και την κουτσουλιά Βαν. Η απόφαση μου να το πλύνω δε στέφθηκε με επιτυχία. Το πλυντήριο του βενζινάδικου δε λειτουργούσε το μεσημέρι και εγώ είχα δυόμισι ώρες να καλύψω. Έφυγα απογοητευμένος με κατεύθυνση προς το άγνωστο.

Οδηγούσα σκεφτόμενος τι θα μπορούσα να κάνω. Να πάω για καφέ, να πάω για σκουός, να πάω για αναρρίχηση, να πάω στο λούνα-παρκ ή να γυρίσω σπίτι και να ζωγραφίσω; Με τις σκέψεις να διαδέχονται η μία την άλλη μου ήρθε στο μυαλό η ταινία «Back to the future». Τι ωραία ταινία! Άραγε θα μπορεί να υπάρξει ποτέ ταξίδι στο χρόνο; Αν υπάρξει θα είναι διαθέσιμο στην αγορά; Θα βγει και σε απλικέισον; Θα ισχύουν προσφορές «δύο στη τιμή του ενός» με ένα απλό γραπτό μήνυμα; Θα είσαι μόνο παρατηρητής ή θα μπορείς να επεμβαίνεις;

Σεπ
22

Κοινό Ταμείο Εισπράξεων Λεωφορείων

Ένα μήνα πριν κλείσω τα τριαντατέσσερα μου χρόνια η ιδέα να κάνω δώρο στον εαυτό μου ένα ταξίδι με Βαν έφερε στη κατοχή μου αυτό που χρειαζόμουν. Ένα Βαν. Μου το δάνεισε ένας φίλος. Μπορώ να τον λέω φίλο μου γιατί πλέον έχω τον αριθμό του κινητού του.

Το είχα λοιπόν παρκαρισμένο κάτω από το σπίτι μου και με τη σκόνη που είχε πάνω του μπορούσες άνετα να φτιάξεις παλάτια. Θα σε συμβούλευα όμως να μην το κάνεις. Είναι κακό με σκόνη να χτίζεις παλάτια. Ο βοριάς θα στα κάνει συντρίμμια κομμάτια. Αποφάσισα λοιπόν να το πάω για πλύσιμο σε ένα βενζινάδικο σχετικά κοντά στο σπίτι μου.

Περισσότερα Άρθρα...